தர்பைஃ பிஷ்டைஸ்து ஸம்பாத்ய தம் வ்ரு'ஷம் மோசயேத்வுதஃ । வ்ரு'ஷோத்ஸர்ஜநவேலாயாம் வ்ரு'ஷாபாவ (லாப) கதஞ்சந ॥ ௨,௫.
காளை விழா செய்யும் நேரத்தில் காளை கிடைக்கவில்லை என்றால், தர்ப்பை அல்லது மாவு கொண்டு காளையை உருவாக்கி அதை விடுவிக்க வேண்டும்; எப்படியாவது காளை அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.
ம்ரு'த்திகாபிஸ்து தர்பைர்வா வ்ரு'ஷம் க்ரு'த்வா விமோசயேத் । யதிஷ்டம் ஜீவதஸ்தஸ்ய தத்யாதேகாதஶேऽஹநி ॥ ௨,௫.
மண் அல்லது தர்ப்பை கொண்டு காளையை உருவாக்கி விடுவிக்க வேண்டும்; விருப்பமிருந்தால், அந்த மனிதர் உயிருடன் இருக்கும்போதே பதினொன்றாம் நாளில் இதை செய்யலாம்.
ம்ரு'தமுத்திஶ்ய தாதவ்யம் ஶய்யாதேந்வாதிகம் ததா । விப்ராந்பஹூந் போஜயீத ப்ரேதஸ்ய க்ஷுத்விஶாந்தயே ॥ ௨,௫.
இறந்தவருக்காக படுக்கை, பசு போன்ற பொருட்களை தானமாக வழங்க வேண்டும்; மேலும் பிணவின் பசியை தணிக்க பல பிராமணர்களுக்கு உணவு அளிக்க வேண்டும்.
த்ரு'தீயாம் ஷோடஶீம் வச்மி வைநதேய ஶ்ரு'ணுஷ்வ தாம் । த்வாதஶ ப்ரதிமாஸ்யாநி ஆத்யம் ஷாண்மாஸிகம் ததா ॥ ௨,௫.
வினதையின் மகனே, மூன்றாம் மற்றும் பதினாறாம் சடங்குகளைப் பற்றி நான் சொல்கிறேன், கவனமாக கேள்; பன்னிரண்டு நினைவுச் சடங்குகள் உள்ளன, முதல் ஒன்று ஆறு மாதத்தில் நடைபெறும்.
ஸபிண்டீகரணம் சைவ த்ரு'தீயா ஷோடஶீ மதா । த்வாதஶாஹே த்ரிபக்ஷே ச ஷண்மாஸே மாஸிகேऽப்திகே ॥ ௨,௫.
மூன்றாம் மற்றும் பதினாறாம் சடங்குகள் 'சபிண்டிகரணம்' எனக் கருதப்படுகின்றன; இவை பன்னிரண்டாம் நாள், மூன்று பக்க்ஷங்கள், ஆறு மாதம், மாதம், வருடம் ஆகிய நாட்களில் செய்யப்பட வேண்டும்.
த்ரு'தீயாம் ஷோடஶீமேநாம் வதந்தி மதபேததஃ । யஸ்யைதாநி ந தத்தாநி ப்ரேதஶ்ராத்தாநி ஷோடஶ ॥ ௨,௫.
இந்த மூன்றாம் மற்றும் பதினாறாம் சடங்கு பலரது கருத்துப்படி வேறுபடுகிறது; இந்த பதினாறு பிணவுச்சடங்குகள் செய்யப்படவில்லை என்றால்,
பிஶாசத்வம் ஸ்திரம் தஸ்ய தத்தைஃ ஶ்ராத்தஶதைரபி । ஏகாதஶே த்வாதஶே வா திநே ஆத்யம் ப்ரகீர்திதம் ॥ ௨,௫.
நூற்றுக்கணக்கான பிணவுச்சடங்குகள் செய்தாலும், அவன் பேயாகவே நிலைத்திருப்பான்; முதல் சடங்கு பதினொன்றாம் அல்லது பன்னிரண்டாம் நாளில் செய்யப்பட வேண்டும்.
மாஸாதௌ ப்ரதிமாஸஞ்ச ஶுத்தம் ம்ரு'ததிதௌ கக । ஏகேநாஹ்நா த்ரிபிர்வாபி ஹீநேஷு விநதாஸுத ॥ ௨,௫.
மாதத்தின் தொடக்கத்தில் மற்றும் ஒவ்வொரு மாதமும், இறந்த நாளில் தூய சடங்கு செய்ய வேண்டும், பறவையே; தவறினால், ஒரு நாள் அல்லது மூன்று நாட்களில் செய்யலாம், வினதையின் மகனே.
மாஸஷண்மாஸவர்ஷேஷு த்ரிபக்ஷேஷு பவந்தி ஹி । ஶ்ராத்தாந்யதஸ்யாத்ஸாபிண்ட்யம் பூர்ணே வர்ஷே ததர்தகே ॥ ௨,௫.
மாதம், ஆறு மாதம், வருடம், மூன்று பக்க்ஷங்களில் பிணவுச்சடங்குகள் செய்யப்பட வேண்டும்; சபிண்டிகரணம் முழு வருடம் அல்லது அரை வருடம் முடிந்தபோது செய்யப்படுகிறது.
த்ரிபக்ஷேऽப்யுதயே வாபி த்வாதஶாஹேऽத வா ந்ரு'ணாம் । ஆநந்த்யாத்குலதர்மாணாம் பும்ஸாஞ்சைவாயுஷஃ க்ஷயாத் ॥ ௨,௫.
மூன்று பக்க்ஷங்கள், பன்னிரண்டாம் நாள் அல்லது மனிதர்களுக்காக, குடும்ப கடமைகள் முடிவில்லாததும், மனித வாழ்நாள் குறைவானதும் காரணமாக,
அஸ்திரத்வாச்சரீரஸ்ய த்வாதஶாஹே ப்ரஶஸ்யதே । ஸபிண்டீகரணேஷ்வேவம் விதிம் பக்ஷீந்த்ர மே ஶ்ரு'ணு ॥ ௨,௫.
உடல் நிலைமை நிலைத்திருக்காததால், பன்னிரண்டாம் நாள் சடங்கு சிறந்தது; சபிண்டிகரணத்தின் முறையை இப்போது கேள், பறவைகளின் அரசனே.
ஏகோத்திஷ்டவிதாநேந கார்யம் ததபி காஶ்யப । திலகந்தோதகைர்யுக்தம் குர்யாத்பாத்ரசதுஷ்டயம் ॥ ௨,௫.
ஒரு உயிருக்காக செய்யும் சடங்கு போல இதையும் செய்ய வேண்டும், காச்யபா; எள், சாந்து, நீர் ஆகியவற்றுடன் நான்கு பாத்திரங்களை தயார் செய்ய வேண்டும்.
பாத்ரம் ப்ரேதஸ்ய தத்ரைகம் பித்ர்யம் பாத்ரத்ரயம் ததா । ஸேசயேத்பித்ரு'பாத்ரேஷு ப்ரேதபாத்ரம் கக த்ரிஷு ॥ ௨,௫.
அவற்றில் ஒன்று பிணவுக்காகவும், மூன்று முன்னோர்களுக்காகவும்; பிணவுக்கான பாத்திரத்தை முன்னோர்களுக்கான மூன்று பாத்திரங்களில் ஊற்ற வேண்டும், பறவையே.
சதுரோ நிர்வபேத்பிண்டாந்பூர்வந்தேஷு ஸமாபயேத் । ததஃ ப்ரப்ரு'தி வை ப்ரேதஃ பித்ரு'ஸாமாந்யமஶ்நுதே ॥ ௨,௫.
நான்கு பிண்டங்களை அர்ப்பணித்து, முன்பே கூறியபடி சடங்கை முடிக்க வேண்டும்; அதன்பின் பிணம் முன்னோர்களுடன் சமமாகும்.
ததஃ பித்ரு'த்வமாபந்நே தஸ்மிந்ப்ரேதே ககேஶ்வர । ஶ்ராத்ததர்மைரஶேஷைஸ்து தத்பூர்வாநர்சயேத்பித்ரூ'ந் ॥ ௨,௫.
பிறகு, பிணம் முன்னோர்களின் நிலையை அடைந்ததும், பறவைகளின் தலைவனே, எல்லா பிணவுச்சடங்குகளாலும் அவன் தன் முன்னோர்களை வணங்க வேண்டும்.
ஏகசித்யாரோஹணே ச ஏகாஹ்நி மரணே ததா । ஸாபிண்ட்யந்து ஸ்த்ரியா நாஸ்தி ம்ரு'தே பர்துஃ ஸ்த்ரியோ பவேத் ॥ ௨,௫.
ஒரே சிதையில் தகனம் செய்தால், ஒரே நாளில் மரணம் ஏற்பட்டால், பெண்களுக்கு சபிண்டிகரணம் இல்லை; ஆனால் கணவர் இறந்தால், அவருக்காக செய்யப்படுகிறது.
பாகைக்யமத காலைக்யம் கர்த்ரைக்யஞ்ச பவேத்கக । ஶ்ராத்தாதௌ ஸஹ தாஹே ச பதிபத்ந்யோர்ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௨,௫.
சமைப்பதில், நேரத்தைப் பின்பற்றுவதிலும், செயலில் ஒருமைப்பாடு அவசியம், பறவையே. இது ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சியிலும், கணவன் மனைவி இருவரும் ஒரே சமயத்தில் தகனையில் சேர்க்கப்படும்போதும் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
பர்துர்ம்ரு'ததிதேரந்யதிதௌ சிதிமதாருஹேத் । தாம்ம்ரு'தாஹநி து ஸம்ப்ராப்தே ப்ரு'தக்பிண்டேந யோஜயேத் ॥ ௨,௫.
கணவர் விருந்தினராக இருந்தபோது இறந்தால், மனைவி அவருடன் தகனையில் சேர வேண்டும்; ஆனால் அவளுடைய இறந்த நாளில், தனிப்பட்ட பிண்டம் வைத்து அவருடன் இணைக்க வேண்டும்.
ப்ரத்யப்தஞ்ச யுகபத்து ஸமாபயேத் ॥ ௨,௫.
ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்த கிரியைகள் ஒன்றாகவும் ஒரே நேரத்தில் முடிக்கப்பட வேண்டும்.
யஸ்ய ஸம்வத்ஸராதர்வாக்ஸபிண்டீகரணம் பவேத் । மாஸிகஞ்சோதகும்பஞ்ச தேயம் தஸ்யாபி வத்ஸரம் ॥ ௨,௫.
ஒரு வருடம் முடிவதற்கு முன்பே ஸபிண்டீகரணம் நடந்தால், அந்த நபருக்காக மீதமுள்ள வருடத்திற்கு மாதந்தோறும் கிரியையும், நீர்குடம் சமர்ப்பிப்பும் செய்ய வேண்டும்.
நவஶ்ராத்தம் ஸபிண்டத்வம் ஶ்ராத்தாந்யபி ச ஷோடஶ । ஏகேநைவ து கார்யாணி ஸம்விபக்ததநேஷ்வபி ॥ ௨,௫.
ஒன்பது ஸ்ராத்தங்கள், ஸபிண்டீகரணம், மற்றும் பதினாறு ஸ்ராத்தங்கள் — இவை அனைத்தையும் ஒரே நபர் தான் செய்ய வேண்டும், சொத்து பகிர்ந்திருந்தாலும் கூட.
பிதாமஹீபிஃ ஸாபிண்ட்யம் ததா மாதாமஹைஃ ஸஹ । உக்தம் பர்த்ராபி ஸாபிண்ட்யம் ஸ்த்ரியா வேஷயபேததஃ ॥ ௨,௫.
தந்தையின் தாயார், தாயின் தந்தை ஆகியோருடன் ஸபிண்ட உறவு உண்டு; அதுபோலவே, மனைவிக்கும் கணவனுக்கும் உடை வேறுபாட்டின்படி ஸபிண்ட உறவு உண்டு என்று கூறப்படுகிறது.
நவஶ்ராத்தஸ்ய தே காலம் வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு காஶ்யப । மரணாஹ்நி ம்ரு'திஸ்தாநே ஶ்ராத்தம் பக்ஷிந்ப்ரகல்பயேத் ॥ ௨,௫.
காஷ்யபா, இப்போது நான் ஒன்பது ஸ்ராத்தங்களுக்கான காலத்தைச் சொல்கிறேன், கேள். இறந்த நாளில், இறந்த இடத்திலேயே ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும், பறவையே.
த்விதீயஞ்ச ததோ மார்கே விஶ்ராமோ யத்ர காரிதஃ । ததஃ ஸஞ்சயநஸ்தாநே த்ரு'தீயம் ஶ்ராத்தமுச்யதே ॥ ௨,௫.
அடுத்ததாக, வழியில் ஓய்வெடுத்த இடத்தில் இரண்டாவது ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; அதன் பிறகு, எலும்புகள் சேகரிக்கப்படும் இடத்தில் மூன்றாவது ஸ்ராத்தம் செய்யப்பட வேண்டும்.
பஞ்சமே ஸப்தமே தத்வதஷ்டமே நவமே ததா । தஶமைகாதஶே சைவ நவ ஶ்ராத்தாநி வை கக ॥ ௨,௫.
ஐந்தாம், ஏழாம், எட்டாம், ஒன்பதாம், பத்தாம், பதினொன்றாம் நாட்களில் கூட, பறவையே, ஒன்பது ஸ்ராத்தங்கள் செய்யப்பட வேண்டும்.
ஶ்ராத்தாநி நவ சைதாநி த்ரு'தீயா ஷோடஶீ ஸ்ம்ரு'தா । ஏகோத்திஷ்டவிதாநேந கார்யாணி மநுஜைஸ்ததா ॥ ௨,௫.
இந்த ஒன்பது ஸ்ராத்தங்களில் மூன்றாவது பதினாறாவது என்று கருதப்படுகிறது; இவை அனைத்தையும் ஒரே ஸ்ராத்த விதிப்படி மனிதர்கள் செய்ய வேண்டும்.
ப்ரதமேऽஹ்நி த்ரு'தீயே வா பஞ்சமே ஸப்தமே ததா । நவமைகாதஶே சைவ நவஶ்ராத்தம் ப்ரகீர்திதம் ॥ ௨,௫.
முதல், மூன்றாம், ஐந்தாம், ஏழாம், ஒன்பதாம், பதினொன்றாம் நாட்களில் ஒன்பது ஸ்ராத்தங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
உச்யந்தே ஷடிமாநீஹ நவ ஸ்யுரபி யாகேதஃ । உக்தாநி தே மயா தாநி ரு'ஷீணாம் மதபேததஃ ॥ ௨,௫.
இங்கு ஆறு ஸ்ராத்தங்கள் சில சமயம் கூறப்படுகின்றன; விருப்பப்படி ஒன்பதும் செய்யலாம். முனிவர்கள் தங்கள் கருத்துப்படி கூறியதை நான் உனக்கு சொன்னேன்.
ரூடிபக்ஷோ மமாபீஷ்டோ யோகஃ கைஶ்சிதிஹேஷ்யதே । ஆத்யே த்விதீயே தாதவ்யஸ்ததைவைகம் பவித்ரகம் ॥ ௨,௫.
நாட்டப்பட்ட மரபு எனக்கு விருப்பமானது; சிலர் யோக முறையையும் விரும்புகிறார்கள். முதல் மற்றும் இரண்டாம் நாளில் ஒரு தூய துணி கொடுக்க வேண்டும்.
ப்ரேதாய பிண்டோ தாதவ்யோ புக்தவத்ஸு த்விஜாதிஷு । ப்ரஶ்ரஸ்தத்ராபிரண்யேதி யஜமாநத்விஜந்மநா ॥ ௨,௫.
இருமுறை பிறந்தவர்கள் உணவு முடித்த பின், பிரேதத்திற்கு பிண்டம் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; அங்கு யஜமானரும், இருமுறை பிறந்தவர்களும் 'நன்றாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூற வேண்டும்.