கருடபுராணம்

ப்ரு'திவ்யாஶ்சதுரந்தாயா கோப்தா பக்ஷீந்த்ர தர்மதஃ । சதுர்பாகாம் புவம் க்ரு'த்ஸ்நாம் ஸ புங்கே வஸுதாதிபஃ ॥ ௨,௯.

பறவைகளின் அரசனே, அந்த அரசன், பூமியின் நான்கு எல்லைகளையும் தர்மத்துடன் காத்தவன்; vasudhādhipathi ஆக, நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட முழு பூமியையும் அனுபவித்தான்.

ந பாபக்ரு'த்கஶ்சிதாஸீத்தஸ்மிந்ராஜ்யம் ப்ரஶாஸதி । நாஸீச்சௌரபயம் தார்க்ஷ்ய ந க்ஷுத்ரபயமேவ ஹி ॥ ௨,௯.

அவன் ஆட்சி செய்தபோது, யாரும் தீமை செய்யவில்லை; தார்க்ஷ்யா, அப்போது திருடன் என்ற பயமும், கீழ்மக்கள் என்ற பயமும் இல்லை.

நாஸீத்வ்யாதிபயஞ்சாபி தஸ்மிஞ்ஜநபதேஶ்வரே । ஸ்வதர்மே ரேமிரே சாஸீத்தேஜஸா பாஸ்கரோபமஃ ॥ ௨,௯.

அவன் ஆட்சி செய்த நாட்டில் நோய் என்ற பயமும் இல்லை; அனைவரும் தங்கள் தர்மத்தில் மகிழ்ந்தனர்; அவன் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தவன்.

அக்ஷுப்தத்வேர்ऽசலஸமஃ ஸஹிஷ்ணுத்வே தராஸமஃ । ஸ கதாசிந்மஹாபாஹுஃ ப்ரபூதபலவாஹநஃ ॥ ௨,௯.

அசையாத மலைபோல் அமைதியுடன், பூமிபோல் பொறுமையுடன் இருந்த அந்த வலிமைமிக்க வீரன், பெரும் படை மற்றும் குதிரைகளுடன், சில நேரங்களில் புறப்பட்டுச் சென்றான்.

வநம் ஜகாம கஹநம் ஹயாநாஞ்ச ஶதைர்வ்ரு'தஃ । ஸிம்ஹநாதைஶ்ச யோதாநாம் ஶங்கதுந்துபிநிஃ ஸ்வநைஃ ॥ ௨,௯.

நூற்றுக்கணக்கான குதிரைகள் சூழ, போராளிகளின் சிங்கக் குரலும், சங்கு மற்றும் மத்தள ஒலியுடன், அவன் அந்த அடர்ந்த காட்டுக்குள் நுழைந்தான்.

ஆஸீத்கிலகிலாஶப்தஸ்தஸ்மிந் கச்சதீ பார்திவே । தத்ரதத்ர ச விப்ரேந்த்ரைஃ ஸ்தூயமாநஃ ஸமந்ததஃ ॥ ௨,௯.

அந்த அரசன் செல்லும் போது, எங்கும் ஒலி எழுந்தது; அப்பொழுது எல்லா இடங்களிலும் பிரமுக பிராமணர்கள் அவனைப் புகழ்ந்தனர்.

நிர்யயௌ பரயா ப்ரீத்யா வநம் ம்ரு'கஜிகாம்ஸயா । ஸ கச்சந்தத்ரு'ஶே தீமாந்நந்தநப்ரதிமம் வநம் ॥ ௨,௯.

பெரும் மகிழ்ச்சியுடன், விலங்குகளை வேட்டையாடும் எண்ணத்துடன், அந்த அறிவாளி காட்டுக்குள் சென்றபோது, அது நந்தன வனத்தைப் போல் அழகாக இருந்தது.

பில்வார்ககதிராகீர்ணம் கபித்தத்வஜஸம்யுதம் । விஷமைஃ பர்வதைஶ்சைவ ஸர்வதஶ்ச ஸமந்விதம் ॥ ௨,௯.

அந்த காடு வில்வம், எருக்கம், கடிலம் மரங்களால் நிரம்பி, கபித்தம், த்வஜம் போன்ற மரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, எல்லா பக்கமும் கடுமையான மலைகளால் சூழப்பட்டிருந்தது.

நிர்ஜலம் நிர்மநுஷ்யஞ்ச பஹுயோஜநமாயதம் । ம்ரு'கஸிம்ஹைர்மஹாகோரைந்யைஶ்சாபி வநேசரைஃ ॥ ௨,௯.

அங்கு நீர் இல்லை, மனிதர்கள் இல்லை, பல யோஜனங்கள் பரப்பில் பரந்து, கொடிய விலங்குகள், சிங்கங்கள் மற்றும் பயங்கரமான காட்டுவாசிகள் வாழ்ந்தனர்.

தத்வநம் மநுஜ வ்யாக்ரஃ ஸப்ரு'த்யபலவாஹநஃ । லீலயா லோடயாமாஸ ஸூதயந்விவிதாந்ம்ரு'காந் ॥ ௨,௯.

மனிதர்களில் சிறந்தவன், தன் சேவகர்களும் குதிரைகளும் உடன், அந்த காட்டில் விளையாடும் போல் சுற்றி, பலவிதமான விலங்குகளை வேட்டையாடினான்.

ம்ரு'கஸ்ய கஸ்யசித்குக்ஷிம் ததோ விவ்யாத பூமிபஃ । ராஜா ம்ரு'கப்ரஸங்கேந தமநு ப்ராவிஶத்வநம் ॥ ௨,௯.

அந்த அரசன் ஒரு விலங்கின் வயிற்றை அம்பால் குத்தினான்; அந்த வேட்டையின் காரணமாக, மேலும் ஆழமான காட்டுக்குள் நுழைந்தான்.

ஏகாகீ வை ஹ்ரு'தபலஃ க்ஷுத்ப்ரிபாஸாஸமந்விதஃ । ஸ வநஸ்யாந்தமாஸாத்ய மஹச்சாரண்யமாஸதத் ॥ ௨,௯.

தனியாக, சக்தி குறைந்து, பசியும் தாகமும் உற்றவனாக, அவன் அந்த காட்டின் ஆழத்திற்குள் சென்று, பெரும் வனாந்தரத்துக்குள் அடைந்தான்.

த்ரு'ஷயா பரயாவிஷ்டோऽந்விஷ்யஜ்ஜலமிதஸ்ததஃ । ஸ தூராத்பூரசக்ராஹ்வம் ஹம்ஸஸாரஸநாதிதைஃ ॥ ௨,௯.

மிகுந்த தாகத்தால் வாடி, இடம் இடமாக நீர் தேடி அலைந்தான்; அப்போது, தொலைவில் பூரசக்கர என்ற ஏரியில் அன்னங்களும் சாரங்களும் கூவும் ஒலியை கேட்டான்.

ஸூசிதம் ஸர ஆகத்ய ஸாஶ்வ ஏவ வ்யகாஹத । பத்மாநாஞ்ச பராகேண உத்பலாநாம் ரஜேந ச ॥ ௨,௯.

அந்த ஒலியைக் கொண்டு வழிகண்டு, அவன் தன் குதிரையுடன் அந்த ஏரிக்கரைக்கு வந்தான்; அங்கு தாமரை தூளும், நீலத்தாமரைப் பூ மண்ணும் அவனை மூடின.

ஸுகந்தமமலம் ஶீதம் பீத்வாம்போ நிர்ஜகாம ஹ । மார்கஶ்ரமபரிஶ்ராந்தஸ்தடாகதடமண்டபம் ॥ ௨,௯.

அவன் அந்த மணமுள்ள, தூய, குளிர்ந்த நீரை குடித்து, பயணத்தில் சோர்வுற்றவனாக, ஏரிக்கரையில் உள்ள மண்டபத்திற்குச் சென்றான்.

ந்யக்ரோதம் வீக்ஷ்ய தஸ்யாஶு ஜடாஸ்வஶ்வம் பபந்த ஹ । ஸ தத்ராஸ்தரமாஸ்தீர்ய கேடகாநுபதாய ச ॥ ௨,௯.

ஒரு ஆலமரத்தைப் பார்த்து, உடனே தன் குதிரையை அதன் வேர் அருகே கட்டினான்; அங்கு ஒரு பரப்பை விரித்து, கவசத்தை தலையணையாக வைத்து படுத்தான்.

ஸூஷ்வாப வாயுநா தத்ர ஸேவ்யாமாதஸ்ததா க்ஷணம் । க்ஷணம் ஸுப்தே ந்ரு'பே தத்ர ப்ரேதோ வை ப்ரேதவாஹநஃ ॥ ௨,௯.

அங்கு, மென்மையான காற்று வீசும் போது, அவன் சிறிது நேரம் தூங்கினான்; அந்த அரசன் தூங்கிக் கொண்டிருக்கையில், ஒரு பிரேதம் தன் வாகனத்துடன் வந்தது.

கஶ்சிதத்ராஜகாமாத யுக்தஃ ப்ரேதஶதேந ச । அஸ்திசர்மஶிராஶேஷஶரீரஃ பரிவிப்ரமந் ॥ ௨,௯.

அப்போது, அங்கு ஒருவர், நூறு பிரேதங்களை உடன் கொண்டு வந்தார்; அவர் எலும்பும் தோலும் தலையும் மட்டுமே உடலாகக் கொண்டு அலைந்தார்.

பக்ஷ்யம்பேயம் மார்கமாணோ ந பத்நாதி த்ரு'திம் க்வசித் । தமபூர்வம் ந்ரு'போ த்ரு'ஷ்ட்வாகரோதஸ்த்ரம் ஶராஸநே ॥ ௨,௯.

உணவு, தண்ணீர் தேடி, எங்கும் திரிந்தும் எதிலும் திருப்தி அடைய முடியவில்லை; அந்த அற்புத உருவத்தை அரசன் பார்த்ததும், வில்லும் அம்பும் எடுத்தான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸோऽபி சிரம் பூபம் தஸ்தௌ ஸ்தாணுபிவாக்ரதஃ । தமவஸ்திதமாலோக்ய ராஜா ப்ராப்தகுதூஹலஃ ॥ ௨,௯.

அந்த பிரேதம் அரசனை நீண்ட நேரம் பார்த்து, சிலையாய் அசையாமல் நின்றான்; அவனை அப்படிப் பார்த்த அரசன் ஆச்சரியப்பட்டான்.

பப்ரச்ச தஞ்ச கோऽஸீதி குதோ வா விக்ரு'திம் கதஃ । ப்ரேத உவாச । ப்ரேதபாவோ மயா த்யக்தோ கதிம் ப்ராப்தோऽஸ்ம்யஹம் பராம் ॥ ௨,௯.

அவன், 'நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்? ஏன் இவ்வாறு வித்தியாசமாக இருக்கிறாய்?' என்று கேட்டான். அப்போது பிரேதம் கூறியது: 'நான் பிரேத நிலையைக் கைவிட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைந்துள்ளேன்.'

த்வத்ஸம்யோகாந்மஹாபாஹோ நாஸ்தி தந்யதரோ மயா । பப்ருவாஹந உவாச । கிமேதத்விபிநே கோரே ஸர்வத்ராதிபயாநகே ॥ ௨,௯.

உன்னுடன் சந்திப்பதால் எனக்கு விடியலான அதிர்ஷ்டம் வேறு யாருக்கும் இல்லை, வலிமைமிக்கவனே. பப்ருவாஹனன் கேட்டான்: இந்த காட்டில் எல்லா பக்கமும் பயங்கரமாக இருப்பது என்ன காரணம்?

தோதூயமாநே வாதேந வாத்யாரூபேண கோணப । பதங்கா மஶகாஃ க்ஷுத்ராஃ கவந்தாஶ்ச ஶிராம்ஸி ச ॥ ௨,௯.

புயல் போல் கடும் காற்று வீசும்போது, சடலங்கள் இங்கும் அங்கும் சிதறிக் கிடக்கின்றன; பட்டாம்பூச்சிகள், கொசுக்கள், சிறு உயிரினங்கள், தலைகள் இல்லாத உடல்கள், துண்டிக்கப்பட்ட தலைகள் எல்லாம் தெரிகின்றன.

மத்ஸ்யாஃ கூர்மாஃ க்ரு'கலாஸா வ்ரு'ஶ்சிகா ப்ரமராஹயஃ । அதோமுகோர்த்வபாதாஸ்தே க்ரந்தமாநாஃ ஸுதாருணம் ॥ ௨,௯.

மீன்கள், ஆமைகள், எலும்புக்கூடுகள், பாம்புகள், தேனீக்கள், குதிரைகள்—இவர்கள் எல்லாம் தலை கீழாக, கால்கள் மேலாக, பயங்கரமாக கத்திக்கொண்டிருக்கின்றனர்.

ப்ரவாந்தி வாயவோ ரூக்ஷா ஜ்வலந்தோ வித்யுதக்நயஃ । இதஸ்ததோ ப்ரமந்தீவ வாயுநா த்ரு'ணஸந்ததிஃ ॥ ௨,௯.

கடுமையான காற்றுகள், மின்னலும் நெருப்பும் கலந்துவீசுகின்றன; புல்லும் இங்கும் அங்கும் காற்றால் சுழன்று பறக்கிறது போல தெரிகிறது.

த்ரு'ஶ்யந்தே விவிதா ஜீவா நாகாஶ்ச ஶலபவ்ரஜாஃ । ஶ்ரூயந்தே பஹுதா ராவா ந த்ரு'ஶ்யந்தே க்வசித்க்வசித் ॥ ௨,௯.

பலவகை உயிரினங்கள், பாம்புகள், பட்டாம்பூச்சி கூட்டங்கள் எல்லாம் தெரிகின்றன; பலவிதமான கத்தல்கள் கேட்கின்றன, ஆனால் எதுவும் தெளிவாக எங்கும் தெரியவில்லை.

த்ரு'ஷ்ட்வேதம் விக்ரு'தம் ஸர்வம் வேபதே ஹ்ரு'தயம்மம । ப்ரதே உவாச । யேஷாம் நைவாக்நிஸம்ஸ்காரோ ந ஶ்ராத்தம் நோதகக்ரியாஃ ॥ ௨,௯.

இந்த எல்லாம் பார்த்து என் மனம் நடுங்குகிறது. பிரதன் சொன்னான்: யாருக்கு சடங்கு செய்யும் நெருப்பு, ஸ்ராத்தம், நீர் அர்ப்பணம் எதுவும் செய்யப்படவில்லை—

ஷட்பிண்டா தஶ காத்ராணி ஸபிண்டீகரணம் ந ஹி । விஶ்வாஸகாதிநோ யே ச ஸுராபாஃ ஸ்வர்ணஹாரிணஃ ॥ ௨,௯.

ஆறு பிண்டம், பத்து உறுப்புகள், பிண்டதானம் எதுவும் இல்லாதவர்கள், நம்பிக்கையை துரோகம் செய்தவர்கள், மதுபானம் குடிப்பவர்கள், பொன்னைக் களவாடுபவர்கள்—

ம்ரு'தா துர்மரணாத்யே ச யே சாஸூயாபரா ஜநாஃ । ப்ராயஶ்சித்தவிஹீநா யே அகம்யாகமநே ரதாஃ ॥ ௨,௯.

இயற்கை மரணம் இல்லாமல் இறந்தவர்கள், பொறாமை கொண்டவர்கள், பாவம் தீர்க்கும் பரிகாரம் செய்யாதவர்கள், தடை செய்யப்பட்ட உறவுகளில் மகிழும்வர்கள்—