கருடபுராணம்

கநிஷ்டபூர்வாஃ ஸ்நாநார்தம் கச்சேயுஃ ஸூக்தஜாபகாஃ । ததோ ஜாலஸமீபே து கத்வா ப்ரக்ஷால்ய சாம்ஶுகம்

இளையவர்கள் முதலில், வேதங்களைப் பாடுபவர்கள், குளிக்கச் செல்ல வேண்டும். பின்னர், நீர்க்கரையில் சென்று, தங்கள் vastrangal (உடை) கழுவ வேண்டும்.

பரிதாய புநஸ்தச்ச ப்ர்ரு'யுஸ்தம் புருஷம் ப்ரதி । உதகம் து கரிஷ்யாமஃ ஸசைலம் புருஷாஸ்ததஃ

அந்த உடைகளை மீண்டும் அணிந்து, அந்த மனிதரிடம், 'நாம் உடையுடன் நீர்வழிபாடு செய்வோம்' என்று கூற வேண்டும்.

குருத்வமித்யேவ வதேச்சதவர்ஷாவரே ம்ரு'தே । புத்ராத்யா வ்ரு'த்தபூர்வாஸ்தே ஏகவஸ்த்ராஃ ஶிகாம் விநா

நூறு வயது ஆனவர் இறந்தால், 'செய்யுங்கள்' என்று மட்டும் சொல்ல வேண்டும்; மகனும், மூத்தவர்களும் ஒரே vastram (உடை) அணிந்து, சிகை இல்லாமல் நீரில் செல்ல வேண்டும்.

ப்ராசீநாவீதிநஃ ஸர்வே விஶேயுர்மௌநிநோ ஜலம் । அபநஃ ஶோஶுசதகமநேந பித்ரு'திங்முகாஃ

அனைவரும் பித்ருகட்கு முகமாக, மவுனமாக, யஜ்ஞோபவீதத்தை வலது பக்கமாக வைத்து, நீரில் செல்ல வேண்டும்; இப்படிச் செய்தால் பாவமும் துயரமும் நீங்கும்.

ஜலாவகட்டநம் சவ ந குர்யுஃ ஸ்நாநகாரகாஃ । ததஸ்தடே ஸமாகத்ய ஶிகாம் பத்த்வா ரு'ஜூந் குஶாந்

குளிக்க வருபவர்கள் நீரை அடிக்கக் கூடாது; பிறகு, கரையில் வந்து, சிகையை கட்டி, நேராக குச்சுகளை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

தக்ஷிணாக்ரஹஸ்தயோஸ்து க்ரு'த்வாத ஸதிலம் ஜலம் । ஆதாயாஞ்ஜலிநா யாம்யாம் துஃ கீ பைத்ரு'கதீர்ததஃ

இரு கைகளையும் தெற்குபுறம் வைத்து, எள்ளுடன் நீரை அஞ்சலி செய்து, பித்ரு தீர்த்தத்தில் துக்கத்துடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஏகவாரம் த்ரிவாரம் வா தஶவாரமதாபி வா । பூமாவஶ்மநி வா ஸர்வே க்ஷிபேயுர்வாக்யதாஃ கக

ஒருமுறை, மூன்றுமுறை, அல்லது பத்து முறை—even so—all should silently pour the water on the ground or on a stone, O bird.

த்ரு'ப்யந்து த்ரு'ப்யதாம் வாபி தர்பயாம்யுபதிஷ்டதாம் । ப்ரேதைததமுககோத்ரேத்யுக்தேஷ்வேவம் ஸமுச்சரேத்

‘அவர்கள் திருப்தியடையட்டும், அல்லது திருப்தியடைய வேண்டும்; நான் இங்கே இருப்பவர்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்’ என்று, ‘இப்பிறந்தவர், இவ்வம்சத்தவர்’ என்று கூறி, முறையாக செய்ய வேண்டும்.

ஜலாஞ்ஜலௌ க்ரு'தே பஶ்சாத்விதேயம் தந்ததாவநம் । த்யஜந்தி கோத்ரிணஃ ஸர்வே திநாநி நவ காஶ்யப

நீரஞ்சலி முடிந்ததும் பல் தேய்க்க வேண்டும்; அதே வம்சத்தவர்கள் எல்லோரும் ஒன்பது நாட்கள் தவிர்க்க வேண்டும், காச்யபா.

தத உத்தீர்யோதகாத்வை வஸ்த்ராணி பரிதாய ச । ஸ்நாநவஸ்த்ரம் ஸக்ரு'த்பீட்ய விஶேயுஃ ஶுசிபூதலே

பிறகு, நீரிலிருந்து வெளியே வந்து, vastrangal (உடைகள்) அணிந்து, குளிப்பட்டையை ஒருமுறை பிழிந்து, தூய இடத்தில் செல்ல வேண்டும்.

அஶ்ருபாதம் ந குர்வீத தத்த்வா தாஹஜலாஞ்ஜலிம் । ஶ்லேஷ்மாஶ்ரு பாந்தவைர்முக்தம் ப்ரேதோ புங்க்தே யதோऽவஶஃ

தகனம் முடிந்து நீரஞ்சலி கொடுத்த பிறகு அழக்கூடாது; ஏனெனில், உறவினர்கள் சிந்தும் கண்ணீர், சளி ஆகியவற்றை மறைந்தவர் கட்டாயமாக அனுபவிக்கிறார்.

அதோ ந ரோதிதவ்யம் ஹி க்ரியாஃ கார்யாஃ ஸ்வஶக்திதஃ । ததஸ்தேஷூபவிஷ்டேஷு புராணஜ்ஞஃ ஸுக்ரு'த்ஸ்வகஃ

ஆகையால், அழக்கூடாது; தகுந்தவாறு கிரியைகள் செய்ய வேண்டும். பிறகு, அவர்கள் அமர்ந்தபோது, பழைய மரபை அறிந்த நல்லவர் பேச வேண்டும்.

ஶோகாபநோதம் குர்வீத ஸம்ஸாராநித்யதாம் ப்ருவந் । மாநுஷ்யே கதலீஸ்தந்பே அஸாரே ஸாரமார்கணம்

அவர் துயரத்தை அகற்ற வேண்டும்; உலக வாழ்க்கை நிலையற்றது என்று கூற வேண்டும்: ‘மனித வாழ்வில், வாழைப்பழம் தண்டு போல், உள்ளதைப் போலத் தோன்றினாலும், உண்மையில் ஒன்றும் இல்லை’ என்று கூற வேண்டும்.

கரோதி யஃ ஸ ஸம்மூடோ ஜலபுத்வத்ரஸந்நிபே । பஞ்சதா ஸம்ப்ரு'தஃ காயோ யதி பஞ்சத்வமாகதஃ

இப்படிச் செய்பவன், தண்ணீரில் உருவாகும் குமிழியைப் போல, அறியாமையில் மூடனாக இருக்கிறான்; இந்த உடல் ஐந்து பொருள்களால் ஆனது, அது அழிந்துவிட்டால்—

கர்மபிஃ ஸ்வஶரீரோத்தைஸ்தத்ர கா பரிதேவநா । கந்த்ரீ வஸுமதீ நாஶமுததிர்தைவதாநி ச

தன் செயல்களின் விளைவாக உடல் அழிந்தபோது, அதற்காக ஏன் அழ வேண்டும்? பூமி, கடல், தேவர்கள் எல்லாரும் ஒருநாளில் அழிவை அடைகிறார்கள்.

பேநப்ரக்யஃ கதம் நாஶம் மர்த்யலோகோ ந யாஸ்யதி । ஏவம் ஸம்ஶ்ராவயேத்தத்ர ம்ரு'துஶாத்வலஸம்ஸ்திதாந்

இந்த மனித உலகம் நுரை போன்றது; அது அழிவை அடையாமல் இருப்பது எப்படி சாத்தியம்? இதை அங்கே மெல்லிய புல்லில் அமர்ந்துள்ளவர்களுக்கு கூற வேண்டும்.

தேऽயி ஸம்ஶ்ருத்ய கச்சேயுர்க்ரு'ஹம் பாலபுரஃ ஸராஃ । விதஶ்ய ர்நிபபத்ராணி நியதா த்வாரி வேஶ்மநஃ

இதை கேட்டவுடன், பிள்ளைகள் முன்னிலையாக வீட்டிற்கு திரும்ப வேண்டும்; தர்பை இலைகளை வீசிக்கொண்டு, வீட்டின் வாசலில் உறுதியாக நிற்க வேண்டும்.

ஆசம்ய வஹ்நிஸலிலம் கோமயம் கௌரஸர்ஷபாந் । தூர்வாப்ரவாலம் வ்ரு'ஷபமந்யதப்யத மங்கலம்

நீரை அருந்தி, அக்கினி, நீர், பசுமாடு சாணம், பசுமாடு பால், கடுகு, தர்பை புல், பவளம், காளை, மற்றும் பிற மங்களப் பொருட்களை கொண்டு வர வேண்டும்.

ப்ரவிஶேயுஃ ஸமாலப்ய க்ரு'த்வாஶ்மநி பதம் ஶநைஃ । ஶ்ரௌதேந து விதாநேந ஆஹிதாக்நிம் தேஹத்வதஃ

இவை அனைத்தையும் தொடிந்து, மெதுவாக கல்லில் கால்வைத்து உள்ளே செல்ல வேண்டும்; வேத மரபின்படி, அக்னி வைத்துள்ள குடும்பஸ்தரை சடங்காக எரிக்க வேண்டும்.

ஊநத்விவர்ஷம் நிகநேந்ந குர்யாதுதகம் ததஃ । யோஷித்பதிவ்ரதா யா ஸ்யாத்பர்தாரம் யாநுகச்சதி

பத்து வயதுக்குள் உள்ளவர் இருந்தால், அவரை புதைக்க வேண்டும்; பின்னர் நீர் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். ஆனால் கணவனை பற்றிய அன்பில் வாழும் மனைவி, அவனைப் பின்பற்றுவாள்.

ப்ரயோக பூர்வம் பர்தாரம் நமஸ்க்ரு'த்யாருஹேச்சிதிம் । சிதிப்ரஷ்டா து யா மோஹாத்ஸா ப்ராஜாபத்யமாசரேத்

முதலில் கணவனை வணங்கி, சுடும் சிதையில் ஏற வேண்டும்; ஆனால் அறியாமையால் சிதையிலிருந்து விழுந்தால், ப்ரஜாபதியின் விரதத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

திஸ்ரஃ கோட்யோர்தகோடீ ய யாநி லோமாநி மாநுஷே । தாவத்காலம் வஸேத்ஸ்வர்கே பர்தாரம் யாநுகச்சதி

மனித உடலில் உள்ள முடிகள் எத்தனை கோடியாக இருந்தாலும், கணவனைப் பின்பற்றும் மனைவி அவ்வளவு ஆண்டுகள் சுவர்க்கத்தில் வாழ்வாள்.

வ்யாலக்ராஹீ யதா வ்யாலம் பிலாதுத்தரதே பலாத் । தத்வதுத்த்ரு'த்ய ஸா நாரீ தேநைவ ஸஹ மோததே

பாம்பை பிடித்து அதன் துளையிலிருந்து இழுத்து வெளியேற்றுவது போல, அந்த மனைவி கணவனை உயர்த்தி, அவனுடன் மகிழ்ச்சி அடைவாள்.

தத்ர ஸா பர்த்ரு'பரமா ஸ்தூயமாநாப்ஸரோகணைஃ । க்ரீடதே பதிநா ஸார்தம் யாவதிந்த்ராஶ்சதுர்தஶ

அங்கே, கணவனை முதன்மையாகக் கருதி, விண்ணுலகப் பெண்கள் புகழும் மனைவி, பதினான்கு இந்திரர்கள் வரை ஆண்டாலும், கணவனுடன் விளையாடுவாள்.

ப்ரஹ்மக்நோ வா க்ரு'க்நோ வா மித்த்ரிக்நோ வா பவேத்பதிஃ । புநாத்யவிதவா நாரீ தமாதாய ம்ரு'தா து யா

கணவன் பிராமணனை கொன்றவராக இருந்தாலும், கொலை செய்தவராக இருந்தாலும், நண்பனை வஞ்சித்தவராக இருந்தாலும், அவனைப் பின்பற்றும் விதவை அவனைத் தூய்மையாக்குவாள்.

ம்ரு'தே பர்தரி யா நாரீ ஸமாரோஹேத்துதாஶநம் । ஸாரந்ததீஸமாசாரா ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே

கணவன் இறந்தபின், அருந்ததி போல நடந்து, எரியும் நெருப்பில் ஏறும் மனைவி, சுவர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவாள்.

யாவச்சாக்நௌ ம்ரு'தே பத்யௌ ஸ்த்ரீ நாத்மாநம் ப்ரதாஹயேத் । தாவந்ந முச்யதே ஸா ஹி ஸ்த்ரீஶரீராத்கதஞ்சந

கணவன் நெருப்பில் எரிகையில், மனைவி தன்னை எரிக்கவில்லை என்றால், அவள் எந்த வழியிலும் பெண் உடலை விட்டு விடுபட முடியாது.

மாத்ரு'கம் பைத்ரு'கம் சைவ யத்ர சைவ ப்ரதீயதே । குலத்ரயம் புநாத்யேஷா பர்தாரம் யாநுகச்சதி

கணவனைப் பின்பற்றும் மனைவி, தாய்வழி, தந்தைவழி, மற்றும் மாமனார் வழி என்று மூன்று குடும்பங்களையும் தூய்மையாக்குவாள்.

ஆர்தார்தே முதிதே ஹ்ரு'ஷ்டா ப்ரோஷிதே மலிநா க்ரு'ஶா । ம்ரு'தே ம்ரியேத யா பத்யௌ ஸா ஸ்த்ரீ ஜ்ஞேயா பதிவ்ரதா

துன்பம், துயரம், மகிழ்ச்சி, சந்தோஷம், கணவன் பிரிந்திருக்கையில்—even அவள் மெலிந்து, வாடியிருந்தாலும்—கணவன் இறந்தபோது அவளும் உயிர் துறைத்தால், அவளே உண்மையான கணவன்பற்றுள்ள மனைவி.