கருடபுராணம்

லோகப்ரஸித்தம் ஸ்தூலாக்யம் ஶரீரம் சரணாதிமத் । பஞ்சீக்ரு'தாநி பூதாநி தத்கார்யம் தத்ஸ்தமேவ ச ॥ ௧,௨௩௯.

உலகில் பரவலாக அறியப்படும், கால்கள் முதலிய உறுப்புகளுடன் கூடிய இந்த உடல், ஐந்து கலந்த பொருள்களின் விளைவாகும்; அது அவற்றில் நிலைத்திருக்கிறது.

ஸர்வம் ஶரீரஜாதம் ச ப்ராணிநாம் ஸ்தூலமீரிதம் । த்ரிதாஹ்ரி பரமாத்மஸ்தம் ஶரீரம் ப்ரோச்யதே புதைஃ ॥ ௧,௨௩௯.

எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பிறக்கும் உடல்கள் 'மூல உடல்' என அழைக்கப்படுகின்றன; அந்த உடல் பரமாத்மாவினுள் இருப்பதாக ஞானிகள் கூறுகிறார்கள், மேலும் அது மூன்று வகைப்படும்.

தேஹத்வயாபிகாமீ ச த்வமதோ ஜீவ ஏகதஃ । ஸ்வபேதவாக்யாத்ப்ரஹ்மைவ ப்ரவிஷ்டம் தேஹயோர்த்வயோஃ ॥ ௧,௨௩௯.

நீ, தனி ஆன்மா, இரு உடல்களிலும் புகுந்து வாழ்கிறாய்; வேறுபாடு என்ற உபதேசப்படி, இரு உடல்களிலும் பிரம்மமே நுழைந்துள்ளது.

ஜலார்க்வவத்வதரவஜ்ஜீவஃ ப்ராணாதிதாரணஃ । ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்தீநாம் ஸாக்ஷீ ஜீவஃ ஸ ச ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௧,௨௩௯.

நீர், சூரியன், காற்று உயிரைத் தாங்கும் போல், உயிரும் உயிர், மூச்சைத் தாங்குகிறது; விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கத்தின் சாட்சியாக உயிர் நினைவுகூரப்படுகிறது.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்த்யாக்யைர்வ்யாதிரிக்தஶ்ச நிர்குணஃ । நிர்காதாவயவோஸம்கோ நித்யஶுத்தஸ்வபாவகஃ ॥ ௧,௨௩௯.

விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கம் எனப்படும் நிலைகளிலிருந்து வேறுபட்டவன், குணமில்லாதவன், உடல் பாகங்களும் பாசங்களும் இல்லாதவன், என்றும் தூய்மை வாய்ந்தவன்.

பரமாத்மைவ யஜ்ஜாக்ரத்ஸ்வப்நாத்யைர்யஸ்த்ரிதா மதஃ । அந்தஃ கரணராஶேஶ்சைவாந்தஃ கரணஃஸ்திதஃ ॥ ௧,௨௩௯.

விழிப்பு, கனவு முதலிய மூன்று நிலைகளாக கருதப்படுவது பரமாத்மா தான்; அந்த பரமாத்மா உள்ளுணர்வுகளின் கூட்டத்திலும், அந்த உள்ளுணர்வினுள்ளும் நிலைத்திருக்கிறார்.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்தீஶ்ச பஶ்யதோ விக்ரு'திஃ ஸதா । பலக்ரியாகாரகயோர்ஜாக்ரதாதீந்வதாம்யஹம் ॥ ௧,௨௩௯.

விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கத்தின் மாற்றங்களை எப்போதும் காண்பவன் நான்; விழிப்பு முதலியவற்றைப் போல் செயலும், அதன் விளைவுகளும் இருக்கின்றன என்று சொல்கிறேன்.

இந்த்ரியைரத விஜ்ஞாநம் ஜாக்ரத்ஸ்தாநமுதீரிதம் । ஜாக்ரத்ஸம்ஸ்காரஸம்பூதப்ரத்யயோ விஷயார்திநஃ ॥ ௧,௨௩௯.

புலன்கள் மூலம் அறிவு விழிப்பு நிலையில் ஏற்படுகிறது; விழிப்பில் உருவான நினைவுகளால், விருப்பமான பொருள்களை நாடும் எண்ணம் எழுகிறது.

ஸ்வப்நம் ஸுஷுப்திஃ கரணோபஸம்காதே தியஃ (ப) ஸ்தித (தி) । ப்ரஹ்மணஃ காரணாவஸ்தாயாம் ஸ்திதிஃ காலகாத்மநா ॥ ௧,௨௩௯.

கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கம் ஆகியவை, கருவிகள் எல்லாம் ஓய்ந்து, புத்தி அமைதியாக இருக்கும் போது நிகழ்கின்றன; பிரம்மத்தின் காரண நிலையில், இருப்பு கால வடிவில் உள்ளது.

க்ரமதோக்ரமதோ ஜீவோ ஜாக்ரதாதி ஸ பஶ்யதி । ஸமாத்யாரம்பகாலே து பூர்வமேவாவதாரயேத் ॥ ௧,௨௩௯.

உயிர், படிப்படியாக விழிப்பு முதலிய நிலைகளை அனுபவிக்கிறது; தியானம் தொடங்கும் போது, இதை முதலில் தெளிவாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

முமுக்ஷாவத ஸம்ஜாதே அந்தஃ கரணகேவலே । விலாபயேத்க்ஷேத்ரஜாதம் தத்க்ஷேத்ரம் பரிஶேஷயேத் ॥ ௧,௨௩௯.

விடுதலை வேண்டும் ஆசை எழும் போது, உள்ளுணர்வு மட்டும் நிலைத்திருக்கும்போது, வெளிப்பட்ட அனைத்தையும் நீக்கி, உண்மை நிலையை மட்டும் விட வேண்டும்.

பஞ்சீக்ரு'தேப்யோ பூதேப்யோ பாண்டாதி வ்யதிரிக்தகம் । யதா ம்ரு'தோ கடோ பிந்நோ நாஸ்தி தத்கார்யதஸ்ததா ॥ ௧,௨௩௯.

ஐந்து கலந்த பொருள்களிலிருந்து, பானை போன்ற பொருள்கள் தனித்துவம் பெறுகின்றன; மண் பானை உடைந்தால் அது இல்லாதது போல், அவற்றின் விளைவுகளும் இல்லாமல் போகின்றன.

பஞ்சீக்ரு'தாநி பூதாநி அபஞ்சீக்ரு'தபூததஃ । ஶம்ஸம்தி வ்யதிரேகேண ஶிஷ்டாஃ ஸூக்ஷ்மஶரீரகம் ॥ ௧,௨௩௯.

ஐந்து கலந்த பொருள்கள், ஒன்றாக கலக்கப்படாத பொருள்களிலிருந்து தோன்றும்; அவை தனித்துவமாகச் சுட்டிக்காட்டுவது, மீதமுள்ள சூட்சும உடலை.

அபஞ்சீக்ரு'தபூதேப்யோ ந லிங்கம் வ்யதிரிக்தகம் । ப்ரு'த்வ்யாதாரம் விநா நாஸ்தி விநா நாஸ்தி ச தேந ஸா ॥ ௧,௨௩௯.

ஒன்றாக கலக்கப்படாத பொருள்களிலிருந்து, சூட்சும உடல் தனித்துவமாக இல்லை; பூமியின் ஆதரமின்றி அது இல்லை, அதுவும் இல்லாமல் அது இல்லை.

தேஜஶ்ச வாயுநா நாஸ்தி வாயுஃ கேந விநா ந ஹி । யத்ப்ரஹ்மணா ச கம் நாஸ்தி ஶுத்த ப்ரஹ்ம விநா ச கம் ॥ ௧,௨௩௯.

தீ, காற்று இல்லாமல் இல்லை; காற்று, ஆகாயம் இல்லாமல் இல்லை; ஆகாயம் பிரம்மனால் இல்லாமல் இருந்தால், தூய பிரம்மமும் ஆகாயம் இல்லாமல் இல்லை.

ஶுத்தபாவஸ்ததா ஜாக்ரத்ஸ்வப்நாதீநாமஸம்பவஃ । ஜீவத்வவர்ஜிதஃ ப்ராப்தாத்மசைதந்யாநுரூபதஃ ॥ ௧,௨௩௯.

தூய இயல்பில் இருக்கும் போது, விழிப்பு, கனவு முதலிய நிலைகள் ஏற்படுவதில்லை; தனித்துவம் இல்லாமல், ஆத்மாவின் அறிவு படி அடையப்படுகிறது.

நித்யம் ஶுத்தம் புத்தமுக்தம் ஸத்யம் ப்ரஹ்மாத்விதீயகம் । தத்த்வம்பதாந்தௌ ஶிஷ்டௌ ச தத்காரோ ப்ரஹ்மவாசகஃ ॥ ௧,௨௩௯.

என்றும் தூய்மை, அறிவு, விடுதலை, உண்மை, இரண்டில்லாத பிரம்மம்; 'அது', 'நீ' என்ற சொற்களின் முடிவில், காரணம் பிரம்மத்தைச் சுட்டும்.

உகாரஶ்ச அகாரஶ்ச மகாரோயம்ரு'கத்வயஃ । ப்ரஹ்மாஹமஸ்ம்யஹம் ப்ரஹ்மஜ்ஞாநமஜ்ஞாநவர்தநம் ॥ ௧,௨௩௯.

"உ" என்ற எழுத்தும், "அ" என்ற எழுத்தும், இந்த "ம்" என்ற எழுத்தும் இரு மறைமறைந்த மிருகங்களைப் போல் உள்ளன; நான் பிரம்மா, நான் பரம்பொருள், ஞானமும் அறியாமை வளர்வதும் நானே.

அயமாத்மா பரம் ஜ்யோதிஶ்சிந்நாமாநந்தரூபகஃ । ஸத்யம் ஜ்ஞாநமநதம் ஹி த்வமஸீதி ஶ்ருதீரிதம் ॥ ௧,௨௩௯.

இந்த ஆத்மா உயர்ந்த ஒளியாகும்; அது அறிவும் ஆனந்தமும் நிறைந்த வடிவம்; அது சத்தியம், ஞானம், முடிவில்லாதது என்று வேதங்கள் "நீ அதுவே" என்று அறிவிக்கின்றன.

அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி நிர்லேபமஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி ஸர்வகம் । யோஸாவாதித்யபுருஷஸோஸாவஹமநாதிமத் । கீதாஸாரோர்ऽஜுநாயோக்தோ யேந ப்ரஹ்மணி வை லயஃ ॥ ௧,௨௩௯.

நான் பரம்பொருள், எனக்கு எதுவும் ஒட்டாது; நான் பரம்பொருள், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன்; சூரியனில் உள்ள அந்த ஆத்மா நானே, ஆதியில்லாதவன்; இதை அர்ஜுனனுக்குக் கீதையின் சாரமாகக் கூறினேன்; யாரால் பரம்பொருளில் லயம் அடைகிறார்களோ அவனே நானும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௪௦ ஹரிருவாச । புராணம் காருடம் ருத்ர ப்ரோக்தம் ஸாரம் மயாதவ । ப்ரஹ்மாதீநாம் ஶ்ரு'ண்வதாம் ச புக்திமுக்திப்ரதாயகம் ॥ ௧,௨௪௦.

ஹரி சொன்னார்: ருத்ரா, நான் உனக்குக் கூறிய இந்த காருட புராணத்தின் சாரம், பிரம்மா முதலியோர் கேட்கும்போது, அவர்களுக்கு அனுபவமும் முக்தியும் தரும்.

வித்யாகீர்திப்ரபாலக்ஷ்மீஜயாரோக்யாதிகாரகம் । யஃ படேச்ச்ரு'ணுயாத்ருத்ர ஸர்வவித்ஸ திவம் வ்ரஜேத் ॥ ௧,௨௪௦.

இது அறிவும், புகழும், ஒளியும், செல்வமும், வெற்றியும், ஆரோக்கியம் முதலிய பலன்களையும் தரும்; யார் இதை படிக்கிறார்களோ, கேட்கிறார்களோ, ருத்ரா, அவர்கள் எல்லாம் அறிந்து சுவர்க்கத்திற்கு செல்வார்கள்.

ப்ரஹ்மோவாச । இதி வ்யாஸ மயா விஷ்ணோஃ புராணம் முக்திதம் ஶ்ருதம் । வ்யாஸ உவாச । ஶ்ருத்வைதத்காருடம் புண்யம் ப்ரஹ்மாஸ்மாநித்யுவாச ஹ ॥ ௧,௨௪௦.

பிரம்மா சொன்னார்: வியாசா, நான் உன்னிடமிருந்து விஷ்ணுவின் முக்தி தரும் புராணத்தை கேட்டேன். வியாசர் சொன்னார்: இந்த புண்யமான காருட புராணத்தை கேட்ட பிறகு பிரம்மா எங்களை நோக்கி இப்படிச் சொன்னார்.

தக்ஷநாரத முக்யாதிந் ப்ரஹ்ம த்யாந்ஹரிம் கதஃ । மயாபி துப்யம் ஸூதேந புராணம் கதிதம் பரம் ॥ ௧,௨௪௦.

தக்ஷன், நாரதர் மற்றும் முக்கிய முனிவர்கள் ஹரியை தியானித்து பிரம்மாவை அடைந்தார்கள்; நானும், சூதனாகிய நான், உனக்குப் பரமமான இந்த புராணத்தை எடுத்துரைத்தேன்.

யச்ச்ருத்வா ஸர்வவித்ப்ராப்தகாமோ ப்ரஹ்ம பலம் பவேத் । விஷ்ணுஃ ஸாரதமம்ப்ராஹ கருடம் காருடம் ததஃ ॥ ௧,௨௪௦.

இதை கேட்டால், எல்லாம் அறிந்து விருப்பம் கொண்டவன் பிரம்ம பலனை அடைவான்; விஷ்ணு காருடனுக்குச் சாரத்தை எடுத்துரைத்ததால் இதற்கு காருட புராணம் என்ற பெயர் வந்தது.

மஹாஸாரம் தர்மகாமதநமோக்ஷாதிதாயகம் । ஸூத உவாச । ஶௌநக ப்ரவரம் ப்ரோக்தம் புராணம் காருடம் தவ ॥ ௧,௨௪௦.

இது மிகச் சிறந்தது; தர்மம், காமம், செல்வம், முக்தி முதலிய பலன்களையும் தரும். சூதர் சொன்னார்: சௌணகரில் சிறந்தவரே, இந்த காருட புராணத்தை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்தேன்.

யதப்ரவீத்புரா வ்யாஸஃ ஸாரம் மாம் காருடேரிதம் । வ்யாஸஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணஶ்ச புராணம் காருடம் ஶுபம் । தேவம் த்யாயந்வேதமேகம் சதுர்தா வ்யபஜத்தரிஃ ॥ ௧,௨௪௦.

முன்பு வியாசர் கூறியது, நான் எடுத்துரைத்த காருட புராணத்தின் சாரம்; வியாசர் பிரம்மாவிடம் இருந்து இந்த மங்களமான காருட புராணத்தை கேட்டபின், ஒரே வேதத்தை ஹரியைக் குறித்துத் தியானித்து, அதை நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.

அஷ்டாதஶபுராணாநி தாநி மாம் ப்ராஹ வை ஶுகஃ । இதம் து காருடம் ஶ்ரேஷ்டம் மயா தே ஶௌநகேரிதம் ॥ ௧,௨௪௦.

அனைத்து பதினெட்டு புராணங்களையும் சுகர் எனக்குக் கூறினார்; ஆனால் இந்த காருட புராணமே சிறந்தது, அதை உங்களுக்குச் சௌணகரே எடுத்துரைத்தேன்.

முநீநாம் ஶ்ரு'ண்வதாம் மத்யே ப்ரு'ச்சதஃ ஸர்வவாசகம் । யஃ படேச்சணுயாத்வாபி ஶ்ராவயேத்வா ஸமாஹிதஃ ॥ ௧,௨௪௦.

முனிவர்கள் கேட்கும் இடத்தில், எல்லா கேள்விகளையும் கேட்டபோது, யார் இதைப் படிக்கிறார்களோ, கேட்கிறார்களோ, அல்லது மற்றவர்களுக்கு கவனமாகக் கேட்டுக்காட்டுகிறார்களோ—