கருடபுராணம்

முமுக்ஷாவத ஸம்ஜாதே அந்தஃ கரணகேவலே । விலாபயேத்க்ஷேத்ரஜாதம் தத்க்ஷேத்ரம் பரிஶேஷயேத் ॥ ௧,௨௩௯.

விடுதலை வேண்டும் ஆசை எழும் போது, உள்ளுணர்வு மட்டும் நிலைத்திருக்கும்போது, வெளிப்பட்ட அனைத்தையும் நீக்கி, உண்மை நிலையை மட்டும் விட வேண்டும்.

பஞ்சீக்ரு'தேப்யோ பூதேப்யோ பாண்டாதி வ்யதிரிக்தகம் । யதா ம்ரு'தோ கடோ பிந்நோ நாஸ்தி தத்கார்யதஸ்ததா ॥ ௧,௨௩௯.

ஐந்து கலந்த பொருள்களிலிருந்து, பானை போன்ற பொருள்கள் தனித்துவம் பெறுகின்றன; மண் பானை உடைந்தால் அது இல்லாதது போல், அவற்றின் விளைவுகளும் இல்லாமல் போகின்றன.

பஞ்சீக்ரு'தாநி பூதாநி அபஞ்சீக்ரு'தபூததஃ । ஶம்ஸம்தி வ்யதிரேகேண ஶிஷ்டாஃ ஸூக்ஷ்மஶரீரகம் ॥ ௧,௨௩௯.

ஐந்து கலந்த பொருள்கள், ஒன்றாக கலக்கப்படாத பொருள்களிலிருந்து தோன்றும்; அவை தனித்துவமாகச் சுட்டிக்காட்டுவது, மீதமுள்ள சூட்சும உடலை.

அபஞ்சீக்ரு'தபூதேப்யோ ந லிங்கம் வ்யதிரிக்தகம் । ப்ரு'த்வ்யாதாரம் விநா நாஸ்தி விநா நாஸ்தி ச தேந ஸா ॥ ௧,௨௩௯.

ஒன்றாக கலக்கப்படாத பொருள்களிலிருந்து, சூட்சும உடல் தனித்துவமாக இல்லை; பூமியின் ஆதரமின்றி அது இல்லை, அதுவும் இல்லாமல் அது இல்லை.

தேஜஶ்ச வாயுநா நாஸ்தி வாயுஃ கேந விநா ந ஹி । யத்ப்ரஹ்மணா ச கம் நாஸ்தி ஶுத்த ப்ரஹ்ம விநா ச கம் ॥ ௧,௨௩௯.

தீ, காற்று இல்லாமல் இல்லை; காற்று, ஆகாயம் இல்லாமல் இல்லை; ஆகாயம் பிரம்மனால் இல்லாமல் இருந்தால், தூய பிரம்மமும் ஆகாயம் இல்லாமல் இல்லை.

ஶுத்தபாவஸ்ததா ஜாக்ரத்ஸ்வப்நாதீநாமஸம்பவஃ । ஜீவத்வவர்ஜிதஃ ப்ராப்தாத்மசைதந்யாநுரூபதஃ ॥ ௧,௨௩௯.

தூய இயல்பில் இருக்கும் போது, விழிப்பு, கனவு முதலிய நிலைகள் ஏற்படுவதில்லை; தனித்துவம் இல்லாமல், ஆத்மாவின் அறிவு படி அடையப்படுகிறது.

நித்யம் ஶுத்தம் புத்தமுக்தம் ஸத்யம் ப்ரஹ்மாத்விதீயகம் । தத்த்வம்பதாந்தௌ ஶிஷ்டௌ ச தத்காரோ ப்ரஹ்மவாசகஃ ॥ ௧,௨௩௯.

என்றும் தூய்மை, அறிவு, விடுதலை, உண்மை, இரண்டில்லாத பிரம்மம்; 'அது', 'நீ' என்ற சொற்களின் முடிவில், காரணம் பிரம்மத்தைச் சுட்டும்.

உகாரஶ்ச அகாரஶ்ச மகாரோயம்ரு'கத்வயஃ । ப்ரஹ்மாஹமஸ்ம்யஹம் ப்ரஹ்மஜ்ஞாநமஜ்ஞாநவர்தநம் ॥ ௧,௨௩௯.

"உ" என்ற எழுத்தும், "அ" என்ற எழுத்தும், இந்த "ம்" என்ற எழுத்தும் இரு மறைமறைந்த மிருகங்களைப் போல் உள்ளன; நான் பிரம்மா, நான் பரம்பொருள், ஞானமும் அறியாமை வளர்வதும் நானே.

அயமாத்மா பரம் ஜ்யோதிஶ்சிந்நாமாநந்தரூபகஃ । ஸத்யம் ஜ்ஞாநமநதம் ஹி த்வமஸீதி ஶ்ருதீரிதம் ॥ ௧,௨௩௯.

இந்த ஆத்மா உயர்ந்த ஒளியாகும்; அது அறிவும் ஆனந்தமும் நிறைந்த வடிவம்; அது சத்தியம், ஞானம், முடிவில்லாதது என்று வேதங்கள் "நீ அதுவே" என்று அறிவிக்கின்றன.

அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி நிர்லேபமஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி ஸர்வகம் । யோஸாவாதித்யபுருஷஸோஸாவஹமநாதிமத் । கீதாஸாரோர்ऽஜுநாயோக்தோ யேந ப்ரஹ்மணி வை லயஃ ॥ ௧,௨௩௯.

நான் பரம்பொருள், எனக்கு எதுவும் ஒட்டாது; நான் பரம்பொருள், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன்; சூரியனில் உள்ள அந்த ஆத்மா நானே, ஆதியில்லாதவன்; இதை அர்ஜுனனுக்குக் கீதையின் சாரமாகக் கூறினேன்; யாரால் பரம்பொருளில் லயம் அடைகிறார்களோ அவனே நானும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௪௦ ஹரிருவாச । புராணம் காருடம் ருத்ர ப்ரோக்தம் ஸாரம் மயாதவ । ப்ரஹ்மாதீநாம் ஶ்ரு'ண்வதாம் ச புக்திமுக்திப்ரதாயகம் ॥ ௧,௨௪௦.

ஹரி சொன்னார்: ருத்ரா, நான் உனக்குக் கூறிய இந்த காருட புராணத்தின் சாரம், பிரம்மா முதலியோர் கேட்கும்போது, அவர்களுக்கு அனுபவமும் முக்தியும் தரும்.

வித்யாகீர்திப்ரபாலக்ஷ்மீஜயாரோக்யாதிகாரகம் । யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்ருத்ர ஸர்வவித்ஸ திவம் வ்ரஜேத் ॥ ௧,௨௪௦.

இது அறிவும், புகழும், ஒளியும், செல்வமும், வெற்றியும், ஆரோக்கியம் முதலிய பலன்களையும் தரும்; யார் இதை படிக்கிறார்களோ, கேட்கிறார்களோ, ருத்ரா, அவர்கள் எல்லாம் அறிந்து சுவர்க்கத்திற்கு செல்வார்கள்.

ப்ரஹ்மோவாச । இதி வ்யாஸ மயா விஷ்ணோஃ புராணம் முக்திதம் ஶ்ருதம் । வ்யாஸ உவாச । ஶ்ருத்வைதத்காருடம் புண்யம் ப்ரஹ்மாஸ்மாநித்யுவாச ஹ ॥ ௧,௨௪௦.

பிரம்மா சொன்னார்: வியாசா, நான் உன்னிடமிருந்து விஷ்ணுவின் முக்தி தரும் புராணத்தை கேட்டேன். வியாசர் சொன்னார்: இந்த புண்யமான காருட புராணத்தை கேட்ட பிறகு பிரம்மா எங்களை நோக்கி இப்படிச் சொன்னார்.

தக்ஷநாரத முக்யாதிந் ப்ரஹ்ம த்யாந்ஹரிம் கதஃ । மயாபி துப்யம் ஸூதேந புராணம் கதிதம் பரம் ॥ ௧,௨௪௦.

தக்ஷன், நாரதர் மற்றும் முக்கிய முனிவர்கள் ஹரியை தியானித்து பிரம்மாவை அடைந்தார்கள்; நானும், சூதனாகிய நான், உனக்குப் பரமமான இந்த புராணத்தை எடுத்துரைத்தேன்.

யச்ச்ருத்வா ஸர்வவித்ப்ராப்தகாமோ ப்ரஹ்ம பலம் பவேத் । விஷ்ணுஃ ஸாரதமம்ப்ராஹ கருடம் காருடம் ததஃ ॥ ௧,௨௪௦.

இதை கேட்டால், எல்லாம் அறிந்து விருப்பம் கொண்டவன் பிரம்ம பலனை அடைவான்; விஷ்ணு காருடனுக்குச் சாரத்தை எடுத்துரைத்ததால் இதற்கு காருட புராணம் என்ற பெயர் வந்தது.

மஹாஸாரம் தர்மகாமதநமோக்ஷாதிதாயகம் । ஸூத உவாச । ஶௌநக ப்ரவரம் ப்ரோக்தம் புராணம் காருடம் தவ ॥ ௧,௨௪௦.

இது மிகச் சிறந்தது; தர்மம், காமம், செல்வம், முக்தி முதலிய பலன்களையும் தரும். சூதர் சொன்னார்: சௌணகரில் சிறந்தவரே, இந்த காருட புராணத்தை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்தேன்.

யதப்ரவீத்புரா வ்யாஸஃ ஸாரம் மாம் காருடேரிதம் । வ்யாஸஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணஶ்ச புராணம் காருடம் ஶுபம் । தேவம் த்யாயந்வேதமேகம் சதுர்தா வ்யபஜத்தரிஃ ॥ ௧,௨௪௦.

முன்பு வியாசர் கூறியது, நான் எடுத்துரைத்த காருட புராணத்தின் சாரம்; வியாசர் பிரம்மாவிடம் இருந்து இந்த மங்களமான காருட புராணத்தை கேட்டபின், ஒரே வேதத்தை ஹரியைக் குறித்துத் தியானித்து, அதை நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.

அஷ்டாதஶபுராணாநி தாநி மாம் ப்ராஹ வை ஶுகஃ । இதம் து காருடம் ஶ்ரேஷ்டம் மயா தே ஶௌநகேரிதம் ॥ ௧,௨௪௦.

அனைத்து பதினெட்டு புராணங்களையும் சுகர் எனக்குக் கூறினார்; ஆனால் இந்த காருட புராணமே சிறந்தது, அதை உங்களுக்குச் சௌணகரே எடுத்துரைத்தேன்.

முநீநாம் ஶ்ரு'ண்வதாம் மத்யே ப்ரு'ச்சதஃ ஸர்வவாசகம் । யஃ படேச்சணுயாத்வாபி ஶ்ராவயேத்வா ஸமாஹிதஃ ॥ ௧,௨௪௦.

முனிவர்கள் கேட்கும் இடத்தில், எல்லா கேள்விகளையும் கேட்டபோது, யார் இதைப் படிக்கிறார்களோ, கேட்கிறார்களோ, அல்லது மற்றவர்களுக்கு கவனமாகக் கேட்டுக்காட்டுகிறார்களோ—

ஸம்லிகேல்லேகயேத்வாபி தாரயேத்புஸ்தகே நநு । தர்மார்தோ ப்ராப்நுயாத்தர்மர்தார்தோ சார்தமாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.

அல்லது அதை எழுதி வைத்தாலும், புத்தகத்தில் பாதுகாத்தாலும், அவர் தர்மத்தையும் செல்வத்தையும் பெறுவார்; தர்மமும் செல்வமும் விரும்புபவர் செல்வத்தையும் பெறுவார்.

காமா நவாப்நுயாத்காமீ மோக்ஷார்தோ மோக்ஷமாப்நுயாத் । யத்யதிச்சதி தத்ஸர்வம் காருடஶ்ரவணால்லபேத் ॥ ௧,௨௪௦.

இன்பம் விரும்புபவர் இன்பத்தைப் பெறுவார்; முக்தி விரும்புபவர் முக்தியைப் பெறுவார்; யார் என்ன விரும்பினாலும், அந்த விருப்பங்கள் அனைத்தும் காருட புராணம் கேட்பதினால் கிடைக்கும்.

ப்ராஹ்மணோ வேதபாரஸ்ய கந்தா ஸ்யாந்நாத்ர ஸம்ஶயஃ । க்ஷத்த்ரியோ க்ஷத்த்ரியஸ்யாபி ரக்ஷிதா பவதீஹ ச ॥ ௧,௨௪௦.

வேதங்களை அறிந்த பிராமணர் நிச்சயம் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்; க்ஷத்திரியர், க்ஷத்திரியர்களில் கூட, பாதுகாப்பாளராக இருப்பார்.

நாந்யஸ்ய ஶ்ரவணம் ஹி ஸ்யாத்புராணம் வேதஸம்மிதம் । வதேத்யதி ஸ மூடாத்மா கீர்திஹாநிமவாப்நுயாத் ॥ ௧,௨௪௦.

வேதத்துடன் ஒப்பான இந்த புராணத்தை வேறு யாரும் கேட்கக் கூடாது; அறிவில்லாதவன் இதை எடுத்துரைத்தால், அவன் புகழ் குறையும்.

அந்யஸ்மை ச வதேத்வித்வாந் ப்ராஹ்மணோந்தரிதோ ய தி । ப்ராஹ்மணாந்தரிதை ஸர்வைஃ ஶ்ரோதவ்யம் காருடம் த்விதம ॥ ௧,௨௪௦.

ஒரு பண்டித பிராமணர் இதை மற்றொரு பிராமணருக்குச் சொன்னால், பிராமணர்கள் மட்டுமே இதை கேட்க வேண்டும்; இந்த காருட புராணம் எல்லா பிராமணர்களும் கேட்க வேண்டியது.

யதா விஷ்ணுஸ்ததா தார்க்ஷ்யஸ்தார்க்ஷ்யஸ்தோத்ராத்தரிஃ ஸ்துதஃ । காருடம் வஸுராஜஶ்ச ஶ்ருத்வா ஸர்வமவாப ஹ ॥ ௧,௨௪௦.

எப்படி விஷ்ணுவை காருடனும், காருடனைப் புகழும் ஸ்தோத்திரங்களாலும் புகழ்கிறார்களோ, அதுபோல் வசு மன்னன் காருட புராணத்தை கேட்டபின் எல்லாவற்றையும் பெற்றார்.

வருருவாச । நமஸ்யாமி மஹாபாஹும் ககேத்ர ஹரிவாஹநம் । விஷ்ணோர்த்வஸம்ஸ்தாநம் வித்ராஸிதமஹாஸுரம் ॥ ௧,௨௪௦.

வருரு சொன்னாள்: பெரும் புயங்களைக் கொண்ட பறவைகளின் அரசனும், ஹரியின் வாகனமும், விஷ்ணுவின் மேலே நிலை கொண்டவனும், அசுரர்களை பயமுறுத்தியவனும், உமக்கு நான் வணங்குகிறேன்.

நமஸ்தே நாகதர்பக்ந விநதாநந்தவர்தந । ஸுபக்ஷபாத நித்தப தீநதைத்யநிரீக்ஷித ॥ ௧,௨௪௦.

நாகர்களின் அகம்பாவத்தை அழித்தவனே, வினதையின் மகிழ்ச்சியை அதிகரித்தவனே, விரிந்த சிறகுகளால் நிழல் வீசுபவனே, உரக்க குரலால் ஒலிப்பவனே, துன்புறும் அசுரர்கள் உன்னை பார்த்து அச்சமடைந்தார்கள்; உமக்கு வணக்கம்.

பரஸ்பரஸ்ய ஶாபேந ஸுப்ரதீகவிபாவஸூ । கஜகச்சபதாம் ப்ராப்தௌ ப்ராதரௌசைவ ஸம்யுதௌ ॥ ௧,௨௪௦.

ஒருவருக்கொருவர் சாபம் இடம் பெற்றதால், சுப்ரதீகனும் விபாவஸுவும் என்ற இரு சகோதரர்களும் யானை மற்றும் ஆமை வடிவம் பெற்று, ஒன்றாக இணைந்தனர்.

யதுச்ச்ரிதௌ யோஜநாநி ஜஸ்தத்த்விகுணாயதஃ । கூர்மஸ்த்ரியோஜநோத்ஸோதா ஶதயோஜநவமடலஃ ॥ ௧,௨௪௦.

அவர்கள் உயர்த்தப்பட்டபோது, அவர்களின் நீளம் ஒரு யோஜனை அளவை விட இரட்டிப்பு ஆனது; ஆமை மூன்று யோஜனை ஆழமும், நூறு யோஜனை சுற்றளவும் கொண்டிருந்தது.