கருடபுராணம்

நமஃ க்ரு'ஷ்ணாய முநயே ய ஏநம் ஸமுபாஶ்ரிதாஃ । அஞ்ஜஸ்தரந்தி ஸம்ஸாரஸாகரம் குநதீமிவ ॥ ௨,௧.

கிருஷ்ண முனிவருக்கு வணக்கம்; அவரை அடைந்தவர்கள், பெரிய சமுத்திரத்தை ஒரு சிறிய ஆற்றைப் போல எளிதாக கடக்கிறார்கள்.

ஏகதா வைநதேயஸ்ய லோகாநாம் லோகநஸ்ப்ரு'ஹா । பபூவ ஸோऽத பப்ராம தேஷு நாம ஹரேர்க்ரு'ணந் ॥ ௨,௧.

ஒரு நாள், எல்லா உலகங்களும் விரும்பும் அந்த உலகங்களைப் பார்க்க ஆசைப்பட்டு, விநதையின் மகன் கருடன், அவற்றில் சுற்றிக்கொண்டே, ஹரியின் நாமங்களை பாடிக்கொண்டிருந்தான்.

ஸ பாதாலம் புவம் ஸ்வர்கம் ப்ராந்த்வாலப்தஶமாஶயஃ । லோகதுஃ கேநாதிதுஃ கீ புநர்வைகுண்டமாகமத் ॥ ௨,௧.

அவன் பாதாளம், பூமி, சுவர்க்கம் ஆகிய இடங்களை எல்லாம் சுற்றியும், எங்கும் திருப்தி அடையாமல், உலகங்களின் துயரால் சோர்ந்து, மீண்டும் வைகுண்டத்திற்கே திரும்பினான்.

ந ரஜோ ந தமஶ்சைவ ஸத்த்வம் தாப்யாம் ச மிஶ்ரிதம் । யத்ர ப்ரவர்ததே நைவ ஸத்த்வமேவ ப்ரவர்ததே ॥ ௨,௧.

அங்கே, இராகம், தமஸ் என்பவை இல்லை; அவற்றின் கலவையும் இல்லை; அங்கு சுத்தமான சத்த்வம் மட்டுமே நிலவுகிறது.

ந யத்ர மாயா நாஶஶ்ச ந சை ராகாதயோ மலாஃ । ஶ்யாமாவதாதாஃ ஸுருசஃ ஶதபத்ரவிலோசநாஃ ॥ ௨,௧.

அங்கே மாயை இல்லை, அழிவு இல்லை, ஆசை போன்ற குற்றங்களும் இல்லை; அங்குள்ளோர் கருப்பும் வெள்ளையும் கலந்தவர்களாக, ஒளிவீசும் முகத்துடன், நூறு இதழ்கள் கொண்ட தாமரை போன்ற கண்களுடன் இருக்கின்றனர்.

ஸுராஸுரார்சிதா யத்ர கணா விஷ்ணோஃ ஸுபேஶஸஃ । பிஶங்கவஸ்த்ராபாரணா மணியுங்நிஷ்கபூஷிதாஃ ॥ ௨,௧.

அங்கே தேவர்கள், அசுரர்கள் எல்லோரும் வணங்கும் விஷ்ணுவின் அழகிய சேவகர்கள், மஞ்சள் நிற ஆடைகள் அணிந்து, மணிமகுடம், அழகிய ஆபரணங்கள், மணிமாலைகள் அணிந்து காட்சியளிக்கின்றனர்.

சதுர்புஜாஃ குண்டலிநோ மௌலிநோ மாலிநஸ்ததா । ப்ராஜிஷ்ணுபிர்விமாநாநாம் பங்கிபிர்யே மஹாத்மநாம் ॥ ௨,௧.

அவர்கள் நான்கு கரங்களுடன், காது கம்மல்கள், கிரீடங்கள், மாலைகள் அணிந்து, மகான்மாக்கள் உடைய ஒளிவீசும் விமானங்களில் வரிசையாக பிரகாசிக்கின்றனர்.

த்யோதந்தே த்யோதமாநாநாம் ப்ரமதாநாம் ச பங்க்திபிஃ । ஶ்ரீர்யத்ர நாநாவிபவைர்ஹரேஃ பாதௌ முதார்சதி ॥ ௨,௧.

அவர்கள் ஒளிவீசும் பெண்கள் கூட்டத்தில் பிரகாசிக்கின்றனர்; அங்கே, பலவிதமான சக்திகளுடன் கூடிய லக்ஷ்மி, ஆனந்தத்துடன் ஹரியின் திருவடிகளை வணங்குகிறாள்.

ஹரிம் காயதி தோலாஸ்தம் கீயமாநாலிபிஃ ஸ்வயம் । ததர்ஶ ஶ்ரீஹரிம் தத்ர ஶ்ரீபதிம் ஸாத்வதாம் பதிம் ॥ ௨,௧.

அங்கே ஹரி, தாலாட்டில் அமர்ந்து, தானே பாடிக்கொண்டு, சேவகர்கள் குழுவும் பாடும் போது, கருடன் அங்கு ஸ்ரீஹரியை, ஸ்ரீபதியையும், சாத்வதர்களின் தலைவரையும் கண்டான்.

ஜகத்பதிம் யஜ்ஞபதிம் பார்ஷதைஃ பரிஷேவிதம் । ஸுநந்தநந்தப்ரபலார்ஹணமுக்யைர்நிரந்தரம் ॥ ௨,௧.

அவன் உலகத்தின் ஆண்டவனை, யாகங்களின் தலைவனை, சுனந்தன், நந்தன், பிரபலன், அர்ஹணன் போன்ற முக்கியமான சேவகர்கள் இடையே எப்போதும் சேவை செய்யப்படுவதை கண்டான்.

ப்ரு'த்யப்ரஸாதஸுமுகமாயதாருணலோசநம் । கிரீடிநம் குண்டலிநம் ஶ்ரியா வக்ஷஸி லக்ஷிதம் ॥ ௨,௧.

அவன் தன் அடியார்களுக்கு அருளும், இனிய முகம், நீண்ட சிவப்புக் கண்கள், கிரீடம், காது கம்மல்கள் அணிந்தவன், மார்பில் லக்ஷ்மியின் அடையாளம் பொலிவதைக் கண்டான்.

பீதாம்ஶுகம் சதுர்பாஹும் ப்ரஸந்நஹஸிதாநநம் । அப்யர்ஹணாஸநாஸீநம் தாபிஃ ஶக்திபிராவ்ரு'தம் ॥ ௨,௧.

மஞ்சள் ஆடையில், நான்கு கரங்களுடன், மகிழ்ச்சி நிறைந்த புன்னகை முகத்துடன், வணக்கத்திற்குரிய ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் அவனை, அந்த சக்திகள் சூழ்ந்திருந்தன.

ப்ரதாநபுருஷாப்யாம் ச மஹதா சாஹமா ததா । ஏகாதஶோந்த்ரியைஶ்சைவ பஞ்சபூதைஸ்ததைவ ச ॥ ௨,௧.

முக்கிய புருஷர்கள், மகத், நானும், பதினொன்று அறிவுகள், ஐந்து பூதங்கள் ஆகியவை கூடவும் இருந்தன.

ஸ்வரூபேரமமாணம் தமீஶ்வரம் விநதாஸுதஃ । தத்தர்ஶநாஹ்லாதயுதஸ்வாந்தோ ஹ்ரு'ஷ்யத்தநூருஹஃ ॥ ௨,௧.

விநதையின் மகன், அந்த ஆண்டவனை அவன் இயற்கை உருவில் கண்டான்; அந்த தரிசனத்தால் அவன் மனம் ஆனந்தத்தில் மலர்ந்தது, உடம்பு புளகிதமாயிற்று.

லோசநாப்யாமஶ்ரு முஞ்சந்ப்ரேமமக்நோ நநாம ஹ । நமாகதம் நதம் ஸ்வீய வாஹநம் விஷ்ணுரப்ரவீத் । பூமிஃ கா லங்கிதா பக்ஷிம்ஸ்த்வயேயந்தமநேஹஸம் ॥ ௨,௧.

கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தபடி, பேரன்பில் மூழ்கி, அவன் வணங்கினான்; அப்போது விஷ்ணு, தன் வாகனமான பறவையிடம், 'பறவையே, எந்த உலகத்தை நீ தடையில்லாமல் கடந்தாய்?' என்று கேட்டார்.

கருட உவாச । தவ ப்ரஸாதாத்வைகுண்ட த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் ॥ ௨,௧.

கருடன் சொன்னான்: 'உமது அருளால், வைகுண்டா, நான் மூன்று உலகங்களையும், அங்குள்ள எல்லா உயிரினங்களையும் பார்த்தேன்.'

மயா விலோகிதம் ஸர்வம் ஜகத்ஸ்தாவரஜங்கமம் । பூர்லோகாத்ஸத்யபர்யந்தம் புரம் யாம்யம் விநா ப்ரபோ ॥ ௨,௧.

'பூலோகத்திலிருந்து சத்யலோக வரை, எங்கும் உள்ள நிலையானதும் நகர்ந்ததும் ஆகிய எல்லா உலகங்களையும் நான் கண்டேன்; யமனின் நகரத்தைத் தவிர, பரமனே.'

பூர்லோகஃ ஸர்வலோகாநாம் ப்ரசுரஃ ஸர்வஜந்துஷு । மாநுஷ்யம் ஸர்வபூதாநாம் புக்திமுக்த்யாலயம் ஶுபம் ॥ ௨,௧.

'பூலோகம் எல்லா உலகங்களிலும் உயிரினங்கள் மிகுந்தது; எல்லா உயிர்களிலும், மனிதப் பிறவி தான் அனுபவத்துக்கும், விடுதலிக்கும் உகந்த இடம்.'

அதஃ ஸுக்ரு'திநாம் லோகோ ந பூதோ ந பவிஷ்யதி ॥ ௨,௧.

'அதனால், நல்லவர்களுக்கு இவ்வுலகை போன்றது முன்பும் இல்லை, பிறகும் இருக்காது.'

காயந்தி தேவாஃ கில கீதகாநி தந்யாஸ்து யே பாரதபூமிபாகே । ஸ்வர்காபவர்கஸ்ய பலார்ஜநாய பவந்தி பூயஃ புருஷாஃ ஸுரத்வாத் ॥ ௨,௧.

தேவர்கள் பாடல்கள் பாடுகின்றனர் என்று கூறப்படுகிறது. பாக்கியசாலிகள் யார் என்றால், பாரத தேசத்தில் பிறந்தவர்களே. சொர்க்கம் மற்றும் விடுதலை ஆகியவற்றை அடைய, மனிதர்கள் இங்கு மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்; அது அவர்களது புண்ணியத்தினால் தான்.

ப்ரேதஃ கௌக்ஷிப்யதே கஸ்மாத்பஞ்சரத்நம் முகே கதம் । அதஸ்தாச்சாலிதா தர்பாஃ பாதௌ யாம்யாம் வ்யவஸ்திதௌ ॥ ௨,௧.

இறந்தவரின் வாயில் ஐந்து ரத்தினங்கள் கொண்ட நாணயம் ஏன் வைக்கப்படுகிறது? கீழே தர்பை புல்கள் ஏன் அமைக்கப்படுகின்றன? கால்கள் தெற்குத் திசையை நோக்கி ஏன் வைக்கப்படுகின்றன?

கிமர்தம் புத்ரபௌத்ராஶ்ச தஸ்ய திஷ்டந்தி சாக்ரதஃ । கிமர்தம் தீயதே தாநம் கோதாநமபி கேஶவ ॥ ௨,௧.

மகனும் பேரனும் இறந்தவரின் முன் ஏன் நிற்கின்றனர்? ஏன் தானம் வழங்கப்படுகிறது? கேசவா, ஏன் பசு தானம் செய்யப்படுகிறது?

பந்துமித்ராண்யமித்ராஶ்ச க்ஷமாபயந்தி தத்கதம் । திலாலோஹம் ஹிரண்யம் ச கர்பாஸம் லவணம் ததா ॥ ௨,௧.

அந்த நேரத்தில் உறவினர்கள், நண்பர்கள், விரோதிகளிடம் மன்னிப்பு ஏன் கேட்கப்படுகிறது? எள், இரும்பு, தங்கம், பருத்தி, உப்பு ஆகியவை ஏன் வழங்கப்படுகின்றன?

ஸப்ததாந்யம் க்ஷிதிர்காவோ தீயந்தே கேநஹேதுநா । கதம் ஹி ம்ரியதே ஜந்துர்ம்ரு'தோ வை குத்ர கச்சதி ॥ ௨,௧.

ஏழு விதமான தானியங்கள், மண், பசுக்கள் ஆகியவை எந்த காரணத்தால் வழங்கப்படுகின்றன? உயிரினம் எவ்வாறு இறக்கிறது? இறந்தபின் அவன் எங்கு செல்கிறான்?

அதிவாஹஶரீரம் ச கதம் ஹி ஶ்ரயதே ததா । ஶவம் ஸ்கந்தே வஹேத்புத்ரோ அக்நிதாதா ச பௌத்ரகஃ ॥ ௨,௧.

பயணத்திற்காக சூட்சும உடலை எவ்வாறு அடைகிறான்? மகன் இறந்தவரின் உடலை தோளில் ஏன் சுமக்கிறான்? பேரன் தீயிட்டுப் போக்குநராக ஏன் இருக்கிறான்?

ஆஜ்யேநாப்யஞ்ஜநம் கஸ்மாத்குத ஏகாஹுதிக்ரியா । வஸுந்தரா கிமர்தம் ச குதஃ ஸ்த்ரீஶப்தகீர்தநம் ॥ ௨,௧.

உடலை நெய்யால் பூசுவது ஏன்? ஒரே ஒரு ஹோமம் செய்வதற்கான காரணம் என்ன? மண் ஏன் வழங்கப்படுகிறது? 'பெண்' என்ற சொல்லை ஏன் குறிப்பிடுகிறார்கள்?

யமஸூக்தம் கிமர்தம் ச உதீச்யா திஶமாஹரேத் । பாநீயமேகவஸ்த்ரேண ஸூர்யபிம்பநிரீக்ஷணம் ॥ ௨,௧.

யமன் ஸூக்தம் ஏன் பாராயணம் செய்யப்படுகிறது? உடலை வடக்கு திசை நோக்கி ஏன் எடுத்துச் செல்கிறார்கள்? ஒரே vasthiram கொண்டு தண்ணீர் ஏன் தரப்படுகிறது? சூரியனை ஏன் பார்த்து வணங்குகிறார்கள்?

யவஸர்ஷபதூர்வாஸ்து பாஷாணே நிம்பபத்ரகம் । வஸ்த்ரம் நரஶ்ச நாரீ ச விதத்யாததரோத்தரம் ॥ ௨,௧.

அரிசி, கடுகு, தருபை புல் ஆகியவை கல் மீது வேப்பிலை சேர்த்து ஏன் வைக்கப்படுகின்றன? ஆடை, ஆண், பெண் ஆகியவை மேலும் கீழும் ஏன் அமைக்கப்படுகின்றன?

அந்நாத்யம் க்ரு'ஹமாகத்ய ந போக்தவ்யம் ஜநைஃ ஸஹ । நவகாம்ஶ்சைவ பிண்டாம்ஶ்ச கிமர்தம் தததே ஸுதாஃ ॥ ௨,௧.

வீட்டிற்கு திரும்பியபின், பிறருடன் சேர்ந்து உணவு ஏன் சாப்பிடக்கூடாது? மகன்கள் ஒன்பது பிண்டம் ஏன் வழங்குகிறார்கள்?