கருடபுராணம்

விவேகப்ரவணம் ஶுத்தம் யதா ஸ்யாத்க்ரு'பயா வத । ரு'ஷிருவாச । மநஸ்து ப்ரபலம் நித்யம் ஸவிகாரம் ஸ்வபாவதஃ ॥ ௨,௬.

அது எப்படித் தெளிவும் தூய்மையும் பெறும்? தயவுசெய்து சொல்லுங்கள். முனிவர் சொன்னார்: மனம் எப்போதும் வலிமையானது, இயற்கையில் மாற்றம் உடையது.

வஶம் நயந்தி கரிணம் ப்ரமத்தமபி ஹஸ்திபாஃ । ததாபி ஸாதுஸங்கத்யா ஸாதநைரப்யதந்த்ரிதஃ ॥ ௨,௬.

பெரிய யானையையும் அதன் காவலர்கள் அடக்குகிறார்கள்; அதுபோல், நல்லவருடன் பழகியும், முயற்சியுடனும் மனதை அடக்கலாம்.

தீவ்ரேண பக்தியோகேந விசாரேண வஶம் நயேத் । இதிஹாஸம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தவ ப்ரத்யயகாரகம் ॥ ௨,௬.

பரிபூரண பக்தி, யோகம், சிந்தனை ஆகியவற்றால் மனதை அடக்க வேண்டும். உனக்கு நம்பிக்கை தரும் ஒரு கதை நான் சொல்கிறேன்.

நாரதோऽகதயந்மஹ்யம் ஸ்வவ்ரு'த்தகதஜந்மநஃ । நாரத உவாச । கஸ்யசித்த்விஜமுக்யஸ்ய தாஸீபுத்த்ரஃ புரா முநே ॥ ௨,௬.

நாரதர் எனக்கு ஒரு சிறந்த இருமுறை பிறந்தவரின் வாழ்க்கையைச் சொன்னார். நாரதர் சொன்னார்: முனிவரே, நான் ஒரு பிராமணரின் தாசியின் மகனாக இருந்தேன்.

ஶிக்ஷிதோ பாலபாவேऽபி பாடிதோ நிதராமஹம் । தத்ராபி ஸங்கதிர்ஜாதா மஹதாம் புண்யகர்மணாம் ॥ ௨,௬.

குழந்தை பருவத்திலேயே எனக்கு நல்ல கல்வி கற்றுத்தரப்பட்டது; அங்கேயும் புண்ணியமான மகான்கள் உடன் பழக்கம் ஏற்பட்டது.

ப்ராவ்ரு'ட்காலே மம க்ரு'ஹே ஸ்திதாநாம் பாக்யயோகதஃ । ஶுஶ்ரூஷணாநுவ்ரு'த்த்யா ச ப்ரஶ்ரயேண தமேந ச ॥ ௨,௬.

மழைக்காலத்தில் என் வீட்டில் தங்கியிருந்தவர்கள், அதிர்ஷ்டத்தால், அவர்கள் செய்த சேவை, பணிவு, பண்பாடு, அடக்கம் ஆகியவற்றால்,

ஸந்தோஷம் பரமம் ப்ராப்ய க்ரு'பயா த்விதமப்ருவந் । மநீஷா நிர்மலா யேந ஜாதா மம ஶுபார்திநீ ॥ ௨,௬.

அவர்கள் மிகுந்த திருப்தியை அடைந்து, இரக்கம் கொண்டு இவ்வாறு சொன்னார்கள்; அதனால் என் மனம் தூய்மையாகி, நல்லதை விரும்பும் எண்ணம் பிறந்தது.

யயா விஷ்ணுமயம் ஸர்வம்த்மந்யேவ தத்ரு'ஶிவாந் । முநய ஊசுஃ । ஶ்ரு'ணு வத்ஸ ப்ரவக்ஷ்யா மோ ஹிதாய தவ பாலக ॥ ௨,௬.

அந்த எண்ணத்தால், என் உள்ளத்தில் எல்லாம் விஷ்ணுவால் நிரம்பியதாக நான் கண்டேன். முனிவர்கள் கூறினார்கள்: "கேள், பிள்ளையே, உனக்கு நல்லதற்காக இதை சொல்லுகிறோம்."

யேந வை த்ரியமாணேந இஹாமுத்ர ஸுகம் பவேத் । தேவதிர்யங்மநுஷ்யாஶ்ச ஸம்ஸாரே விவிதா ஜநாஃ ॥ ௨,௬.

அதைப் பிடித்து நடக்கும்போது, இங்கும் அங்கும் ஆனந்தம் கிடைக்கும்; தேவர்கள், மிருகங்கள், மனிதர்கள் என பல உயிர்கள் இந்த பிறவி சுழற்சியில்,

நிபத்தாஃ கர்மபஶைஸ்தே புஞ்ஜந் போகாந் ப்ரு'தக்விதாந் । தேவத்வம் யாதி ஸத்த்வேந ரஜஸா ச மநுஷ்யதாம் ॥ ௨,௬.

கர்மத்தின் கட்டுகளால் கட்டப்பட்டு, பலவிதமான இன்பங்களை அனுபவிக்கின்றனர்; சத்துவம் அதிகமிருந்தால் தேவராக, ரஜஸ் அதிகமிருந்தால் மனிதராக பிறக்கின்றனர்.

திர்யக்த்வம் தமஸா ஜந்துர்வாஸநாநுகதோऽபுதஃ । மாதுர்லப்த்வா புநர்ஜந்ம ம்ரியதே ச புநஃ புநஃ ॥ ௨,௬.

தமஸ் அதிகமுள்ள உயிர், ஆசைகளுக்குப் பின்பட்டு அறிவில்லாமல், மிருகமாக பிறக்கிறது; தாயின் மூலம் பிறந்து, மீண்டும் மீண்டும் மரணமடைகிறது.

ஏவம் கத்வா ஹ்யஸம்க்யாதா யோநீஸ்தாஃ கர்மபூரபி । மாநுஷ்யம் துர்லபம் லப்த்வா கதாசித்தைவயோகதஃ ॥ ௨,௬.

இவ்வாறு எண்ணமுடியாத பிறவிகளை கடந்து, அவை கர்மத்தின் நிலங்கள் எனும் போது, மனிதப் பிறவி என்பது அரிதாக, சில சமயம் விதியின் கூட்டு மூலம் கிடைக்கிறது.

அநுக்ரஹேண மஹதாம் ஹரிம் ஜ்ஞாத்வா விமுச்யதே । ரோகக்ராஹம் மோஹஜாலமபாரம் பவஸாகரம் ॥ ௨,௬.

பெரியவர்களின் அருளால் ஹரியை அறிந்தால், நோயாகிய துயரத்திலிருந்து, மாயை எனும் வலைவிலிருந்து, கடல்போன்ற பிறவி சாகரத்திலிருந்து விடுபடலாம்.

ந பஶ்யாமி திதீர்ஷோரந்யத்ராமஸ்மரணம் விநா । நவநீயம் யதா தத்நோ ஜ்யோதிஃ காஷ்டாதபி க்வசித் ॥ ௨,௬.

பெருங்கடலைத் தாண்ட விரும்புபவருக்கு, இராமனை நினைப்பதைத் தவிர வேறு வழி எனக்கு தெரியவில்லை; தயிரிலிருந்து நெய் கிடைப்பது போல, மரத்திலிருந்து சில சமயம் தீ கிடைப்பது போல.

மந்தநைஃ ஸாதநைரேவம் பரம் ஜ்ஞாத்வா ஸுகீ பவேத் । ஆத்மா நித்யோऽவ்யயஃ ஸத்யஃ ஸர்வகஃ ஸர்வப்ரு'ந்மஹாந் ॥ ௨,௬.

இவ்வாறு முயற்சி செய்து, பரமத்தை அறிந்தால் ஆனந்தம் கிடைக்கும்; ஆத்மா என்றென்றும் நிலைத்தது, அழியாதது, உண்மை, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தது, எல்லாவற்றையும் தாங்கும் பெரியது.

அப்ரமேயஃ ஸ்வயஞ்ஜ்யோதிரக்ராஹ்யோ மநஸாபி யஃ । ஸச்சிதாநந்தரூபோऽஸௌ ஸர்வப்ராணிஹ்ரு'தி ஸ்திதஃ ॥ ௨,௬.

அவன் அளவிட முடியாதவன், தானே ஒளி, மனதாலும் பற்ற முடியாதவன்; சத்து-சித்தானந்தம் ஆகிய இயல்புடையவன், எல்லா உயிர்களின் உள்ளத்திலும் இருக்கிறான்.

விநஶ்யத்ஸ்வபி பாவேஷு ந விநஶ்யதி கர்ஹிசித் । ஆகாஶஃ ஸர்வபூதேஷு ஸ்திதஸ்தேஜோஜலே ததா ॥ ௨,௬.

எல்லா நிலைகளும் அழிந்தாலும், அவன் ஒருபோதும் அழியான்; ஆகாயம் போல, எல்லா உயிர்களிலும், தீயிலும், நீரிலும் நிலைத்திருக்கிறான்.

ஆத்மா ஸர்வத்ர நிர்லேபஃ பார்திவேஷு யதாநிலஃ । பக்தாநுகம்பீ பகவாந் ஸாதூநாம் ரக்ஷணாய ச ॥ ௨,௬.

ஆத்மா எங்கும் பரவியிருக்கிறது, எதனாலும் ஒட்டப்படாதது, பூமியில் காற்று போல; பக்தர்களுக்கு கருணை காட்டும் பகவான், நல்லவர்களைப் பாதுகாக்கிறான்.

ஆவிர்பவதி லோகேஷுகுணீவாஜ்ஞைஃ ப்ரதீயதே । ஏவம்விவேகத்வயா யோ புத்த்யா ஸம்ஶீலயேத்த்ரு'தி ॥ ௨,௬.

அவன் உலகங்களில் தோன்றுகிறான், அவன் பண்புகளாலும் கட்டளைகளாலும் அறியப்படுகிறான்; இவ்வாறு பகுத்தறிவால், அவனை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

பக்தியோகேந ஸந்துஷ்ட ஆத்மாநம் தர்ஶயேதஜஃ । ததஃ க்ரு'தார்தோ பவதி ஸதா ஸர்வத்ர நிஃ ஸ்ப்ரு'ஹஃ ॥ ௨,௬.

பக்தியால் திருப்தியடைந்த பிறகு, பிறவியில்லாதவன் ஆத்மாவை காண்பிக்கிறான்; அப்பொழுது மனிதன் எல்லா இடங்களிலும், எப்போதும் ஆசையில்லாமல் நிறைவை அடைகிறான்.

அதோऽஹங்காரமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஸாநுபந்தே கலேவரே । சரேதஸம்கோ லோகேஷு ஸ்வப்நப்ராயேஷு நிர்மமஃ ॥ ௨,௬.

ஆகையால், அகம்பாவை விட்டு, உடல் இருந்தபோதும், உலகங்களில் பற்றில்லாமல், கனவு போல உள்ளவற்றில் சொந்தமில்லாமல் நடக்க வேண்டும்.

க்வ ஸ்வப்நே நியதம் தைர்யமிந்த்ரஜாலே க்வ ஸத்யதா । க்வ நித்யதா ஶரந்மேகே க்வ வா ஸத்யம் கலேவரே ॥ ௨,௬.

கனவில் நிலையான தைரியம் எங்கே? மாயையில் உண்மை எங்கே? மழைமேகத்தில் நிலைத்த தன்மை எங்கே? உடலில் உண்மை எங்கே?

அவித்யாகர்மஜநிதம் த்ரு'ஶ்யமாநம் சரா சரம் । ஜ்ஞாத்வாசாரவஶீ யோகீ ததஃ ஸித்திமவாப்ஸ்யஸி ॥ ௨,௬.

அறிவில்லாமையும் கர்மாவாலும் தோன்றும், காணப்படும் எல்லா நிலையும், அசையும், அசையாததும்; இதை உணர்ந்து, நடத்தை மீது கட்டுப்பாடு கொண்ட யோகி, பின்னர் Siddhi-யை அடைவான்.

இத்யுக்த்வா தே கதாஃ ஸர்வே ஸாதவோ தீநவத்ஸலாஃ । ஸோऽஹம் ததுக்தமார்கேண ததைவாசரமந்வஹம் ॥ ௨,௬.

அவ்வாறு கூறியவுடன், அந்த நல்லவர்கள், துயருற்றவர்களுக்கு இரக்கம் கொண்டவர்கள், அங்கிருந்து புறப்பட்டார்கள். நான், அவர்கள் சொன்ன வழியைப் பின்பற்றி, அன்றும் தினமும் அதைப் போலவே நடந்தேன்.

ததோऽசிரேணாத்மநீதம் த்ரு'ஷ்டவாநஹமத்புதம் । ஜ்யோதிர்மயம் ஸதாநந்தம் ஶரச்சீதாம்ஶுநிர்மலம் ॥ ௨,௬.

அதற்குப் பிறகு, விரைவில், என் உள்ளத்தில் ஒரு அதிசயமான காட்சியை நான் கண்டேன்; அது ஒளியால் நிரம்பியதாகவும், எப்போதும் ஆனந்தமாகவும், சரத்கால சந்திரனின் குளிர்ந்த ஒளிபோல் தூய்மையாகவும் இருந்தது.

நிஷிச்ய ஸுகஸந்தோஹைர்மாம் க்ரு'த்வாதிகஸஸ்ப்ரு'ஹம் । அந்தர்ஹிதம் மஹதேஜோ யதா ஸௌதாமிநீ திவி ॥ ௨,௬.

அந்தப் பெரும் ஒளி என்னை மகிழ்ச்சியின் அலைகளால் நிரப்பி, இன்னும் அதிகம் விரும்பும் மனநிலையை உண்டாக்கியது; பின்னர், அது வானில் மின்னல் மறைவதைப்போல், கண் பளிச்சென மறைந்துவிட்டது.

பக்த்யா ததேவ மநஸி பாவயந்நஹமத்புதம் । காலே கலேவரம் த்யக்த்வா கதவாந் ஹரிமவ்யயம் ॥ ௨,௬.

அந்த அதிசயத்தை என் மனத்தில் பக்தியுடன் சிந்தித்துக்கொண்டே இருந்தேன்; காலப்போக்கில், இந்த உடலை விட்டு, அழியாத ஹரியை அடைந்தேன்.

தஸ்யேச்சயா புநர்ப்ரஹ்மந் ப்ரஹ்மணோ மேऽபவஜ்ஜநிஃ । அநுக்ரஹாத்பகவதஸ்த்ரிஷு லோகேஷு நிஃ ஸ்ப்ரு'ஹஃ ॥ ௨,௬.

அவரது சித்தத்தினால், பிரம்மனே, நான் மறுபடியும் பிரம்மாவின் மூலம் பிறந்தேன்; பகவானின் அருளால், மூன்று உலகங்களிலும் எனக்கு ஆசை இல்லாமல் ஆனேன்.

ஆபீடயந்முஹுர்வோணாம் காயமாநஶ்சராம்யஹம் । இத்யுக்த்வா மே ஸ்வாநுபவம் யயௌ யாத்ரு'ச்சிகோ முநிஃ ॥ ௨,௬.

நான் மீண்டும் மீண்டும் உதடுகளை இறுக்கி, பாடிக்கொண்டே திரிந்தேன்; இவ்வாறு என் அனுபவத்தைச் சொன்னவுடன், அந்த முனிவர் வந்தபடியே சென்றார்.