கருடபுராணம்

யைர்நாந்ரு'தாநி சோக்தாநி ப்ரீதிபேதஃ க்ரு'தோ ந ச । ஆஸ்திகஃ ஶ்ரத்ததாநஶ்ச ஸ ஸுகம் ம்ரு'த்யும்ரு'ச்சதி ॥ ௨,௨.

பொய் பேசாதவர்கள், வேறுபாடு விளைவிக்காதவர்கள், நம்பிக்கையுடன் இருப்பவர்கள், இவர்கள் எல்லோரும் அமைதியாக மரணத்தை அடைகிறார்கள்.

யோ ந காமாந்ந ஸம்ரம்பாந்ந த்வேஷாத்தர்மமுத்ஸ்ரு'ஜேத் । யதோக்தகாரீ ஸௌம்யஶ்ச ஸ ஸுகம் ம்ரு'த்யும்ரு'ச்சதி ॥ ௨,௨.

ஆசை, கோபம், வெறுப்பு காரணமாக தர்மத்தை விட்டுவிடாதவர், சொல்லப்பட்டதைச் செய்பவர், மென்மையானவர், இவர்கள் எல்லோரும் சுமூகமாக மரணத்தை அடைகிறார்கள்.

மோஹஜ்ஞாநப்ரதாதாரஃ ப்ராப்நுவந்தி மஹத்தமஃ । கூடஸாக்ஷீ ம்ரு'ஷாவாதீ யே ச விஶ்வாஸகாதகாஃ ॥ ௨,௨.

மயக்கம் காரணமாக பொய் அறிவை வழங்குபவர்கள், பொய் சாட்சி கூறுபவர்கள், பொய் பேசுபவர்கள், நம்பிக்கையைத் துரோகிப்பவர்கள், இவர்கள் மிகக் கருங்கடலில் வீழ்கிறார்கள்.

தே மோஹம் ம்ரு'த்யும்ரு'ச்சந்தி ததா யே வேதநிந்தகாஃ । விபீஷகாஃ பூதிகந்தா யஷ்டிமுத்கரபாணயஃ ॥ ௨,௨.

இவர்கள் எல்லோரும் மயக்கத்திலேயே மரணத்தை அடைகிறார்கள்; வேதங்களை இகழ்பவர்கள், பிறரை பயமுறுத்துபவர்கள், துர்நாற்றம் வீசுபவர்கள், கம்பு அல்லது கோலைக் கையில் பிடிப்பவர்கள் ஆகியோரும் அப்படியே.

ஆகச்சந்தி துராத்மாநோ யமஸ்ய புருஷாஸ்ததா । ப்ராப்தே த்வீத்ரு'க்பதே கோரே ஜாயதே தஸ்ய வேபதுஃ ॥ ௨,௨.

அப்போது, தீய உள்ளம் கொண்டவர்கள், யமனின் பணியாளர்கள், அங்கு வந்து சேர்கிறார்கள்; அந்த பயங்கரமான பாதையில் அடைந்தவருக்கு நடுக்கம் ஏற்படுகிறது.

க்ரந்தத்யவிரதம் ஸோऽபி பித்ரு'மாத்ரு'ஸுதாநபி । ஸாஸ்ய வாகஸ்புடா யத்நேநைகவர்ணா விபாஸதே ॥ ௨,௨.

அவன் இடைவிடாது அழுகிறான், தந்தை, தாய், பிள்ளைகள் என அனைவரையும் அழைக்கிறான்; அவனது பேச்சு, முயற்சியுடன், ஒரே எழுத்தாக தெளிவாக ஒலிக்கிறது.

த்ரு'ஷ்டிர்வை ப்ராம்யதே த்ராஸாச்ச்வாஸாச்சுஷ்யதி சாநநம் । ஸ ததோ வேதநாவிஷ்டஸ்தச்சரீரம் விமுஞ்சதி ॥ ௨,௨.

பயத்தால் அவனது பார்வை சுழல்கிறது, மூச்சால் வாயும் உலர்கிறது; பின்னர், வேதனையால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, அந்த உடலை விட்டுவிடுகிறான்.

அஸ்ப்ரு'ஶ்யம் குத்ஸநீயம் ச தத்க்ஷணாதேவ ஜாயதே । உக்தம் ம்ரு'த்யோஃ ஸ்வரூபம் து ப்ரஸங்காதந்யதப்யத ॥ ௨,௨.

அந்த உடல் உடனே தொட முடியாததாகவும், வெறுக்கத்தக்கதாகவும் ஆகிறது; மரணத்தின் இயல்பு இவ்வாறு கூறப்பட்டது, இப்போது வேறு ஒன்று விளக்கப்படுகிறது.

வைசித்ர்யஸ்யோத்தரம் ப்ரஶ்ரே த்விதீயஸ்ய வதாமி தே । கர்மணாம் ப்ராக்தநாநாம் து ததஸத்த்வேநம் பதேதஃ ॥ ௨,௨.

வித்தியாசம் குறித்த இரண்டாவது கேள்விக்கு விடையை நான் சொல்கிறேன்; கடந்த செயல்களின் இருப்பும் இல்லாமையும் அதற்குக் காரணம், அதிர்ஷ்டசாலி.

பவேத்போகஸ்ய வைசித்ர்யம் ப்ராம்யதாம் ப்ராணிநாமிஹ । தேவத்வமஸுரத்வம் ச யக்ஷத்வாதிஸுகப்ரதம் ॥ ௨,௨.

இங்கு சுற்றும் உயிர்களுக்கு அனுபவத்தில் வித்தியாசம் உண்டு; தேவர், அசுரர், யக்ஷர் ஆகிய நிலைகள் இன்பத்தைத் தருகின்றன.

மாநுஷத்வம் பஶுத்வம் ச பக்ஷித்வாத்யதிதுஃ கதம் । கர்மணாம் தாரதம்யேந பவதீஹ ககேஶ்வர ॥ ௨,௨.

மனிதர், மிருகம், பறவை ஆகிய நிலைகள் மிகுந்த துயரத்தைத் தருகின்றன; செயல்களின் அளவின்படி இவை நிகழ்கின்றன, பறவைகளின் தலைவனே.

அத்ர தே கீர்தயிஷ்யாமி விபாகம் கர்மணாமஹம் । வைசித்ர்யஸ்ய ஸ்புடத்வாயயைர்ஜோவஃ ஸம்ஸரத்யயம் ॥ ௨,௨.

இங்கே நான் செயல்களின் விளைவுகளைச் சொல்கிறேன்; வித்தியாசம் தெளிவாக தெரிய, இதனால் உயிர் சுழற்சியில் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறது.

மஹாபாதகஜாந்கோராந்நரகாந்ப்ராப்ய தாருணாந் । கர்மக்ஷயாத்ப்ரஜாயந்தே மஹாபாதகிநஃ க்ஷிதௌ ॥ ௨,௨.

பெரும் பாவங்களால் உருவான கொடிய நரகங்களை அடைந்து, செயல்கள் முடிந்ததும், பெரிய பாவிகள் பூமியில் பிறக்கிறார்கள்.

ஜாயந்தே லக்ஷணைர்யைஸ்துதாநி மே ஶ்ரு'ணு ஸத்தம । ம்ரு'காஶ்வஸூகரோஷ்ட்ராணாம் ப்ரஹ்மஹா யோநிம்ரு'ச்சதி ॥ ௨,௨.

அவர்கள் எந்த அடையாளங்களுடன் பிறக்கிறார்கள் என்பதை நான் புகழ்ந்துள்ளேன்; கேள், நல்லவரே: பிராமணனை கொன்றவர் மான், குதிரை, பன்றி, ஒட்டகம் போன்றவற்றின் கருவில் பிறக்கிறார்.

க்ரு'மிகீடபதங்கத்வம் ஸ்வர்ணஹாரீ ஸமாப்நுயாத் । த்ரு'ணகுல்மதாத்வம் ச க்ரமஶோ குருதல்பகஃ ॥ ௨,௨.

தங்கம் திருடுபவர் புழு, பூச்சி, பறக்கும் உயிராக ஆகிறார்; ஆசானின் படுக்கையைத் தீண்டுபவர் படிப்படியாக புல் அல்லது புதராக ஆகிறார்.

ப்ரஹ்மஹா க்ஷயரோகீ ஸ்யாத்ஸுராபஃ ஶ்யாவதந்தகஃ । ஹேமஹாரீ து குநகீ துஶ்சர்மா குருதல்பகஃ ॥ ௨,௨.

பிராமணனை கொன்றவர் காசநோயால் பாதிக்கப்படுகிறார்; மதுவை அருந்துபவருக்கு கருப்பு பற்கள் உண்டாகும்; தங்கம் திருடுபவருக்கு கெட்ட நகமும் தோலும், ஆசானின் படுக்கையைத் தீண்டுபவரும் அதுபோலவே.

யோ யேந ஸம்வஸத்யேஷாம் ஸ தல்லிங்கோऽபிஜாயதே । ஸம்வத்ஸரேண பததி பதிதேந ஸஹாசரந் ॥ ௨,௨.

இவர்களில் யாருடன் வாழ்கிறாரோ, அவர் அவர்களுடைய அடையாளத்துடன் பிறக்கிறார்; ஒரு ஆண்டுக்குள், அவர் விழுந்தவருடன் சேர்ந்து கீழே விழுகிறார்.

ஸம்லாபஸ்பர்ஶநிஃ ஶ்வாஸஸஹயாநாஶநாஸநாத் । யாஜநாத்யாபநாத்யௌநாத்பாபம் ஸம்க்ரமதே ந்ரு'ணாம் ॥ ௨,௨.

பேச்சு, தொடுதல், ஒரே இடத்தில் மூச்சு விடுதல், உணவு அல்லது பானம் பகிர்தல், யாகம் செய்யுதல், கற்றல், காம உறவு ஆகியவற்றால் பாவம் மனிதர்களிடம் பரவுகிறது.

கத்வா தாராந்பரேஷாஞ்ச ப்ரஹ்மஸ்வமபஹ்ரு'த்ய ச । அரண்யே நிர்ஜநே தேஶே ஜாயதே ப்ரஹ்மராக்ஷஸஃ ॥ ௨,௨.

மற்றவரது மனைவியிடம் செல்வோரும், பிராமணரின் சொத்தை எடுப்போரும், வெறிச்சோடிய காட்டில் பிறக்கும் ப்ரம்மராக்ஷசனாக மாறுவார்கள்.

ஹீநஜாதௌ ப்ரஜாயேத ரத்நாநாமபஹாரகஃ । பத்ரம் ச ஶாகிநோ ஹ்ரு'த்வா கந்தாம்ஶ்சுச்சுந்தரீ புமாந் ॥ ௨,௨.

ரத்தினங்களைத் திருடுபவர் கீழ் பிறவியில் பிறக்கிறார்; மரத்திலிருந்து இலைகளை எடுத்தவர் சுச்சுந்தரி ஆகிறார்; வாசனை திருடும் ஆண் சுச்சுந்தரி ஆக பிறக்கிறார்.

மூஷகோ தாந்யஹாரீ ஸ்யாத்யாநமுஷ்ட்ரஃ பலம் கபிஃ । நிர்மந்த்ரபோஜநாத்காகோ க்ரு'த்ரோ ஹ்ரு'த்வா ஹ்யுபஸ்கரம் ॥ ௨,௨.

அரிசி திருடுபவர் எலி ஆகிறார்; வாகனம் திருடுபவர் ஒட்டகம் ஆகிறார்; பழம் திருடுபவர் குரங்கு ஆகிறார்; மந்திரம் சொல்லாமல் உணவு உண்ணுபவர் காகம் ஆகிறார்; பாத்திரம் திருடுபவர் கழுகு ஆகிறார்.

மதுதம்ஶஃ பலம் க்ரு'த்ரோ காம் கோதாக்நிம் பகஸ்ததா । ஸ்யாச்ச்வேதகுஷ்டீ ஸ்த்ரீவஸ்த்ர ஹ்யருசீ ரஸஹாரகஃ ॥ ௨,௨.

தேனைக் கவருபவர் தேனீ ஆகிறார்; பழம் திருடுபவர் கழுகு ஆகிறார்; மண் திருடுபவர் பசு ஆகிறார்; நெருப்பு திருடுபவர் உடும்பு ஆகிறார்; தண்ணீர் திருடுபவர் கொக்கு ஆகிறார்; பெண்களின் உடை திருடுபவர் வெள்ளை குஷ்டம் உடையவராகிறார்; சுவை திருடுபவர் சுவையில்லாமல் போகிறார்.

காம்ஸ்யஹாரீ து ஹம்ஸஃ ஸ்யாத்பரஸ்வஸ்ய ச ஹாரகஃ । அபஸ்மாரீ குரோர்ஹந்தா க்ரூரக்ரு'த்வாமநோ பவேத் ॥ ௨,௨.

பித்தளை பொருட்கள் திருடுபவர் அன்னமாகிறார்; பிறர் சொத்தை எடுத்தவர் குறளாகிறார்; ஆசானை கொன்றவர் பித்தாட்டியாகிறார்; கொடுமை செய்பவர் கொடுமை உடையவராகிறார்.

தர்மபத்நீம் த்யஜஞ்சப்தவேதீ ப்ராணீ பவேத்க்ஷிதௌ । தேவவிப்ரஸ்வாபஹாரீ பாண்டுரஃ பரமாம்ஸபுக் ॥ ௨,௨.

தன் மனைவியை விட்டுவிடுபவர் ஒலி கேட்கும் உயிராகிறான்; தெய்வம் அல்லது பிராமணரின் சொத்தை எடுத்தவர் வெண்மை நிறம் கொண்டு அதிக இறைச்சி உண்ணும் ஒருவனாகிறான்.

பக்ஷ்யாபக்ஷ்யோ கண்டமாலீ மஹாரோகீ ப்ரஜாயதே । ந்யாஸாபஹாரீ காணஃ ஸ்யாஸ்த்ரீஜீவஃ கஞ்ஜகோ பவேத் ॥ ௨,௨.

தடைசெய்யப்பட்ட உணவு உண்ணுபவர் பெரிய நோயும் கட்டி நோயும் அடைவார்; வைமையம் வைத்தவரை திருடுபவர் ஒற்றைக் கண் உடையவராகிறார்; பெண்கள் மூலம் வாழ்பவர் குண்டராகிறான்.

கௌமாரதாரத்யாகீ ச துர்பகோऽதை கமிஷ்டபுக் । வாதகுல்மீ விப்ரயோஷித்காமீ வா ஜம்புகோ பவேத் ॥ ௨,௨.

இளமை வயதில் மனைவியை விட்டுவிடுபவர் துரதிர்ஷ்டசாலி ஆகி, தூய்மையற்ற உணவு உண்ணுவார்; வாயு நோய் உடையவன் பிராமணியின் அருகில் செல்வோன் நரி ஆகிறான்.

ஶய்யாஹர்தா க்ஷபணகஃ பதங்கோ வஸ்த்ரஹாரகஃ । மாத்ஸர்யாதபி ஜாத்யந்தோ கபாலீ தீபஹாரகஃ ॥ ௨,௨.

படுக்கை திருடுபவர் சந்நியாசியாகிறான்; உடை திருடுபவர் பட்டாம்பூச்சி ஆகிறான்; பொறாமையால் கண் கெட்டவர் கபாலி ஆகிறான்; விளக்கு திருடுபவர் பிறப்பிலேயே குருடாகிறான்.

கௌஶிகோ மித்ரஹந்தா ச க்ஷயீ பித்ராதிநிந்தகஃ । ஸ்கலத்வாகந்ரு'தவாதீ கூடஸாக்ஷீ ஜலோதரீ ॥ ௨,௨.

நூலிழை நெசவாளர் நண்பனை கொல்வார்; உடல் சுருங்குபவர் தந்தை முதலியோரை இகழ்வார்; தவறாக அல்லது பொய் பேசுபவர் பொய் சாட்சி கூறி நீர்கட்டி நோயால் பாதிக்கப்படுவார்.

மஶகஃ ஸோऽத சசிந்நோஷ்டோ விவாஹே விக்நக்ரு'த்பவேத் । ஸ்யாத்வாத வ்ரு'ஷலஃ ஸோऽயம் சத்வரே வை விண்மூத்ரக்ரு'த் ॥ ௨,௨.

திருமணத்தில் தடையிடுபவர் கொசுவாகிறான்; உதடு பிளந்தவர் இடையூறு செய்பவர்; கீழ் ஜாதியினர் சந்தில் மலமோ சிறுநீரோ கழிப்பவர்.