கருடபுராணம்

த்ரு'தீயஃ ஶீக்ரகஸ்துர்யோ ரோதகோ லேககஃ பரஃ । ப்ராஹ்மண உவாச । ப்ரேதாநாம் கர்மஜாதாநாம் குதோ நாம நிரர்தகம் ॥ ௨,௭.

‘மூன்றாவது சீக்ரகன், நான்காவது ரோதகன், ஐந்தாவது லேககன்.’ பிராமணர் கேட்டார்: ‘கர்மத்தால் பிறந்த பிரேதர்களின் பெயர்கள் அர்த்தமில்லாமல் எப்படி இருக்க முடியும்?’

நிருக்திமேஷாம் நாம்நாம் வை ப்ரேதா வதத மா சிரம் । ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । ஏவமுக்தாஸ்து விப்ரேண ப்ரு'தகுத்தரமப்ருவந் ॥ ௨,௭.

‘இந்தப் பெயர்களுக்கு விளக்கம் சொல்லுங்கள், தாமதிக்காமல்.’ ஸ்ரீகிருஷ்ணர் சொன்னார்: இப்படிச் பிராமணர் கேட்டபோது, அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக பதில் கூறினார்கள்.

பர்யுஷித உவாச । கதாசிச்ச்ராத்தகாலே வை மயா விப்ரோ நிமந்த்ரிதஃ ॥ ௨,௭.

பர்யுஷிதன் சொன்னான்: ‘ஒரு முறையிலே, ஸ்ராத்த காலத்தில் நான் ஒரு பிராமணரை அழைத்தேன்...’

ஸ ச க்ரு'த்வா விலம்பேந வ்ரு'த்தோ மத்க்ரு'ஹமாகதஃ । அக்ரு'தஶ்ராத்தகர்மாஹம் தம் பாகம் புக்தவாந் க்ஷுதா ॥ ௨,௭.

அவர் தாமதமாக வயதாகி என் வீட்டுக்கு வந்தார்; நான் ஸ்ராத்தம் செய்யாமல், பசிக்காக அந்த உணவை உண்டேன்.

அததாமந்நமாக்ரு'ஷ்ய விப்ரே பர்யுஷிதம் கியத் । தஸ்மாத்பாபாந்ம்ரு'தஃ பாபோ யோநிம் வை குத்ஸிதாம் கதஃ ॥ ௨,௭.

நான் அந்தப் பிராமணருக்கு பழைய உணவை எடுத்துக் கொடுத்தேன்; அந்த பாவத்தால், பாவியாக இறந்து, கீழான பிறவி பெற்றேன்.

யதஃ பர்யுஷிதம் தத்தம் ததஃ பர்யுஷிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஸூசீமுக உவாச । கதாசித்ப்ராஹ்மணீ காசித்தீர்தம் பத்ரவடம் யயௌ ॥ ௨,௭.

பழையது கொடுக்கப்பட்டதால், அதற்கு 'பழையது' என்று பெயர் வந்தது; சூசீமுகன் சொன்னான்: ஒருமுறை ஒரு பிராமணி புனிதமான பத்ரவடம் என்ற இடத்துக்கு சென்றாள்.

பஞ்சவர்ஷஸுதா வ்ரு'த்தா புத்ரமாத்ரைகஜீவிதா । அஹம் க்ஷத்த்ரியதாயாதஸ்தஸ்யா ரோதமகாரிஷம் ॥ ௨,௭.

அவள் வயதானவள், ஐந்து வயது மகனே உயிராக இருந்தாள்; நான் க்ஷத்திரிய வம்சத்தவன், அவளை அழ வைத்தேன்.

வநே து விஜநே தத்ர பாபாத்வககதிம் கதஃ । தஸ்யாஃ ஸவஸ்த்ரம் பாதேயம் தத்ஸூநோர்வஸநாநி ச ॥ ௨,௭.

அந்த வெறிச்சோடிய காட்டில், நான் தவறான வழியில் சென்று, அவளுடைய உடை, சாப்பாடு, மகனுடைய உடை எல்லாம் எடுத்துக்கொண்டேன்.

க்ரு'ஹீதாநி மயா விப்ர ஶிரஸ்யாபீட்ய முஷ்டிநா । த்ரு'ஷார்தஸ்தத்க்ஷணம் பாலஃ பாத்ரஸம்ஸ்தம் ஜலம் பிபந் ॥ ௨,௭.

நான் அவற்றை பிடித்து, அவளது தலையில் கையால் அடித்தேன்; அப்போதே, அவளது தாகம் கொண்ட பையன் பாத்திரத்தில் இருந்த தண்ணீரை குடித்துக் கொண்டிருந்தான்.

தாவந்மாத்ரோதகே தேஶே மயா ஹுங்க்ரு'த்ய வாரிதஃ । மயாத ஸகலம் பீதம் ஜலம் பாத்ராத்த்ரு'ஷாவதா ॥ ௨,௭.

அந்த நேரத்தில், அந்த பையன் தண்ணீருக்கு அருகில் இருந்தபோது, நான் கத்தி அவனை விரட்டினேன்; பிறகு, தாகத்தால் நான் அந்த பாத்திரத்தில் இருந்த எல்லா தண்ணீரையும் குடித்துவிட்டேன்.

பாலோऽபி பயஸந்த்ரஸ்தஃ பிபாஸுர்வ்யஸுராபதத் । புத்ரஶோகாந்ம்ரு'தா மாதா கூபே ப்ராஸ்ய நிஜம் வபுஃ ॥ ௨,௭.

பையன் பயத்தில் துடித்துத் தாகத்தால் உயிரிழந்தான்; மகனை இழந்த துக்கத்தில் தாய் கிணற்றில் தன்னை வீசி உயிர் விட்டாள்.

ஏதஸ்மாத்பாதகாத்விப்ர ப்ரேதத்வம் ப்ராப்தவாநஹம் । ஸூச்யக்ரப்ராயவிவரமுகஃ பர்வததேஹவாந் ॥ ௨,௭.

இந்தப் பாவத்தால், பிராமணா, நான் பிரேத உருவம் பெற்றேன்; என் உடல் மலைபோல் பெரியது, ஆனால் வாயும் ஊசி முனைபோல் சிறியது.

யத்யபி ப்ராப்நுயாம் பக்ஷ்யம் பக்ஷிதுந்து ந ஶக்யதே । மயா க்ஷுதாநலேநாபி ஜ்வலதாஸ்யம் நிகோசிதம் ॥ ௨,௭.

உணவு கிடைத்தாலும், அதை நான் உண்ண முடியவில்லை; என் வாயில் பசி தீயாய் எரிந்தாலும், அது நெருக்கமாக மூடப்பட்டிருக்கிறது.

அத ஆஸ்யே து விவரம் ஸூச்யக்ரேண ஸமம் மம । ஏதஸ்மாத்காரணாத்விப்ர நாம்நா ஸூசீமுகோऽஸ்ம்யஹம் ॥ ௨,௭.

அதனால், என் வாயும் ஊசி முனைபோல் மெல்லியதாக உள்ளது; இந்தக் காரணத்தால், பிராமணா, எனக்கு 'சூசீமுகன்' என்று பெயர் வந்தது.

ஶீக்ரக உவாச । புராஹம் வைஶ்யஜாதீயஃ ஸாகம் ஸக்யா ச கேநசித் । வாணிஜ்யம் கர்துமகமம் தேஶமந்யம் மஹாதநஃ ॥ ௨,௭.

சீக்ரகன் சொன்னான்: முன்பு நான் வைசிய குடும்பத்தில் பிறந்தவன்; ஒரு நண்பருடன், பெரும் செல்வத்துடன், வியாபாரம் செய்ய வேறு நாட்டுக்கு சென்றேன்.

மித்ரம் ச மே பஹுதநம் தஸ்ய லோபோ மஹாம்ஸ்ததஃ । ஜாதோऽப்யத்ரு'ஷ்டவைமுக்யாந்மே நஷ்டம் மூலமப்யுத ॥ ௨,௭.

என் நண்பனும் செல்வம் மிகுந்தவன்; ஆனால், எனக்குள் பேராசை வந்தது; அதிர்ஷ்டம் இல்லாமல், நான் என் மூலதனத்தையும் இழந்தேன்.

ததஸ்தஸ்மாத்து நிஷ்க்ராந்தாவாவாம் நாவாத நிம்நகாம் । மார்ககாம் தர்துமாரப்தௌ லோஹிதாயதி பாஸ்கரே ॥ ௨,௭.

பிறகு, நாங்கள் இருவரும் அங்கிருந்து புறப்பட்டு, ஒரு நதியில் படகில் ஏறினோம்; சூரியன் சிவந்தபோது, நதியை கடக்கத் தொடங்கினோம்.

ஸகா ஸ ச மதுத்ஸங்கே ஸுஷ்வாபாத்வக்லமாகுலஃ । அபூத்ததாதி பாபஸ்ய க்ரூரா மதிரதீவ மே ॥ ௨,௭.

என் நண்பன் பயணத்தில் சோர்ந்து, என் மடியில் தூங்கினான்; அப்போது, பாவத்தால் என் மனம் மிகவும் கொடூரமாகியது.

தமுத்ஸங்ககதம் ஸூரே நஷ்டே பூரேऽக்ஷிபம் ததா । தத்க்ரு'த்யம் குர்வதோ நாவி லோகைஸ்து ஜ்ஞாதமேவ ந ॥ ௨,௭.

சூரியன் மறைந்து இருள் வந்தபோது, என் மடியில் இருந்த அவனை நான் நீரில் தள்ளினேன்; அதைச் செய்யும் போது, படகில் யாரும் கவனிக்கவில்லை.

தஸ்ய யத்வஸ்து தத்ஸர்வம் மணிமுக்தாதிகாஞ்சநம் । ஆதாய ஶீக்ரகஸ்தஸ்மாத்தேஶாத்ஸ்வக்ரு'ஹமாகதஃ ॥ ௨,௭.

அவனுடைய எல்லா பொருட்களும்—மணிகள், முத்துக்கள், தங்கம் மற்றும் மற்றவை—எல்லாம் எடுத்துக்கொண்டு, நான் சீக்ரகன், அந்த இடத்திலிருந்து என் வீட்டுக்கு வந்தேன்.

தத்ஸர்வம் ஸ்வக்ரு'ஹே முக்த்வா தஸ்ய பத்ந்யை ந்யவேதயம் । தஸ்யுபிர்மே ஹதோ ப்ராதா தநமாச்சித்ய வை பதி ॥ ௨,௭.

அந்த எல்லாவற்றையும் வீட்டில் வைத்துவிட்டு, அவன் மனைவியிடம், 'என் சகோதரனை வழியில் கொள்ளையர்கள் கொன்றார்கள்; அவருடைய செல்வத்தையும் எடுத்துவிட்டார்கள்' என்று சொன்னேன்.

ப்ரஜாவதி ப்ரத்ருதோऽஹம் மா ரோதீத்யேவமப்ரவம் । ஶோகார்தா ஸாபி தத்காலம் மமத்வம் க்ரு'ஹபந்துஷு ॥ ௨,௭.

பிரஜாபதி என்னை இழுத்துச் செல்லும் போது, 'அழாதே' என்று நான் சொன்னேன். அப்போது, துக்கத்தில் மூழ்கிய அவள், வீட்டும் உறவினர்களும் என்ற பாசத்தை விட்டுவிட்டாள்.

த்யக்த்வா சாதி ப்ரியாந்ப்ராணாஞ்ஜுஹாவாக்நௌ யதாவிதி । ததோ நிஷ்கண்டகம் தத்தி வீக்ஷ்ய ஹ்ரு'ஷ்டோ கதோ க்ரு'ஹம் ॥ ௨,௭.

அவள் மிகவும் நேசித்த உயிரையும் விட்டுவிட்டு, முறையின்படி தன்னை நெருப்பில் அர்ப்பணித்தாள். அந்த இடம் இனி எந்தத் தடையும் இல்லாமல் இருந்ததைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியுடன் நான் வீடு திரும்பினேன்.

அபுஞ்ஜம் ஸர்வமாகத்ய யாவஜ்ஜீவம் து தத்தநம் । மித்ரம் பூரே ஹி நிஃக்ஷிப்ய யதஹம் ஶீக்ரமாகதஃ ॥ ௨,௭.

நான் திரும்பி வந்தபின், என் வாழ்நாளெல்லாம் அந்தச் செல்வத்தை அனுபவித்தேன். நகரத்தில் உள்ள ஒரு நண்பரிடம் நான் கொண்டிருந்ததை ஒப்படைத்துப் பாதுகாத்தேன், ஏனெனில் நான் விரைவில் திரும்பி வந்திருந்தேன்.

ஏதஸ்மாத்காரணாத்ப்ரேதஃ ஶீக்ரகோऽஹம் து நாமதஃ । ரோதக உவாச । அஹந்து ஶூத்ரஜாதீயஃ புராபூவம் முநீஶ்வர ॥ ௨,௭.

இந்தக் காரணத்தால், எனக்கு 'விரைவாகச் செல்லும் பிரேதம்' என்று பெயர் வந்தது. ரோதகன் சொன்னான்: முன்பு நான் சுத்ரர் இனத்தில் பிறந்தவன், முனிவரே.

ராஜப்ரஸாதாப்தமஹாஶதக்ராமாதிகாரவாந் । வ்ரு'த்தௌ மே பிதராவாஸ்தாம் லகுரேகஃ ஸஹோதரஃ ॥ ௨,௭.

அரசரின் அருளால், நூறு பெரிய கிராமங்களுக்கு நான் அதிகாரம் பெற்றேன். என் முதுமையில், என் பெற்றோர் இருந்தார்கள்; எனக்கு ஒரு இளைய சகோதரன் இருந்தான்.

ஶீக்ரம் ஸ ச மயா ப்ராதா லுப்தேநைகஃ ப்ரு'தக்க்ரு'தஃ । ஆப்தவாந்பரமம் துஃகம் ஸோந்நவஸ்த்ரவிவர்ஜிதஃ ॥ ௨,௭.

அந்த சகோதரனை, நான் பேராசையால் தனியாகப் பிரித்துவிட்டேன். விரைவில் அவன் மிகுந்த துன்பத்திற்குள்ளானான்; உணவும் உடையும் இல்லாமல் தவித்தான்.

அதத்தாம் பிதரௌ ச்சந்நம் கிஞ்சித்கிஞ்சித்து தஸ்ய ச । தஸ்மை பித்ரு'ப்யாம் யத்தத்தமாப்தேப்யஸ்தந்மயா ஶ்ருதம் ॥ ௨,௭.

என் பெற்றோர் அவனுக்கு ரகசியமாக சிறிது கொடுத்தார்கள். பெற்றோர் அவனுக்கு என்ன கொடுத்தார்கள் என்பதை நம்பிக்கைக்குரியவர்களிடம் இருந்து நான் அறிந்தேன்.

தத்ஸர்வம் தத்த்வதோ ஜ்ஞாத்வா பித்ரோ ரோதமகாரயம் । ஶூந்யமந்திர ஏகஸ்மிந்பத்த்வா து நிகடைர்த்ரு'டைஃ ॥ ௨,௭.

அதை எல்லாம் உண்மையாக அறிந்தபின், பெற்றோரை ஒரு காலியுள்ள வீட்டில், வலுவான சங்கிலிகளால் கட்டி அடைத்தேன்.