கருடபுராணம்

பாந்தோ த்வாரி பவேத்தேந ப்ரீதா ஸ்யாத்வாஸ்துதேவதா । சத்வரே கேசரஸ்தேந துஷ்யேத்ப்ரு'தாதிதேவதா

வாசலில் ஒரு பயணி நின்றால் வீட்டு தேவதை மகிழ்ச்சி அடைகிறாள்; சாலை சந்திப்பில் ஆகாயத்தில் சஞ்சரிக்கும் ஒரு உயிர், அப்போது சுமக்கும் தேவதைகள் திருப்தி அடைகிறார்கள்.

விஶ்ராமே பூதஸம்ஜ்ஞோऽயம் துஷ்டஸ்தேந திஶோ தஶ । சிதாயாம் ஸாதக இதி ஸஞ்சிதௌ ப்ரேத உச்யதே

ஓய்விடத்தில் இது 'பூதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அப்போது பத்து திசைகளும் திருப்தி அடைகின்றன; சிதையில் 'சாதகன்', கூடும் இடத்தில் 'பிரேதம்' என்று கூறப்படுகிறது.

திலதர்பக்ரு'தேதாம்ஸி க்ரு'ஹீத்வா து ஸுதாதயஃ । காதாம் யமஸ்ய ஸூக்தம் வாப்யதீயாநா வ்ரஜந்தி ஹி

எள்ளும், தர்ப்பையும், நெய்யும், விளக்குகளும் எடுத்துக்கொண்டு, மகன்கள் மற்றும் பிறவர்கள், யமனுடைய பாடல் அல்லது ஸூக்தம் ஒன்றை பாடிக்கொண்டு செல்கிறார்கள்.

அஹரஹர்நீயமாநோ காமஶ்வம் புருஷம் வ்ரு'ஷம் । வைவஸ்வதோ ந த்ரு'ப்யேத ஸுரயா த்விவ துர்மதிஃ

ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு பசு, குதிரை, மனிதன், காளை ஆகியவற்றை அர்ப்பணித்தாலும், வைவஸ்வதன் திருப்தி அடையமாட்டான்; ஒரு முட்டாளுக்கு மதுபானம் எவ்வாறு போதாது, அதுபோல.

இமாம் காதமபேதேதி ஸூக்தம் வா பதி ஸம்படேத் । தக்ஷிணஸ்யாம் திஶ்யரண்யம் வ்ரஜேயுஃ ஸர்வபாந்தவாஃ

இந்த பாடல் அல்லது ஸூக்தத்தை வழியில் பாட வேண்டும்; எல்லா உறவினர்களும் தெற்கு திசையில் காடுக்குள் செல்ல வேண்டும்.

பதி ஶ்ராத்தத்வயம் குர்யாத்பூர்வோக்தவிதிநா கக । ததஃ ஶநைர்பூதலே வை தக்ஷிணாஶிரஸம் ஶவம்

வழியில், முன்பு கூறிய முறையில் இரண்டு ஸ்ராத்தங்கள் செய்ய வேண்டும், ஓ பறவை; பிறகு, மெதுவாக சவத்தை தெற்கு தலையுடன் தரையில் வைக்க வேண்டும்.

ஸ்தாபயித்வா சிதாபூமௌ பூர்வோக்தம் ஶ்ராத்தமாசரேத் । த்ரு'ணகாஷ்டதிலாஜ்யாதி ஸ்வயம் நிந்யுஃ ஸுதாதயஃ

சிதை நிலத்தில் வைக்கப்பட்ட பிறகு, முன்பு கூறியபடி ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும்; மகன்கள் மற்றும் பிறவர்கள் தாங்களே புல், மரக்கட்டை, எள், நெய் போன்றவற்றை கொண்டு வர வேண்டும்.

ஶூத்ராநீதைஃ க்ரு'தம் கர்ம ஸர்வம் பவதி நிஷ்பலம் । ப்ராசீநாவீதிநா பாவ்யம் தக்ஷிணாபிமுகேந ச

சூத்திரர்கள் செய்த அனைத்து கிரியைகளும் பயனில்லாதவையாகும்; அது ப்ராசீனாவீதம் அணிந்து, தெற்கு நோக்கி செய்யப்பட வேண்டும்.

வேதீ தத்ர ப்ரகர்தவ்யா யதாஶாஸ்த்ரமதாண்டஜ । ப்ரதேவஸ்த்ரம் த்விதா க்ரு'த்வார்தேந தம் சாதயேத்ததஃ

அங்கு, சாஸ்திரப்படி வேதி அமைக்க வேண்டும், ஓ முட்டையிலிருந்து பிறந்தவனே; சவப்புடவை இரண்டு பாகமாகப் பிரித்து, ஒரு பகுதியால் அதை மூட வேண்டும்.

அர்தம் ஶ்மஶாநவாஸார்தம் பூமாவேவ விநிஃ க்ஷிபேத் । ததஃ பூர்வோக்தவிதிநா பிண்டம் ப்ரேதகரே ந்யஸேத்

மற்ற பாதி சிதை நிலத்தில் பயன்படுத்துவதற்காக பூமியில் வைக்க வேண்டும்; பிறகு, முன்பு கூறிய முறையில் பிண்டத்தை பிரேதனின் கையில் வைக்க வேண்டும்.

ஆஜ்யேநாப்யஞ்ஜநம் கார்யம் ஸர்வாங்கேஷு ஶவஸ்ய ச । தாஹம்ரு'த்யோரந்தராலே விதிஃ பிண்டஸ்ய தம் ஶ்ரு'ணு

சவத்தின் முழு உடலிலும் நெய்யால் பூச வேண்டும்; சவத்தை வைக்கும் இடத்துக்கும் எரிக்கும் இடத்துக்கும் இடையில் பிண்டத்திற்கான முறையை கேள்.

பூர்வோக்தைஃ பஞ்சபிஃ பிண்டைஃ ஶவஸ்யாஹுதியோக்யதா । அந்யதா சோபகாதாச்ச ராக்ஷஸாத்யா பவந்தி ஹி

முன்பு கூறிய ஐந்து பிண்டங்களால் சவம் ஹோமத்திற்கு தகுதியானதாகிறது; இல்லையெனில் தவறால் ராக்ஷசர் போன்ற பிற உயிர்கள் தோன்றும்.

ஸம்ம்ரு'ஜ்ய சோபலிப்யாத உல்லிக்யோத்த்ரு'த்ய வேதிகாம் । அப்யுக்ஷ்யோபஸமாதாய வஹ்நிம் தத்ர விதாநதஃ

சுத்தம் செய்து, பூசி, குறி இட்டு, வேதியை உயர்த்தி, தெளித்து, அங்கு நெருப்பை முறையாக அமைக்க வேண்டும்.

புஷ்பாக்ஷதைஶ்ச ஸம்பூஜ்ய தேவம் க்ரவ்யாதஸம்ஜ்ஞகம் । ஶ்ரௌதேந து விதாநேந ஹ்யாஹிதாக்நிம் தஹேத்வுதஃ

பூவும், அகண்ட அரிசியும் கொண்டு 'மாமிசம் உண்ணும் தேவனை' வழிபட வேண்டும்; பிறகு வேத முறையில் அக்னியால் சவத்தை எரிக்க வேண்டும்.

சண்டாலாக்நிம் சிதாக்நிம் ச பதிதாக்நிம் பரித்யஜேத் । த்வம் பூதக்ரு'ஜ்ஜகத்யோநிஸ்த்வம் லோகபரிபாலகஃ

சண்டாளரின் நெருப்பு, சிதையின் நெருப்பு, மற்றும் வீழ்ந்தவரின் நெருப்பை தவிர்க்க வேண்டும்; நீ உயிர்கள் படைப்பவன், உலகத்தின் ஆதாரம், உலகங்களை காத்து நிற்பவன்.

உபஸம்ஹர தஸ்மாத்த்வமேநம் ஸ்வர்கம் நயாம்ரு'தம் । இதி க்ரவ்யாதமப்யர்ச்ய ஶரீராஹுதிமாசரேத்

ஆகையால், அவனை இங்கே இருந்து அழைத்து, சொர்க்கத்தில் அழைத்துச் செல்; அமுத நிலைக்கு கொண்டு போ. இறைச்சி உண்ணும் அந்த உயிரினத்தை வணங்கி, உடலை அர்ப்பணமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

அர்ததக்தே ததா தேஹே தத்யாதாஜ்யாஹுதிம் ததஃ । அஸ்மாத்த்வமதிஜாதோऽஸி த்வதயம் ஜாயதாம் புநஃ

உடல் பாதியாக எரிந்தபோது, அப்போது நெய்யை அர்ப்பணித்து, 'இத்திலிருந்து நீ பிறந்தாய்; உன்னால் இது மறுபடியும் பிறக்கட்டும்' என்று கூற வேண்டும்.

அஸௌ ஸ்வர்காய லோகாய ஸ்வாஹேத்யுக்த்வா து நாமதஃ । ஏவமாஜ்யாஹுதிம் தத்த்வா திலமிஶ்ராம் ஸமந்த்ரகம்

‘இவன் சொர்க்கலோகத்திற்காக’ என்று பெயரைக் கூறி, நெய்யுடன் எள்ளும் மந்திரத்தோடும் சேர்த்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ரோதிதவ்யம் ததோ காடமேவம் தஸ்ய ஸுகம் பவேத் । தாஹஸ்யாநந்தரம் தத்ர க்ரு'த்வா ஸஞ்சயநிக்ரியாம்

அதன்பின் ஆழமாக அழ வேண்டும்; இப்படிச் செய்தால் அவனுக்கு நிம்மதி கிடைக்கும். எரிப்பு முடிந்ததும், அங்கே எஞ்சியதைச் சேகரிக்க வேண்டும்.

ப்ரேதபிண்டம் ப்ரதத்யாச்ச தாஹார்திஶமநம் கக । ததஃ ப்ரதக்ஷிணம் க்ரு'க்த்வா சிதாப்ரஸ்தாநவீக்ஷகாஃ

பிறந்தவருக்காக பிண்டம் அர்ப்பணித்து, எரிப்பின் வேதனையைத் தணிக்க வேண்டும், பறவையே. பிறகு, சுடுகாட்டைச் சுற்றி வந்தவர்கள் புறப்பட வேண்டும்.

கநிஷ்டபூர்வாஃ ஸ்நாநார்தம் கச்சேயுஃ ஸூக்தஜாபகாஃ । ததோ ஜாலஸமீபே து கத்வா ப்ரக்ஷால்ய சாம்ஶுகம்

இளையவர்கள் முதலில், வேதங்களைப் பாடுபவர்கள், குளிக்கச் செல்ல வேண்டும். பின்னர், நீர்க்கரையில் சென்று, தங்கள் vastrangal (உடை) கழுவ வேண்டும்.

பரிதாய புநஸ்தச்ச ப்ர்ரு'யுஸ்தம் புருஷம் ப்ரதி । உதகம் து கரிஷ்யாமஃ ஸசைலம் புருஷாஸ்ததஃ

அந்த உடைகளை மீண்டும் அணிந்து, அந்த மனிதரிடம், 'நாம் உடையுடன் நீர்வழிபாடு செய்வோம்' என்று கூற வேண்டும்.

குருத்வமித்யேவ வதேச்சதவர்ஷாவரே ம்ரு'தே । புத்ராத்யா வ்ரு'த்தபூர்வாஸ்தே ஏகவஸ்த்ராஃ ஶிகாம் விநா

நூறு வயது ஆனவர் இறந்தால், 'செய்யுங்கள்' என்று மட்டும் சொல்ல வேண்டும்; மகனும், மூத்தவர்களும் ஒரே vastram (உடை) அணிந்து, சிகை இல்லாமல் நீரில் செல்ல வேண்டும்.

ப்ராசீநாவீதிநஃ ஸர்வே விஶேயுர்மௌநிநோ ஜலம் । அபநஃ ஶோஶுசதகமநேந பித்ரு'திங்முகாஃ

அனைவரும் பித்ருகட்கு முகமாக, மவுனமாக, யஜ்ஞோபவீதத்தை வலது பக்கமாக வைத்து, நீரில் செல்ல வேண்டும்; இப்படிச் செய்தால் பாவமும் துயரமும் நீங்கும்.

ஜலாவகட்டநம் சவ ந குர்யுஃ ஸ்நாநகாரகாஃ । ததஸ்தடே ஸமாகத்ய ஶிகாம் பத்த்வா ரு'ஜூந் குஶாந்

குளிக்க வருபவர்கள் நீரை அடிக்கக் கூடாது; பிறகு, கரையில் வந்து, சிகையை கட்டி, நேராக குச்சுகளை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

தக்ஷிணாக்ரஹஸ்தயோஸ்து க்ரு'த்வாத ஸதிலம் ஜலம் । ஆதாயாஞ்ஜலிநா யாம்யாம் துஃ கீ பைத்ரு'கதீர்ததஃ

இரு கைகளையும் தெற்குபுறம் வைத்து, எள்ளுடன் நீரை அஞ்சலி செய்து, பித்ரு தீர்த்தத்தில் துக்கத்துடன் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஏகவாரம் த்ரிவாரம் வா தஶவாரமதாபி வா । பூமாவஶ்மநி வா ஸர்வே க்ஷிபேயுர்வாக்யதாஃ கக

ஒருமுறை, மூன்றுமுறை, அல்லது பத்து முறை—even so—all should silently pour the water on the ground or on a stone, O bird.

த்ரு'ப்யந்து த்ரு'ப்யதாம் வாபி தர்பயாம்யுபதிஷ்டதாம் । ப்ரேதைததமுககோத்ரேத்யுக்தேஷ்வேவம் ஸமுச்சரேத்

‘அவர்கள் திருப்தியடையட்டும், அல்லது திருப்தியடைய வேண்டும்; நான் இங்கே இருப்பவர்களுக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்’ என்று, ‘இப்பிறந்தவர், இவ்வம்சத்தவர்’ என்று கூறி, முறையாக செய்ய வேண்டும்.

ஜலாஞ்ஜலௌ க்ரு'தே பஶ்சாத்விதேயம் தந்ததாவநம் । த்யஜந்தி கோத்ரிணஃ ஸர்வே திநாநி நவ காஶ்யப

நீரஞ்சலி முடிந்ததும் பல் தேய்க்க வேண்டும்; அதே வம்சத்தவர்கள் எல்லோரும் ஒன்பது நாட்கள் தவிர்க்க வேண்டும், காச்யபா.