கருடபுராணம்

திலாபாத்ரம் ஸர்பிஃ பாத்ரம் ஶய்யா ஸோபஸ்கரா ததா । ஏதத்ஸர்வம் ப்ரதாதவ்யம் யதிஷ்டம் சாத்மநோऽபி தத்

எள் பானை, நெய் பானை, படுக்கை மற்றும் அதன் உபகரணங்கள்—இவை அனைத்தும், தாமே விரும்பினாலும் கூட, வழங்க வேண்டும்.

அஶ்வோ ரதஶ்ச மஹீஷீ வ்யஞ்ஜநம் வஸ்த்ரமேவ ச । ப்ராஹ்மணேப்யஃ ப்ரதாதவ்யம் ப்ரஹ்மபூர்வமபி ஸ்வயம்

குதிரை, ரதம், மனைவி, ஆபரணங்கள், உடைகள் ஆகியவற்றை, வேதமந்திரங்களைச் சொல்லி, தானே ப்ராமணர்களுக்கு வழங்க வேண்டும்.

தாநா ந்யந்யாந்யபி கக தர்பயேத்ஸ்வீயஶக்திதஃ । ப்ராயாஶ்சித்தம் க்ரு'தம் யேந தஶ தாநாந்யபி க்ஷிதௌ

மற்ற தானங்களும், பறவையே, தன் திறமைக்கு ஏற்ப வழங்க வேண்டும்; பாவங்களை நீக்கி, பத்துத் தானங்களைக் கொடுத்தவரும் பூமியில் புகழ்பெறுவான்.

தாநம் கோர்வைதரண்யாஶ்ச தாநாந்யஷ்டௌ ததாபி வா । திலபாத்ரம் ஸர்பிஃ பாத்ரம் ஶய்யாதாநம் ததைவ ச

ஒரு பசு, வைதரணி பசு, எட்டு விதமான தானங்கள், எள்ளு நிறைந்த பாத்திரம், நெய் நிறைந்த பாத்திரம், படுக்கை ஆகியவற்றையும் வழங்க வேண்டும்.

பததாநம் ச விதிவந்நாஸௌ நிரயகர்பகஃ । ஸ்வாதந்த்ர்யேணாபி லவணதாநமிச்சந்தி ஸூரயஃ

சரியான முறையில் பாதை அமைத்து தானம் செய்தால் நரகத்தில் பிறப்பதில்லை; தனியாகவேனும் உப்புத் தானம் செய்வதை அறிஞர்கள் விரும்புகின்றனர்.

விஷ்ணுதேஹஸமுத்பந்நோ யதோऽயம் லவணோ ரஸஃ । ஆதுரஸ்ய யதா ப்ராணா ந யாந்தி வஸுதாதலே

உப்பின் ருசி விஷ்ணுவின் உடலிலிருந்து தோன்றியது; நோயாளியின் உயிர்கள் பூமியில் நிலைக்காதபோது—

லவணம் ச ததா தேயம் த்வாரஸ்யோத்வாடநம் திவஃ । யாநிகாநி ச தாநாநி ஸ்வயம் தத்தாநி மாநவைஃ

அப்போது உப்புத் தானம் செய்ய வேண்டும்; வாசலின் பளிங்கை பூச வேண்டும்; மனிதர்கள் தாங்களே வழங்கும் தானங்கள்—

தாநிதாநி ச ஸர்வாணி உபதிஷ்டந்தி சாக்ரதஃ । ப்ராயஶ்சித்தம் க்ரு'தம் யேந ஸாங்கம் கக ஸ வை புமாந்

அவை அனைத்தும் அவனுக்கு முன்பாக நிற்கும்; பாவங்களை முழுமையாக நீக்கியவன், பறவையே, அந்த மனிதன்—

பாபாநி பஸ்மஸாத்க்ரு'த்வா ஸ்வர்கலோகே மஹீயதே । அம்ரு'தம் து கவாம் க்ஷீரம் யதஃ பதகஸத்தம்

பாவங்களை சாம்பலாக்கி, சொர்க்கத்தில் பெருமை பெறுவான்; பசுக்களின் பால் என்றால் அது அமுதம் தான், பறவைகளில் சிறந்தவனே.

தஸ்மாத்ததாதி யோ தேநுமம்ரு'தத்வம் ஸ கச்சதி । தாநாந்யஷ்டௌ து தத்த்வா வை கந்தர்வநிலயே வஸேத்

அதனால், பசுவை தானம் செய்யும் ஒருவர் அமரத்துவத்தை அடைவார்; எட்டு தானங்களை வழங்கினால் கந்தர்வர்களின் உலகில் வாழ்வார்.

ஆலயஸ்தத்ர ரௌத்ரே ஹி தஹ்யதே யேந மாநவஃ । சத்ரதாநேந ஸுச்சாயா ஜாயதே பதி துஷ்டிதா

அங்கு கொடிய இடத்தில் எரியப்படும் மனிதன், குடை தானம் செய்தால், பாதையில் இனிய நிழல் கிடைத்து மகிழ்ச்சி பெறுவான்.

அஸிபத்ரவநம் தாரமதிக்ராமதி வை ஸுகம் । அஶ்வாரூடஶ்ச வ்ரஜதி தததே யத்யுபாநஹௌ

அசிபத்திர வனத்தை எளிதாக கடக்க முடியும்; சண்டல் தானம் செய்தால், குதிரையில் ஏறி செல்ல முடியும்.

போஜநாஸநதாநேந ஸுகம் மார்கே புநக்தி வை । ப்ரதேஶே நிர்ஜலே தாதா ஸுகீ ஸ்யாத்வை கமண்டலோஃ

உணவு, இருக்கை தானம் செய்தால், பயணத்தில் சௌகரியம் அனுபவிக்க முடியும்; தண்ணீர் இல்லாத இடத்தில், கமண்டல தானம் செய்தவர் மகிழ்ச்சியடைவர்.

யமதூதா மஹாரௌத்ராஃ கராலாஃ க்ரு'ஷ்ணபிங்கலாஃ । ந பீடயந்தி தாக்ஷிண்யாத்வஸ்த்ராபரணதாநதஃ

யமதூதர்கள் மிகவும் பயங்கரமாக, கருப்பும் மஞ்சளும் கலந்தவர்களாக இருந்தாலும், உடை, ஆபரணம் தானம் செய்தவரை இரக்கம் கொண்டு துன்புறுத்தமாட்டார்கள்.

திலபாத்ரம் து விப்ராய தத்தம் பத்ரரத த்ருவம் । நாஶயேத்த்ரிவிதம் ஷாபம் வாங்மநஃ காயஸம்பவம்

எள்ளு நிறைந்த பாத்திரத்தை ப்ராமணருக்கு வழங்கினால், பத்திரரதா, வாயால், மனதால், உடலால் உண்டாகும் மூன்று விதமான பாவங்களும் நிச்சயம் அழியும்.

க்ரு'தபாத்ரப்ரதாநே ருத்ரலோகே வஸேந்நரஃ । ஸர்வோபஸ்கரஸம்யுக்தாம் ஶய்யாம் தத்த்வா த்விஜாதயே

நெய் நிறைந்த பாத்திரம் தானம் செய்தால், ருத்ரனின் உலகில் வாழ்வான்; எல்லா உபகரணங்களும் உடைய படுக்கையை த்விஜனுக்கு தானம் செய்தால்—

நாநாப்ஸரோபிராகீர்ணம் விமாநமதிரோஹதி । ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி க்ரீடித்வா ஶக்ரமந்திரே

பல அப்சராசிகள் சூழ்ந்த வானரதத்தில் ஏறுவான்; அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் இந்திரனின் மாளிகையில் விளையாடுவான்.

இந்த்ரலோகாத்பரிப்ரஷ்ட இஹ லோகே ந்ரு'போ பவேத் । ஸர்வோபஸ்கரணோபேதம் யுவாநம் தோஷவர்ஜிதம்

இந்திரலோகத்திலிருந்து கீழே விழுந்தால், இவ்வுலகில் அரசனாக பிறப்பான்; எல்லா பொருட்களும் உடையவன், இளமையுடன், குற்றமற்றவனாக இருப்பான்.

யோऽஶ்வம் ததாதி விப்ராய ஸ்வர்கலோகே ச திஷ்டதி । யாவந்தி ரோமாணி ஹயே பவந்தி ஹி ககேஶ்வர

ப்ராமணருக்கு குதிரை தானம் செய்யும் ஒருவர், பறவைகளின் தலைவனே, அந்த குதிரையின் ரோமங்கள் எத்தனை ஆண்டுகள் இருக்கிறதோ, அவ்வளவு ஆண்டுகள் சொர்க்கத்தில் வாழ்வான்.

தாவதோ ராஜிதாம்ல்லோகாநாப்நுவந்தி ஹி புஷ்கலாந் । சதுர்பிஸ்துரகைர்யுக்தம் ஸர்வோபகரணைர்யுதம்

நாலு குதிரைகள் பிணைந்த, எல்லா உபகரணங்களும் உடைய ரதத்தை வழங்கினால், அவர்கள் பல சிறந்த உலகங்களை அடைவார்கள்.

ரதம் த்விஜாதயே தத்த்வா ராஜஸூயபலம் லப்த்

ஒரு இருமுறை பிறந்தவருக்கு ஒரு ரதம் கொடுத்தால், ராஜசூய யாகத்தின் பலனை பெறுவான்.

துக்தாதிகாம் ச மஹிஷீம் நவமேகவர்ணாம் ஸந்துஷ்டதர்ணகவலீம் ஜகநாபிராமாம் । தத்த்வா ஸுவர்ணதிலகாம் த்விஜபுங்கவாய லோகோதயம் ஸ ஜயதீதி கிமத்ர சித்ரம்

பெரும் பால் தரும், புதுமேகத்தைப் போல கருப்பாக, தன்னுடைய மேய்ச்சலில் திருப்தியாக, இடுப்பு அழகாக, தங்கக் குறியுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட மஹிஷியை ஒரு சிறந்த பிராமணருக்கு கொடுத்தால், உலகங்களை அடைவது ஆச்சரியமா?

தாலவ்ரு'ந்தஸ்ய தாநேந வாயுநா வீஜ்யதே பதி । காந்தியுக்ஸுபகஃ ஶ்ரீமாந் பவத்யம்பரதாநதஃ

தாள்விரல் விசிறி கொடுத்தால், வழியில் காற்றால் விசிறப்படுவான்; உடை கொடுத்தால், ஒளிவுடன், அதிர்ஷ்டசாலியாகவும், செல்வமுள்ளவனாகவும் ஆகுவான்.

ரஸாந்நோபஸ்கரயுதம் க்ரு'ஹம் விப்ராய யோர்ऽபயேத் । ந ஹீயதே தஸ்ய வம்ஶஃ ஸ்வர்கம் ப்ராப்நோத்யநுத்தமம்

உபகரணங்களும் உணவும் கொண்ட வீட்டை ஒரு பிராமணருக்கு கொடுத்தால், அவனுடைய வம்சம் குறையாது; உயர்ந்த சொர்க்கத்தை அடைவான்.

பவத்யத்ர ககஶ்ரேஷ்ட பலகௌகலாகவம் । ஶ்ரத்தாஶ்ரத்தாவிபேதேந தாநகௌரவலாகவாத்

இங்கு, பறவைகளில் சிறந்தவனே, நம்பிக்கையோடு அல்லது இல்லையோடு, கொடுப்பதின் பெருமையோ சிறியதோ என்பதின்படி பலன் குறையவோ அதிகமாகவோ இருக்கும்.

ததோ யேநாம்புதாநாநி க்ரு'தாந்யத்ர ரஸாஸ்ததா । ததா கக ததாஹ்லாதமாபதி ப்ரதிபத்யதே

பறவையே, யார் தண்ணீர் குடங்களையும் பிற திரவங்களையும் தருகிறாரோ, அவர் துன்பத்தில் கூட மகிழ்ச்சி அடைவார்.

அந்நாநி யேந தத்தாநி ஶ்ரத்தாபூதேந சேதஸா । ஸோऽபி த்ரு'ப்திமவாப்நோதி விநாப்யந்நேந வை ததா

நம்பிக்கையுடன் தூய மனதுடன் யார் உணவு தருகிறாரோ, அவரும் அப்போது உணவு இல்லையென்றாலும் திருப்தி அடைவார்.

ஆஸந்நே மரணே குர்யாத்ஸம்ந்யாஸம் சேத்விதாநதஃ । ஆவர்தேத புநர்நாஸௌ ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே

மரணம் நெருங்கும் போது யாராவது முறையாக சன்னியாசம் எடுத்தால், அவர் மீண்டும் பிறவிக்குள் வரமாட்டார்; இல்லையெனில் பரமபதம் பெற முடியாது.

ஆஸந்நமரணோ மத்யஶ்சேத்தீர்தம் ப்ரதிநயிதே । தீர்தப்ராப்தௌ பவேந்முக்திர்ம்ரியதே யதி மார்ககஃ । பதேபதே க்ரதுஸமம் பவேத்தஸ்ய ந ஸம்ஶயஃ

மரணம் அருகில் வந்தபோது யாராவது தீர்த்தத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டால், தீர்த்தத்தை அடைந்தவுடன் விடுதலை பெறுவார்; வழியில் இறந்தால், ஒவ்வொரு அடியிலும் ஒரு யாகம் செய்ததற்குச் சமம் — இதில் சந்தேகம் இல்லை.