கருடபுராணம்

ஜ்ஞாநார்தோ லபதே ஜ்ஞாநம் ஸர்வஸம்ஸாரமர்தநம் । இதம் ஸ்வஸ்த்யயநம் தந்யம் காருடம் கருடேரிதம் ॥ ௧,௨௪௦.

அறிவு வேண்டுபவர், எல்லா பந்தங்களையும் அழிக்கும் அறிவைப் பெறுவார்; கருடன் கூறிய இந்த கருட புராணம் நல்வாழ்க்கைக்கும், பாக்கியத்திற்கும் காரணம்.

நாகாலே மரணம் தஸ்ய ஶ்லோகமேகம் து யஃ படேத் । ஶ்லோகார்தபடநாதஸ்ய துஷ்டஶத்ருக்ஷயோ த்ருவம் ॥ ௧,௨௪௦.

ஒரு சுலோகம் கூட ஓதுபவருக்கு காலத்துக்கு முந்தி மரணம் வராது; ஒரு பாதி சுலோகம் ஓதினாலும், கெட்ட எதிரிகள் நிச்சயமாக அழிவார்கள்.

ஸூதாச்ச்ருத்வா ஶௌநகஸ்துநௌமிஷே முநிபிஃ க்ரதௌ । அஹம் ப்ரஹேதி ஸம்த்யாயந்முக்தோபூத்கருடத்வஜாத் ॥ ௧,௨௪௦.

சூதரிடம் கேட்ட பிறகு, சௌனகர் மற்றும் முனிவர்கள் யாகத்தில் அவரை புகழ்ந்தார்கள்; 'நான் பரமன்' என்று கூறிய சந்த்யாயனன், கருடத்வஜனால் விடுதலை பெற்றார்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ஶ்ரீகணேஶாய நமஃ । தத்ராதிமே த்விதீயாம்ஶே ப்ரேதகாண்டோ தர்மகாண்டநாமாரப்யதே । ஓம் நமோ பகவதே வாஸுதேவாய । நாராயணம் நமஸ்க்ரு'த்ய நரம் சைவ நரோத்தமம் । தேவீம் ஸரஸ்வதீம் சைவ ததோ ஜயமுதீரயேத் ॥ ௨,௧.ம ॥ தர்மந்த்ரு'டபத்தமூலோ வேதஸ்கந்தஃ புராணஶாகாட்யஃ । க்ரதுகுஸுமோ மோக்ஷபலோ மதுஸூதநபாதபோ ஜயதி ॥ ௨,௧.

நைமிஷேऽநிமிஷக்ஷேத்ரே ஶௌநகாத்யா முநீஶ்வராஃ । கர்மணாமந்தரே ஸூதம் ஸ்வாஸீநமிதமப்ருவந் ॥ ௨,௧.

நைமிஷாரண்யத்தில், கண் மூடாத புனித நிலத்தில், சௌனகர் முதலான முனிவர்கள், யாகம் நடத்தியபோது, அமர்ந்திருந்த சூதரிடம் இவ்வாறு பேசினார்கள்.

ஸூத ஜாநாஸி ஸகலம் வஸ்து வ்யாஸப்ரஸாததஃ । தேந நஃ ஸந்திஹாநாநாம் ஸந்தேஹம் சேத்துமர்ஹஸி ॥ ௨,௧.

ஓ சூதா, வியாசரின் அருளால் நீ எல்லாவற்றையும் அறிவாய்; எனவே, எங்களுக்கு உள்ள சந்தேகங்களை நீ நீக்க வேண்டும்.

யதா த்ரு'ணஜலௌகேதி ந்யாயமா ஶ்ரித்ய கஞ்சந । தேஹிநோऽந்யதநுப்ராப்திம் கேசித்த்வேவம் வதந்தி ஹி ॥ ௨,௧.

புல்லும், நீரும், படகும் போன்ற உவமையை கொண்டு, சிலர் உயிர் மற்றொரு உடலை அடைகிறது என்று சொல்கிறார்கள்.

கேசித்புநர்யாதநாநாம் யாமீநாமுபபோகதஃ । பஶ்சாத்தேஹாந்தரப்ராப்திம் வதந்தி கிமு தத்ரஸத் ॥ ௨,௧.

மற்றவர்கள், யமனின் உலகங்களில் தண்டனை அனுபவித்த பிறகு தான் மற்றொரு உடலை அடைகிறார்கள் என்று கூறுகிறார்கள்; இதில் உண்மை எது?

ஸூத உவாச । ஸாது ப்ரு'ஷ்டம் மஹாபாகாஃ ஶ்ரு'ணுத்வம் பவதாம் புநஃ । ஸந்தேஹோ நோபபத்யேத லோகார்தம் கில ப்ரு'ச்சதாம் ॥ ௨,௧.

சூதர் சொன்னார்: நல்ல கேள்வி கேட்டீர்கள், பாக்கியசாலிகளே! மீண்டும் கேளுங்கள். உலக நன்மைக்காக கேட்பவர்களுக்கு சந்தேகம் இருக்க வேண்டாம்.

ததஹம் க்ரு'ஷ்ணகருடஸம்வாதத்வாரகம் த்விஜாஃ । அபாகரிஷ்யே ஸந்தேஹம் பவதாம் பாவிதாத்மநாம் ॥ ௨,௧.

அதனால், இருமுறை பிறந்தவர்களே, கிருஷ்ணனும் கருடனும் உரையாடியதை வைத்து, உங்களது மனதில் உள்ள சந்தேகங்களை நான் தீர்க்கப்போகிறேன்.

நமஃ க்ரு'ஷ்ணாய முநயே ய ஏநம் ஸமுபாஶ்ரிதாஃ । அஞ்ஜஸ்தரந்தி ஸம்ஸாரஸாகரம் குநதீமிவ ॥ ௨,௧.

கிருஷ்ண முனிவருக்கு வணக்கம்; அவரை அடைந்தவர்கள், பெரிய சமுத்திரத்தை ஒரு சிறிய ஆற்றைப் போல எளிதாக கடக்கிறார்கள்.

ஏகதா வைநதேயஸ்ய லோகாநாம் லோகநஸ்ப்ரு'ஹா । பபூவ ஸோऽத பப்ராம தேஷு நாம ஹரேர்க்ரு'ணந் ॥ ௨,௧.

ஒரு நாள், எல்லா உலகங்களும் விரும்பும் அந்த உலகங்களைப் பார்க்க ஆசைப்பட்டு, விநதையின் மகன் கருடன், அவற்றில் சுற்றிக்கொண்டே, ஹரியின் நாமங்களை பாடிக்கொண்டிருந்தான்.

ஸ பாதாலம் புவம் ஸ்வர்கம் ப்ராந்த்வாலப்தஶமாஶயஃ । லோகதுஃ கேநாதிதுஃ கீ புநர்வைகுண்டமாகமத் ॥ ௨,௧.

அவன் பாதாளம், பூமி, சுவர்க்கம் ஆகிய இடங்களை எல்லாம் சுற்றியும், எங்கும் திருப்தி அடையாமல், உலகங்களின் துயரால் சோர்ந்து, மீண்டும் வைகுண்டத்திற்கே திரும்பினான்.

ந ரஜோ ந தமஶ்சைவ ஸத்த்வம் தாப்யாம் ச மிஶ்ரிதம் । யத்ர ப்ரவர்ததே நைவ ஸத்த்வமேவ ப்ரவர்ததே ॥ ௨,௧.

அங்கே, இராகம், தமஸ் என்பவை இல்லை; அவற்றின் கலவையும் இல்லை; அங்கு சுத்தமான சத்த்வம் மட்டுமே நிலவுகிறது.

ந யத்ர மாயா நாஶஶ்ச ந சை ராகாதயோ மலாஃ । ஶ்யாமாவதாதாஃ ஸுருசஃ ஶதபத்ரவிலோசநாஃ ॥ ௨,௧.

அங்கே மாயை இல்லை, அழிவு இல்லை, ஆசை போன்ற குற்றங்களும் இல்லை; அங்குள்ளோர் கருப்பும் வெள்ளையும் கலந்தவர்களாக, ஒளிவீசும் முகத்துடன், நூறு இதழ்கள் கொண்ட தாமரை போன்ற கண்களுடன் இருக்கின்றனர்.

ஸுராஸுரார்சிதா யத்ர கணா விஷ்ணோஃ ஸுபேஶஸஃ । பிஶங்கவஸ்த்ராபாரணா மணியுங்நிஷ்கபூஷிதாஃ ॥ ௨,௧.

அங்கே தேவர்கள், அசுரர்கள் எல்லோரும் வணங்கும் விஷ்ணுவின் அழகிய சேவகர்கள், மஞ்சள் நிற ஆடைகள் அணிந்து, மணிமகுடம், அழகிய ஆபரணங்கள், மணிமாலைகள் அணிந்து காட்சியளிக்கின்றனர்.

சதுர்புஜாஃ குண்டலிநோ மௌலிநோ மாலிநஸ்ததா । ப்ராஜிஷ்ணுபிர்விமாநாநாம் பங்கிபிர்யே மஹாத்மநாம் ॥ ௨,௧.

அவர்கள் நான்கு கரங்களுடன், காது கம்மல்கள், கிரீடங்கள், மாலைகள் அணிந்து, மகான்மாக்கள் உடைய ஒளிவீசும் விமானங்களில் வரிசையாக பிரகாசிக்கின்றனர்.

த்யோதந்தே த்யோதமாநாநாம் ப்ரமதாநாம் ச பங்க்திபிஃ । ஶ்ரீர்யத்ர நாநாவிபவைர்ஹரேஃ பாதௌ முதார்சதி ॥ ௨,௧.

அவர்கள் ஒளிவீசும் பெண்கள் கூட்டத்தில் பிரகாசிக்கின்றனர்; அங்கே, பலவிதமான சக்திகளுடன் கூடிய லக்ஷ்மி, ஆனந்தத்துடன் ஹரியின் திருவடிகளை வணங்குகிறாள்.

ஹரிம் காயதி தோலாஸ்தம் கீயமாநாலிபிஃ ஸ்வயம் । ததர்ஶ ஶ்ரீஹரிம் தத்ர ஶ்ரீபதிம் ஸாத்வதாம் பதிம் ॥ ௨,௧.

அங்கே ஹரி, தாலாட்டில் அமர்ந்து, தானே பாடிக்கொண்டு, சேவகர்கள் குழுவும் பாடும் போது, கருடன் அங்கு ஸ்ரீஹரியை, ஸ்ரீபதியையும், சாத்வதர்களின் தலைவரையும் கண்டான்.

ஜகத்பதிம் யஜ்ஞபதிம் பார்ஷதைஃ பரிஷேவிதம் । ஸுநந்தநந்தப்ரபலார்ஹணமுக்யைர்நிரந்தரம் ॥ ௨,௧.

அவன் உலகத்தின் ஆண்டவனை, யாகங்களின் தலைவனை, சுனந்தன், நந்தன், பிரபலன், அர்ஹணன் போன்ற முக்கியமான சேவகர்கள் இடையே எப்போதும் சேவை செய்யப்படுவதை கண்டான்.

ப்ரு'த்யப்ரஸாதஸுமுகமாயதாருணலோசநம் । கிரீடிநம் குண்டலிநம் ஶ்ரியா வக்ஷஸி லக்ஷிதம் ॥ ௨,௧.

அவன் தன் அடியார்களுக்கு அருளும், இனிய முகம், நீண்ட சிவப்புக் கண்கள், கிரீடம், காது கம்மல்கள் அணிந்தவன், மார்பில் லக்ஷ்மியின் அடையாளம் பொலிவதைக் கண்டான்.

பீதாம்ஶுகம் சதுர்பாஹும் ப்ரஸந்நஹஸிதாநநம் । அப்யர்ஹணாஸநாஸீநம் தாபிஃ ஶக்திபிராவ்ரு'தம் ॥ ௨,௧.

மஞ்சள் ஆடையில், நான்கு கரங்களுடன், மகிழ்ச்சி நிறைந்த புன்னகை முகத்துடன், வணக்கத்திற்குரிய ஆசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் அவனை, அந்த சக்திகள் சூழ்ந்திருந்தன.

ப்ரதாநபுருஷாப்யாம் ச மஹதா சாஹமா ததா । ஏகாதஶோந்த்ரியைஶ்சைவ பஞ்சபூதைஸ்ததைவ ச ॥ ௨,௧.

முக்கிய புருஷர்கள், மகத், நானும், பதினொன்று அறிவுகள், ஐந்து பூதங்கள் ஆகியவை கூடவும் இருந்தன.

ஸ்வரூபேரமமாணம் தமீஶ்வரம் விநதாஸுதஃ । தத்தர்ஶநாஹ்லாதயுதஸ்வாந்தோ ஹ்ரு'ஷ்யத்தநூருஹஃ ॥ ௨,௧.

விநதையின் மகன், அந்த ஆண்டவனை அவன் இயற்கை உருவில் கண்டான்; அந்த தரிசனத்தால் அவன் மனம் ஆனந்தத்தில் மலர்ந்தது, உடம்பு புளகிதமாயிற்று.

லோசநாப்யாமஶ்ரு முஞ்சந்ப்ரேமமக்நோ நநாம ஹ । நமாகதம் நதம் ஸ்வீய வாஹநம் விஷ்ணுரப்ரவீத் । பூமிஃ கா லங்கிதா பக்ஷிம்ஸ்த்வயேயந்தமநேஹஸம் ॥ ௨,௧.

கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தபடி, பேரன்பில் மூழ்கி, அவன் வணங்கினான்; அப்போது விஷ்ணு, தன் வாகனமான பறவையிடம், 'பறவையே, எந்த உலகத்தை நீ தடையில்லாமல் கடந்தாய்?' என்று கேட்டார்.

கருட உவாச । தவ ப்ரஸாதாத்வைகுண்ட த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் ॥ ௨,௧.

கருடன் சொன்னான்: 'உமது அருளால், வைகுண்டா, நான் மூன்று உலகங்களையும், அங்குள்ள எல்லா உயிரினங்களையும் பார்த்தேன்.'

மயா விலோகிதம் ஸர்வம் ஜகத்ஸ்தாவரஜங்கமம் । பூர்லோகாத்ஸத்யபர்யந்தம் புரம் யாம்யம் விநா ப்ரபோ ॥ ௨,௧.

'பூலோகத்திலிருந்து சத்யலோக வரை, எங்கும் உள்ள நிலையானதும் நகர்ந்ததும் ஆகிய எல்லா உலகங்களையும் நான் கண்டேன்; யமனின் நகரத்தைத் தவிர, பரமனே.'

பூர்லோகஃ ஸர்வலோகாநாம் ப்ரசுரஃ ஸர்வஜந்துஷு । மாநுஷ்யம் ஸர்வபூதாநாம் புக்திமுக்த்யாலயம் ஶுபம் ॥ ௨,௧.

'பூலோகம் எல்லா உலகங்களிலும் உயிரினங்கள் மிகுந்தது; எல்லா உயிர்களிலும், மனிதப் பிறவி தான் அனுபவத்துக்கும், விடுதலிக்கும் உகந்த இடம்.'

அதஃ ஸுக்ரு'திநாம் லோகோ ந பூதோ ந பவிஷ்யதி ॥ ௨,௧.

'அதனால், நல்லவர்களுக்கு இவ்வுலகை போன்றது முன்பும் இல்லை, பிறகும் இருக்காது.'