கருடபுராணம்

ஏஷ்டவ்யா பஹவஃ புத்ரா யத்யேகோऽபி கயாம் வ்ரஜேத் । யஜேத வாஶ்வமேதேந நீலம் வா வ்ரு'ஷமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௬.

பல பிள்ளைகள் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்ப வேண்டும்; ஏனெனில், அவர்களில் ஒருவன் கூட கயா நகரத்திற்கு சென்று, அஷ்வமேத யாகம் செய்து, அல்லது நீலக் காளையை விடினாலும், அது புண்ணியம் தரும்.

ப்ரஹ்மஹத்யாதிபாபாநி ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநக்ரு'தாநி ச । நீலோத்வாஹேந ஶுத்யேத்து ஸமுத்ரப்லவநேந வா ॥ ௨,௬.

பிரம்மஹத்தி போன்ற பாவங்கள், அறிந்தோ அறியாமலோ செய்த பாவங்கள், நீலக் காளையை விடுவதாலும், கடலில் முழுகுவதாலும், தீரும்.

ஏகாதஶாஹே ராஜேந்த்ர யஸ்ய நோத்ஸூஜ்யதே வ்ரு'ஷஃ । ப்ரேதத்வம் நிஶ்சலம் தஸ்ய க்ரு'தைஃ ஶ்ராத்தைஸ்து கிம் பவேத் ॥ ௨,௬.

அரசே, பதினொன்றாம் நாளில் காளை விடப்படவில்லை என்றால், அந்த மனிதனுக்கு பேய் நிலை உறுதி; அப்போது செய்யும் ஸ்ராத்தம் என்ன பயன் தரும்?

யதாகதஞ்சித்கர்தவ்யஸ்தீர்தே வா பத்தநேऽத வா । வ்ரு'ஷயஜ்ஞைஃ ப்ரமுச்யதே நாந்யதா ஸாதநைஃ கக ॥ ௨,௬.

எந்த விதத்திலும், தீர்த்தத்தில் அல்லது நகரத்தில் இந்த யாகம் செய்யப்பட்டாலும், காளை யாகம் செய்தால்தான் பாவங்கள் நீங்கும், வேறு எந்த வழியாலும் அல்ல, பறவையே.

வ்ரு'ஷபம் பஞ்சகல்யாணம் யுவாநம் க்ரு'ஷ்ணகம்பலம் । கோயூதமத்யே நிதராம் விசரந்தம் விதாநதஃ ॥ ௨,௬.

ஐந்து நல்ல குறிகள் உடைய, இளம், கருப்பு நிற மேய்ச்சல் தோலுடன், பசுக்களின் நடுவில் நன்றாக நடமாடும் காளையை, விதிப்படி தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

சதஸ்ரு'பிர்வத்ஸகாபிர்த்வாப்யாஞ்சைவைகயா கக । விவாஹ்ய மங்கலத்ரவ்யைர்மந்த்ரவத்தம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௬.

நான்கு, இரண்டு அல்லது ஒரு கன்றுடன், மங்கள பொருட்கள் கொண்டு கல்யாணம் செய்து, மந்திரங்களோடு அந்தக் காளையை விட வேண்டும்.

இஹ ரதீதி ஷட்ரு'க்பிர்ஹேமம் குர்யாத்விபாவஸோஃ । கார்திக்யாம் மாகவைஶாக்யாம் ஸம்க்ரமே பாதபர்வஸு ॥ ௨,௬.

‘இஹ ரதி’ என்று ஆரம்பிக்கும் ஆறு ரிக் வேத மந்திரங்களைச் சொல்லி, கார்த்திகை, மாசி அல்லது வைசாகம் மாதங்களில், சூரியன் திரும்பும் நாளில் அல்லது கிரகணத்தில், அக்னிக்கு பொன்னால் உருவம் செய்ய வேண்டும்.

தீர்தே பித்ர்யேக்ஷயாஹே ச விஶேஷேண ப்ரஶஸ்யதே । லோஹிதோ யஸ்து வர்ணேந முகே புச்சே ச பாண்டுரஃ ॥ ௨,௬.

தீர்த்தத்தில் அல்லது பித்ரு தினத்தில் இந்த யாகம் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது; சிவப்பு நிறத்தில், வாயும் வால் வெண்மையாக உள்ள காளை மிகச் சிறந்தது.

பீதஃ குரவிஷாணேஷு ஸ நீலோ வ்ரு'ஷ உச்யதே । ஶ்வேதவர்ணோ பவேத்விப்ரோ லோஹிதஃ க்ஷத்த்ர உச்யதே ॥ ௨,௬.

கழுத்து, கொம்புகளில் மஞ்சள் நிறம், உடலில் நீலம் கொண்ட காளைதான் ‘விருஷபம்’ எனப்படும்; வெண்மை நிறம் பிராமணருக்காகவும், சிவப்பு நிறம் க்ஷத்திரியருக்காகவும் கூறப்பட்டுள்ளது.

பீதவர்ணோ பவேத்வைஶ்யஃ ஶூத்ரஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ஸ்ம்ரு'தோ புதைஃ । யதாவர்ணம் ஸமுத்திஷ்டோ வர்ணேஷு ப்ராஹ்மணாதிஷு ॥ ௨,௬.

மஞ்சள் நிறம் வைசியருக்காகவும், கருப்பு நிறம் ஞானிகள் சூத்திரருக்காகவும் சொல்வார்கள்; இவ்வாறு, பிராமணர் முதலான நான்கு வகை மக்களுக்கு அவரவர் நிறம் ஏற்பாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அத வா ரக்தவர்ணஸ்து ஸர்வேஷாமேவ ஶஸ்யதே । பிதா பிதாமஹஶ்சைவ ததைவ ப்ரபிதாமஹஃ ॥ ௨,௬.

அல்லது, சிவப்பு நிறக் காளை எல்லாருக்கும் சிறந்ததாகப் போற்றப்படுகிறது; தந்தை, தாத்தா, பெரிய தாத்தா ஆகியோருக்கும் அது பொருந்தும்.

ஆஶாஸதே ஸுதம் ஜாதம் வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் கரிஷ்யதி । தர்மஸ்த்வம் வ்ரு'ஷரூபேண ஜகதாநந்ததாயகஃ ॥ ௨,௬.

ஒரு மகன் பிறந்து, இந்தக் காளை விடும் யாகம் செய்வான் என்று அவர்கள் ஆசைப்படுகிறார்கள்; நீயே தர்மம் வடிவாக இருந்து, உலகிற்கு ஆனந்தம் தருகிறாய்.

அஷ்டமூர்தேரதிஷ்டாநமதஃ ஶாந்திம் ப்ரயச்ச மே । கங்காயமுநயோஃ பேயமந்தர்வேதி த்ரு'ணம் சர ॥ ௨,௬.

எட்டு வடிவங்களைக் கொண்ட இறைவனின் வாசமாக நீ இருக்கிறாய்; எனக்கு அமைதி அளி; கங்கை, யமுனை நதிகளின் நீரைப் பருகி, யாக சபையில் புல் மேய்ந்து மகிழ்.

தர்மராஜஸ்ய புரதோ வாச்யம் மே ஸுக்ரு'தம் வ்ரு'ஷ । தக்ஷிணாம்ஸே த்ரிஶூலாங்கம் வாமோரௌ சக்ரசிஹ்நிதம் ॥ ௨,௬.

தர்மராஜன் முன், என் நல்வினைகளை நீ சொல்ல வேண்டும், காளையே; உன் வலது தோளில் திரிசூலம் குறி, இடது தொடையில் சக்கரம் குறி உள்ளது.

இதி ஸம்ப்ரார்த்ய வ்ரு'ஷபம் கந்தபுஷ்பாக்ஷதாதிபிஃ । வ்ரு'ஷம் தத்ஸதரீயுக்தம் பூஜயித்வா ஸமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௬.

இவ்வாறு வேண்டி, வாசனை, பூ, அரிசி போன்றவற்றால் காளையையும், பசுவும் கூடியதை வழிபட்டு, அதை விட வேண்டும்.

தஸ்மாத்ராஜந் விதாநேந வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் ஸமாசர । பஹுஸாதநயுக்தஸ்ய நாந்யதா ஸத்கதிஸ்தவ ॥ ௨,௬.

ஆகையால், அரசே, விதிப்படி காளை விடும் யாகம் செய்; பல வளங்கள் உள்ளவர்க்கு, இதைவிட நல்ல வழி இல்லை.

ஆஸீத்த்ரேதாயுகே பூர்வம் விதேஹநகரே ந்ரு'ப । ப்ராஹ்மணோ தர்மவத்ஸேதி ஸ்வகர்மநிரதஃ ஸுதீஃ ॥ ௨,௬.

முன்னொரு காலத்தில், திரேதா யுகத்தில், விதேக நகரில், தன் கடமையில் நிலைத்த, ஞானம் உள்ள தர்மவத் என்ற பிராமணர் இருந்தார்.

விஷ்ணுபக்தோऽதிதேஜஸ்வீ யதாலாபேந துஷ்டிக்ரு'த் । பித்ரு'பர்வணி ஸம்ப்ராப்தே குஶார்யோ காநநம் யயௌ ॥ ௨,௬.

விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபடும், மிகுந்த ஒளியுடைய, கிடைத்ததைப் போதுமானது என்று மகிழும் அவர், பித்ரு தினம் வந்தபோது, தருமை எடுக்க காட்டுக்குச் சென்றார்.

அடந்நிதஸ்ததஸ்தத்ர சிந்வந் குஶபலாஶகம் । ஸஹஸோபேத்ய புருஷாஶ்சாத்வாரஶ்சாருதர்ஶநாஃ ॥ ௨,௬.

அங்கு, இங்கும் அங்கும் சுற்றி, தருமை, பளாஷம் ஆகிய புல்களை சேகரித்து கொண்டிருந்தபோது, திடீரென, பயங்கரமான நான்கு பேர் அவரிடம் வந்தனர்.

விப்ராந்தமநஸம் க்ரு'ஹ்ய ப்ரத்யக்ஜக்முர்விஹாயஸா । பஹுவ்ரு'க்ஷஸமாகீர்ணம் கிரிதுர்கபயாநகம் ॥ ௨,௬.

அவரது மனது குழப்பமடைந்தபோது, அவர்கள் பிடித்து, மேற்கு திசை நோக்கி விண்வழியாக அழைத்துச் சென்றார்கள்; அது மரங்கள் நிறைந்த, மலைகளும் பயங்கரமும் ஆன காட்டாக இருந்தது.

வநாத்வநாந்தரம் நிந்யுர்நதீநதஸமாகுலம் । ஸ தத்ர நகரம் ராஜந் ததர்ஶ பஹுவிஸ்தரம் ॥ ௨,௬.

அவர்கள் காட்டிலிருந்து இன்னொரு காட்டிற்கும், ஆறுகள், நதிகள் நிறைந்த இடங்களாகக் கொண்டு சென்றார்கள்; அங்கு, அரசே, அவர் பரந்து விரிந்த ஒரு நகரத்தை கண்டார்.

கோபுரத்வாரரசிதம் ஸௌதப்ராஸாதமண்டிதம் । சத்வராபணபண்யாதிநரநாரீஸமாகுலம் ॥ ௨,௬.

கோபுரம் கொண்ட வாசல்கள், அரண்மனைகள் மற்றும் மாளிகைகள் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சதுக்கங்கள், சந்தைகள், வியாபாரிகள், ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் கூட்டமாய் நிரம்பியிருந்தது.

தூர்யத்வந்த்வாபிநிர்கோஷவீணாபடஹநாதிதம் । காம்ஶ்சித்க்ஷுதார்திதாந்தீநாந்மலிநாந்விகதௌஜஸஃ ॥ ௨,௬.

இரட்டையாய் இசைக்கப்படும் வாத்தியங்கள், வீணை, பறை ஆகியவற்றின் ஒலி முழங்க, அங்கு சிலர் பசிக்காக வருந்தி, துயரத்துடன், அழுக்காகவும், பலஹீனமாகவும் இருந்தார்கள்.

ததோऽதிதுஷ்டாந்மலிநாந்வஸ்த்ரகண்டஸமாவ்ரு'தாந் । அக்ரதோ ஹ்ரு'ஷ்டபுஷ்டாம்ஶ்ச ஸ்வர்ணவஸ்த்ரோபஶோபிதாந் ॥ ௨,௬.

அதன்பின், சிலர் மிகவும் திருப்தியுடன், பழைய உடைகள் அணிந்திருந்தும், முன்புறம் சிலர் மகிழ்ச்சியுடன், ஆரோக்கியமாகவும், பொன்னாலும் நறுமணப் பொருட்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டும் இருந்தார்கள்.

ததோऽபி ஸுரஸம்காஶாந்ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மிதோऽபவத் । கிம் ஸ்வப்ந உத மாயா வை மதீயோ மாநஸோ ப்ரமஃ ॥ ௨,௬.

அதற்கு அப்பால், தேவரைப் போல் பிரகாசமாக இருந்தவர்களை பார்த்து, அவன் ஆச்சரியமடைந்தான்: 'இது கனவா, மாயையா, இல்லையெனில் என் மனதின் குழப்பமா?' என்று எண்ணினான்.

ஸந்திஹாநம் த்விஜம் நிந்யுஃ புருஷா ராஜஸந்நிதிம் । ஸதத்ததர்ஶ விப்ரஸ்து ஸ்வர்ணப்ராஸாதமந்திரே ॥ ௨,௬.

அவன் சந்தேகத்தில் இருந்தபோது, சிலர் அந்தப் பிராமணனை அரசரின் முன்னிலையில் அழைத்துச் சென்றார்கள்; அங்கு அந்தப் பிராமணன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அரண்மனையைப் பார்த்தான்.

ஸிம்ஹாஸநம்மஹாதிவ்யம் சத்ரசாமரவீஜிதம் । தத்ரோப விஷ்டம் ராஜாநம் கிரீடகநகோஜ்ஜ்வலம் ॥ ௨,௬.

அங்கு பெரிய, தெய்வீகமான சிம்மாசனம் குடை, சாமரம் வீசப்பட்டு, அதில் பொன் மிளிரும் கிரீடம் அணிந்த அரசர் அமர்ந்திருந்தார்.

மஹத்யா ச ஶ்ரியா யுக்தம் ஸ்தூயமாநம் ஸுவந்திபிஃ । ராஜாபி த்ரு'ஷ்ட்வா தம் விப்ரம் ப்ரத்யுத்தாய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ ॥ ௨,௬.

அரசர் பெரும் மகிமையுடன், சிறந்த பாராட்டுப் பாடகர்கள் புகழ்ந்தபடி இருந்தார்; அந்தப் பிராமணனைப் பார்த்த அரசர் எழுந்து, கைகூப்பி வரவேற்றார்.

பூஜயாமாஸ விதிவந்மதுபர்காஸ நாதிபிஃ । ஸந்துஷ்டமநஸம் தேவமஸ்தௌஷீத்பரயா முதா ॥ ௨,௬.

அவர் முறையோடு மதுபர்க்கம் முதலான பொருட்களால் அந்தப் பிராமணனைப் பூஜை செய்து, மனம் நிறைந்த மகிழ்ச்சியுடன் கடவுளை போற்றினார்.