கருடபுராணம்

தஸ்மாத்க்ரு'ஷ்ண வ்ரு'ஷோத்ஸர்கஃ கர்தவ்ய இதி மே ஶ்ருதம் । கிம் பலம் வ்ரு'ஷயஜ்ஞஸ்ய புரா கேந க்ரு'தோ ஹரே ॥ ௨,௬.

அதனால், கிருஷ்ணா, காளை விடுதல் அவசியம் என்று நான் கேட்டுள்ளேன்; அந்த யாகத்தால் கிடைக்கும் பலன் என்ன? முதலில் யார் செய்தார், ஹரியே?

அநட்வாந் கீத்ரு'ஶஃ ப்ரோக்தஃ கஸ்மிந் காலே விஶேஷதஃ । கோ விதிஸ்தஸ்ய நிர்திஷ்டஃ ஸர்வம் மே க்ரு'பயா வத ॥ ௨,௬.

எப்படி ஒரு காளை விட வேண்டும், எந்த நேரத்தில் செய்ய வேண்டும், அதன் முறையென்ன? தயவுசெய்து அனைத்தையும் எனக்கு விளக்கவும்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । இதிஹாஸம் மஹாபுண்யம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ககேஶ்வர । ப்ரஹ்மபுத்ரேண யத்ப்ரோக்தம் ராஜாநம் வீரவாஹநம் ॥ ௨,௬.

ஸ்ரீகிருஷ்ணா கூறினான்: பறவைகளின் அதிபதியே, மிகப் பெரும் புண்ணியம் தரும் ஒரு பழைய கதையை நான் சொல்கிறேன்; அதைக் பிரம்மாவின் மகன், வீரவாகனன் என்ற அரசனுக்குச் சொன்னான்.

விராதநகரே ராஜா வீரவாஹநநாமகஃ । தர்மாத்மா ஸத்யஸந்தஶ்ச வதாந்யோ விப்ரதுஷ்டிக்ரு'த் ॥ ௨,௬.

விராத நகரில் வீரவாகனன் என்ற ஒரு அரசன் இருந்தான்; அவன் தர்மத்திலும், உண்மையிலும் நிலைத்தவன், தாராளமானவன், பிராமணர்களை மகிழ்விப்பவனும் ஆவான்.

ஸ கதாசித்வநம் வீரோ மஹாத்மாகேடகம் கதஃ । கிஞ்சித்ப்ரஷ்டுமநாஸ்தார்க்ஷ்ய வஸிஷ்டஸ்யாஶ்ரமம் யயௌ ॥ ௨,௬.

ஒருநாள் அந்த வீரரும், பெரிய உள்ளத்தையும் கொண்ட அரசனும், வேட்டைக்காக காட்டுக்குச் சென்றான்; பின்னர், ஏதோ கேட்க வேண்டும் என்று எண்ணி வசிஷ்டரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.

நமஸ்க்ரு'த்ய முநிம் தத்ர க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹஃ । பஶ்ரயாவநதோ ராஜா பப்ரச்ச ரு'ஷிஸம்ஸதி ॥ ௨,௬.

அங்கே முனிவருக்கு வணங்கி, இருக்கை ஏற்று, அடக்கம் கொண்டு அமர்ந்த அரசன், முனிவர்களின் கூட்டத்தில் கேள்வி கேட்டான்.

ராஜோவாச । முநே மயா க்ரு'தோ தர்மோ யதாஶக்தி ப்ரயத்நதஃ । யமஸ்ய ஶாஸநம் ஶ்ருத்வா பிபேமி நிதராம் ஹ்ரு'தி ॥ ௨,௬.

அரசன் கூறினான்: முனிவரே, என் சக்திக்கு ஏற்றவாறு நான் தர்மம் செய்துள்ளேன்; ஆனாலும், யமனின் ஆட்சி பற்றி கேள்விப்பட்டு, என் மனதில் மிகுந்த பயம் உள்ளது.

யமஞ்ச யமதூதாம்ஶ்ச நிரயாந் கோரதர்ஶநாந் । ந பஶ்யாமி மஹாபாக ததா வத தயாநிதே ॥ ௨,௬.

மகிழ்ச்சியுள்ளவரே, யமனையும், அவன் தூதர்களையும், பயங்கரமான நரகங்களையும் நான் காணவில்லை; தயவுசெய்து எனக்கு விளக்குங்கள், கருணையின் கடலே.

வஸிஷ்ட உவாச । தர்மா பஹுவிதா ராஜந் வர்ண்யந்தே ஶாஸ்த்ரகோவிதைஃ । ஸூக்ஷ்மத்வாந்ந விஜாநந்தி கர்மமார்கவிமோஹிதாஃ ॥ ௨,௬.

வசிஷ்டர் கூறினார்: அரசே, பலவகை தர்மங்கள் ஞானிகள் மூலம் விவரிக்கப்படுகின்றன; ஆனால் அவை நுண்ணியமானவை என்பதால், கர்ம பாதையில் மயங்குபவர்கள் அதை உணர முடியவில்லை.

தாநம் தீர்தம் தபோ யஜ்ஞாஃ ஸம்ந்யாஸஃ பைத்ரு'கோ மஹஃ । தர்மேஷு க்ரு'ஹ்யமாணேஷு வ்ரு'ஷோத்ஸர்கோ விஶேஷிதஃ ॥ ௨,௬.

தானம், தீர்த்தயாத்திரை, தவம், யாகங்கள், துறவு, பித்ரு கர்மங்கள்—இவை எல்லா தர்மங்களிலும், காளை விடுதல் சிறப்பாகும்.

ஏஷ்டவ்யா பஹவஃ புத்ரா யத்யேகோऽபி கயாம் வ்ரஜேத் । யஜேத வாஶ்வமேதேந நீலம் வா வ்ரு'ஷமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௬.

பல பிள்ளைகள் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்ப வேண்டும்; ஏனெனில், அவர்களில் ஒருவன் கூட கயா நகரத்திற்கு சென்று, அஷ்வமேத யாகம் செய்து, அல்லது நீலக் காளையை விடினாலும், அது புண்ணியம் தரும்.

ப்ரஹ்மஹத்யாதிபாபாநி ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநக்ரு'தாநி ச । நீலோத்வாஹேந ஶுத்யேத்து ஸமுத்ரப்லவநேந வா ॥ ௨,௬.

பிரம்மஹத்தி போன்ற பாவங்கள், அறிந்தோ அறியாமலோ செய்த பாவங்கள், நீலக் காளையை விடுவதாலும், கடலில் முழுகுவதாலும், தீரும்.

ஏகாதஶாஹே ராஜேந்த்ர யஸ்ய நோத்ஸூஜ்யதே வ்ரு'ஷஃ । ப்ரேதத்வம் நிஶ்சலம் தஸ்ய க்ரு'தைஃ ஶ்ராத்தைஸ்து கிம் பவேத் ॥ ௨,௬.

அரசே, பதினொன்றாம் நாளில் காளை விடப்படவில்லை என்றால், அந்த மனிதனுக்கு பேய் நிலை உறுதி; அப்போது செய்யும் ஸ்ராத்தம் என்ன பயன் தரும்?

யதாகதஞ்சித்கர்தவ்யஸ்தீர்தே வா பத்தநேऽத வா । வ்ரு'ஷயஜ்ஞைஃ ப்ரமுச்யதே நாந்யதா ஸாதநைஃ கக ॥ ௨,௬.

எந்த விதத்திலும், தீர்த்தத்தில் அல்லது நகரத்தில் இந்த யாகம் செய்யப்பட்டாலும், காளை யாகம் செய்தால்தான் பாவங்கள் நீங்கும், வேறு எந்த வழியாலும் அல்ல, பறவையே.

வ்ரு'ஷபம் பஞ்சகல்யாணம் யுவாநம் க்ரு'ஷ்ணகம்பலம் । கோயூதமத்யே நிதராம் விசரந்தம் விதாநதஃ ॥ ௨,௬.

ஐந்து நல்ல குறிகள் உடைய, இளம், கருப்பு நிற மேய்ச்சல் தோலுடன், பசுக்களின் நடுவில் நன்றாக நடமாடும் காளையை, விதிப்படி தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

சதஸ்ரு'பிர்வத்ஸகாபிர்த்வாப்யாஞ்சைவைகயா கக । விவாஹ்ய மங்கலத்ரவ்யைர்மந்த்ரவத்தம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௬.

நான்கு, இரண்டு அல்லது ஒரு கன்றுடன், மங்கள பொருட்கள் கொண்டு கல்யாணம் செய்து, மந்திரங்களோடு அந்தக் காளையை விட வேண்டும்.

இஹ ரதீதி ஷட்ரு'க்பிர்ஹேமம் குர்யாத்விபாவஸோஃ । கார்திக்யாம் மாகவைஶாக்யாம் ஸம்க்ரமே பாதபர்வஸு ॥ ௨,௬.

‘இஹ ரதி’ என்று ஆரம்பிக்கும் ஆறு ரிக் வேத மந்திரங்களைச் சொல்லி, கார்த்திகை, மாசி அல்லது வைசாகம் மாதங்களில், சூரியன் திரும்பும் நாளில் அல்லது கிரகணத்தில், அக்னிக்கு பொன்னால் உருவம் செய்ய வேண்டும்.

தீர்தே பித்ர்யேக்ஷயாஹே ச விஶேஷேண ப்ரஶஸ்யதே । லோஹிதோ யஸ்து வர்ணேந முகே புச்சே ச பாண்டுரஃ ॥ ௨,௬.

தீர்த்தத்தில் அல்லது பித்ரு தினத்தில் இந்த யாகம் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது; சிவப்பு நிறத்தில், வாயும் வால் வெண்மையாக உள்ள காளை மிகச் சிறந்தது.

பீதஃ குரவிஷாணேஷு ஸ நீலோ வ்ரு'ஷ உச்யதே । ஶ்வேதவர்ணோ பவேத்விப்ரோ லோஹிதஃ க்ஷத்த்ர உச்யதே ॥ ௨,௬.

கழுத்து, கொம்புகளில் மஞ்சள் நிறம், உடலில் நீலம் கொண்ட காளைதான் ‘விருஷபம்’ எனப்படும்; வெண்மை நிறம் பிராமணருக்காகவும், சிவப்பு நிறம் க்ஷத்திரியருக்காகவும் கூறப்பட்டுள்ளது.

பீதவர்ணோ பவேத்வைஶ்யஃ ஶூத்ரஃ க்ரு'ஷ்ணஃ ஸ்ம்ரு'தோ புதைஃ । யதாவர்ணம் ஸமுத்திஷ்டோ வர்ணேஷு ப்ராஹ்மணாதிஷு ॥ ௨,௬.

மஞ்சள் நிறம் வைசியருக்காகவும், கருப்பு நிறம் ஞானிகள் சூத்திரருக்காகவும் சொல்வார்கள்; இவ்வாறு, பிராமணர் முதலான நான்கு வகை மக்களுக்கு அவரவர் நிறம் ஏற்பாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அத வா ரக்தவர்ணஸ்து ஸர்வேஷாமேவ ஶஸ்யதே । பிதா பிதாமஹஶ்சைவ ததைவ ப்ரபிதாமஹஃ ॥ ௨,௬.

அல்லது, சிவப்பு நிறக் காளை எல்லாருக்கும் சிறந்ததாகப் போற்றப்படுகிறது; தந்தை, தாத்தா, பெரிய தாத்தா ஆகியோருக்கும் அது பொருந்தும்.

ஆஶாஸதே ஸுதம் ஜாதம் வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் கரிஷ்யதி । தர்மஸ்த்வம் வ்ரு'ஷரூபேண ஜகதாநந்ததாயகஃ ॥ ௨,௬.

ஒரு மகன் பிறந்து, இந்தக் காளை விடும் யாகம் செய்வான் என்று அவர்கள் ஆசைப்படுகிறார்கள்; நீயே தர்மம் வடிவாக இருந்து, உலகிற்கு ஆனந்தம் தருகிறாய்.

அஷ்டமூர்தேரதிஷ்டாநமதஃ ஶாந்திம் ப்ரயச்ச மே । கங்காயமுநயோஃ பேயமந்தர்வேதி த்ரு'ணம் சர ॥ ௨,௬.

எட்டு வடிவங்களைக் கொண்ட இறைவனின் வாசமாக நீ இருக்கிறாய்; எனக்கு அமைதி அளி; கங்கை, யமுனை நதிகளின் நீரைப் பருகி, யாக சபையில் புல் மேய்ந்து மகிழ்.

தர்மராஜஸ்ய புரதோ வாச்யம் மே ஸுக்ரு'தம் வ்ரு'ஷ । தக்ஷிணாம்ஸே த்ரிஶூலாங்கம் வாமோரௌ சக்ரசிஹ்நிதம் ॥ ௨,௬.

தர்மராஜன் முன், என் நல்வினைகளை நீ சொல்ல வேண்டும், காளையே; உன் வலது தோளில் திரிசூலம் குறி, இடது தொடையில் சக்கரம் குறி உள்ளது.

இதி ஸம்ப்ரார்த்ய வ்ரு'ஷபம் கந்தபுஷ்பாக்ஷதாதிபிஃ । வ்ரு'ஷம் தத்ஸதரீயுக்தம் பூஜயித்வா ஸமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௬.

இவ்வாறு வேண்டி, வாசனை, பூ, அரிசி போன்றவற்றால் காளையையும், பசுவும் கூடியதை வழிபட்டு, அதை விட வேண்டும்.

தஸ்மாத்ராஜந் விதாநேந வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் ஸமாசர । பஹுஸாதநயுக்தஸ்ய நாந்யதா ஸத்கதிஸ்தவ ॥ ௨,௬.

ஆகையால், அரசே, விதிப்படி காளை விடும் யாகம் செய்; பல வளங்கள் உள்ளவர்க்கு, இதைவிட நல்ல வழி இல்லை.

ஆஸீத்த்ரேதாயுகே பூர்வம் விதேஹநகரே ந்ரு'ப । ப்ராஹ்மணோ தர்மவத்ஸேதி ஸ்வகர்மநிரதஃ ஸுதீஃ ॥ ௨,௬.

முன்னொரு காலத்தில், திரேதா யுகத்தில், விதேக நகரில், தன் கடமையில் நிலைத்த, ஞானம் உள்ள தர்மவத் என்ற பிராமணர் இருந்தார்.

விஷ்ணுபக்தோऽதிதேஜஸ்வீ யதாலாபேந துஷ்டிக்ரு'த் । பித்ரு'பர்வணி ஸம்ப்ராப்தே குஶார்யோ காநநம் யயௌ ॥ ௨,௬.

விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபடும், மிகுந்த ஒளியுடைய, கிடைத்ததைப் போதுமானது என்று மகிழும் அவர், பித்ரு தினம் வந்தபோது, தருமை எடுக்க காட்டுக்குச் சென்றார்.

அடந்நிதஸ்ததஸ்தத்ர சிந்வந் குஶபலாஶகம் । ஸஹஸோபேத்ய புருஷாஶ்சாத்வாரஶ்சாருதர்ஶநாஃ ॥ ௨,௬.

அங்கு, இங்கும் அங்கும் சுற்றி, தருமை, பளாஷம் ஆகிய புல்களை சேகரித்து கொண்டிருந்தபோது, திடீரென, பயங்கரமான நான்கு பேர் அவரிடம் வந்தனர்.