கருடபுராணம்

காமா நவாப்நுயாத்காமீ மோக்ஷார்தோ மோக்ஷமாப்நுயாத் । யத்யதிச்சதி தத்ஸர்வம் காருடஶ்ரவணால்லபேத் ॥ ௧,௨௪௦.

இன்பம் விரும்புபவர் இன்பத்தைப் பெறுவார்; முக்தி விரும்புபவர் முக்தியைப் பெறுவார்; யார் என்ன விரும்பினாலும், அந்த விருப்பங்கள் அனைத்தும் காருட புராணம் கேட்பதினால் கிடைக்கும்.

ப்ராஹ்மணோ வேதபாரஸ்ய கந்தா ஸ்யாந்நாத்ர ஸம்ஶயஃ । க்ஷத்த்ரியோ க்ஷத்த்ரியஸ்யாபி ரக்ஷிதா பவதீஹ ச ॥ ௧,௨௪௦.

வேதங்களை அறிந்த பிராமணர் நிச்சயம் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்; க்ஷத்திரியர், க்ஷத்திரியர்களில் கூட, பாதுகாப்பாளராக இருப்பார்.

நாந்யஸ்ய ஶ்ரவணம் ஹி ஸ்யாத்புராணம் வேதஸம்மிதம் । வதேத்யதி ஸ மூடாத்மா கீர்திஹாநிமவாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.

வேதத்துடன் ஒப்பான இந்த புராணத்தை வேறு யாரும் கேட்கக் கூடாது; அறிவில்லாதவன் இதை எடுத்துரைத்தால், அவன் புகழ் குறையும்.

அந்யஸ்மை ச வதேத்வித்வாந் ப்ராஹ்மணோந்தரிதோ ய தி । ப்ராஹ்மணாந்தரிதை ஸர்வைஃ ஶ்ரோதவ்யம் காருடம் த்விதம ॥ ௧,௨௪௦.

ஒரு பண்டித பிராமணர் இதை மற்றொரு பிராமணருக்குச் சொன்னால், பிராமணர்கள் மட்டுமே இதை கேட்க வேண்டும்; இந்த காருட புராணம் எல்லா பிராமணர்களும் கேட்க வேண்டியது.

யதா விஷ்ணுஸ்ததா தார்க்ஷ்யஸ்தார்க்ஷ்யஸ்தோத்ராத்தரிஃ ஸ்துதஃ । காருடம் வஸுராஜஶ்ச ஶ்ருத்வா ஸர்வமவாப ஹ ॥ ௧,௨௪௦.

எப்படி விஷ்ணுவை காருடனும், காருடனைப் புகழும் ஸ்தோத்திரங்களாலும் புகழ்கிறார்களோ, அதுபோல் வசு மன்னன் காருட புராணத்தை கேட்டபின் எல்லாவற்றையும் பெற்றார்.

வருருவாச । நமஸ்யாமி மஹாபாஹும் ககேத்ர ஹரிவாஹநம் । விஷ்ணோர்த்வஸம்ஸ்தாநம் வித்ராஸிதமஹாஸுரம் ॥ ௧,௨௪௦.

வருரு சொன்னாள்: பெரும் புயங்களைக் கொண்ட பறவைகளின் அரசனும், ஹரியின் வாகனமும், விஷ்ணுவின் மேலே நிலை கொண்டவனும், அசுரர்களை பயமுறுத்தியவனும், உமக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

நமஸ்தே நாகதர்பக்ந விநதாநந்தவர்தந । ஸுபக்ஷபாத நித்தப தீநதைத்யநிரீக்ஷித ॥ ௧,௨௪௦.

நாகர்களின் அகம்பாவத்தை அழித்தவனே, வினதையின் மகிழ்ச்சியை அதிகரித்தவனே, விரிந்த சிறகுகளால் நிழல் வீசுபவனே, உரக்க குரலால் ஒலிப்பவனே, துன்புறும் அசுரர்கள் உன்னை பார்த்து அச்சமடைந்தார்கள்; உமக்கு வணக்கம்.

பரஸ்பரஸ்ய ஶாபேந ஸுப்ரதீகவிபாவஸூ । கஜகச்சபதாம் ப்ராப்தௌ ப்ராதரௌசைவ ஸம்யுதௌ ॥ ௧,௨௪௦.

ஒருவருக்கொருவர் சாபம் இடம் பெற்றதால், சுப்ரதீகனும் விபாவஸுவும் என்ற இரு சகோதரர்களும் யானை மற்றும் ஆமை வடிவம் பெற்று, ஒன்றாக இணைந்தனர்.

யதுச்ச்ரிதௌ யோஜநாநி ஜஸ்தத்த்விகுணாயதஃ । கூர்மஸ்த்ரியோஜநோத்ஸோதா ஶதயோஜநவமடலஃ ॥ ௧,௨௪௦.

அவர்கள் உயர்த்தப்பட்டபோது, அவர்களின் நீளம் ஒரு யோஜனை அளவை விட இரட்டிப்பு ஆனது; ஆமை மூன்று யோஜனை ஆழமும், நூறு யோஜனை சுற்றளவும் கொண்டிருந்தது.

ந காத்யௌ தௌ த்வயாநீசௌ சதுர்புஜௌ ச பக்ஷிப? । பரஸ்பரக்ரு'தாச்சாபதோஷாச்ச பரிமோசிதௌ ॥ ௧,௨௪௦.

அந்த இருவரும் உன்னால் உண்ணப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல; அவர்கள் பணிவுடன் நான்கு கைகளுடன் இருந்தார்கள், பறவையே; ஒருவருக்கொருவர் சாபத்தால் ஏற்பட்ட குற்றத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு, விடுதலை பெற்றார்கள்.

நிஷாததேஶஸ்வாதேந தேவம் ப்ரூஸ்மாநிதிதம்? । விஷாதீஶஸ்ததோ முக்தஸ்தத்ராபி ப்ராஹ்மணஸ்த்வயா ॥ ௧,௨௪௦.

நிஷாதர் நாட்டைச் சுவைத்ததால், நான் தேவனிடம் கூறியது போல் சொல்கிறேன்; அப்பொழுது விஷம் உடையவன் விடுவிக்கப்பட்டான்; அங்கேயும், நீயே ஒரு பிராமணனையும் விடுவித்தாய்.

வடாரோஹிணவ்ரு'க்ஷஸ்ய யோஜநாநாம் ஶதாயுதா । ஶாகா பிந்நா த்வயா யத்ர வாலகில்யாஃ ஸமாஸ்திதாஃ ॥ ௧,௨௪௦.

நூறு ஆயிரம் யோஜனை வேர்கள் கொண்ட ஆலமரத்தில், நீ உடைத்த கிளையில் வாலகில்யர்கள் தங்கியிருந்தார்கள்.

த்வயா யத்நக்ரு'தா க்ரு'த்வாநகஸ்தௌ கஜகச்சபௌ । நபஸ்பபிநிராலம்பே ஸர்வதஃ பரிவாரிதௌ ॥ ௧,௨௪௦.

உன்னுடைய முயற்சியால், யானையும் ஆமையும் உன் நகங்களில் வைத்து, வானில் தொங்க வைத்தாய்; அவர்கள் எல்லா பக்கமும் சூழப்பட்டிருந்தனர்.

த்வயா ஜிதா ரணே தேவாஃ ஸர்வே ஶக்ரபுரோகமாஃ । ஆஹ்ரு'தம் தத்புரா ஸோமம் வாஹ்நிம் நிர்வாப்ய காஶ்யபே ॥ ௧,௨௪௦.

சக்ரன் தலைமையிலான எல்லா தேவர்களையும் போரில் வென்றாய்; அப்போது சோமத்தை கொண்டு வந்து, காச்யபருக்காக அக்கினியை அணைத்தாய்.

நாகௌ த்ரு'ஷ்டிவிஷௌ க்ரு'த்வா ரஜஸா து விசக்ஷுஷௌ । தீக்ஷ்ணாக்ரேண ந ஸா பங்க்த்வாவிக்ரவேதௌ மநோஹதஃ? ॥ ௧,௨௪௦.

உன் பார்வையாலும் தூளாலும் நாகங்களை குருடர்களாக மாற்றினாய்; கூரிய அலகால் அவர்களை உடைக்காமல், உன் மன உறுதியால் அடக்கினாய்.

ஆஹ்ரு'த்யாபி த்வயா ஸோமம் நீதமேவ ந பக்திதஃ । தேந விஷ்ணோர்த்வஜஸ்தாநம் வாஹநத்வம் கதோ ஹ்யஸி ॥ ௧,௨௪௦.

சோமத்தை கொண்டு வந்த பிறகும், அதை உனக்காக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை; அதனால் நீ விஷ்ணுவின் மேலே நிலை கொண்ட வாகனமாக ஆனாய்.

த்வயா நிஃ க்ஷிப்ய தர்பேஷு ஸோமம் நாகாஶ்ச வஞ்சிதாஃ । ஜஹார சாம்ரு'தம் பாத்ரம் ஶீக்ரம் வை ப்ரஹ்மஸூதந ॥ ௧,௨௪௦.

நீ சோமத்தை தரைமுள்ளியில் போட்டதால், நாகர்கள் ஏமாற்றப்பட்டார்கள்; உடனே அமிர்தக் கலசத்தை விரைவாக எடுத்தாய், பிராமணனை அழித்தவனே.

யத்ர ஜிஹ்வாத்விதாபூதாஃ பந்நகாநாம் த்விஜோத்தம । விநதா மோசிதா தாஸ்யாத்கத்வா பூர்வஜிதா ரணே ॥ ௧,௨௪௦.

அங்கு நாகர்களின் நாக்குகள் இரண்டாகப் பிரிந்தன; சிறந்த த்விஜனே, வினதை முன்பு போரில் தோற்று அடிமைப்பட்டிருந்தாள், அப்போது விடுதலை பெற்றாள்.

உச்சைஃ ஶ்ரவாஃ ஸ கிம்வர்ணஃ ஶுக்ல இத்யேவ பாஷதே । க்ரு'ஷ்ணவர்ணமஹம் மந்யே பூர்வத்ரு'ஷ்டமுவாச ஹ ॥ ௧,௨௪௦.

உச்சைஷ்ரவாஸ் வெண்மையுடையவன் என்று கூறப்படுகிறான்; ஆனால், நான் அவனை கருப்பாகவே நினைக்கிறேன், ஏனெனில் முன்பு பார்த்ததும் சொன்னதும் அதுவே.

த்வயா வஜ்ரபஹாரேண பக்ஷமுக்தம் புரா ஸ்வதஃ? । ததீசவஜ்ரஶக்ராணாம் மாதுரர்தாய நாந்யதா ॥ ௧,௨௪௦.

வஜ்ராயுதத்தின் தாக்கத்தால், நீண்ட நாட்களுக்கு முன்பு உன் சிறகு பிரிந்தது; ததீசி வழங்கிய வஜ்ரம் உன் தாய்க்காகவே பயன்படுத்தப்பட்டது, வேறு காரணம் இல்லை.

தஸ்ய பக்ஷஸ்ய தேவேந்த்ரோ யதாநீதம் ஹி த்ரு'ஷ்டவாந் । ததா தவ ஸுபர்ணோதி நாம ஸ்தாநம் ஜகத்த்ரயே ॥ ௧,௨௪௦.

அந்த சிறகை இந்திரன் கொண்டு வந்ததைப் பார்த்தபோது, உன் பெயர் 'சுபர்ணன்' என்று மூன்று உலகிலும் நிலை பெற்றது.

த்யாநமாத்ராத்விநஶ்யேத்து விஷம் ஸ்தாவரஜங்கமம் । படேத்வா ஶ்ரு'ணுயாத்யஶ்ச புக்திம் முக்திமவாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.

தியானம் செய்தாலே நிலையானதும் அசையும் விஷமும் அழிகிறது; இதை யார் பாடினாலும், கேட்டாலும், அவர்கள் எல்லாம் இன்பத்தையும், முக்தியையும் அடைவார்கள்.

ஸூத உவாச । வஸுராஜோ காருடம் வை ஶ்ருத்வா ஸர்வமவாப்தவாந் । கருடோ பகவாந்விஷ்ணுத்யாம்யந்ஸர்வவாப்தவாந் ॥ ௧,௨௪௦.

சூதர் சொன்னார்: இந்த காருடப் புராணத்தை முழுவதும் கேட்ட வாசு மன்னன் எல்லாவற்றையும் பெற்றான்; பகவான் கருடன் விஷ்ணுவை தியானித்து, எல்லாவற்றையும் அடைந்தான்.

ததுக்தம் காருடம் புண்யம் புராணம் யஃ படேந்நரஃ । ஸர்வகாமமவாப்யாத ப்ராப்நோதி பரமாம் கதிம் ॥ ௧,௨௪௦.

இங்கே கூறப்பட்ட இந்த புனிதமான, புண்ணியமான கருட புராணத்தை யார் வாசித்தாலும், அவர் எல்லா ஆசைகளையும் அடைந்து, பிறகு உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.

ஶ்லோகபாதம் படித்வா ச ஸர்வபாபக்ஷயோ பவேத் । யஸ்யேதம் வர்ததே கேஹ தஸ்ய ஸர்வம் பவேதிஹ ॥ ௧,௨௪௦.

ஒரு சுலோகம் அல்லது ஒரு வரியையேனும் ஓதினால் எல்லா பாவங்களும் அழிகின்றன; இதுவே யாரது வீட்டில் இருக்கிறதோ, அவருக்கு எல்லா நன்மைகளும் இங்கே கிடைக்கும்.

காருடம் யஸ்ய ஹஸ்தே து தஸ்ய ஹஸ்தகதோ நயஃ । யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாதேதத்புக்திம் முக்திம் ஸமாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.

கருட புராணம் யாரது கையில் இருக்கிறதோ, அவருக்கு தர்மம் கையிலேயே இருக்கும்; இதை யார் ஓதினாலும், கேளாலும், அவர்களுக்கு both அனுபவமும், விடுதலையும் கிடைக்கும்.

தர்மார்தகாமமோக்ஷாம்ஶ்ச ப்ராப்நுயாச்ச்ரவணாதிதஃ । புத்ரார்தோ லபதே புத்ராந் காமார்தோ காமமாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.

இதை கேட்டால் தர்மம், பொருள், காமம், மோக்ஷம் ஆகிய நான்கு பயன்களும் கிடைக்கும்; மகன் வேண்டுபவர் மகனைக் கிடைப்பார், ஆசை வேண்டுபவர் ஆசையை அடைவார்.

வித்யார்தோ லபதே வித்யாம் ஜயார்தோ லபதே ஜயம் । ப்ரஹ்மஹத்யாதிநா பாபீ பாபஶுத்திமவாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.

அறிவு வேண்டுபவர் அறிவைப் பெறுவார், வெற்றி வேண்டுபவர் வெற்றியை அடைவார்; பிராமணனை கொன்ற பாவியும் கூட பாவம் கழுவப்படுவான்.

வந்த்யாபி லபதே புத்த்ரம் கந்யா விந்ததி ஸத்பதிம் । க்ஷேமார்தோ லபதே க்ஷேமம் போகார்தோ போகமாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.

குழந்தை இல்லாத பெண்ணும் மகனைக் பெறுவாள், கன்னி நல்ல கணவரை அடைவாள்; பாதுகாப்பு வேண்டுபவர் பாதுகாப்பை பெறுவார், அனுபவம் வேண்டுபவர் அனுபவத்தை அடைவார்.