கருடபுராணம்

த்ரயோதஶ ப்ரதீஹாராஃ ஶ்ரவணா நாம தத்ர வை । ஶ்ரவணாகர்மதஸ்துஷ்யந்த்யந்யதா க்ரோதமாப்நுயுஃ ॥ ௨,௫.

அங்கு பதின்மூன்று காவலர்கள் உள்ளார்கள்; அவர்கள் 'ஶ்ரவணர்கள்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் கடமைகளை கேட்டு மகிழ்வார்கள்; இல்லையெனில் கோபமடைவார்கள்.

ததஸ்தத்ராஶு ரக்தாக்ஷம் பிந்நாஞ்ஜநசயோபமம் । ம்ரு'த்யுகாலாந்தகாதீநாம் மத்யே பஶ்யதி வை யமம் ॥ ௨,௫.

அங்கு அவன் விரைவாக, இரத்தம் போன்ற சிவப்பான கண்களுடன், உடைந்த காஜல்போல் தோற்றமுடைய யமனை, மரணம், காலம் மற்றும் பிறருடன் பார்க்கிறான்.

தம்ஷ்ட்ராகராலவதநம் ப்ரு'குடீதாருணாக்ரு'திம் । விரூபைர்போஷணைர்வக்த்ரைர்வ்ரு'தம் வ்யாதிஶதைஃ ப்ரபும் ॥ ௨,௫.

பயங்கரமான பற்கள், கோபமாக கூச்சல் கூடிய முகம், வித்தியாசமான ஆபரணங்கள், வியத்தகு வடிவங்கள், நூற்றுக்கணக்கான நோய்கள் சூழ்ந்த தலைவனை அவன் காண்கிறான்.

தண்டாஸக்தமஹாபாஹும் பாஶஹஸ்தம் ஸுபைரவம் । தந்நிர்திஷ்டாம் ததோ ஜந்துர்கதிம் யாதி ஶுபாஶுபாம் ॥ ௨,௫.

அவன் பெரிய கை கொண்டவன், கையில் தண்டும் பாசமும் பிடித்திருப்பதை, மிகவும் பயங்கரமாக இருப்பதை காண்கிறான்; பின்னர் அவன் சொன்ன நல்லதோ, கெட்டதோ அந்த இடத்திற்கு அந்த உயிர் செல்கிறது.

பாபீ பாபாம் கதிம் யாதி யதா தே கதிதம் புரா । சத்ரோபாநஹதாதாரோ யே ச வேஶ்மப்ரதாயகாஃ ॥ ௨,௫.

பாவிகள் முன்பு கூறியபடி பாவமான இடத்திற்கே செல்கிறார்கள்; குடை, செருப்பு, வீடு வழங்குபவர்கள் வேறுவிதமான பயனை அடைகிறார்கள்.

யே து புண்யக்ரு'தஸ்தத்ர தே பஶ்யந்தி யமம் ததா । ஸௌம்யாக்ரு'திம் குண்டலிநம் மௌலிமந்தம் த்ரு'தஶ்ரியம் ॥ ௨,௫.

ஆனால் புண்ணியம் செய்தவர்கள் அப்போது அங்கே யமனை, மென்மையான உருவில், குண்டலங்கள் அணிந்தும், கிரீடம் சூடியும், ஒளிவீசும் அழகுடன் காண்கிறார்கள்.

ஏகாதஶே த்வாதஶே ஹி ஷண்மாஸே ஆப்திகே ததா । விப்ராந் பஹூந் போஜயேத்தத்ர யந்மஹதீ க்ஷுதா ॥ ௨,௫.

பதினொன்றாம் அல்லது பன்னிரண்டாம் நாளிலும், ஆறாம் மாதத்திலும், ஆண்டு விழாவிலும், அங்கே பல பிராமணர்களை உணவளிக்க வேண்டும்; அவர்களுக்கு பேராகா.

ஜீவந் புத்ரகலத்ராதிப்ரதிஷ்டமிதரைஃ கக । யோ ந ஸாதயதி ஸ்வார்தமேவம் பஶ்சாத்திகித்யதே ॥ ௨,௫.

பறவையே, உயிருடன் இருக்கும்போது, மகன்கள், மனைவி மற்றும் பிறர் சொல்வதைக் கடைபிடிக்காமல், தனக்கே பயன் பார்ப்பவன், பின்னர் வருந்துகிறான்.

ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதம் ஸம்யமிந்யாம் யதாகதி । ப்ரோக்தமாவர்ஷக்ரு'த்யம் தே கிமந்யச்ச்ரோதுமிச்சஸி ॥ ௨,௫.

சம்யமினியில் பயணம் பற்றிய அனைத்தையும் உனக்கு விளக்கியேன்; ஆண்டு செய்யவேண்டிய காரியங்களும் சொன்னேன். இன்னும் என்ன கேட்க விரும்புகிறாய்?

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௬ கருட உவாச । அபி ஸாதநயுக்தஸ்ய தீர்ததாநரதஸ்ய ச । அக்ரு'தே து வ்ரு'ஷோத்ஸர்கே பரலோககதிர்ந ஹி ॥ ௨,௬.

கருடா கூறினான்: ஆன்மிக சாதனையில் ஈடுபட்டவராகவும், தீர்த்தயாத்திரை மற்றும் தானம் செய்வவராகவும் இருந்தாலும், காளை விடுதல் செய்யவில்லை என்றால், பிற உலகிற்குச் செல்ல முடியாது.

தஸ்மாத்க்ரு'ஷ்ண வ்ரு'ஷோத்ஸர்கஃ கர்தவ்ய இதி மே ஶ்ருதம் । கிம் பலம் வ்ரு'ஷயஜ்ஞஸ்ய புரா கேந க்ரு'தோ ஹரே ॥ ௨,௬.

அதனால், கிருஷ்ணா, காளை விடுதல் அவசியம் என்று நான் கேட்டுள்ளேன்; அந்த யாகத்தால் கிடைக்கும் பலன் என்ன? முதலில் யார் செய்தார், ஹரியே?

அநட்வாந் கீத்ரு'ஶஃ ப்ரோக்தஃ கஸ்மிந் காலே விஶேஷதஃ । கோ விதிஸ்தஸ்ய நிர்திஷ்டஃ ஸர்வம் மே க்ரு'பயா வத ॥ ௨,௬.

எப்படி ஒரு காளை விட வேண்டும், எந்த நேரத்தில் செய்ய வேண்டும், அதன் முறையென்ன? தயவுசெய்து அனைத்தையும் எனக்கு விளக்கவும்.

ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ண உவாச । இதிஹாஸம் மஹாபுண்யம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ககேஶ்வர । ப்ரஹ்மபுத்ரேண யத்ப்ரோக்தம் ராஜாநம் வீரவாஹநம் ॥ ௨,௬.

ஸ்ரீகிருஷ்ணா கூறினான்: பறவைகளின் அதிபதியே, மிகப் பெரும் புண்ணியம் தரும் ஒரு பழைய கதையை நான் சொல்கிறேன்; அதைக் பிரம்மாவின் மகன், வீரவாகனன் என்ற அரசனுக்குச் சொன்னான்.

விராதநகரே ராஜா வீரவாஹநநாமகஃ । தர்மாத்மா ஸத்யஸந்தஶ்ச வதாந்யோ விப்ரதுஷ்டிக்ரு'த் ॥ ௨,௬.

விராத நகரில் வீரவாகனன் என்ற ஒரு அரசன் இருந்தான்; அவன் தர்மத்திலும், உண்மையிலும் நிலைத்தவன், தாராளமானவன், பிராமணர்களை மகிழ்விப்பவனும் ஆவான்.

ஸ கதாசித்வநம் வீரோ மஹாத்மாகேடகம் கதஃ । கிஞ்சித்ப்ரஷ்டுமநாஸ்தார்க்ஷ்ய வஸிஷ்டஸ்யாஶ்ரமம் யயௌ ॥ ௨,௬.

ஒருநாள் அந்த வீரரும், பெரிய உள்ளத்தையும் கொண்ட அரசனும், வேட்டைக்காக காட்டுக்குச் சென்றான்; பின்னர், ஏதோ கேட்க வேண்டும் என்று எண்ணி வசிஷ்டரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.

நமஸ்க்ரு'த்ய முநிம் தத்ர க்ரு'தாஸநபரிக்ரஹஃ । பஶ்ரயாவநதோ ராஜா பப்ரச்ச ரு'ஷிஸம்ஸதி ॥ ௨,௬.

அங்கே முனிவருக்கு வணங்கி, இருக்கை ஏற்று, அடக்கம் கொண்டு அமர்ந்த அரசன், முனிவர்களின் கூட்டத்தில் கேள்வி கேட்டான்.

ராஜோவாச । முநே மயா க்ரு'தோ தர்மோ யதாஶக்தி ப்ரயத்நதஃ । யமஸ்ய ஶாஸநம் ஶ்ருத்வா பிபேமி நிதராம் ஹ்ரு'தி ॥ ௨,௬.

அரசன் கூறினான்: முனிவரே, என் சக்திக்கு ஏற்றவாறு நான் தர்மம் செய்துள்ளேன்; ஆனாலும், யமனின் ஆட்சி பற்றி கேள்விப்பட்டு, என் மனதில் மிகுந்த பயம் உள்ளது.

யமஞ்ச யமதூதாம்ஶ்ச நிரயாந் கோரதர்ஶநாந் । ந பஶ்யாமி மஹாபாக ததா வத தயாநிதே ॥ ௨,௬.

மகிழ்ச்சியுள்ளவரே, யமனையும், அவன் தூதர்களையும், பயங்கரமான நரகங்களையும் நான் காணவில்லை; தயவுசெய்து எனக்கு விளக்குங்கள், கருணையின் கடலே.

வஸிஷ்ட உவாச । தர்மா பஹுவிதா ராஜந் வர்ண்யந்தே ஶாஸ்த்ரகோவிதைஃ । ஸூக்ஷ்மத்வாந்ந விஜாநந்தி கர்மமார்கவிமோஹிதாஃ ॥ ௨,௬.

வசிஷ்டர் கூறினார்: அரசே, பலவகை தர்மங்கள் ஞானிகள் மூலம் விவரிக்கப்படுகின்றன; ஆனால் அவை நுண்ணியமானவை என்பதால், கர்ம பாதையில் மயங்குபவர்கள் அதை உணர முடியவில்லை.

தாநம் தீர்தம் தபோ யஜ்ஞாஃ ஸம்ந்யாஸஃ பைத்ரு'கோ மஹஃ । தர்மேஷு க்ரு'ஹ்யமாணேஷு வ்ரு'ஷோத்ஸர்கோ விஶேஷிதஃ ॥ ௨,௬.

தானம், தீர்த்தயாத்திரை, தவம், யாகங்கள், துறவு, பித்ரு கர்மங்கள்—இவை எல்லா தர்மங்களிலும், காளை விடுதல் சிறப்பாகும்.

ஏஷ்டவ்யா பஹவஃ புத்ரா யத்யேகோऽபி கயாம் வ்ரஜேத் । யஜேத வாஶ்வமேதேந நீலம் வா வ்ரு'ஷமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௬.

பல பிள்ளைகள் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்ப வேண்டும்; ஏனெனில், அவர்களில் ஒருவன் கூட கயா நகரத்திற்கு சென்று, அஷ்வமேத யாகம் செய்து, அல்லது நீலக் காளையை விடினாலும், அது புண்ணியம் தரும்.

ப்ரஹ்மஹத்யாதிபாபாநி ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநக்ரு'தாநி ச । நீலோத்வாஹேந ஶுத்யேத்து ஸமுத்ரப்லவநேந வா ॥ ௨,௬.

பிரம்மஹத்தி போன்ற பாவங்கள், அறிந்தோ அறியாமலோ செய்த பாவங்கள், நீலக் காளையை விடுவதாலும், கடலில் முழுகுவதாலும், தீரும்.

ஏகாதஶாஹே ராஜேந்த்ர யஸ்ய நோத்ஸூஜ்யதே வ்ரு'ஷஃ । ப்ரேதத்வம் நிஶ்சலம் தஸ்ய க்ரு'தைஃ ஶ்ராத்தைஸ்து கிம் பவேத் ॥ ௨,௬.

அரசே, பதினொன்றாம் நாளில் காளை விடப்படவில்லை என்றால், அந்த மனிதனுக்கு பேய் நிலை உறுதி; அப்போது செய்யும் ஸ்ராத்தம் என்ன பயன் தரும்?

யதாகதஞ்சித்கர்தவ்யஸ்தீர்தே வா பத்தநேऽத வா । வ்ரு'ஷயஜ்ஞைஃ ப்ரமுச்யதே நாந்யதா ஸாதநைஃ கக ॥ ௨,௬.

எந்த விதத்திலும், தீர்த்தத்தில் அல்லது நகரத்தில் இந்த யாகம் செய்யப்பட்டாலும், காளை யாகம் செய்தால்தான் பாவங்கள் நீங்கும், வேறு எந்த வழியாலும் அல்ல, பறவையே.

வ்ரு'ஷபம் பஞ்சகல்யாணம் யுவாநம் க்ரு'ஷ்ணகம்பலம் । கோயூதமத்யே நிதராம் விசரந்தம் விதாநதஃ ॥ ௨,௬.

ஐந்து நல்ல குறிகள் உடைய, இளம், கருப்பு நிற மேய்ச்சல் தோலுடன், பசுக்களின் நடுவில் நன்றாக நடமாடும் காளையை, விதிப்படி தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

சதஸ்ரு'பிர்வத்ஸகாபிர்த்வாப்யாஞ்சைவைகயா கக । விவாஹ்ய மங்கலத்ரவ்யைர்மந்த்ரவத்தம் ஸமுத்ஸ்ரு'ஜேத் ॥ ௨,௬.

நான்கு, இரண்டு அல்லது ஒரு கன்றுடன், மங்கள பொருட்கள் கொண்டு கல்யாணம் செய்து, மந்திரங்களோடு அந்தக் காளையை விட வேண்டும்.

இஹ ரதீதி ஷட்ரு'க்பிர்ஹேமம் குர்யாத்விபாவஸோஃ । கார்திக்யாம் மாகவைஶாக்யாம் ஸம்க்ரமே பாதபர்வஸு ॥ ௨,௬.

‘இஹ ரதி’ என்று ஆரம்பிக்கும் ஆறு ரிக் வேத மந்திரங்களைச் சொல்லி, கார்த்திகை, மாசி அல்லது வைசாகம் மாதங்களில், சூரியன் திரும்பும் நாளில் அல்லது கிரகணத்தில், அக்னிக்கு பொன்னால் உருவம் செய்ய வேண்டும்.

தீர்தே பித்ர்யேக்ஷயாஹே ச விஶேஷேண ப்ரஶஸ்யதே । லோஹிதோ யஸ்து வர்ணேந முகே புச்சே ச பாண்டுரஃ ॥ ௨,௬.

தீர்த்தத்தில் அல்லது பித்ரு தினத்தில் இந்த யாகம் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது; சிவப்பு நிறத்தில், வாயும் வால் வெண்மையாக உள்ள காளை மிகச் சிறந்தது.

பீதஃ குரவிஷாணேஷு ஸ நீலோ வ்ரு'ஷ உச்யதே । ஶ்வேதவர்ணோ பவேத்விப்ரோ லோஹிதஃ க்ஷத்த்ர உச்யதே ॥ ௨,௬.

கழுத்து, கொம்புகளில் மஞ்சள் நிறம், உடலில் நீலம் கொண்ட காளைதான் ‘விருஷபம்’ எனப்படும்; வெண்மை நிறம் பிராமணருக்காகவும், சிவப்பு நிறம் க்ஷத்திரியருக்காகவும் கூறப்பட்டுள்ளது.