கருடபுராணம்

ஆதித்யஶ்சந்த்ரமாஃ ஶம்புராபோ வாயுஃ ஶதக்ரதுஃ । அக்நிஃ கம் ப்ரு'திவீ மித்ர ஓஷத்யோ வஸவஸ்ததா ॥ ௨,௨.

சூரியன், சந்திரன், சிவன், நீர், காற்று, இந்திரன், அக்னி, ஆகாயம், பூமி, மித்ரன், செடிகள், வசுக்கள்—

ஸரிதஃ ஸாகராஶ்சைவ பாவாபாவௌ ச ஸர்பஹந் । ஸர்வே காலேந ஸ்ரு'ஜ்யந்தே ஸம்க்ஷிப்யந்தே யதா புநஃ ॥ ௨,௨.

ஆறுகள், கடல்கள், இருப்பதும் இல்லாததும், நாகராஜனும் கூட, எல்லாம் காலத்தால் உருவாக்கப்பட்டு, மீண்டும் அதனாலேயே அழிக்கப்படுகின்றன.

காலேந ஸம்ஹ்ரியந்தே ச ந்ரு'நம் ம்ரு'த்யாவுபஸ்திதே । தைவயோகாத்த்தா வ்யாதிஃ கஶ்சிதுத்பத்யதே கக ॥ ௨,௨.

மரணம் நெருங்கும் போது, எல்லாவற்றையும் காலம் அழிக்கிறது; அதே நேரத்தில், விதியின் காரணமாக, ஒருவருக்கு நோய் ஏற்படுகிறது, பறவையே.

வைகல்யமிந்த்ரியாணாம் ச பலௌ ஜோரம்ஹஸாம் பவேத் । யுகபத்வஶ்சிககோடிஶூகதம்ஶோ பவேத்யதி ॥ ௨,௨.

கடுமையான காய்ச்சலால், அறிவாற்றலும், உடல் வலிமையும் குறைகின்றன; ஒரே நேரத்தில் பல்லாயிரம் வண்டு, ஊசி குத்தினால் ஏற்படும் வலியைப் போல் இருக்கும்.

ததாநுமீயதே தேந பீடா ம்ரு'த்யுபவா கக । ததஃ க்ஷணேந சைதந்யே விகலே ஜடதாம் கதே ॥ ௨,௨.

அந்த வேதனையால் மரணம் நெருங்கியுள்ளது என்று அறியலாம், பறவையே; உடனே அறிவு குறைந்து, உடல் ஊனமடையும்.

ப்ரிசால்யந்தே ததஃ ப்ராணா யாம்யைர்நிகடவர்திபிஃ । பீபத்ஸம் து ததா ரூபம் ப்ராணைஃ கண்டகதைர்பவேத் ॥ ௨,௨.

அப்போது, அருகில் நிற்கும் யமதூதர்கள் உயிர்களை அசைக்கின்றனர்; உயிர்கள் கழுத்தை அடையும் போது, உடல் பயங்கரமான வடிவம் எடுக்கும்.

பேமுத்கிரதே ஸோऽத முகம் லாலாகுலம் பவேத் । அங்குஷ்டமாத்ரபுருஷோ ஹாஹா குர்வம்ஸ்ததஸ்தநோஃ ॥ ௨,௨.

அவன் அப்போது நுரையுடன் துப்பும்; வாயில் துவர்ப்பும் நிறையும். அங்குல அளவு ஒரு உயிர் 'ஹா ஹா' என்று அழைத்து உடலை விட்டு வெளியேறும்.

ததைவ நீயதே த்வதைர்யாம்யைர்வோக்ஷந்ஸ்வகம் க்ரு'ஹம் । பூய ஏவ ஹிதே தாத ம்ரு'த்யுகாலதஶாமிமாம் ॥ ௨,௨.

அந்த நேரத்தில், இரண்டு யமதூதர்கள் அவனை அழைத்து செல்கிறார்கள்; அவன் தன் வீட்டை நினைத்து அழுகிறான். இனியும் மரணத்தின் அந்த நிலையை விரிவாகச் சொல்கிறேன், அன்புள்ளவனே.

அஷ்மா ப்ரகுபிதஃ காயே தீவ்ரவாயுஸமீரிதஃ । பிநத்தி மர்மஸ்தாநாநி தீப்யமாநோ நிரிந்தநஃ ॥ ௨,௨.

உடலில் கடும் காற்றால் தூண்டப்பட்ட ஒரு கல்லைப் போல வலி, உயிர்க்குறிப்புகள் உடைந்து, எரியும் தீ போல் எரிகிறது, ஆனால் எரிபொருள் இல்லாமல்.

உதாநோ நாம பவநஸ்ததஶ்சோர்த்வம் ப்ரவர்ததே । பக்தாநாமபுபுக்ஷாணாமதோகதிநிரோதக்ரு'த் ॥ ௨,௨.

உதானம் எனும் வாயு பின்னர் மேலே செல்கிறது; பக்தர்களில் பசிக்குள்ளவர்களுக்கு, அது கீழே போகும் பாதையைத் தடுக்கிறது.

யைர்நாந்ரு'தாநி சோக்தாநி ப்ரீதிபேதஃ க்ரு'தோ ந ச । ஆஸ்திகஃ ஶ்ரத்ததாநஶ்ச ஸ ஸுகம் ம்ரு'த்யும்ரு'ச்சதி ॥ ௨,௨.

பொய் பேசாதவர்கள், வேறுபாடு விளைவிக்காதவர்கள், நம்பிக்கையுடன் இருப்பவர்கள், இவர்கள் எல்லோரும் அமைதியாக மரணத்தை அடைகிறார்கள்.

யோ ந காமாந்ந ஸம்ரம்பாந்ந த்வேஷாத்தர்மமுத்ஸ்ரு'ஜேத் । யதோக்தகாரீ ஸௌம்யஶ்ச ஸ ஸுகம் ம்ரு'த்யும்ரு'ச்சதி ॥ ௨,௨.

ஆசை, கோபம், வெறுப்பு காரணமாக தர்மத்தை விட்டுவிடாதவர், சொல்லப்பட்டதைச் செய்பவர், மென்மையானவர், இவர்கள் எல்லோரும் சுமூகமாக மரணத்தை அடைகிறார்கள்.

மோஹஜ்ஞாநப்ரதாதாரஃ ப்ராப்நுவந்தி மஹத்தமஃ । கூடஸாக்ஷீ ம்ரு'ஷாவாதீ யே ச விஶ்வாஸகாதகாஃ ॥ ௨,௨.

மயக்கம் காரணமாக பொய் அறிவை வழங்குபவர்கள், பொய் சாட்சி கூறுபவர்கள், பொய் பேசுபவர்கள், நம்பிக்கையைத் துரோகிப்பவர்கள், இவர்கள் மிகக் கருங்கடலில் வீழ்கிறார்கள்.

தே மோஹம் ம்ரு'த்யும்ரு'ச்சந்தி ததா யே வேதநிந்தகாஃ । விபீஷகாஃ பூதிகந்தா யஷ்டிமுத்கரபாணயஃ ॥ ௨,௨.

இவர்கள் எல்லோரும் மயக்கத்திலேயே மரணத்தை அடைகிறார்கள்; வேதங்களை இகழ்பவர்கள், பிறரை பயமுறுத்துபவர்கள், துர்நாற்றம் வீசுபவர்கள், கம்பு அல்லது கோலைக் கையில் பிடிப்பவர்கள் ஆகியோரும் அப்படியே.

ஆகச்சந்தி துராத்மாநோ யமஸ்ய புருஷாஸ்ததா । ப்ராப்தே த்வீத்ரு'க்பதே கோரே ஜாயதே தஸ்ய வேபதுஃ ॥ ௨,௨.

அப்போது, தீய உள்ளம் கொண்டவர்கள், யமனின் பணியாளர்கள், அங்கு வந்து சேர்கிறார்கள்; அந்த பயங்கரமான பாதையில் அடைந்தவருக்கு நடுக்கம் ஏற்படுகிறது.

க்ரந்தத்யவிரதம் ஸோऽபி பித்ரு'மாத்ரு'ஸுதாநபி । ஸாஸ்ய வாகஸ்புடா யத்நேநைகவர்ணா விபாஸதே ॥ ௨,௨.

அவன் இடைவிடாது அழுகிறான், தந்தை, தாய், பிள்ளைகள் என அனைவரையும் அழைக்கிறான்; அவனது பேச்சு, முயற்சியுடன், ஒரே எழுத்தாக தெளிவாக ஒலிக்கிறது.

த்ரு'ஷ்டிர்வை ப்ராம்யதே த்ராஸாச்ச்வாஸாச்சுஷ்யதி சாநநம் । ஸ ததோ வேதநாவிஷ்டஸ்தச்சரீரம் விமுஞ்சதி ॥ ௨,௨.

பயத்தால் அவனது பார்வை சுழல்கிறது, மூச்சால் வாயும் உலர்கிறது; பின்னர், வேதனையால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, அந்த உடலை விட்டுவிடுகிறான்.

அஸ்ப்ரு'ஶ்யம் குத்ஸநீயம் ச தத்க்ஷணாதேவ ஜாயதே । உக்தம் ம்ரு'த்யோஃ ஸ்வரூபம் து ப்ரஸங்காதந்யதப்யத ॥ ௨,௨.

அந்த உடல் உடனே தொட முடியாததாகவும், வெறுக்கத்தக்கதாகவும் ஆகிறது; மரணத்தின் இயல்பு இவ்வாறு கூறப்பட்டது, இப்போது வேறு ஒன்று விளக்கப்படுகிறது.

வைசித்ர்யஸ்யோத்தரம் ப்ரஶ்ரே த்விதீயஸ்ய வதாமி தே । கர்மணாம் ப்ராக்தநாநாம் து ததஸத்த்வேநம் பதேதஃ ॥ ௨,௨.

வித்தியாசம் குறித்த இரண்டாவது கேள்விக்கு விடையை நான் சொல்கிறேன்; கடந்த செயல்களின் இருப்பும் இல்லாமையும் அதற்குக் காரணம், அதிர்ஷ்டசாலி.

பவேத்போகஸ்ய வைசித்ர்யம் ப்ராம்யதாம் ப்ராணிநாமிஹ । தேவத்வமஸுரத்வம் ச யக்ஷத்வாதிஸுகப்ரதம் ॥ ௨,௨.

இங்கு சுற்றும் உயிர்களுக்கு அனுபவத்தில் வித்தியாசம் உண்டு; தேவர், அசுரர், யக்ஷர் ஆகிய நிலைகள் இன்பத்தைத் தருகின்றன.

மாநுஷத்வம் பஶுத்வம் ச பக்ஷித்வாத்யதிதுஃ கதம் । கர்மணாம் தாரதம்யேந பவதீஹ ககேஶ்வர ॥ ௨,௨.

மனிதர், மிருகம், பறவை ஆகிய நிலைகள் மிகுந்த துயரத்தைத் தருகின்றன; செயல்களின் அளவின்படி இவை நிகழ்கின்றன, பறவைகளின் தலைவனே.

அத்ர தே கீர்தயிஷ்யாமி விபாகம் கர்மணாமஹம் । வைசித்ர்யஸ்ய ஸ்புடத்வாயயைர்ஜோவஃ ஸம்ஸரத்யயம் ॥ ௨,௨.

இங்கே நான் செயல்களின் விளைவுகளைச் சொல்கிறேன்; வித்தியாசம் தெளிவாக தெரிய, இதனால் உயிர் சுழற்சியில் சுற்றிக்கொண்டு இருக்கிறது.

மஹாபாதகஜாந்கோராந்நரகாந்ப்ராப்ய தாருணாந் । கர்மக்ஷயாத்ப்ரஜாயந்தே மஹாபாதகிநஃ க்ஷிதௌ ॥ ௨,௨.

பெரும் பாவங்களால் உருவான கொடிய நரகங்களை அடைந்து, செயல்கள் முடிந்ததும், பெரிய பாவிகள் பூமியில் பிறக்கிறார்கள்.

ஜாயந்தே லக்ஷணைர்யைஸ்துதாநி மே ஶ்ரு'ணு ஸத்தம । ம்ரு'காஶ்வஸூகரோஷ்ட்ராணாம் ப்ரஹ்மஹா யோநிம்ரு'ச்சதி ॥ ௨,௨.

அவர்கள் எந்த அடையாளங்களுடன் பிறக்கிறார்கள் என்பதை நான் புகழ்ந்துள்ளேன்; கேள், நல்லவரே: பிராமணனை கொன்றவர் மான், குதிரை, பன்றி, ஒட்டகம் போன்றவற்றின் கருவில் பிறக்கிறார்.

க்ரு'மிகீடபதங்கத்வம் ஸ்வர்ணஹாரீ ஸமாப்நுயாத் । த்ரு'ணகுல்மதாத்வம் ச க்ரமஶோ குருதல்பகஃ ॥ ௨,௨.

தங்கம் திருடுபவர் புழு, பூச்சி, பறக்கும் உயிராக ஆகிறார்; ஆசானின் படுக்கையைத் தீண்டுபவர் படிப்படியாக புல் அல்லது புதராக ஆகிறார்.

ப்ரஹ்மஹா க்ஷயரோகீ ஸ்யாத்ஸுராபஃ ஶ்யாவதந்தகஃ । ஹேமஹாரீ து குநகீ துஶ்சர்மா குருதல்பகஃ ॥ ௨,௨.

பிராமணனை கொன்றவர் காசநோயால் பாதிக்கப்படுகிறார்; மதுவை அருந்துபவருக்கு கருப்பு பற்கள் உண்டாகும்; தங்கம் திருடுபவருக்கு கெட்ட நகமும் தோலும், ஆசானின் படுக்கையைத் தீண்டுபவரும் அதுபோலவே.

யோ யேந ஸம்வஸத்யேஷாம் ஸ தல்லிங்கோऽபிஜாயதே । ஸம்வத்ஸரேண பததி பதிதேந ஸஹாசரந் ॥ ௨,௨.

இவர்களில் யாருடன் வாழ்கிறாரோ, அவர் அவர்களுடைய அடையாளத்துடன் பிறக்கிறார்; ஒரு ஆண்டுக்குள், அவர் விழுந்தவருடன் சேர்ந்து கீழே விழுகிறார்.

ஸம்லாபஸ்பர்ஶநிஃ ஶ்வாஸஸஹயாநாஶநாஸநாத் । யாஜநாத்யாபநாத்யௌநாத்பாபம் ஸம்க்ரமதே ந்ரு'ணாம் ॥ ௨,௨.

பேச்சு, தொடுதல், ஒரே இடத்தில் மூச்சு விடுதல், உணவு அல்லது பானம் பகிர்தல், யாகம் செய்யுதல், கற்றல், காம உறவு ஆகியவற்றால் பாவம் மனிதர்களிடம் பரவுகிறது.

கத்வா தாராந்பரேஷாஞ்ச ப்ரஹ்மஸ்வமபஹ்ரு'த்ய ச । அரண்யே நிர்ஜநே தேஶே ஜாயதே ப்ரஹ்மராக்ஷஸஃ ॥ ௨,௨.

மற்றவரது மனைவியிடம் செல்வோரும், பிராமணரின் சொத்தை எடுப்போரும், வெறிச்சோடிய காட்டில் பிறக்கும் ப்ரம்மராக்ஷசனாக மாறுவார்கள்.