கருடபுராணம்

ப்ரதமேऽஹ்நி த்ரு'தீயே வா ஸப்தமே நவமே ததா । அஸ்திஸம்சயநம் கார்யம் திநே தத்கோத்ரஜைஃ ஸஹ ॥ ௨,௫.

முதலாவது, மூன்றாவது, ஏழாவது, அல்லது ஒன்பதாவது நாளில், அந்த குடும்ப உறவினர்களுடன் எலும்புகளை சேகரிக்க வேண்டும்.

ததூர்த்வமங்கஸம்ஸ்பர்ஶஃ ஸபிண்டாநாம் விதீயதே । யோக்யாஃ ஸர்வக்ரியாணாம் ச ஸமாநஸலிலாஸ்ததா ॥ ௨,௫.

அதற்குப் பிறகு, ஒரே பிண்டம் பகிர்ந்தவர்களுக்கு உடலைத் தொட அனுமதி உண்டு; எல்லா கிரியைகளும் மற்றும் நீர் பகிர்வும் செய்யலாம்.

ப்ரேதபிண்டம் பஹிர்தத்யாத்தர்பமாத்ரவிவர்ஜிதம் । ப்ராகுதீச்யாம் சரும் க்ரு'த்வா ஸ்நாத்வா ப்ரயதமாநஸஃ ॥ ௨,௫.

பிரேத பிண்டம் வெளியில் தர்ப்பை இலை கூட இல்லாமல் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்; வடகிழக்கு திசையில் ஹோமம் செய்து, நீராடி தூய மனதுடன் செய்ய வேண்டும்.

பூமாவஸம்ஸ்க்ரு'தாநாம் ச ஸம்ஸ்க்ரு'தாநாம் குஶேஷு ச । நவபிர்திவஸைஃ பிண்டாந்நவ தத்யாத்ஸமாஹிதஃ ॥ ௨,௫.

மண்ணில் அல்லது தர்ப்பையில் சடங்குகள் செய்யப்பட்டவர்களுக்கு, ஒன்பது நாட்களில் ஒன்பது பிண்டங்கள் கவனத்துடன் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

தஶமம் பிண்டமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ராத்ரிஶேஷே ஶுசிர்பவேத் । அஸகோத்ரஃ ஸகோத்ரோ வா யதி ஸ்த்ரீ யதி வா புமாந் ॥ ௨,௫.

பத்தாவது பிண்டத்தைச் சமர்ப்பித்த பிறகு, அந்த இரவு முடிவில் தூய்மை கிடைக்கும்; ஒரே குடும்பம், வேறு குடும்பம், பெண், துறவி, ஆண் என யாராக இருந்தாலும் இது பொருந்தும்.

ப்ரதமேऽஹநி யோ தத்யாத்ஸ தஶாஹம் ஸமாபயேத் । ஶாலிநா ஸக்துபிர்வாபி ஶாகைர்வாப்யத நிர்வபேத் ॥ ௨,௫.

முதல் நாளில் யார் சமர்ப்பிக்கிறார்களோ, அவர்கள் பத்து நாள் கடமையையும் முடிப்பதாகும்; அரிசி, மாவு, அல்லது காய்கறி கொண்டு சமர்ப்பிக்கலாம்.

ப்ரதமேऽஹநி யத்த்ரவ்யம் ததேவ ஸ்யாத்தஶாஹிகம் । யாவதாஶௌசமேகைகஸ்யாஞ்ஜலேர்தாநமுச்யதே ॥ ௨,௫.

முதல் நாளில் பயன்படுத்திய பொருளையே பத்து நாட்களும் பயன்படுத்த வேண்டும்; ஒவ்வொரு அசுத்த நாளுக்கும் ஒரு கைப்பிடி அளவு தர வேண்டும்.

யத்வா யஸ்மிந்திநே தாநம் தஸ்மிம்ஸ்தத்திநஸம்க்யயா । தஶாஹேऽஞ்ஜலயஃ பக்ஷிந்பஞ்சாஶதந்திமே ॥ ௨,௫.

அல்லது, எந்த நாளில் எத்தனை நாள் என்ற எண்ணிக்கையில் கைப்பிடிகள் வழங்க வேண்டும்; பத்து நாட்களில் ஐம்பது கைப்பிடிகள், ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து வழங்க வேண்டும்.

த்விவ்ரு'த்த்யா வா பவேத்பக்ஷிந்நஞ்ஜலீநாம் ஶதம் புநஃ । யதா ஹி த்ர்யஹமாஶௌசம் ததா வாஞ்ஜலயோ தஶ ॥ ௨,௫.

இல்லையெனில், இரட்டிப்பாக நூறு கைப்பிடிகள் வழங்கலாம்; மூன்று நாட்கள் அசுத்தம் இருந்தால், பத்து கைப்பிடிகள் வழங்க வேண்டும்.

த்ரயோऽஞ்ஜலய ஏவம் து ப்ரதமேऽஹநி வை ததா । சத்வாரஸ்து த்விதீயேऽஹ்நி த்ரு'தீயே ஸ்யுஸ்த்ரயஸ்ததா ॥ ௨,௫.

முதல் நாளில் மூன்று கைநீர் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; இரண்டாம் நாளில் நான்கு, மூன்றாம் நாளில் மீண்டும் மூன்று அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஶதாஞ்ஜலி யதா பக்ஷிந்நாத்யே த்ரிம்ஶத்ததாஹநி । சத்வாரிம்ஶத்த்விதீயேऽஹ்நி த்ரிம்ஶதஹ்நி த்ரு'தீயகே ॥ ௨,௫.

பறவையே, முதல் நாளில் நூறு கைநீர் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; முப்பதாம் நாளில் முப்பது, இரண்டாம் நாளில் நாற்பது, மூன்றாம் நாளில் முப்பது அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஜலஸ்யாஞ்ஜலயோ விபாஜ்யாஃ பக்ஷயோர்த்வயோஃ । ஸர்வேஷு பித்ரு'கார்யேஷு புத்ரோ முக்யோऽதிகாரவாந் ॥ ௨,௫.

இவ்வாறு அந்த கைநீரை இரு பக்கங்களாகப் பிரிக்க வேண்டும்; எல்லா பித்ரு கர்மைகளிலும் மகனே முதன்மை உடையவன்.

பிண்டப்ரஸேகஸ்தூஷ்ணீஞ்ச புஷ்பதூபாதிகம் ததா । தஶமேऽஹநி ஸம்ப்ராப்தே ஸ்நாநம் க்ராமாத்பஹிஶ்சரேத் ॥ ௨,௫.

பிண்டம் இடுதல், அமைதியாக இருத்தல், மலர், தூபம் முதலியன ஆகியவை செய்யப்பட வேண்டும்; பத்தாம் நாள் வந்ததும், ஊருக்கு வெளியே சென்று குளிக்க வேண்டும்.

தத்ர த்யாஜ்யாநி வாஸாம்ஸி கேஶஶ்மஶ்ருநகாநி ச । விப்ரஃ ஶுத்யத்யபஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா க்ஷத்த்ரியோ வாஹநம் ததா ॥ ௨,௫.

அங்கே vasthiram, முடி, தாடி, நகங்கள் ஆகியவை அகற்றப்பட வேண்டும்; பிராமணன் தண்ணீரைத் தொடுவதால் சுத்தம் அடைவான், க்ஷத்திரியன் தனது வாகனத்தால் சுத்தம் பெறுவான்.

வைஶ்யஃ ப்ரதோதம் ரஶ்மீந்வா ஶூத்ரோ யஷ்டிம் க்ரு'தக்ரியஃ । ம்ரு'தாதல்பவயோபிஶ்ச ஸபிண்டைஃ பரிவாபநம் ॥ ௨,௫.

வைசியன் தனது எருதடிக்கோல் அல்லது கயிறு மூலம், சூத்திரன் தண்டத்தால் சுத்தம் பெறுவான்; குறைந்த வயதில் இறந்தவர்களுக்கு, அவர்களது உறவினர்களுடன் சபிண்டிகரணம் செய்ய வேண்டும்.

கார்யந்து ஷோடஶீ ஷட்பிஃ பிண்டைர்தஶபிரைவ ச । ப்ரதமா மலிநா ஹ்யேதைராதஶாஹம் ம்ரு'தேர்பவேத் ॥ ௨,௫.

பதினாறு வகை கிரியை ஆறு அல்லது பத்து பிண்டங்களால் செய்ய வேண்டும்; இறந்த பின் முதல் பத்து நாட்கள் இவையால், அசுத்த நிலையில் கடைபிடிக்க வேண்டும்.

திநாநி தஶ யாந்பிண்டாந்குர்வந்த்யத்ர ஸுதாதயஃ । ப்ரத்யஹம் தே விபஜ்யந்தே சதுர்பாகைஃ ககோத்தம ॥ ௨,௫.

பத்து நாட்கள், மகனும் மற்றவர்களும் பிண்டம் இட வேண்டும்; ஒவ்வொரு நாளும், பிண்டம் நான்கு பாகமாகப் பிரிக்கப்பட வேண்டும்.

பாகத்வயேந தேஹஃ ஸ்யாத்த்ரு'தீயேந யமாநுகாஃ । த்ரு'ப்யந்தி ஹி சதுர்தேந ஸ்வயமப்யுபஜீவதி ॥ ௨,௫.

இரண்டு பாகம் உடலை உருவாக்கும்; மூன்றாவது பாகம் யமதூதர்களுக்காகும்; நான்காவது பாகம் மூலம் அவர்கள் திருப்தி அடைவார்கள், இறந்தவரும் அதனால் வாழ்வார்.

அஹோராத்ரைஸ்து நவபிர்தேஹோ நிஷ்பத்திமாப்நுயாத் । ஶிரஸ்த்வாத்யேந பிண்டேந ப்ரேதஸ்ய க்ரியதே ததா ॥ ௨,௫.

ஒன்பது நாள் மற்றும் இரவு ஆகியவற்றில் உடல் முழுமை பெறும்; முதல் பிண்டத்தால் இறந்தவரின் தலை உருவாகும்.

த்விதீயேந து கர்ணாக்ஷிநாஸிகம் து ஸமாஸதஃ । கலாம்ஸபுஜவக்ஷஶ்ச த்ரு'தீயேந ததா க்ரமாத் ॥ ௨,௫.

இரண்டாவது பிண்டத்தால் காதுகள், கண்கள், மூக்கு உருவாகும்; மூன்றாவது பிண்டத்தால் கழுத்து, தோள்கள், கை, மார்பு ஒழுங்காக உருவாகும்.

சதுர்தேந ச பிண்டேந நாபிலிங்ககுதம் ததா । ஜாநுஜங்கம் ததா பாதௌ பஞ்சமேந து ஸர்வதா ॥ ௨,௫.

நான்காவது பிண்டத்தால் தொப்புள், ஆணுறுப்பு, புறப்பகுதி உருவாகும்; ஐந்தாவது பிண்டத்தால் முழங்கால், கால்வளை, பாதங்கள் எப்போதும் உருவாகும்.

ஸர்வமர்மாணி ஷஷ்டேந ஸப்தமேந து நாடயஃ । தந்தலோமாந்யஷ்டமேந வீர்யந்து நவமேந ச ॥ ௨,௫.

ஆறாவது பிண்டத்தால் எல்லா முக்கிய உறுப்புகளும், ஏழாவது பிண்டத்தால் நரம்புகள், எட்டாவது பிண்டத்தால் பற்கள், முடி, ஒன்பதாவது பிண்டத்தால் வீரியம் உருவாகும்.

தஶமேந து பூர்ணத்வம் த்ரு'ப்ததா க்ஷுத்விபர்யயஃ । மத்யமாம் ஷோடஶீம் வச்மி வைநதேய ஶ்ரு'ணுஷ்வ மே ॥ ௨,௫.

பத்தாவது பிண்டத்தால் முழுமை, திருப்தி, பசிப்பிணைவு ஏற்படும்; இப்போது நடுப் பதினாறு கிரியை பற்றி சொல்கிறேன், விநதையின் மகனே, கேள்.

விஷ்ணவாதிவிஷ்ணுபர்யந்தாந்யேகாதஶ ததா கக । ஶ்ராத்தாநி பஞ்ச தேவாநாமித்யேஷாம் மத்யஷோடஶீ ॥ ௨,௫.௩௮ நிமித்தம் துர்மதிம் க்ரு'த்வா யதி நாராயணோ பலிஃ । ஏகாதஶாஹே கர்தவ்யோ வ்ரு'ஷோத்ஸர்கோऽபி தத்ர வை ॥ ௨,௫.

விஷ்ணுவிலிருந்து விஷ்ணுவை முடிவாகக் கொண்டு பதினொன்று ஸ்ராத்தங்கள், ஐந்து தேவர்களுக்கு—இதுவே நடுப் பதினாறு கிரியைகள். யாராவது தீய எண்ணத்தால் நாராயணன் அல்லது பலி தவறினால், பதினொன்றாம் நாளில் கிரியை செய்ய வேண்டும்; அப்போது காளையை விடுதலை செய்யவும் வேண்டும்.

ஏகாதஶாஹே ப்ரேதஸ்ய யஸ்யோத்ஸ்ரு'ஜ்யேத நோ வ்ரு'ஷஃ । ப்ரேதத்வம் ஸுஸ்திரம் தஸ்ய தத்தைஃ ஶ்ராத்தஶதைரபி ॥ ௨,௫.

பதினொன்றாம் நாளில் இறந்தவருக்காகக் காளை விடப்படாவிட்டால், நூறு ஸ்ராத்தங்கள் செய்தாலும், அவன் ப்ரேத நிலையில் நிலைத்திருப்பான்.

அக்ரு'த்வா யத்வ்ரு'ஷோத்ஸர்கம் க்ரு'தம் வை பிண்டபாதநம் । நிஷ்பலம் ஸகலம் வித்யாத்ப்ரமீதாய ந தத்பவேத் ॥ ௨,௫.

காளை விடுதலை செய்யாமல், பிண்டம் மட்டும் இடப்பட்டால், அந்த கிரியைகள் அனைத்தும் பயனில்லாதவை; இறந்தவருக்கு அது பலனளிக்காது.

வ்ரு'ஷோத்ஸர்காத்ரு'தே நாந்யத்கிஞ்சிதஸ்தி மஹீதலே । புத்ரஃ பத்ந்யத தௌஹித்ரஃ பிதா வா துஹிதாத வா ॥ ௨,௫.

காளை விடுதலை தவிர, பூமியில் வேறு எதுவும் இல்லை—மகன், மனைவி, மகளின் மகன், தந்தை, மகள் ஆகியோரும் இல்லை.

ம்ரு'தாதநந்தரம் தஸ்ய த்ருவம் கார்யோ வ்ரு'ஷோத்ஸவஃ । சதுர்வத்ஸதரீயுக்தோ யஸ்யோத்ஸ்ரு'ஜ்யேத வா வ்ரு'ஷஃ ॥ ௨,௫.

ஒருவர் இறந்தவுடன், நிச்சயமாக அவருக்காக நான்கு வயது முடிந்த காளையை அல்லது விடுவிக்கப்பட்ட காளையை வைத்து காளை விழா நடத்த வேண்டும்.

அலங்க்ரு'தோ விதாநேந ப்ரேதத்வம் தஸ்ய நோ பவேத் । ஏகாதஶேऽஹ்நி ஸம்ப்ராப்தே வ்ரு'ஷாலாபோ பவேத்யதி ॥ ௨,௫.

நியமப்படி அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட காளையை அர்ப்பணித்தால், அந்த உயிர் பிணவாக மாறாது; ஆனால் பதினொன்றாம் நாளில் காளை கிடைத்தால், அது பிணவாகவே கருதப்படுகிறது.