அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி நிர்லேபமஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி ஸர்வகம் । யோஸாவாதித்யபுருஷஸோஸாவஹமநாதிமத் । கீதாஸாரோர்ऽஜுநாயோக்தோ யேந ப்ரஹ்மணி வை லயஃ ॥ ௧,௨௩௯.
நான் பரம்பொருள், எனக்கு எதுவும் ஒட்டாது; நான் பரம்பொருள், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன்; சூரியனில் உள்ள அந்த ஆத்மா நானே, ஆதியில்லாதவன்; இதை அர்ஜுனனுக்குக் கீதையின் சாரமாகக் கூறினேன்; யாரால் பரம்பொருளில் லயம் அடைகிறார்களோ அவனே நானும்.
ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௪௦ ஹரிருவாச । புராணம் காருடம் ருத்ர ப்ரோக்தம் ஸாரம் மயாதவ । ப்ரஹ்மாதீநாம் ஶ்ரு'ண்வதாம் ச புக்திமுக்திப்ரதாயகம் ॥ ௧,௨௪௦.
ஹரி சொன்னார்: ருத்ரா, நான் உனக்குக் கூறிய இந்த காருட புராணத்தின் சாரம், பிரம்மா முதலியோர் கேட்கும்போது, அவர்களுக்கு அனுபவமும் முக்தியும் தரும்.
வித்யாகீர்திப்ரபாலக்ஷ்மீஜயாரோக்யாதிகாரகம் । யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்ருத்ர ஸர்வவித்ஸ திவம் வ்ரஜேத் ॥ ௧,௨௪௦.
இது அறிவும், புகழும், ஒளியும், செல்வமும், வெற்றியும், ஆரோக்கியம் முதலிய பலன்களையும் தரும்; யார் இதை படிக்கிறார்களோ, கேட்கிறார்களோ, ருத்ரா, அவர்கள் எல்லாம் அறிந்து சுவர்க்கத்திற்கு செல்வார்கள்.
ப்ரஹ்மோவாச । இதி வ்யாஸ மயா விஷ்ணோஃ புராணம் முக்திதம் ஶ்ருதம் । வ்யாஸ உவாச । ஶ்ருத்வைதத்காருடம் புண்யம் ப்ரஹ்மாஸ்மாநித்யுவாச ஹ ॥ ௧,௨௪௦.
பிரம்மா சொன்னார்: வியாசா, நான் உன்னிடமிருந்து விஷ்ணுவின் முக்தி தரும் புராணத்தை கேட்டேன். வியாசர் சொன்னார்: இந்த புண்யமான காருட புராணத்தை கேட்ட பிறகு பிரம்மா எங்களை நோக்கி இப்படிச் சொன்னார்.
தக்ஷநாரத முக்யாதிந் ப்ரஹ்ம த்யாந்ஹரிம் கதஃ । மயாபி துப்யம் ஸூதேந புராணம் கதிதம் பரம் ॥ ௧,௨௪௦.
தக்ஷன், நாரதர் மற்றும் முக்கிய முனிவர்கள் ஹரியை தியானித்து பிரம்மாவை அடைந்தார்கள்; நானும், சூதனாகிய நான், உனக்குப் பரமமான இந்த புராணத்தை எடுத்துரைத்தேன்.
யச்ச்ருத்வா ஸர்வவித்ப்ராப்தகாமோ ப்ரஹ்ம பலம் பவேத் । விஷ்ணுஃ ஸாரதமம்ப்ராஹ கருடம் காருடம் ததஃ ॥ ௧,௨௪௦.
இதை கேட்டால், எல்லாம் அறிந்து விருப்பம் கொண்டவன் பிரம்ம பலனை அடைவான்; விஷ்ணு காருடனுக்குச் சாரத்தை எடுத்துரைத்ததால் இதற்கு காருட புராணம் என்ற பெயர் வந்தது.
மஹாஸாரம் தர்மகாமதநமோக்ஷாதிதாயகம் । ஸூத உவாச । ஶௌநக ப்ரவரம் ப்ரோக்தம் புராணம் காருடம் தவ ॥ ௧,௨௪௦.
இது மிகச் சிறந்தது; தர்மம், காமம், செல்வம், முக்தி முதலிய பலன்களையும் தரும். சூதர் சொன்னார்: சௌணகரில் சிறந்தவரே, இந்த காருட புராணத்தை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்தேன்.
யதப்ரவீத்புரா வ்யாஸஃ ஸாரம் மாம் காருடேரிதம் । வ்யாஸஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணஶ்ச புராணம் காருடம் ஶுபம் । தேவம் த்யாயந்வேதமேகம் சதுர்தா வ்யபஜத்தரிஃ ॥ ௧,௨௪௦.
முன்பு வியாசர் கூறியது, நான் எடுத்துரைத்த காருட புராணத்தின் சாரம்; வியாசர் பிரம்மாவிடம் இருந்து இந்த மங்களமான காருட புராணத்தை கேட்டபின், ஒரே வேதத்தை ஹரியைக் குறித்துத் தியானித்து, அதை நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.
அஷ்டாதஶபுராணாநி தாநி மாம் ப்ராஹ வை ஶுகஃ । இதம் து காருடம் ஶ்ரேஷ்டம் மயா தே ஶௌநகேரிதம் ॥ ௧,௨௪௦.
அனைத்து பதினெட்டு புராணங்களையும் சுகர் எனக்குக் கூறினார்; ஆனால் இந்த காருட புராணமே சிறந்தது, அதை உங்களுக்குச் சௌணகரே எடுத்துரைத்தேன்.
முநீநாம் ஶ்ரு'ண்வதாம் மத்யே ப்ரு'ச்சதஃ ஸர்வவாசகம் । யஃ படேச்சணுயாத்வாபி ஶ்ராவயேத்வா ஸமாஹிதஃ ॥ ௧,௨௪௦.
முனிவர்கள் கேட்கும் இடத்தில், எல்லா கேள்விகளையும் கேட்டபோது, யார் இதைப் படிக்கிறார்களோ, கேட்கிறார்களோ, அல்லது மற்றவர்களுக்கு கவனமாகக் கேட்டுக்காட்டுகிறார்களோ—
ஸம்லிகேல்லேகயேத்வாபி தாரயேத்புஸ்தகே நநு । தர்மார்தோ ப்ராப்நுயாத்தர்மர்தார்தோ சார்தமாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.
அல்லது அதை எழுதி வைத்தாலும், புத்தகத்தில் பாதுகாத்தாலும், அவர் தர்மத்தையும் செல்வத்தையும் பெறுவார்; தர்மமும் செல்வமும் விரும்புபவர் செல்வத்தையும் பெறுவார்.
காமா நவாப்நுயாத்காமீ மோக்ஷார்தோ மோக்ஷமாப்நுயாத் । யத்யதிச்சதி தத்ஸர்வம் காருடஶ்ரவணால்லபேத் ॥ ௧,௨௪௦.
இன்பம் விரும்புபவர் இன்பத்தைப் பெறுவார்; முக்தி விரும்புபவர் முக்தியைப் பெறுவார்; யார் என்ன விரும்பினாலும், அந்த விருப்பங்கள் அனைத்தும் காருட புராணம் கேட்பதினால் கிடைக்கும்.
ப்ராஹ்மணோ வேதபாரஸ்ய கந்தா ஸ்யாந்நாத்ர ஸம்ஶயஃ । க்ஷத்த்ரியோ க்ஷத்த்ரியஸ்யாபி ரக்ஷிதா பவதீஹ ச ॥ ௧,௨௪௦.
வேதங்களை அறிந்த பிராமணர் நிச்சயம் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்; க்ஷத்திரியர், க்ஷத்திரியர்களில் கூட, பாதுகாப்பாளராக இருப்பார்.
நாந்யஸ்ய ஶ்ரவணம் ஹி ஸ்யாத்புராணம் வேதஸம்மிதம் । வதேத்யதி ஸ மூடாத்மா கீர்திஹாநிமவாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.
வேதத்துடன் ஒப்பான இந்த புராணத்தை வேறு யாரும் கேட்கக் கூடாது; அறிவில்லாதவன் இதை எடுத்துரைத்தால், அவன் புகழ் குறையும்.
அந்யஸ்மை ச வதேத்வித்வாந் ப்ராஹ்மணோந்தரிதோ ய தி । ப்ராஹ்மணாந்தரிதை ஸர்வைஃ ஶ்ரோதவ்யம் காருடம் த்விதம ॥ ௧,௨௪௦.
ஒரு பண்டித பிராமணர் இதை மற்றொரு பிராமணருக்குச் சொன்னால், பிராமணர்கள் மட்டுமே இதை கேட்க வேண்டும்; இந்த காருட புராணம் எல்லா பிராமணர்களும் கேட்க வேண்டியது.
யதா விஷ்ணுஸ்ததா தார்க்ஷ்யஸ்தார்க்ஷ்யஸ்தோத்ராத்தரிஃ ஸ்துதஃ । காருடம் வஸுராஜஶ்ச ஶ்ருத்வா ஸர்வமவாப ஹ ॥ ௧,௨௪௦.
எப்படி விஷ்ணுவை காருடனும், காருடனைப் புகழும் ஸ்தோத்திரங்களாலும் புகழ்கிறார்களோ, அதுபோல் வசு மன்னன் காருட புராணத்தை கேட்டபின் எல்லாவற்றையும் பெற்றார்.
வருருவாச । நமஸ்யாமி மஹாபாஹும் ககேத்ர ஹரிவாஹநம் । விஷ்ணோர்த்வஸம்ஸ்தாநம் வித்ராஸிதமஹாஸுரம் ॥ ௧,௨௪௦.
வருரு சொன்னாள்: பெரும் புயங்களைக் கொண்ட பறவைகளின் அரசனும், ஹரியின் வாகனமும், விஷ்ணுவின் மேலே நிலை கொண்டவனும், அசுரர்களை பயமுறுத்தியவனும், உமக்கு நான் வணங்குகிறேன்.
நமஸ்தே நாகதர்பக்ந விநதாநந்தவர்தந । ஸுபக்ஷபாத நித்தப தீநதைத்யநிரீக்ஷித ॥ ௧,௨௪௦.
நாகர்களின் அகம்பாவத்தை அழித்தவனே, வினதையின் மகிழ்ச்சியை அதிகரித்தவனே, விரிந்த சிறகுகளால் நிழல் வீசுபவனே, உரக்க குரலால் ஒலிப்பவனே, துன்புறும் அசுரர்கள் உன்னை பார்த்து அச்சமடைந்தார்கள்; உமக்கு வணக்கம்.
பரஸ்பரஸ்ய ஶாபேந ஸுப்ரதீகவிபாவஸூ । கஜகச்சபதாம் ப்ராப்தௌ ப்ராதரௌசைவ ஸம்யுதௌ ॥ ௧,௨௪௦.
ஒருவருக்கொருவர் சாபம் இடம் பெற்றதால், சுப்ரதீகனும் விபாவஸுவும் என்ற இரு சகோதரர்களும் யானை மற்றும் ஆமை வடிவம் பெற்று, ஒன்றாக இணைந்தனர்.
யதுச்ச்ரிதௌ யோஜநாநி ஜஸ்தத்த்விகுணாயதஃ । கூர்மஸ்த்ரியோஜநோத்ஸோதா ஶதயோஜநவமடலஃ ॥ ௧,௨௪௦.
அவர்கள் உயர்த்தப்பட்டபோது, அவர்களின் நீளம் ஒரு யோஜனை அளவை விட இரட்டிப்பு ஆனது; ஆமை மூன்று யோஜனை ஆழமும், நூறு யோஜனை சுற்றளவும் கொண்டிருந்தது.
ந காத்யௌ தௌ த்வயாநீசௌ சதுர்புஜௌ ச பக்ஷிப? । பரஸ்பரக்ரு'தாச்சாபதோஷாச்ச பரிமோசிதௌ ॥ ௧,௨௪௦.
அந்த இருவரும் உன்னால் உண்ணப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல; அவர்கள் பணிவுடன் நான்கு கைகளுடன் இருந்தார்கள், பறவையே; ஒருவருக்கொருவர் சாபத்தால் ஏற்பட்ட குற்றத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு, விடுதலை பெற்றார்கள்.
நிஷாததேஶஸ்வாதேந தேவம் ப்ரூஸ்மாநிதிதம்? । விஷாதீஶஸ்ததோ முக்தஸ்தத்ராபி ப்ராஹ்மணஸ்த்வயா ॥ ௧,௨௪௦.
நிஷாதர் நாட்டைச் சுவைத்ததால், நான் தேவனிடம் கூறியது போல் சொல்கிறேன்; அப்பொழுது விஷம் உடையவன் விடுவிக்கப்பட்டான்; அங்கேயும், நீயே ஒரு பிராமணனையும் விடுவித்தாய்.
வடாரோஹிணவ்ரு'க்ஷஸ்ய யோஜநாநாம் ஶதாயுதா । ஶாகா பிந்நா த்வயா யத்ர வாலகில்யாஃ ஸமாஸ்திதாஃ ॥ ௧,௨௪௦.
நூறு ஆயிரம் யோஜனை வேர்கள் கொண்ட ஆலமரத்தில், நீ உடைத்த கிளையில் வாலகில்யர்கள் தங்கியிருந்தார்கள்.
த்வயா யத்நக்ரு'தா க்ரு'த்வாநகஸ்தௌ கஜகச்சபௌ । நபஸ்பபிநிராலம்பே ஸர்வதஃ பரிவாரிதௌ ॥ ௧,௨௪௦.
உன்னுடைய முயற்சியால், யானையும் ஆமையும் உன் நகங்களில் வைத்து, வானில் தொங்க வைத்தாய்; அவர்கள் எல்லா பக்கமும் சூழப்பட்டிருந்தனர்.
த்வயா ஜிதா ரணே தேவாஃ ஸர்வே ஶக்ரபுரோகமாஃ । ஆஹ்ரு'தம் தத்புரா ஸோமம் வாஹ்நிம் நிர்வாப்ய காஶ்யபே ॥ ௧,௨௪௦.
சக்ரன் தலைமையிலான எல்லா தேவர்களையும் போரில் வென்றாய்; அப்போது சோமத்தை கொண்டு வந்து, காச்யபருக்காக அக்கினியை அணைத்தாய்.
நாகௌ த்ரு'ஷ்டிவிஷௌ க்ரு'த்வா ரஜஸா து விசக்ஷுஷௌ । தீக்ஷ்ணாக்ரேண ந ஸா பங்க்த்வாவிக்ரவேதௌ மநோஹதஃ? ॥ ௧,௨௪௦.
உன் பார்வையாலும் தூளாலும் நாகங்களை குருடர்களாக மாற்றினாய்; கூரிய அலகால் அவர்களை உடைக்காமல், உன் மன உறுதியால் அடக்கினாய்.
ஆஹ்ரு'த்யாபி த்வயா ஸோமம் நீதமேவ ந பக்திதஃ । தேந விஷ்ணோர்த்வஜஸ்தாநம் வாஹநத்வம் கதோ ஹ்யஸி ॥ ௧,௨௪௦.
சோமத்தை கொண்டு வந்த பிறகும், அதை உனக்காக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை; அதனால் நீ விஷ்ணுவின் மேலே நிலை கொண்ட வாகனமாக ஆனாய்.
த்வயா நிஃ க்ஷிப்ய தர்பேஷு ஸோமம் நாகாஶ்ச வஞ்சிதாஃ । ஜஹார சாம்ரு'தம் பாத்ரம் ஶீக்ரம் வை ப்ரஹ்மஸூதந ॥ ௧,௨௪௦.
நீ சோமத்தை தரைமுள்ளியில் போட்டதால், நாகர்கள் ஏமாற்றப்பட்டார்கள்; உடனே அமிர்தக் கலசத்தை விரைவாக எடுத்தாய், பிராமணனை அழித்தவனே.
யத்ர ஜிஹ்வாத்விதாபூதாஃ பந்நகாநாம் த்விஜோத்தம । விநதா மோசிதா தாஸ்யாத்கத்வா பூர்வஜிதா ரணே ॥ ௧,௨௪௦.
அங்கு நாகர்களின் நாக்குகள் இரண்டாகப் பிரிந்தன; சிறந்த த்விஜனே, வினதை முன்பு போரில் தோற்று அடிமைப்பட்டிருந்தாள், அப்போது விடுதலை பெற்றாள்.
உச்சைஃ ஶ்ரவாஃ ஸ கிம்வர்ணஃ ஶுக்ல இத்யேவ பாஷதே । க்ரு'ஷ்ணவர்ணமஹம் மந்யே பூர்வத்ரு'ஷ்டமுவாச ஹ ॥ ௧,௨௪௦.
உச்சைஷ்ரவாஸ் வெண்மையுடையவன் என்று கூறப்படுகிறான்; ஆனால், நான் அவனை கருப்பாகவே நினைக்கிறேன், ஏனெனில் முன்பு பார்த்ததும் சொன்னதும் அதுவே.