கருடபுராணம்

பிதாமஹீபிஃ ஸாபிண்ட்யம் ததா மாதாமஹைஃ ஸஹ । உக்தம் பர்த்ராபி ஸாபிண்ட்யம் ஸ்த்ரியா வேஷயபேததஃ ॥ ௨,௫.

தந்தையின் தாயார், தாயின் தந்தை ஆகியோருடன் ஸபிண்ட உறவு உண்டு; அதுபோலவே, மனைவிக்கும் கணவனுக்கும் உடை வேறுபாட்டின்படி ஸபிண்ட உறவு உண்டு என்று கூறப்படுகிறது.

நவஶ்ராத்தஸ்ய தே காலம் வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு காஶ்யப । மரணாஹ்நி ம்ரு'திஸ்தாநே ஶ்ராத்தம் பக்ஷிந்ப்ரகல்பயேத் ॥ ௨,௫.

காஷ்யபா, இப்போது நான் ஒன்பது ஸ்ராத்தங்களுக்கான காலத்தைச் சொல்கிறேன், கேள். இறந்த நாளில், இறந்த இடத்திலேயே ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும், பறவையே.

த்விதீயஞ்ச ததோ மார்கே விஶ்ராமோ யத்ர காரிதஃ । ததஃ ஸஞ்சயநஸ்தாநே த்ரு'தீயம் ஶ்ராத்தமுச்யதே ॥ ௨,௫.

அடுத்ததாக, வழியில் ஓய்வெடுத்த இடத்தில் இரண்டாவது ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; அதன் பிறகு, எலும்புகள் சேகரிக்கப்படும் இடத்தில் மூன்றாவது ஸ்ராத்தம் செய்யப்பட வேண்டும்.

பஞ்சமே ஸப்தமே தத்வதஷ்டமே நவமே ததா । தஶமைகாதஶே சைவ நவ ஶ்ராத்தாநி வை கக ॥ ௨,௫.

ஐந்தாம், ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம், பத்தாம், பதினொன்றாம் நாட்களில் கூட, பறவையே, ஒன்பது ஸ்ராத்தங்கள் செய்யப்பட வேண்டும்.

ஶ்ராத்தாநி நவ சைதாநி த்ரு'தீயா ஷோடஶீ ஸ்ம்ரு'தா । ஏகோத்திஷ்டவிதாநேந கார்யாணி மநுஜைஸ்ததா ॥ ௨,௫.

இந்த ஒன்பது ஸ்ராத்தங்களில் மூன்றாவது பதினாறாவது என்று கருதப்படுகிறது; இவை அனைத்தையும் ஒரே ஸ்ராத்த விதிப்படி மனிதர்கள் செய்ய வேண்டும்.

ப்ரதமேऽஹ்நி த்ரு'தீயே வா பஞ்சமே ஸப்தமே ததா । நவமைகாதஶே சைவ நவஶ்ராத்தம் ப்ரகீர்திதம் ॥ ௨,௫.

முதல், மூன்றாம், ஐந்தாம், ஏழாம், ஒன்பதாம், பதினொன்றாம் நாட்களில் ஒன்பது ஸ்ராத்தங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

உச்யந்தே ஷடிமாநீஹ நவ ஸ்யுரபி யாகேதஃ । உக்தாநி தே மயா தாநி ரு'ஷீணாம் மதபேததஃ ॥ ௨,௫.

இங்கு ஆறு ஸ்ராத்தங்கள் சில சமயம் கூறப்படுகின்றன; விருப்பப்படி ஒன்பதும் செய்யலாம். முனிவர்கள் தங்கள் கருத்துப்படி கூறியதை நான் உனக்கு சொன்னேன்.

ரூடிபக்ஷோ மமாபீஷ்டோ யோகஃ கைஶ்சிதிஹேஷ்யதே । ஆத்யே த்விதீயே தாதவ்யஸ்ததைவைகம் பவித்ரகம் ॥ ௨,௫.

நாட்டப்பட்ட மரபு எனக்கு விருப்பமானது; சிலர் யோக முறையையும் விரும்புகிறார்கள். முதல் மற்றும் இரண்டாம் நாளில் ஒரு தூய துணி கொடுக்க வேண்டும்.

ப்ரேதாய பிண்டோ தாதவ்யோ புக்தவத்ஸு த்விஜாதிஷு । ப்ரஶ்ரஸ்தத்ராபிரண்யேதி யஜமாநத்விஜந்மநா ॥ ௨,௫.

இருமுறை பிறந்தவர்கள் உணவு முடித்த பின், பிரேதத்திற்கு பிண்டம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; அங்கு யஜமானரும், இருமுறை பிறந்தவர்களும் 'நன்றாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூற வேண்டும்.

அக்ஷய்யமமுகஸ்யேதி வக்தவ்யம் விரதௌ ததா । ஏகோத்திஷ்டம் மே நிபோத சேத்தமாவத்ஸரம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௨,௫.

பிரேதத்திற்கு இது அழியாததாகும் என்று கூற வேண்டும்; விரதத்தில் இருந்தபோதும் அதைப் போல் சொல்ல வேண்டும். இந்த எகோதிஷ்டம் ஒரு வருடம் இப்படியே செய்யப்பட வேண்டும் என்பதை அறிந்து கொள்.

ஸபிண்டீகரணாதூர்த்வம் யாநி ஶ்ராத்தாநி ஷோடஶ । ஏகோத்திஷ்டவிதாநேந சரேத்வா பார்வணாத்ரு'தே ॥ ௨,௫.

ஸபிண்டீகரணத்துக்குப் பிறகு, பதினாறு ஸ்ராத்தங்கள் எகோதிஷ்ட விதிப்படி செய்ய வேண்டும்; பர்வ கால ஸ்ராத்தங்களைத் தவிர.

ப்ரத்யப்தம் யோ யதா குர்யாத்ததா குர்யாத்ஸ தாந்யபி । ஏகாதஶே த்வாதஶேऽஹ்நி ப்ரேதோ புங்க்தே திநத்வயம் ॥ ௨,௫.

ஒவ்வொரு ஆண்டும் செய்யப்படுவது போல, இவையும் அதேபடி செய்ய வேண்டும்; பதினொன்றாம் மற்றும் பன்னிரண்டாம் நாட்களில் பிரேதம் இரண்டு நாட்கள் உண்பதாகும்.

யோஷிதஃ புருஷஸ்யாபி பிண்டம் ப்ரேதேதி நிர்வபேத் । ஸாபிண்ட்யே து க்ரு'தே தஸ்ய ப்ரேதஶப்தோ நிவர்ததே ॥ ௨,௫.

பெண்ணுக்கும், ஆணுக்கும் போலவே, பிரேதத்திற்கு பிண்டம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; ஆனால் ஸபிண்ட உறவு செய்யப்பட்ட பிறகு, 'பிரேதம்' என்ற பெயர் அவளுக்கு இனி வழங்கப்படாது.

தீபதாநம் ப்ரகர்தவ்யமாவர்ஷந்து க்ரு'ஹாத்பஹிஃ । அந்நம் தீபோ ஜலம் வஸ்த்ரமந்யத்வாதீயதே ச யத் ॥ ௨,௫.

மழைக்காலத்தில் வீட்டிற்கு வெளியே விளக்கேற்றி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; அன்னம், விளக்கு, நீர், vasthiram மற்றும் மற்ற எதையும் கொடுத்தால் நல்லது.

த்ரு'ப்திதம் ப்ரேதஶப்தேந ஸபிண்டீகரணாவதி । அப்தக்ரு'த்யம் மயோக்தந்தே ஸமாஸாத்விநதாஸுத ॥ ௨,௫.

பிறந்தவருக்கு திருப்தி தரும் கர்மங்கள், சபிண்டிகரணம் முடியும் வரை 'பிரேதம்' என்று அழைக்கப்படும். இந்த ஆண்டு கடமையை நான் உனக்கு விளக்கியுள்ளேன், வினதையின் மகனே.

வைவஸ்வதக்ரு'ஹே யாநம் யதா தத்து நிபோதமேஃ । த்ரயோதஶேऽஹ்நி ஶ்ரவணாகர்மணோநந்தரந்து ஸஃ ॥ ௨,௫.

வைவஸ்வதனுடைய இல்லத்துக்கு செல்லும் பயணம் எப்படி நடைபெறுகிறது என்பதை கேள்: பதின்மூன்றாம் நாளில், ஶ்ரவண கர்மம் முடிந்த உடனே அந்த பயணம் தொடங்குகிறது.

த்வக்க்ரு'ஹீதாஹிவத்தார்க்ஷ்ய க்ரு'ஹீதோ யமகிங்கரைஃ । தஸ்மிந்மார்கே வ்ரஜத்யேகோ க்ரு'ஹீத இவ மர்கடஃ ॥ ௨,௫.

தார்க்ஷ்யா, தோலைப் பிடித்து பிடிக்கப்பட்ட பாம்பைப் போல, யமனுடைய தூதர்கள் பிடித்து, அந்த வழியில் அவன் தனியாக, பிடிக்கப்பட்ட குரங்கைப் போல செல்கிறான்.

வாய்வக்ரஸாரிவத்ரூபம் தேஹமந்யத்ப்ரபத்யதே । தத்பிண்டஜம் பாதநார்தமந்யத்து பித்ரு'ஸம்பவம் ॥ ௨,௫.

அவன் காற்று அல்லது சாரிவை போன்ற மற்றொரு உடலை அடைகிறான்; ஒன்று பிண்டத்திலிருந்து துன்பம் அனுபவிக்க உருவாகிறது, மற்றொன்று பித்ருக்களால் தோன்றுகிறது.

தத்ப்ரமாணவயோऽவஸ்தாஸம்ஸ்தாநாம் ப்ரக்பவோ யதா । ஷடஶீதி ஸஹஸ்ராணி யோஜநாநாம் ப்ரமாணதஃ ॥ ௨,௫.

அந்த உடலின் அளவு, வயது, நிலை, வடிவம் இவ்வாறு: எண்பத்தாறு ஆயிரம் யோஜனைகள் பரப்பளவு.

அத்வாந்தராலிகோ ஜ்ஞேயோ யமமாநுஷலோகயோஃ । ஸாதிகார்தக்ரோஶயுதம் யோஜநாநாம் ஶதத்வயம் ॥ ௨,௫.

யமனுலகமும் மனிதுலகமும் இடையே உள்ள இடைவெளி அந்த வழியாகும்; அது இருநூறு யோஜனைகள், அதற்கு அரை கிரோஷம் கூடும்.

சத்வாரிம் ஶத்ததா ஸப்த ப்ரத்யஹம் யாதி தத்ர ஸஃ । அஷ்டாசத்வாரிம்ஶதா ச த்ரைம்ஶதா திவஸைரிதி ॥ ௨,௫.

அவன் அங்கு தினமும் நாற்பத்தேழு யோஜனைகள் பயணிக்கிறான்; இவ்வாறு நாற்பத்தெட்டு மற்றும் முப்பது நாட்களில் பயணம் முடிகிறது.

வைவஸ்வதபுரம் யாதி க்ரு'ஷ்யமாணோ யமாநுகைஃ । ஏவம் க்ரமேண யாதப்யே மார்கே பாபரதைஸ்து யத் ॥ ௨,௫.

யமனுடைய ஊழியர்கள் அவனை வைவஸ்வதபுரத்திற்கு இழுத்துச் செல்கிறார்கள்; இப்படியே, பாவத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் அந்த வழியை படிப்படியாகச் செல்ல வேண்டும்.

ஜாயதே ஸப்ரபஞ்சம் தச்ச்ரு'ணு த்வமருணாநுஜ । த்ரயோதஶதிநே தத்தஃ பாஶைர்பத்த்வாதிதாருணைஃ ॥ ௨,௫.

அருணனின் தம்பி, அவன் உலகுடன் பிறக்கிறான் என்பதை கேள்: பதின்மூன்றாம் நாளில், மிகவும் கொடூரமான கயிறுகளால் கட்டப்பட்டு அவனை வழங்குகிறார்கள்.

யமஸ்யாங்குஶஹஸ்தோ வை ப்ரு'குடீகுடிலாநநஃ । தண்டப்ரஹாரஸம்ப்ராந்தஃ க்ரு'ஷ்யதே தக்ஷிணாம் திஶம் ॥ ௨,௫.

யமன் கையில் அங்குசம் பிடித்து, கோபத்தால் முகம் வளைந்து, தண்டத்தால் அடிக்கப்பட்டு கலங்கியவாறு, அவனை தெற்கு திசைக்கு இழுக்கிறான்.

குஶகண்டகவல்மீகஶங்குபாஷாணகர்கஶே । ததா ப்ரதீப்தஜ்வலநே க்வசிச்ச்வப்ரஶதோத்கடே ॥ ௨,௫.

குசம், முள்ளு, வாம்பல், கூர்முனை கல், கடினமான இடங்கள், எரியும் நெருப்பு, சில நேரங்களில் பயங்கரமான பூச்சிகள் நிறைந்த இடங்கள் — இவற்றை கடக்க வேண்டும்.

ப்ரதீப்தாதித்யதப்தே ச தஹ்யமாநஃ ஸதம்ஶகே । க்ரு'ஷ்யதே யமதூதைஶ்ச ஶிவாவந்நாதபீஷணைஃ ॥ ௨,௫.

பொலிவான சூரியன் வெப்பத்தில் எரிய, துளைத்துத் துன்புற, யமனுடைய தூதர்கள், சிவபோல பயங்கரமான கூச்சலுடன் அவனை இழுக்கிறார்கள்.

ப்ரயாதிஃ தாருணே மார்கே பாபகர்மா யமாலயே । கலேவரே தஹ்யமாநே மஹாந்தம் க்ஷயம்ரு'ச்சதி ॥ ௨,௫.

அந்த பயங்கரமான வழியில், பாவம் செய்தவன் யமனுடைய இல்லத்துக்குச் செல்கிறான்; அவனுடைய உடல் எரிய, அவன் பெரும் அழிவை அனுபவிக்கிறான்.

பக்ஷ்யமாணே ததைவாங்கே பித்யமாநே ச தாருணம் । சித்யமாநே சிரதரம் ஜந்துர்துஃ கமவாப்நுதே ॥ ௨,௫.

அவன் அங்கங்கள் தின்னப்பட்டு, கொடூரமாக உடைந்து வெட்டப்பட்டு நீண்ட நாட்கள் துன்புற, அந்த உயிரினம் துயரத்தை அடைகிறான்.

ஸ்வேந கர்மவி பாகேந தேஹாந்தரகதோऽபி ஸந் । புராணி ஷோடஶாமுஷ்மந்மார்கே தாநி ச மே ஶ்ரு'ணு ॥ ௨,௫.

தன் கர்மத்தின் பழிவாங்க, மற்றொரு உடலில் இருந்தாலும், அந்த வழியில் பதினாறு பழமையான நகரங்கள் உள்ளன; அவற்றை என்னிடம் கேள்.