கருடபுராணம்

பாலோऽபி பயஸந்த்ரஸ்தஃ பிபாஸுர்வ்யஸுராபதத் । புத்ரஶோகாந்ம்ரு'தா மாதா கூபே ப்ராஸ்ய நிஜம் வபுஃ ॥ ௨,௭.

பையன் பயத்தில் துடித்துத் தாகத்தால் உயிரிழந்தான்; மகனை இழந்த துக்கத்தில் தாய் கிணற்றில் தன்னை வீசி உயிர் விட்டாள்.

ஏதஸ்மாத்பாதகாத்விப்ர ப்ரேதத்வம் ப்ராப்தவாநஹம் । ஸூச்யக்ரப்ராயவிவரமுகஃ பர்வததேஹவாந் ॥ ௨,௭.

இந்தப் பாவத்தால், பிராமணா, நான் பிரேத உருவம் பெற்றேன்; என் உடல் மலைபோல் பெரியது, ஆனால் வாயும் ஊசி முனைபோல் சிறியது.

யத்யபி ப்ராப்நுயாம் பக்ஷ்யம் பக்ஷிதுந்து ந ஶக்யதே । மயா க்ஷுதாநலேநாபி ஜ்வலதாஸ்யம் நிகோசிதம் ॥ ௨,௭.

உணவு கிடைத்தாலும், அதை நான் உண்ண முடியவில்லை; என் வாயில் பசி தீயாய் எரிந்தாலும், அது நெருக்கமாக மூடப்பட்டிருக்கிறது.

அத ஆஸ்யே து விவரம் ஸூச்யக்ரேண ஸமம் மம । ஏதஸ்மாத்காரணாத்விப்ர நாம்நா ஸூசீமுகோऽஸ்ம்யஹம் ॥ ௨,௭.

அதனால், என் வாயும் ஊசி முனைபோல் மெல்லியதாக உள்ளது; இந்தக் காரணத்தால், பிராமணா, எனக்கு 'சூசீமுகன்' என்று பெயர் வந்தது.

ஶீக்ரக உவாச । புராஹம் வைஶ்யஜாதீயஃ ஸாகம் ஸக்யா ச கேநசித் । வாணிஜ்யம் கர்துமகமம் தேஶமந்யம் மஹாதநஃ ॥ ௨,௭.

சீக்ரகன் சொன்னான்: முன்பு நான் வைசிய குடும்பத்தில் பிறந்தவன்; ஒரு நண்பருடன், பெரும் செல்வத்துடன், வியாபாரம் செய்ய வேறு நாட்டுக்கு சென்றேன்.

மித்ரம் ச மே பஹுதநம் தஸ்ய லோபோ மஹாம்ஸ்ததஃ । ஜாதோऽப்யத்ரு'ஷ்டவைமுக்யாந்மே நஷ்டம் மூலமப்யுத ॥ ௨,௭.

என் நண்பனும் செல்வம் மிகுந்தவன்; ஆனால், எனக்குள் பேராசை வந்தது; அதிர்ஷ்டம் இல்லாமல், நான் என் மூலதனத்தையும் இழந்தேன்.

ததஸ்தஸ்மாத்து நிஷ்க்ராந்தாவாவாம் நாவாத நிம்நகாம் । மார்ககாம் தர்துமாரப்தௌ லோஹிதாயதி பாஸ்கரே ॥ ௨,௭.

பிறகு, நாங்கள் இருவரும் அங்கிருந்து புறப்பட்டு, ஒரு நதியில் படகில் ஏறினோம்; சூரியன் சிவந்தபோது, நதியை கடக்கத் தொடங்கினோம்.

ஸகா ஸ ச மதுத்ஸங்கே ஸுஷ்வாபாத்வக்லமாகுலஃ । அபூத்ததாதி பாபஸ்ய க்ரூரா மதிரதீவ மே ॥ ௨,௭.

என் நண்பன் பயணத்தில் சோர்ந்து, என் மடியில் தூங்கினான்; அப்போது, பாவத்தால் என் மனம் மிகவும் கொடூரமாகியது.

தமுத்ஸங்ககதம் ஸூரே நஷ்டே பூரேऽக்ஷிபம் ததா । தத்க்ரு'த்யம் குர்வதோ நாவி லோகைஸ்து ஜ்ஞாதமேவ ந ॥ ௨,௭.

சூரியன் மறைந்து இருள் வந்தபோது, என் மடியில் இருந்த அவனை நான் நீரில் தள்ளினேன்; அதைச் செய்யும் போது, படகில் யாரும் கவனிக்கவில்லை.

தஸ்ய யத்வஸ்து தத்ஸர்வம் மணிமுக்தாதிகாஞ்சநம் । ஆதாய ஶீக்ரகஸ்தஸ்மாத்தேஶாத்ஸ்வக்ரு'ஹமாகதஃ ॥ ௨,௭.

அவனுடைய எல்லா பொருட்களும்—மணிகள், முத்துக்கள், தங்கம் மற்றும் மற்றவை—எல்லாம் எடுத்துக்கொண்டு, நான் சீக்ரகன், அந்த இடத்திலிருந்து என் வீட்டுக்கு வந்தேன்.

தத்ஸர்வம் ஸ்வக்ரு'ஹே முக்த்வா தஸ்ய பத்ந்யை ந்யவேதயம் । தஸ்யுபிர்மே ஹதோ ப்ராதா தநமாச்சித்ய வை பதி ॥ ௨,௭.

அந்த எல்லாவற்றையும் வீட்டில் வைத்துவிட்டு, அவன் மனைவியிடம், 'என் சகோதரனை வழியில் கொள்ளையர்கள் கொன்றார்கள்; அவருடைய செல்வத்தையும் எடுத்துவிட்டார்கள்' என்று சொன்னேன்.

ப்ரஜாவதி ப்ரத்ருதோऽஹம் மா ரோதீத்யேவமப்ரவம் । ஶோகார்தா ஸாபி தத்காலம் மமத்வம் க்ரு'ஹபந்துஷு ॥ ௨,௭.

பிரஜாபதி என்னை இழுத்துச் செல்லும் போது, 'அழாதே' என்று நான் சொன்னேன். அப்போது, துக்கத்தில் மூழ்கிய அவள், வீட்டும் உறவினர்களும் என்ற பாசத்தை விட்டுவிட்டாள்.

த்யக்த்வா சாதி ப்ரியாந்ப்ராணாஞ்ஜுஹாவாக்நௌ யதாவிதி । ததோ நிஷ்கண்டகம் தத்தி வீக்ஷ்ய ஹ்ரு'ஷ்டோ கதோ க்ரு'ஹம் ॥ ௨,௭.

அவள் மிகவும் நேசித்த உயிரையும் விட்டுவிட்டு, முறையின்படி தன்னை நெருப்பில் அர்ப்பணித்தாள். அந்த இடம் இனி எந்தத் தடையும் இல்லாமல் இருந்ததைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் நான் வீடு திரும்பினேன்.

அபுஞ்ஜம் ஸர்வமாகத்ய யாவஜ்ஜீவம் து தத்தநம் । மித்ரம் பூரே ஹி நிஃக்ஷிப்ய யதஹம் ஶீக்ரமாகதஃ ॥ ௨,௭.

நான் திரும்பி வந்தபின், என் வாழ்நாளெல்லாம் அந்தச் செல்வத்தை அனுபவித்தேன். நகரத்தில் உள்ள ஒரு நண்பரிடம் நான் கொண்டிருந்ததை ஒப்படைத்துப் பாதுகாத்தேன், ஏனெனில் நான் விரைவில் திரும்பி வந்திருந்தேன்.

ஏதஸ்மாத்காரணாத்ப்ரேதஃ ஶீக்ரகோऽஹம் து நாமதஃ । ரோதக உவாச । அஹந்து ஶூத்ரஜாதீயஃ புராபூவம் முநீஶ்வர ॥ ௨,௭.

இந்தக் காரணத்தால், எனக்கு 'விரைவாகச் செல்லும் பிரேதம்' என்று பெயர் வந்தது. ரோதகன் சொன்னான்: முன்பு நான் சுத்ரர் இனத்தில் பிறந்தவன், முனிவரே.

ராஜப்ரஸாதாப்தமஹாஶதக்ராமாதிகாரவாந் । வ்ரு'த்தௌ மே பிதராவாஸ்தாம் லகுரேகஃ ஸஹோதரஃ ॥ ௨,௭.

அரசரின் அருளால், நூறு பெரிய கிராமங்களுக்கு நான் அதிகாரம் பெற்றேன். என் முதுமையில், என் பெற்றோர் இருந்தார்கள்; எனக்கு ஒரு இளைய சகோதரன் இருந்தான்.

ஶீக்ரம் ஸ ச மயா ப்ராதா லுப்தேநைகஃ ப்ரு'தக்க்ரு'தஃ । ஆப்தவாந்பரமம் துஃகம் ஸோந்நவஸ்த்ரவிவர்ஜிதஃ ॥ ௨,௭.

அந்த சகோதரனை, நான் பேராசையால் தனியாகப் பிரித்துவிட்டேன். விரைவில் அவன் மிகுந்த துன்பத்திற்குள்ளானான்; உணவும் உடையும் இல்லாமல் தவித்தான்.

அதத்தாம் பிதரௌ ச்சந்நம் கிஞ்சித்கிஞ்சித்து தஸ்ய ச । தஸ்மை பித்ரு'ப்யாம் யத்தத்தமாப்தேப்யஸ்தந்மயா ஶ்ருதம் ॥ ௨,௭.

என் பெற்றோர் அவனுக்கு ரகசியமாக சிறிது கொடுத்தார்கள். பெற்றோர் அவனுக்கு என்ன கொடுத்தார்கள் என்பதை நம்பிக்கைக்குரியவர்களிடம் இருந்து நான் அறிந்தேன்.

தத்ஸர்வம் தத்த்வதோ ஜ்ஞாத்வா பித்ரோ ரோதமகாரயம் । ஶூந்யமந்திர ஏகஸ்மிந்பத்த்வா து நிகடைர்த்ரு'டைஃ ॥ ௨,௭.

அதை எல்லாம் உண்மையாக அறிந்தபின், பெற்றோரை ஒரு காலியுள்ள வீட்டில், வலுவான சங்கிலிகளால் கட்டி அடைத்தேன்.

ததஸ்தௌ ஜஹதுஃ ப்ராணாந்துஃகிதௌ விஷபாநதஃ । ஸோஸௌ பாலோऽபி பப்ராம பித்ரு'ப்யாம் ரஹிதோ த்விஜ ॥ ௨,௭.

அப்போது, துயரத்தில் இருந்த பெற்றோர் விஷம் குடித்து உயிரை விட்டார்கள். பெற்றோரில்லாமல் அந்த சிறுவன் அலைந்து திரிந்தான், முனிவரே.

புரஃ பத்தநகர்வாடாந் கேடாநபி ம்ரு'தஃ க்ஷுதா । ஏதஸ்மாத்பாதகாத்விப்ர ம்ரு'தஃ ப்ரேதத்வமாகதஃ ॥ ௨,௭.

அவன் நகரங்களிலும், பட்டணங்களிலும், கிராமங்களிலும், சிற்றூர்களிலும் பசிக்காக இறந்தான். இந்த பாவத்தால், பிராமணனே, நான் இறந்து பிரேதமாக ஆனேன்.

ருத்தௌ து பிதரௌ யஸ்மாந்நாம்நாஹம் ரோதகஸ்ததஃ । லேகக உவாச । அஹம் விப்ர புராபூவமவந்த்யாம் த்விஜஸத்தமஃ ॥ ௨,௭.

பெற்றோரை அடைத்ததால், எனக்கு 'ரோதகன்' என்று பெயர் வந்தது. எழுதுபவர் சொன்னார்: முன்பு நான் அவந்தியில் பிறந்த பிராமணன், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே.

பத்ரஸ்ய ராஜ்ஞோ தேவாநாம் பூஜநேऽதிக்ரு'தோ ஹ்யஹம் । பஹ்வ்யஸ்து ப்ரதிமாஸ்தத்ர பபூவுர்பஹுநாமிகாஃ ॥ ௨,௭.

நல்ல அரசரால், தேவர்களை வழிபடுவதற்கு நான் நியமிக்கப்பட்டேன். அங்கு பல்வேறு பெயர்களுடன் நிறைய உருவங்கள் இருந்தன.

ஹேம்நஸ்ததங்கேஷு பஹு ரத்நஜாதம் பபூவ ஹ । தாஸாம் மே குர்வதஃ பூஜாம் பாபா மதிரஜாயத ॥ ௨,௭.

அந்த உருவங்களில் நிறைய தங்கமும் பலவகை மாணிக்கங்களும் இருந்தன. அவற்றை வழிபடும் போது, எனக்கு தீய எண்ணம் தோன்றியது.

அகிலம் தீக்ஷ்ணலோஹேந தாஸாமங்கம் விஶீர்ய ச । உல்லேகநஞ்ச ரத்நாநாம் நேத்ராதிப்யஃ க்ரு'தம் மயா ॥ ௨,௭.

கூரிய இரும்பால் அந்த உருவங்களின் உடல்களை உடைத்து, கண்கள் முதலிய இடங்களில் இருந்த மாணிக்கங்களை எடுத்தேன்.

ததாக்ரு'தாந்யதாங்காநி ப்ரதிமாநாம் நிரீக்ஷ்ய ச । நேத்ராணி ச விரத்நாநி ந்ரு'பஶ்சுக்ரோத வஹ்நிவத் ॥ ௨,௭.

அவ்வாறு உருவங்களை சேதப்படுத்தியபோது, அரசன் அவற்றின் மாணிக்கமற்ற கண்களையும் மாற்றப்பட்ட உருவங்களையும் பார்த்து, தீப்போல் கோபமடைந்தான்.

ப்ரதிஜஜ்ஞே ந்ரு'பஃ பஶ்சாதேஷ ப்ராஹ்மணபுங்கவஃ । ஆப்யோ ரத்நம் ஸுவர்ணஞ்ச ஹ்ரு'தம் யேந பவிஷ்யதி ॥ ௨,௭.

பின்னர் அரசன் உறுதியுடன் சொன்னான்: 'இந்த உருவங்களில் இருந்து மாணிக்கமும் தங்கமும் எடுத்து விட்டவன் யார் என்றால், அந்த பிராமணன்—'

ஜ்ஞாதஶ்ச ஸ ஹி மே வத்யோ பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । அஹம் தத்ஸகலம் ஜ்ஞாத்வா ராத்ராவஸிதரோ க்ரு'ஹம் ॥ ௨,௭.

'அவன் கண்டுபிடிக்கப்படும்போது, அவனை கண்டிப்பாக கொன்று விடுவேன்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.' இதை எல்லாம் அறிந்தபின், நான் இரவில் வீடில் வாள் எடுத்துக்கொண்டு இருந்தேன்.

ராஜ்ஞஃ ப்ரவிஶ்ய ராஜாநம் பஶுமாரமமாரயம் । க்ரு'ஹீத்வாத மணீந் ஸ்வர்ணம் நிஶீதேऽஹம் கதோऽந்யதஃ ॥ ௨,௭.

அரண்மனைக்கு சென்று, அரசனின் யாகத்துக்காக இருந்த மிருகத்தை கொன்றேன். பிறகு மாணிக்கமும் தங்கமும் எடுத்துக்கொண்டு, நடு இரவில் வேறு இடத்திற்கு சென்றேன்.