கருடபுராணம்

பப்ரச்ச தஞ்ச கோऽஸீதி குதோ வா விக்ரு'திம் கதஃ । ப்ரேத உவாச । ப்ரேதபாவோ மயா த்யக்தோ கதிம் ப்ராப்தோऽஸ்ம்யஹம் பராம் ॥ ௨,௯.

அவன், 'நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்? ஏன் இவ்வாறு வித்தியாசமாக இருக்கிறாய்?' என்று கேட்டான். அப்போது பிரேதம் கூறியது: 'நான் பிரேத நிலையைக் கைவிட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைந்துள்ளேன்.'

த்வத்ஸம்யோகாந்மஹாபாஹோ நாஸ்தி தந்யதரோ மயா । பப்ருவாஹந உவாச । கிமேதத்விபிநே கோரே ஸர்வத்ராதிபயாநகே ॥ ௨,௯.

உன்னுடன் சந்திப்பதால் எனக்கு விடியலான அதிர்ஷ்டம் வேறு யாருக்கும் இல்லை, வலிமைமிக்கவனே. பப்ருவாஹனன் கேட்டான்: இந்த காட்டில் எல்லா பக்கமும் பயங்கரமாக இருப்பது என்ன காரணம்?

தோதூயமாநே வாதேந வாத்யாரூபேண கோணப । பதங்கா மஶகாஃ க்ஷுத்ராஃ கவந்தாஶ்ச ஶிராம்ஸி ச ॥ ௨,௯.

புயல் போல் கடும் காற்று வீசும்போது, சடலங்கள் இங்கும் அங்கும் சிதறிக் கிடக்கின்றன; பட்டாம்பூச்சிகள், கொசுக்கள், சிறு உயிரினங்கள், தலைகள் இல்லாத உடல்கள், துண்டிக்கப்பட்ட தலைகள் எல்லாம் தெரிகின்றன.

மத்ஸ்யாஃ கூர்மாஃ க்ரு'கலாஸா வ்ரு'ஶ்சிகா ப்ரமராஹயஃ । அதோமுகோர்த்வபாதாஸ்தே க்ரந்தமாநாஃ ஸுதாருணம் ॥ ௨,௯.

மீன்கள், ஆமைகள், எலும்புக்கூடுகள், பாம்புகள், தேனீக்கள், குதிரைகள்—இவர்கள் எல்லாம் தலை கீழாக, கால்கள் மேலாக, பயங்கரமாக கத்திக்கொண்டிருக்கின்றனர்.

ப்ரவாந்தி வாயவோ ரூக்ஷா ஜ்வலந்தோ வித்யுதக்நயஃ । இதஸ்ததோ ப்ரமந்தீவ வாயுநா த்ரு'ணஸந்ததிஃ ॥ ௨,௯.

கடுமையான காற்றுகள், மின்னலும் நெருப்பும் கலந்துவீசுகின்றன; புல்லும் இங்கும் அங்கும் காற்றால் சுழன்று பறக்கிறது போல தெரிகிறது.

த்ரு'ஶ்யந்தே விவிதா ஜீவா நாகாஶ்ச ஶலபவ்ரஜாஃ । ஶ்ரூயந்தே பஹுதா ராவா ந த்ரு'ஶ்யந்தே க்வசித்க்வசித் ॥ ௨,௯.

பலவகை உயிரினங்கள், பாம்புகள், பட்டாம்பூச்சி கூட்டங்கள் எல்லாம் தெரிகின்றன; பலவிதமான கத்தல்கள் கேட்கின்றன, ஆனால் எதுவும் தெளிவாக எங்கும் தெரியவில்லை.

த்ரு'ஷ்ட்வேதம் விக்ரு'தம் ஸர்வம் வேபதே ஹ்ரு'தயம்மம । ப்ரதே உவாச । யேஷாம் நைவாக்நிஸம்ஸ்காரோ ந ஶ்ராத்தம் நோதகக்ரியாஃ ॥ ௨,௯.

இந்த எல்லாம் பார்த்து என் மனம் நடுங்குகிறது. பிரதன் சொன்னான்: யாருக்கு சடங்கு செய்யும் நெருப்பு, ஸ்ராத்தம், நீர் அர்ப்பணம் எதுவும் செய்யப்படவில்லை—

ஷட்பிண்டா தஶ காத்ராணி ஸபிண்டீகரணம் ந ஹி । விஶ்வாஸகாதிநோ யே ச ஸுராபாஃ ஸ்வர்ணஹாரிணஃ ॥ ௨,௯.

ஆறு பிண்டம், பத்து உறுப்புகள், பிண்டதானம் எதுவும் இல்லாதவர்கள், நம்பிக்கையை துரோகம் செய்தவர்கள், மதுபானம் குடிப்பவர்கள், பொன்னைக் களவாடுபவர்கள்—

ம்ரு'தா துர்மரணாத்யே ச யே சாஸூயாபரா ஜநாஃ । ப்ராயஶ்சித்தவிஹீநா யே அகம்யாகமநே ரதாஃ ॥ ௨,௯.

இயற்கை மரணம் இல்லாமல் இறந்தவர்கள், பொறாமை கொண்டவர்கள், பாவம் தீர்க்கும் பரிகாரம் செய்யாதவர்கள், தடை செய்யப்பட்ட உறவுகளில் மகிழும்வர்கள்—

கர்மபிர்ப்ராம்யமாணாஸ்தே ப்ராணிநஃ ஸ்வக்ரு'தைரிஹ । துர்லபாஹாரபாநீயா த்ரு'ஶ்யந்தே பீடிதா ப்ரு'ஶம் ॥ ௨,௯.

இவர்கள் தங்களுடைய செயல்களால் இங்கே சுழன்று, உணவும் தண்ணீரும் இல்லாமல் மிகுந்த வேதனையில் வாடுகின்றனர்.

ஏதேஷாம் க்ரு'பயா ராஜம்ஸ்த்வம் குருஷ்வௌர்த்வதேஹிகம் । யேஷாம் ந மாதா ந பிதா ந புத்ரோ ந ச பாந்தவாஃ ॥ ௨,௯.

இவர்களுக்கு இரக்கம் கொண்டு, ராஜா, தாயும் தந்தையும் மகனும் உறவினரும் இல்லாதவர்களுக்கு நீயே இறப்புக்குப் பின் செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் செய்ய வேண்டும்.

தேஷா ராஜா ஸ்வயம் குர்யாத்கர்மாணி து யதோ ந்ரு'பஃ । ஆத்மநஶ்ச ஶுபம் கர்ம கர்தவ்யம் பாரலௌகிகம் ॥ ௨,௯.

அவர்களுக்காக ராஜாவே தானாகவே அந்தச் சடங்குகளைச் செய்ய வேண்டும்; ஏனெனில் ஒருவன் தன் பிறப்பிற்குப் பின் நன்மை தரும் காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும்.

விமுக்தஃ ஸர்வதுஃ கேப்யோ யேநாஞ்ஜோ துர்காதிம் தரேத் । ப்ராதரஃ கஸ்ய கே புத்ராஸ்த்ரியோऽபி ஸ்வார்தகோவிதாஃ ॥ ௨,௯.

எல்லா துயரங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு ஒருவன் கடினமான பாதையை எளிதாக கடந்துவிடுவான்; சகோதரர்கள், மகன்கள், மனைவிகள் யாருக்காக—அவர்கள் எல்லாம் தங்கள் சொந்த நலனுக்காகவே இருப்பார்கள்.

ந கார்யஸ்தேஷு விஶ்ரம்ப ஸ்வக்ரு'தம் புஜ்யதேயதஃ । க்ரு'ஹேஷ்வர்தா நிவர்ந்த்தந்தே ஶ்மஶாநே சைவ பாந்தவாஃ ॥ ௨,௯.

அவர்களை நம்ப வேண்டாம், ஏனெனில் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் செய்ததை அனுபவிப்பார்கள்; செல்வம் வீட்டிலேயே இருக்கும், உறவினர்கள் சிதை இடம் வரை மட்டுமே வருவார்கள்.

ஶரீரம் காஷ்டாமாதத்தே பாபம் புண்யம் ஸஹ வ்ரஜேத் । தஸ்மாதாஶு த்வயா ஸம்யகாத்மநஃ ஶ்ரேய இச்சதா ॥ ௨,௯.

உடல் வெறும் மரங்களை மட்டுமே எடுத்துச் செல்லும்; பாவமும் புண்ணியமும் ஆன்மாவுடன் செல்லும்; எனவே, தன் நன்மைக்காக விரைவாக நல்ல செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்.

அஸ்திரேண ஶரீரேண கர்தவ்யஞ்சௌர்த்வதோஹிகம் । ராஜோவாச । க்ரு'ஶரூபஃ கராலாக்ஷஸ்த்வம் ப்ரேத இவ லக்ஷ்யஸே ॥ ௨,௯.

இந்த நிலையில்லாத உடலில் இறப்புக்குப் பின் செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் செய்ய வேண்டும். ராஜா சொன்னான்: நீ மிகவும் ஒல்லியாகவும், கூர்மையான கண்களுடனும், பேய் போலவும் தெரிகிறாய்.

கதயஸ்வஃ மம ப்ரீத்யா ப்ரேதராஜ யதாததம் । ததா ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ வை ராஜ்ஞா உவாச ஸகலம் ஸ்வகம் ॥ ௨,௯.

பேய் அரசே, தயவுடன் என் கேள்விக்கு உண்மையைச் சொல். ராஜா கேட்டபோது, அவன் தன் கதையைக் கூறினான்.

ப்ரேத உவாச । கதயாமி ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட ஸர்வமேவாதிதஸ்தவ । ப்ரேதத்வே காரணம் ஶ்ருத்வா தயாம் கர்துமிஹார்ஹஸி ॥ ௨,௯.

பேய் சொன்னான்: ராஜாக்களில் சிறந்தவரே, ஆரம்பத்திலிருந்து எல்லாவற்றையும் உனக்கு சொல்கிறேன்; நான் பேயாக ஆன காரணத்தை கேட்டபின், இங்கே எனக்கு இரக்கம் காட்ட வேண்டும்.

வைதிஶம் நாம நகரம் ஸர்வஸம்பத்ஸுகாவஹம் । நாநாஜநபதாகீர்ணம் நாநாரத்நஸமாகுலம் ॥ ௨,௯.

வைதிசம் என்ற நகரம் உள்ளது; அது எல்லா செல்வமும் மகிழ்ச்சியும் தரும்; பல்வேறு நாடுகளிலிருந்து வந்த மக்கள் நிரம்பியதும், பலவிதமான ரத்தினங்கள் நிறைந்ததும் ஆகும்.

நாநாபுஷ்பவநாகீர்ணம் நாநாபுண்யஜநாவ்ரு'தம் । தத்ராஹம் ந்யவஸம் பூப தேவார்சநரதஃ ஸதா ॥ ௨,௯.

அங்குள்ள பூங்காக்கள் பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன; பல நல்லொழுக்கம் உடைய மக்களும் அங்கு இருந்தனர். அங்கே நான் எப்போதும் தேவர்களை வழிபடுவதில் மனமொட்டியவனாக வாழ்ந்தேன், மன்னா.

வைஶ்யஜாதிஃ ஸுதேவோऽஹம் நாம்நா விதிதமஸ்து தே । ஹவ்யேந தர்பிதா தேவாஃ கவ்யேந பிதரோ மயா ॥ ௨,௯.

நான் வைசியர் வர்க்கத்தைச் சேர்ந்த சுதேவன் என்பவன் என்று அறிந்துகொள்; நான் வேள்வி சமர்ப்பணங்களால் தேவர்களையும், பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணிப்புகளால் அவர்களையும் திருப்திப்படுத்தினேன்.

விவிதைர்தாநயோகைஶ்ச விப்ராஃ ஸந்தர்பிதா மயா । ஆஹாரஶ்ச விஹாரஶ்ச மயா வை ஸுநிவேஶிதஃ ॥ ௨,௯.

பலவிதமான தானங்களால் பிராமணர்களை மகிழ்வித்தேன்; என் உணவு மற்றும் ஓய்வு முறைகளையும் நன்றாக ஒழுங்குபடுத்தினேன்.

தீநாநாதவிஶிஷ்டேப்யோ மயா தத்தமநேகதா । தத்ஸர்வம் நிஷ்பலம் ஜாதம் மம தைவாதுபாகதம் ॥ ௨,௯.

ஏழைகள், ஆதரவற்றோர், சிறந்தோர் ஆகியோருக்குப் பலமுறை தானம் செய்தேன்; ஆனால், அதெல்லாம் எனக்கு விதியின் காரணமாக பயனில்லாமல் போய்விட்டது.

ந மேऽஸ்தி ஸந்ததிஸ்தாத ந ஸுஹ்ரு'ந்ந ச பாந்தவாஃ । ந ச மித்ரம் ஹிதஸ்தாத்ரு'க்யஃ குர்யாதௌர்த்வதைஹிகம் ॥ ௨,௯.

எனக்கு சந்ததி இல்லை, நண்பர்களும் உறவினர்களும் இல்லை; என் இறுதிக்கிரியைகளைச் செய்யும் உண்மையான நண்பனும் யாரும் இல்லை.

ப்ரேதத்வம் ஸுஸ்திரம் தேந மம ஜாதம் ந்ரு'போத்தம । ஏகாதஶம் த்ரிபக்ஷஞ்ச ஷாண்மாஸிகமதாப்திகம் ॥ ௨,௯.

அதனால், மன்னர் அனைவரிலும் சிறந்தவரே, எனது பிரேதநிலை உறுதியாகிவிட்டது; ஏகாதசி, பன்னிரண்டாம் நாள், அரை ஆண்டு, ஆண்டு விழாக்கள்—

ப்ரதிமாஸ்யாநி சாந்யா நி ஹ்யேவம் ஶ்ராத்தாநி ஷோடஶ । யஸ்யைதாநி ந தீயந்தே ப்ரேதஶ்ராத்தாநி பூபதே ॥ ௨,௯.

மற்ற மாதாந்திர கிரியைகள், இப்படி பதினாறு பிரேத சிராத்துகள்; மன்னா, இவை யாருக்குச் செய்யப்படவில்லையோ—

ப்ரேதத்வம் ஸுஸ்திரம் தஸ்யஃ தத்தைஃ ஶ்ராத்தஶதைரபி । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா மஹாராஜ ப்ரேதத்வாதுத்தரஸ்வ மாம் ॥ ௨,௯.

அவரது பிரேதநிலை நூறு சிராத்துகள் செய்தாலும் நீங்காது; இதை அறிந்து, பெரிய மன்னா, என்னை இந்த நிலையிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்.

வர்ணாநாஞ்சைவ ஸர்வேஷாம் ராஜா பந்துரிஹோச்யதே । தந்மாம் தாரய ராஜேந்த்ர மணிரத்நம் ததாமி தே ॥ ௨,௯.

எல்லா சமூகங்களிலும் மன்னன் உறவினன் என அழைக்கப்படுகிறான்; ஆகவே, மன்னர்களில் சிறந்தவரே, என்னை இரட்சியுங்கள்—நான் உமக்கு ஒரு மாணிக்கம் தருவேன்.

யதா மம ஶுபாவாப்திர்பவேந்ந்ரு'பவரோத்தம । ததா கார்யம் மஹீபால தயாம் க்ரு'த்வா மயி ப்ரபோ ॥ ௨,௯.

மன்னர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு நன்மை கிடைக்குமாறு நீர் செயல் புரிய வேண்டும்; பூமியின் ஆண்டவரே, என்மீது தயை காட்டுங்கள்.