கருடபுராணம்

நிமஜ்ஜ்ய யத்ர காகோலா ராஜஹம்ஸத்வமாயயுஃ । அஸுரோ யத்ர தேவத்வமவாப ஸ்நாநமாத்ரதஃ ॥ ௨,௬.

அங்கே காகங்கள் நீராடி ராஜஹம்ஸமாக ஆனது; ஒரு அசுரன் கூட அங்கு நீராடி தேவனாக ஆனான்.

விஶ்வரூபம் வந்திதீர்தம் ரத்நேஶஃ குஹகாசலஃ । நரநாராயணம் த்ரு'ஷ்ட்வா முச்யதே பாபகோடிபிஃ ॥ ௨,௬.

விஸ்வரூபம், வந்திதீர்த்தம், ரத்னேசன், குஹகமலை — இவற்றைத் தரிசித்து, நரநாராயணனைப் பார்த்தால் கோடி பாவங்கள் நீங்கும்.

ஸரஸ்வதீத்ரு'ஷத்வத்யௌ நர்மதா ஶர்மதா ந்ரு'ணாம் । நீலகண்டம் மஹாகாலம் புண்யம் சாமரகண்டகம் ॥ ௨,௬.

சரஸ்வதி, திருஷத்வதி, நர்மதை, மக்களுக்கு ஆனந்தம் தரும் நதிகள்; நீலகண்டம், மகாகாலம், புண்ணியமான அமரகண்டகம் — இவை எல்லாம் அங்கு உள்ளன.

சந்த்ரபாகா வேத்ரவதீ வீரபத்ரம் கணேஶ்வரம் । கோகர்ணம் பில்வதீர்தஞ்ச கர்மகுண்டம் ஸதாரகம் ॥ ௨,௬.

சந்திரபாகா, வேத்ரவதி, வீரபத்திரன், கணேசுவரன், கோகர்ணம், பில்வதீர்த்தம், கர்மகுண்டம், சதாரகம் — இவை எல்லாம் புனிதமான ஸ்தலங்கள்.

ஸ்நாநமாத்ரேண யத்ராஶு முச்யதே கர்மபந்தநாத் । அந்யாந்யபி ச தீர்தாநி க்ரு'தாநி க்ரு'பயா தவ ॥ ௨,௬.

அங்கு நீராடினால் உடனே கர்ம பந்தம் விலகும்; மேலும், உன் கருணையால் பல புனித ஸ்தலங்களும் உருவானது.

உத்பத்யதே ஶுபா புத்திஃ ஸாதூநாம் யதநுக்ரஹஃ । ஏகதஃ ஸர்வதீர்தாநி கருணாஃ ஸாதவோऽந்யதஃ ॥ ௨,௬.

உன் அருளால் நல்லவர்களுக்கு நல்ல புத்தி பிறக்கிறது; ஒரு பக்கம் எல்லா தீர்த்தங்களும், மறுபக்கம் கருணை உடைய சாந்தர்கள்.

அநுக்ரஹாய பூதாநாம் சரந்தி சரிதவ்ரதாஃ । த்வம் குருஃ ஸர்வர்ணாநாம் வித்யயா வயஸாதிகஃ ॥ ௨,௬.

உயிர்கள் நன்மை பெற, விரதம் கடைப்பிடிப்பவர்கள் உலகில் சுற்றுகின்றனர்; நீ எல்லா ஜாதிகளுக்கும் ஆசான், அறிவிலும் வயதிலும் மேலானவன்.

அதஃ ப்ரு'ச்சாம்யஹம் கிஞ்சிதாதிபூதம் சிரந்தநம் । கிம் குர்யாம் கம் நு ப்ரு'ச்சேऽஹம் மநோ மேऽதிசலம் முநே ॥ ௨,௬.

ஆகவே, முனிவரே, நான் உங்களிடம் பழமையான பொருளை கேட்கிறேன்; என்ன செய்ய வேண்டும்? யாரிடம் கேட்க வேண்டும்? என் மனம் மிகவும் அசைவாக உள்ளது.

நிஃஸ்ப்ரு'ஹம் ப்ரஹ்மவிஷயே விஷயேஷ்வதிலாலஸம் । மநாகபி ந ஸஹதே விரஹம் திமிரம் ப்ருவத் ॥ ௨,௬.

பிரம்மத்தில் விருப்பமில்லாமல், விஷயங்களில் அதிக ஆசை கொண்டு, சிறிதும் பிரிவைத் தாங்க முடியாத மனம், இருளில் சிக்கிக்கொண்டது.

மோஹிதம் விவிதைர்பாவைஃ கர்மணாம் க்ஷேத்ரமுத்தமம் । ஶாந்திம் யதா ஸமாயாதி ஸம்பந்நமிவ பூஸுர ॥ ௨,௬.

பலவகை எண்ணங்களில் மயங்கும் மனமே சிறந்த கர்மபூமி; அது எப்படிப் பூரண அமைதியை அடைகிறது, உத்தம பிராமணா?

விவேகப்ரவணம் ஶுத்தம் யதா ஸ்யாத்க்ரு'பயா வத । ரு'ஷிருவாச । மநஸ்து ப்ரபலம் நித்யம் ஸவிகாரம் ஸ்வபாவதஃ ॥ ௨,௬.

அது எப்படித் தெளிவும் தூய்மையும் பெறும்? தயவுசெய்து சொல்லுங்கள். முனிவர் சொன்னார்: மனம் எப்போதும் வலிமையானது, இயற்கையில் மாற்றம் உடையது.

வஶம் நயந்தி கரிணம் ப்ரமத்தமபி ஹஸ்திபாஃ । ததாபி ஸாதுஸங்கத்யா ஸாதநைரப்யதந்த்ரிதஃ ॥ ௨,௬.

பெரிய யானையையும் அதன் காவலர்கள் அடக்குகிறார்கள்; அதுபோல், நல்லவருடன் பழகியும், முயற்சியுடனும் மனதை அடக்கலாம்.

தீவ்ரேண பக்தியோகேந விசாரேண வஶம் நயேத் । இதிஹாஸம் ப்ரவக்ஷ்யாமி தவ ப்ரத்யயகாரகம் ॥ ௨,௬.

பரிபூரண பக்தி, யோகம், சிந்தனை ஆகியவற்றால் மனதை அடக்க வேண்டும். உனக்கு நம்பிக்கை தரும் ஒரு கதை நான் சொல்கிறேன்.

நாரதோऽகதயந்மஹ்யம் ஸ்வவ்ரு'த்தகதஜந்மநஃ । நாரத உவாச । கஸ்யசித்த்விஜமுக்யஸ்ய தாஸீபுத்த்ரஃ புரா முநே ॥ ௨,௬.

நாரதர் எனக்கு ஒரு சிறந்த இருமுறை பிறந்தவரின் வாழ்க்கையைச் சொன்னார். நாரதர் சொன்னார்: முனிவரே, நான் ஒரு பிராமணரின் தாசியின் மகனாக இருந்தேன்.

ஶிக்ஷிதோ பாலபாவேऽபி பாடிதோ நிதராமஹம் । தத்ராபி ஸங்கதிர்ஜாதா மஹதாம் புண்யகர்மணாம் ॥ ௨,௬.

குழந்தை பருவத்திலேயே எனக்கு நல்ல கல்வி கற்றுத்தரப்பட்டது; அங்கேயும் புண்ணியமான மகான்கள் உடன் பழக்கம் ஏற்பட்டது.

ப்ராவ்ரு'ட்காலே மம க்ரு'ஹே ஸ்திதாநாம் பாக்யயோகதஃ । ஶுஶ்ரூஷணாநுவ்ரு'த்த்யா ச ப்ரஶ்ரயேண தமேந ச ॥ ௨,௬.

மழைக்காலத்தில் என் வீட்டில் தங்கியிருந்தவர்கள், அதிர்ஷ்டத்தால், அவர்கள் செய்த சேவை, பணிவு, பண்பாடு, அடக்கம் ஆகியவற்றால்,

ஸந்தோஷம் பரமம் ப்ராப்ய க்ரு'பயா த்விதமப்ருவந் । மநீஷா நிர்மலா யேந ஜாதா மம ஶுபார்திநீ ॥ ௨,௬.

அவர்கள் மிகுந்த திருப்தியை அடைந்து, இரக்கம் கொண்டு இவ்வாறு சொன்னார்கள்; அதனால் என் மனம் தூய்மையாகி, நல்லதை விரும்பும் எண்ணம் பிறந்தது.

யயா விஷ்ணுமயம் ஸர்வம்த்மந்யேவ தத்ரு'ஶிவாந் । முநய ஊசுஃ । ஶ்ரு'ணு வத்ஸ ப்ரவக்ஷ்யா மோ ஹிதாய தவ பாலக ॥ ௨,௬.

அந்த எண்ணத்தால், என் உள்ளத்தில் எல்லாம் விஷ்ணுவால் நிரம்பியதாக நான் கண்டேன். முனிவர்கள் கூறினார்கள்: "கேள், பிள்ளையே, உனக்கு நல்லதற்காக இதை சொல்லுகிறோம்."

யேந வை த்ரியமாணேந இஹாமுத்ர ஸுகம் பவேத் । தேவதிர்யங்மநுஷ்யாஶ்ச ஸம்ஸாரே விவிதா ஜநாஃ ॥ ௨,௬.

அதைப் பிடித்து நடக்கும்போது, இங்கும் அங்கும் ஆனந்தம் கிடைக்கும்; தேவர்கள், மிருகங்கள், மனிதர்கள் என பல உயிர்கள் இந்த பிறவி சுழற்சியில்,

நிபத்தாஃ கர்மபஶைஸ்தே புஞ்ஜந் போகாந் ப்ரு'தக்விதாந் । தேவத்வம் யாதி ஸத்த்வேந ரஜஸா ச மநுஷ்யதாம் ॥ ௨,௬.

கர்மத்தின் கட்டுகளால் கட்டப்பட்டு, பலவிதமான இன்பங்களை அனுபவிக்கின்றனர்; சத்துவம் அதிகமிருந்தால் தேவராக, ரஜஸ் அதிகமிருந்தால் மனிதராக பிறக்கின்றனர்.

திர்யக்த்வம் தமஸா ஜந்துர்வாஸநாநுகதோऽபுதஃ । மாதுர்லப்த்வா புநர்ஜந்ம ம்ரியதே ச புநஃ புநஃ ॥ ௨,௬.

தமஸ் அதிகமுள்ள உயிர், ஆசைகளுக்குப் பின்பட்டு அறிவில்லாமல், மிருகமாக பிறக்கிறது; தாயின் மூலம் பிறந்து, மீண்டும் மீண்டும் மரணமடைகிறது.

ஏவம் கத்வா ஹ்யஸம்க்யாதா யோநீஸ்தாஃ கர்மபூரபி । மாநுஷ்யம் துர்லபம் லப்த்வா கதாசித்தைவயோகதஃ ॥ ௨,௬.

இவ்வாறு எண்ணமுடியாத பிறவிகளை கடந்து, அவை கர்மத்தின் நிலங்கள் எனும் போது, மனிதப் பிறவி என்பது அரிதாக, சில சமயம் விதியின் கூட்டு மூலம் கிடைக்கிறது.

அநுக்ரஹேண மஹதாம் ஹரிம் ஜ்ஞாத்வா விமுச்யதே । ரோகக்ராஹம் மோஹஜாலமபாரம் பவஸாகரம் ॥ ௨,௬.

பெரியவர்களின் அருளால் ஹரியை அறிந்தால், நோயாகிய துயரத்திலிருந்து, மாயை எனும் வலைவிலிருந்து, கடல்போன்ற பிறவி சாகரத்திலிருந்து விடுபடலாம்.

ந பஶ்யாமி திதீர்ஷோரந்யத்ராமஸ்மரணம் விநா । நவநீயம் யதா தத்நோ ஜ்யோதிஃ காஷ்டாதபி க்வசித் ॥ ௨,௬.

பெருங்கடலைத் தாண்ட விரும்புபவருக்கு, இராமனை நினைப்பதைத் தவிர வேறு வழி எனக்கு தெரியவில்லை; தயிரிலிருந்து நெய் கிடைப்பது போல, மரத்திலிருந்து சில சமயம் தீ கிடைப்பது போல.

மந்தநைஃ ஸாதநைரேவம் பரம் ஜ்ஞாத்வா ஸுகீ பவேத் । ஆத்மா நித்யோऽவ்யயஃ ஸத்யஃ ஸர்வகஃ ஸர்வப்ரு'ந்மஹாந் ॥ ௨,௬.

இவ்வாறு முயற்சி செய்து, பரமத்தை அறிந்தால் ஆனந்தம் கிடைக்கும்; ஆத்மா என்றென்றும் நிலைத்தது, அழியாதது, உண்மை, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தது, எல்லாவற்றையும் தாங்கும் பெரியது.

அப்ரமேயஃ ஸ்வயஞ்ஜ்யோதிரக்ராஹ்யோ மநஸாபி யஃ । ஸச்சிதாநந்தரூபோऽஸௌ ஸர்வப்ராணிஹ்ரு'தி ஸ்திதஃ ॥ ௨,௬.

அவன் அளவிட முடியாதவன், தானே ஒளி, மனதாலும் பற்ற முடியாதவன்; சத்து-சித்தானந்தம் ஆகிய இயல்புடையவன், எல்லா உயிர்களின் உள்ளத்திலும் இருக்கிறான்.

விநஶ்யத்ஸ்வபி பாவேஷு ந விநஶ்யதி கர்ஹிசித் । ஆகாஶஃ ஸர்வபூதேஷு ஸ்திதஸ்தேஜோஜலே ததா ॥ ௨,௬.

எல்லா நிலைகளும் அழிந்தாலும், அவன் ஒருபோதும் அழியான்; ஆகாயம் போல, எல்லா உயிர்களிலும், தீயிலும், நீரிலும் நிலைத்திருக்கிறான்.

ஆத்மா ஸர்வத்ர நிர்லேபஃ பார்திவேஷு யதாநிலஃ । பக்தாநுகம்பீ பகவாந் ஸாதூநாம் ரக்ஷணாய ச ॥ ௨,௬.

ஆத்மா எங்கும் பரவியிருக்கிறது, எதனாலும் ஒட்டப்படாதது, பூமியில் காற்று போல; பக்தர்களுக்கு கருணை காட்டும் பகவான், நல்லவர்களைப் பாதுகாக்கிறான்.

ஆவிர்பவதி லோகேஷுகுணீவாஜ்ஞைஃ ப்ரதீயதே । ஏவம்விவேகத்வயா யோ புத்த்யா ஸம்ஶீலயேத்த்ரு'தி ॥ ௨,௬.

அவன் உலகங்களில் தோன்றுகிறான், அவன் பண்புகளாலும் கட்டளைகளாலும் அறியப்படுகிறான்; இவ்வாறு பகுத்தறிவால், அவனை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.