கருடபுராணம்

ஶிரோऽர்திப்ரமுகா ரோகா யாந்தி விஶ்வாஸகாதகம் । லிங்கபீடீ ஶிவஸ்வம் ச ஶிவநிர்மால்யமேவ ச ॥ ௨,௨.

நம்பிக்கையை துரோகம் செய்பவரை தலைவலி முதலான நோய்கள் தாக்கும்; சிவலிங்கத்தை அல்லது சிவனுக்குச் சொந்தமானவற்றை அல்லது சிவனுக்குப் பின் மீதமுள்ளதை சேதப்படுத்துபவரும் இதேபோல் துன்புறுவார்.

ஸ்த்ரியோऽப்யநேந மார்கேண ஹ்ரு'த்வா தோஷமவாப்நுயுஃ । ஏதேஷாமேவ ஜந்தூநாம் பார்யாத்வமுபஜாயதே ॥ ௨,௨.

பெண்களும் இப்படிப் பாதையைப் பின்பற்றி இத்தகைய குற்றங்களைச் செய்தால் பாவம் அடைவார்கள்; அவர்கள் இந்த உயிர்களின் மனைவிகளாகப் பிறக்கிறார்கள்.

போகாந்தே நரகஸ்யைதத்ஸர்வமித்யவதாரய । கக ப்ரதர்ஶ்யமேதத்து மயோக்தம் தே ஸமாஸதஃ । த்ரவ்யப்ரகாரா ஹி யதா ததைவ ப்ராணிஜாதயஃ ॥ ௨,௨.

பரிசுகளுக்குப் பின் நரகத்தில் இவை அனைத்தும் நிகழும் என்பதை அறிந்துகொள்; பறவையே, இதைச் சுருக்கமாக உனக்குச் சொன்னேன்; பொருட்கள் பலவகை இருக்கின்றபோல் உயிரினங்களும் பலவகை உள்ளன.

ஏவம் விசித்ரைர்நிஜகர்மபிர்ந்ரு'ணாம் ஸுகஸ்ய துஃ கஸ்ய ச ஜந்மநாமபி । வைசித்ர்யமுக்தம் ஶுபகர்மதஃ ஶுபம் ததாஶுபாச்சாஶுபமீரயந்தி ॥ ௨,௨.

இவ்வாறு, தன் செயல்களின் பலவகையாலும் மனிதர்கள் பிறப்புகளில் சந்தோஷமும் துயரமும் அனுபவிக்கிறார்கள்; நல்ல செயலில் இருந்து நன்மை, தீய செயலில் இருந்து தீமை வருகிறது.

ஏதத்தே ஸர்வம்மாக்யாதம் யத்ப்ரு'ஷ்டோऽஹமிஹ த்வயா ॥ ௨,௨.

நீ என்னிடம் கேட்டதை எல்லாம் இங்கு உனக்கு விளக்கியுள்ளேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௩ ஸூத உவாச । ஏவமுத்ஸாஹிதஃ பக்ஷீ ஸ்வரூபம் நிரயஸ்ய து । பப்ரச்சநரகாண்யேவம் ஶ்ருத்வா சோத்கூலிதாந்தரஃ ॥ ௨,௩.

சூதர் சொன்னார்: இவ்வாறு ஊக்கமடைந்த பறவை, இதைக் கேட்டபின் உள்ளம் கலங்கியவாறு, நரகங்களின் வடிவங்களைப் பற்றி கேட்டான்.

கருட உவாச । நரகாணாம் ஸ்வரூபம் மே வத யேஷு விகர்மிணஃ । பாத்யந்தே துஃ கபூயிஷ்டாஸ்தேஷாம் பேதாம்ஶ்ச கீர்தய ॥ ௨,௩.

கருடன் கேட்டான்: தவறான செயல்கள் செய்தவர்கள் வீழும் நரகங்களின் தன்மையையும், அவற்றின் வகைகளையும் எனக்குச் சொல்.

ஶ்ரீபகவாநுவாச । நரகாணாம் ஸஹஸ்ராணி வர்தந்தே ஹ்யருணாநுஜ । ஶக்யம் விஸ்தரதோ நைவ வக்தும் ப்ராதாந்யதோ ப்ருவே ॥ ௨,௩.

பெருமான் சொன்னார்: அருணனின் தம்பி, ஆயிரக்கணக்கான நரகங்கள் உள்ளன; அனைத்தையும் விரிவாகச் சொல்ல இயலாது, முக்கியமானவற்றை மட்டும் சொல்கிறேன்.

ரௌரவம் நாம நரகம் முக்யம் தத்வைநிபோத மே । ரௌரவே கூடஸாக்ஷீ து யாதி யஶ்சாந்ரு'தீ நரஃ ॥ ௨,௩.

ரௌரவம் என்ற நரகம் முதன்மையானது என்பதை எனிடம் அறிந்துகொள்; அங்கு பொய் சாட்சி கூறுபவர் மற்றும் பொய் பேசுபவர் செல்கிறார்கள்.

யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ரே த்வே ரௌரவோ ஹி ப்ரமாணதஃ । ஜாநுமாத்ரப்ரமாணம் து தத்ர கர்தம் ஸுதுஸ்தரம் ॥ ௨,௩.

ரௌரவம் இரண்டு ஆயிரம் யோஜனை அளவு கொண்டது; அங்கு முழங்கால் உயரம் கொண்ட, கடக்க மிகவும் கடினமான ஒரு பள்ளம் உள்ளது.

தத்ராங்காரசயௌகேந க்ரு'தம் தத்தரணீஸமம் । தத்ராக்நிநா ஸுதீவ்ரேண தாபிதாங்காரபூமிநா ॥ ௨,௩.

அங்கு நிலத்துடன் சமமாக எரியும் நிலக்கறிகள் பரப்பப்பட்டுள்ளன; அந்த நிலம் மிகுந்த தீயால் சூடாகிறது.

தந்மத்யே பாபகர்மாணம் விமுஞ்சந்தி யமாநுகாஃ । ஸ தஹ்யமாநஸ்தீவ்ரேண வஹ்நிநா பரிதாவதி ॥ ௨,௩.

அதன் நடுவில், பாபம் செய்தவர்களை யமனின் ஊழியர்கள் வீசுகிறார்கள்; அவர்கள் தீயின் வேகத்தில் எரிந்து ஓடிக்கொண்டிருப்பார்கள்.

பதேபதே ச பாதோऽஸ்ய ஸ்புட்யதே ஶீர்யதே புநஃ । அஹோராத்ரேணோத்தரணம் பாதந்யாஸேந கச்சதி ॥ ௨,௩.

ஒவ்வொரு அடியிலும் அவர்களின் கால்கள் வெடித்து மீண்டும் சிதறுகிறது; ஒரு நாள் இரவில் அவர்கள் கால்களை வைத்து நகர்கிறார்கள்.

ஏவம் ஸஹஸ்ரம் விஸ்தீர்ணம் யோஜநாநாம் விமுச்யதே । ததோऽந்யத்பாபஶுத்த்யர்தம் தாத்ரு'ங்நிரயம்ரு'ச்சதி ॥ ௨,௩.

இவ்வாறு ஆயிரம் யோஜன அளவு தண்டனை அனுபவித்து விடுவிக்கப்படுகிறான்; பிற பாவங்களைத் தூய்மைப்படுத்த மற்றொரு இடரிடும் நரகத்திற்குச் செல்கிறான்.

ரௌரவஸ்தே ஸமாக்யாதஃ ப்ரதமோ நரகோ மயா । மஹாரௌரவஸம்ஜ்ஞம் து ஶ்ரு'ணுஷ்வ நரகம் கக ॥ ௨,௩.

இப்போது ரௌரவம் என்ற முதல் நரகத்தை நான் விவரித்தேன்; இனி, பறவையே, மகாரௌரவம் எனப்படும் நரகத்தைப் பார்.

யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ராணி ஸந்தி பஞ்ச ஸமந்ததஃ । தத்ர தாம்ரமயீ பூமிரதஸ்தஸ்யா ஹுதாஶநஃ ॥ ௨,௩.

அங்கு, எல்லா திசைகளிலும் ஐயாயிரம் யோஜன அளவு தாமிரம் போல நிலம் உள்ளது; அதன் கீழ் தீ எரிகிறது.

தயா தபந்த்யா ஸா ஸர்வா ப்ரோத்யத்வித்யுத்ஸமப்ரபா । விபாவ்யதே மஹாரௌத்ரா பாபிநாம் தர்ஶநாதிஷு ॥ ௨,௩.

அந்த நிலம் மின்னல் போல ஒளிரும் வெப்பத்துடன் எரிகிறது; பாவிகள் அதை எங்கும் பார்த்தால் மிகுந்த பயங்கரமாகத் தெரிகிறது.

தஸ்யாம் பத்தகராப்யாம் ச பத்ப்யாம் சைவ யமாநுகைஃ । முச்யதே பாபக்ரு'ந்மத்யே லுண்டமாநஃ ஸ கச்சதி ॥ ௨,௩.

அங்கே, யமனுடைய ஊழியர்கள் பாவிகளின் கைகளை கால்களை கட்டி நடுவில் இழுத்துச் செல்கின்றனர்.

காகைர்பகைர்வ்ரு'கோலூகைர்மஶகைர்வ்ரு'ஶ்சிகைஸ்ததா । பக்ஷ்யமாணைஸ்ததா ரௌத்ரைர்கதோ மார்கே விக்ரு'ஷ்யதே ॥ ௨,௩.

அந்த வழியில், காகங்கள், கொக்கு, நரி, ஆந்தை, கொசு, சில்லி ஆகியவை கடித்து உண்ணும் போது அவனை இழுத்துச் செல்கின்றனர்.

தஹ்யமாநோ கதமதிர்ப்ராந்தஸ்தாதேதி சாகுலஃ । வதத்யஸக்ரு'துத்வக்நோ ந ஶாந்திமதிகச்சதி ॥ ௨,௩.

அவன் எரிகிறான், மனம் குழம்பி, 'அப்பா!' என்று பலமுறை அழுகிறான்; அவன் துயரத்தில் சாந்தி எய்த முடியவில்லை.

ஏவம் தஸ்மாந்நரைர்மோக்ஷஸ்த்வதிக்ராந்தைரவாப்யதே । வர்ஷாயுதாயுதைஃ பாபம் யைஃ க்ரு'தம் துஷ்டபுத்திபிஃ ॥ ௨,௩.

இவ்வாறு, தீய எண்ணத்துடன் செய்த பாவங்கள் பத்தாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் அனுபவிக்கப்பட்ட பிறகு அந்த நரகத்திலிருந்து விடுவிக்கப்படுகிறார்கள்.

ததாந்யஸ்து ததோ நாம ஸோऽதிஶீதஃ ஸ்வபாவதஃ । மஹாரௌரவவத்தீர்கஸ்ததாந்ததமஸா வ்ரு'தஃ ॥ ௨,௩.

அதற்குப் பிறகு, மற்றொரு நரகம் உள்ளது; அது இயற்கையாக மிகுந்த பனிக்காற்றும், மகாரௌரவம் போல நீளமும், முழுமையாக இருளும் நிறைந்ததாகும்.

ஶீதார்தாஸ்தத்ர பத்யந்தே நராஸ்தமஸி தாருணே । பரஸ்பரம் ஸமாஸாத்ய பரிரப்யாஶ்ரயந்தி தே ॥ ௨,௩.

அங்கே, பனிக்காற்றால் துயரப்படும் மனிதர்கள் அந்த இருளில் கட்டப்பட்டு, ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக்கொண்டு தஞ்சம் பெறுகிறார்கள்.

தந்தாஸ்தேஷாம் ச பஜ்யந்தே ஶீதார்திபரிகம்பிதாஃ । க்ஷுத்ரு'ஷாதிபலாஃ பக்ஷிந்நத தத்ராப்யுபதவாஃ ॥ ௨,௩.

அவர்களின் பற்கள் பனியால் நடுங்கி உடைந்து விடுகின்றன; பசிக்கும் தாகமும் அதிகமாய் வேதனை தருகிறது; அங்கேயும் இன்னும் பல துன்பங்கள் உள்ளன, பறவையே.

ஹிமகண்டவஹோ வாயுபிநத்த்யஸ்தீநி தாருணஃ । மஜ்ஜாஸ்ரு'கஸ்திகலிதமஶ்ரந்த்யத்ர க்ஷுதாந்விதாஃ ॥ ௨,௩.

பனிக்கட்டிகள் அடங்கிய கொடிய காற்று அவர்களின் எலும்புகளை உடைக்கிறது; அங்கே, பசியால் சோர்ந்து, அவர்களின் மஜ்ஜை, இரத்தம், இறைச்சி எல்லாம் வெளியேறுகிறது.

ஆலிங்க்யமாநா ப்ராம்யந்தே பரஸ்பரஸமாகமே । ஏவம் தத்ராபி ஸுமஹாந்க்லேஶஸ்தமஸி மாநவைஃ ॥ ௨,௩.

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்துக்கொண்டு அந்த இருளில் சுற்றித் திரிகின்றனர்; அங்கேயும் மனிதர்கள் மிகுந்த துன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள்.

ப்ராப்யதே ஶகுநிஶ்ரேஷ்ட யோ பஹூக்ரு'தஸஞ்சயஃ । நிக்ரு'ந்தந இதி க்யாதஸ்ததோऽந்யோ நரகோத்தமஃ ॥ ௨,௩.

பல பாவங்களைச் செய்தவர்கள், பறவைகளில் சிறந்தவனே, அந்த இடத்தை அடைகின்றனர்; இனி, நிக்ரந்தனம் எனப்படும் சிறந்த நரகத்தைப் பார்.

குலாலசக்ராணி தத்ர ப்ராம்யந்த்யவிரதம் கக । தேஷ்வாபாஷ்யே நிக்ரு'ஷ்யந்தே காலஸூத்ரேண மாநவாஃ ॥ ௨,௩.

அங்கே, குயவன் சக்கரம் போல் சக்கரங்கள் இடைவிடாது சுழல்கின்றன; அவற்றில் மனிதர்கள் காலசூத்திரத்தால் வெட்டப்படுகிறார்கள்.

யமாநுமாங்குலிஸ்தேந ஆபாததலமஸ்தகம் । ந சைஷாம் ஜீவிதப்ரம்ஶோ ஜாயதே பக்ஷிஸத்தம ॥ ௨,௩.

யமனுடைய ஊழியர்கள் விரலில் நூலை வைத்துக் கொண்டு, பாதம் முதல் தலையில்வரை வெட்டுகிறார்கள்; ஆனாலும், பறவைகளில் சிறந்தவனே, அவர்களின் உயிர் விடுவதில்லை.