கருடபுராணம்

மத்யே த்ரு'தீயாம் விந்யஸ்ய பஶ்சாதாவாஹநாதிகம் । ஆவாஹநாதிநா பூர்வம் விஶ்வேதேவாந்ப்ரபூஜ்யச ॥ ௨,௮.

மூன்றாவததை நடுவில் வைத்து, பிறகு ஆவாஹனம் முதலான கிரியைகளை செய்து, முதலில் விஷ்வேதேவர்களை அழைத்து வழிபட வேண்டும்.

வஸுப்யஸ்த்வாமஹம் விப்ர ருத்ரேப்யஸ்த்வாமஹம் ததஃ । ஸூர்யேப்யஸ்த்வாமஹம் விப்ர போஜயாமீதி தாந்வதேத் ॥ ௨,௮.

பிராமணர்களிடம், 'வசுக்களுக்கு உங்களை அர்ப்பணிக்கிறேன், ருத்ரர்களுக்காக உங்களை அர்ப்பணிக்கிறேன், சூரியர்களுக்காக உங்களை அர்ப்பணிக்கிறேன், இப்போது உங்களை உணவளிக்கிறேன்' என்று கூற வேண்டும்.

ஆவாஹநாதிகம் ஶேஷம் குர்யாச்ச பித்ரு'ஶேஷவத் । ஸாம்யாம் தேநும் ததோ தத்யாத்வஸூத்தேஶம் த்விஜாய து ॥ ௨,௮.

மீதமுள்ள ஆவாஹனம் முதலான கிரியைகளை பித்ருக்களுக்கு செய்யும் போல் செய்து, பிறகு ஒரு பசுவை பொதுவாகவும், வசுக்களுக்கு ஒரு பிராமணனுக்காகவும் கொடுக்க வேண்டும்.

ஆக்நேய்யாம் சாத ரௌத்ராய யாம்யாம் ஸூர்யத்விஜாய து । விஶ்வேப்யஶ்சாத தேவேப்யஸ்திலபாத்ரம் நிவேதயேத் ॥ ௨,௮.

அக்னிக்காகவும், ருத்ரனுக்காகவும், யமனுக்காகவும், சூரிய பிராமணனுக்காகவும் அர்ப்பணித்து, விஷ்வேதேவர்களுக்கு எள்ளு நிரம்பிய பாத்திரம் வழங்க வேண்டும்.

ஸ்வஸ்தீத்யேவ ததாக்ஷய்யம் ஜலம் தத்த்வாத தாந்த்விஜாந் । விஸர்ஜயேத்ஸ்மரந்விஷ்ணும் தேவமஷ்டாக்ஷரம் விபும் ॥ ௨,௮.

'ஸ்வஸ்தி' என்று சொல்லி, அழியாத நீர் கொடுத்து, அந்த பிராமணர்களை அனுப்பி விட்டு, எட்டெழுத்து மந்திரத்துடன் விஷ்ணுவை நினைவு கொள்ள வேண்டும்.

ததஃ காமம் குலேஶாநீம் ஶிவம் நாராயணம் ஸ்மரேத் । சதுர்தஶ்யாம் ததோ கச்சேத்யதாப்ராப்தாம் ஸரித்வராம் ॥ ௨,௮.

பின்னர், விருப்பப்படி, குடும்பத் தலைவி, சிவன், நாராயணன் ஆகியோரை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அடுத்ததாக, நாற்பதினான்காம் நாளில், கிடைக்கும் சிறந்த நதிக்குச் செல்ல வேண்டும்.

வஸ்த்ராணி லோஹகண்டாநி ஜிதம் த இதி ஸம்ஜபந் । தக்ஷிணாபிமுகோ வஹ்நிம் ஜ்வாலயேத்தத்ர ச ஸ்வயம் ॥ ௨,௮.

அங்குள்ள vasthiram மற்றும் இரும்புத் துண்டுகளை 'இவை வெல்லப்பட்டவை' என்று கூறிக்கொண்டு, தெற்கை நோக்கி, தானே தீயை ஏற்ற வேண்டும்.

பஞ்சாஶதா குஶைர்ப்ராஹ்மீம் க்ரு'த்வா ப்ரதிக்ரு'திம் தஹேத் । ஹுத்வா ஶ்மாஶாநிகம் ஹோமம் பூர்ணாஹுத்யந்தமேவ ஹி ॥ ௨,௮.

ஐம்பது தரை குசக்களால் ஒரு பிராமி உருவத்தை செய்து, அதை எரிக்க வேண்டும். பிறகு, சுடுகாட்டுக்கான ஹோமத்தை செய்து, பூரண ஹோமத்துடன் முடிக்க வேண்டும்.

நிரக்ரிமத வா பூமிம் யமம் ருத்ரஞ்ச ஸம்ஸ்மரேத் । ஹுத்வா ப்ராதாநிகே ஸ்தாநே பஶ்சாதாவாஹயேச்ச தம் ॥ ௨,௮.

அல்லது, தீ இல்லாமல், தரையில் யமனை மற்றும் ருத்ரனை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். முதன்மை இடத்தில் ஹோமம் செய்து, பிறகு அவரை அழைக்க வேண்டும்.

ஶ்ரபயேச்சாபரம் வஹ்நௌ முத்கமிஶ்ரம் சரும் ததஃ । திலதண்டுலமிஶ்ரஞ்ச த்விதீயம் ஸபவித்ரகம் ॥ ௨,௮.

தீயில், பச்சை பயறு கலந்த ஒரு ஹோமப் பொருளை வேகவைத்து, பிறகு எள் மற்றும் அரிசி கலந்த இரண்டாவது ஹோமப் பொருளையும் தூய்மை குசத்துடன் சேர்த்து தயாரிக்க வேண்டும்.

ஓம் ப்ரு'திவ்யை நமஸ்துப்யமிதி சைகம் நிவேதயேத் । ஓம் யமாய நமஶ்சேதி த்விதீயம் ததநந்தரம் ॥ ௨,௮.

'ஓம், பூமிக்கு வணக்கம்' என்று கூறி முதல் ஹோமத்தை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; உடனே 'ஓம், யமனுக்கு வணக்கம்' என்று கூறி இரண்டாவது ஹோமத்தை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

ஓம் நமஶ்சாத ருத்ராய ஶ்மாஶாநபதயே நமஃ । ததோ தீப்தே ஸமித்தேऽக்நௌ பூமௌ ப்ரக்ரு'திதாருணே ॥ ௨,௮.

'ஓம், ருத்ரனுக்கும் சுடுகாட்டின் அதிபதிக்கும் வணக்கம்' என்று கூறி, பிறகு தீ வெப்பமாக எரிகின்றபோது, இயற்கையான கடுமையான நிலத்தில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

ஸப்தப்யோ யமஸம்ஜ்ஞேப்யோ தத்யாத்ஸப்த ஜலாஞ்ஜலீந் । யமாய தர்மராஜாய ம்ரு'த்யவே சாந்தகாய ச ॥ ௨,௮.

யமன் என்று அழைக்கப்படும் ஏழு தேவதைகளுக்காக ஏழு முறைகள் தண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்த வேண்டும்; யமன், தர்மராஜா, மரணம், அந்தகன் ஆகியோருக்காகவும் செய்ய வேண்டும்.

வைவஸ்வதாய காலாய ஸர்வப்ராணஹராய ச । ஸ்வதாகாரநமஸ்காரப்ரணவைஃ ஸஹ ஸப்ததா ॥ ௨,௮.

வைவஸ்வதன், காலன், எல்லா உயிர்களையும் அழிப்பவன் ஆகியோருக்காகவும், 'ஸ்வதா', வணக்கம், மற்றும் 'ஓம்' என்று ஏழு முறை கூறி அஞ்சலி செலுத்த வேண்டும்.

அமுகாமுககௌத்ரைதத்துப்யமஸ்து திலோதகம் । ப்ரதத்யாத்தஶ பிண்டாம்ஸ்து அர்கபுஷ்பஸமந்விதாந் ॥ ௨,௮.

'அமுகன், அமுகன், கௌத்திரம், உங்களுக்காக இந்த எள் தண்ணீர்' என்று சொல்லி, அர்கம் மற்றும் பூக்களுடன் பத்து பிண்டங்களை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

தூபோ தீபோ பலிர்கந்தஃ ஸர்வேஷாமஸ்து சாக்ஷயஃ । தஶ பிண்டாம்ஸ்து தாந்தத்த்வா விஷ்ணோஃ ஸௌம்யம் முகம் ஸ்மரேத் ॥ ௨,௮.

தூபம், விளக்கு, படைப்பு, மற்றும் வாசனை எல்லோருக்கும் எப்போதும் தொடர வேண்டும்; பத்து பிண்டங்களை வழங்கிய பிறகு, விஷ்ணுவின் கருணைமிகு முகத்தை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

குர்யாச்ச மாஸிகம் மாஸி ஸபிண்டீகரணம் ததஃ । ஆஶௌசாந்தே ததஃ குர்யாதாத்மநோ வா மரஸ்ய து ॥ ௨,௮.

ஒவ்வொரு மாதமும் மாதாந்திர சடங்கும், பிறகு சபிண்டிகரணமும் செய்ய வேண்டும்; அசௌசம் முடிந்ததும், தன்னாலோ அல்லது இறந்தவருக்காகவும் செய்ய வேண்டும்.

குர்யாதஸ்திரதாம் ஜ்ஞாத்வா ஶக்த்யாரோக்யதநாயுஷம் । ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் ஜீவச்ச்ராத்தம் மயா கக ॥ ௨,௮.

நிலையற்ற தன்மையை உணர்ந்து, உடல், செல்வம், ஆயுள் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்றபடி செய்ய வேண்டும். பறவையே, இந்த ஜீவனுள்ள ஸ்ராத்தத்தை முழுமையாக உனக்குச் சொன்னேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௯ கருட உவாச । உக்தமாத்யாம் க்ரியாம் யாவந்ந்ரு'போऽபீதித்வயாநக । கஸ்யசித்கேநசித்ராஜ்ஞா கிமாத்யா ஸா க்ரு'தா புரா ॥ ௨,௯.

கருடன் கேட்டான்: பாவமில்லாதவரே, நீங்கள் அந்த ஆரம்ப சடங்கை, அரசருக்காகவும், விவரித்தீர்கள். அந்த முதல் சடங்கு யாருடைய கட்டளையால், எதற்காக பழைய காலத்தில் செய்யப்பட்டது?

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஸுபர்ண ஶ்ரு'ணு வக்ஷ்யாமி யதா ராஜ்ஞா க்ரியா க்ரு'தா । ஆஸீத்க்ரு'தயுகே ராஜா வாங்கோ வை பப்ருவாஹநஃ ॥ ௨,௯.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் சொன்னான்: சூபர்ணா, கேள், ஒரு அரசன் எப்படி அந்த சடங்கை செய்தான் என்று சொல்கிறேன்; கிருதயுகத்தில் பப்ருவாஹனனின் மகன் வங்கன் என்ற அரசன் இருந்தான்.

ப்ரு'திவ்யாஶ்சதுரந்தாயா கோப்தா பக்ஷீந்த்ர தர்மதஃ । சதுர்பாகாம் புவம் க்ரு'த்ஸ்நாம் ஸ புங்கே வஸுதாதிபஃ ॥ ௨,௯.

பறவைகளின் அரசனே, அந்த அரசன், பூமியின் நான்கு எல்லைகளையும் தர்மத்துடன் காத்தவன்; vasudhādhipathi ஆக, நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட முழு பூமியையும் அனுபவித்தான்.

ந பாபக்ரு'த்கஶ்சிதாஸீத்தஸ்மிந்ராஜ்யம் ப்ரஶாஸதி । நாஸீச்சௌரபயம் தார்க்ஷ்ய ந க்ஷுத்ரபயமேவ ஹி ॥ ௨,௯.

அவன் ஆட்சி செய்தபோது, யாரும் தீமை செய்யவில்லை; தார்க்ஷ்யா, அப்போது திருடன் என்ற பயமும், கீழ்மக்கள் என்ற பயமும் இல்லை.

நாஸீத்வ்யாதிபயஞ்சாபி தஸ்மிஞ்ஜநபதேஶ்வரே । ஸ்வதர்மே ரேமிரே சாஸீத்தேஜஸா பாஸ்கரோபமஃ ॥ ௨,௯.

அவன் ஆட்சி செய்த நாட்டில் நோய் என்ற பயமும் இல்லை; அனைவரும் தங்கள் தர்மத்தில் மகிழ்ந்தனர்; அவன் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தவன்.

அக்ஷுப்தத்வேர்ऽசலஸமஃ ஸஹிஷ்ணுத்வே தராஸமஃ । ஸ கதாசிந்மஹாபாஹுஃ ப்ரபூதபலவாஹநஃ ॥ ௨,௯.

அசையாத மலைபோல் அமைதியுடன், பூமிபோல் பொறுமையுடன் இருந்த அந்த வலிமைமிக்க வீரன், பெரும் படை மற்றும் குதிரைகளுடன், சில நேரங்களில் புறப்பட்டுச் சென்றான்.

வநம் ஜகாம கஹநம் ஹயாநாஞ்ச ஶதைர்வ்ரு'தஃ । ஸிம்ஹநாதைஶ்ச யோதாநாம் ஶங்கதுந்துபிநிஃ ஸ்வநைஃ ॥ ௨,௯.

நூற்றுக்கணக்கான குதிரைகள் சூழ, போராளிகளின் சிங்கக் குரலும், சங்கு மற்றும் மத்தள ஒலியுடன், அவன் அந்த அடர்ந்த காட்டுக்குள் நுழைந்தான்.

ஆஸீத்கிலகிலாஶப்தஸ்தஸ்மிந் கச்சதீ பார்திவே । தத்ரதத்ர ச விப்ரேந்த்ரைஃ ஸ்தூயமாநஃ ஸமந்ததஃ ॥ ௨,௯.

அந்த அரசன் செல்லும் போது, எங்கும் ஒலி எழுந்தது; அப்பொழுது எல்லா இடங்களிலும் பிரமுக பிராமணர்கள் அவனைப் புகழ்ந்தனர்.

நிர்யயௌ பரயா ப்ரீத்யா வநம் ம்ரு'கஜிகாம்ஸயா । ஸ கச்சந்தத்ரு'ஶே தீமாந்நந்தநப்ரதிமம் வநம் ॥ ௨,௯.

பெரும் மகிழ்ச்சியுடன், விலங்குகளை வேட்டையாடும் எண்ணத்துடன், அந்த அறிவாளி காட்டுக்குள் சென்றபோது, அது நந்தன வனத்தைப் போல் அழகாக இருந்தது.

பில்வார்ககதிராகீர்ணம் கபித்தத்வஜஸம்யுதம் । விஷமைஃ பர்வதைஶ்சைவ ஸர்வதஶ்ச ஸமந்விதம் ॥ ௨,௯.

அந்த காடு வில்வம், எருக்கம், கடிலம் மரங்களால் நிரம்பி, கபித்தம், த்வஜம் போன்ற மரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, எல்லா பக்கமும் கடுமையான மலைகளால் சூழப்பட்டிருந்தது.

நிர்ஜலம் நிர்மநுஷ்யஞ்ச பஹுயோஜநமாயதம் । ம்ரு'கஸிம்ஹைர்மஹாகோரைந்யைஶ்சாபி வநேசரைஃ ॥ ௨,௯.

அங்கு நீர் இல்லை, மனிதர்கள் இல்லை, பல யோஜனங்கள் பரப்பில் பரந்து, கொடிய விலங்குகள், சிங்கங்கள் மற்றும் பயங்கரமான காட்டுவாசிகள் வாழ்ந்தனர்.