கருடபுராணம்

மநஸஶ்சைந்த்ரியாணாம் ச ஐகாக்ர்யம் பரமம் தபஃ । ஶரீரஶோஷணம் வாபி க்ரு'ச்ச்ரசாந்த்ராயணாதிபிஃ ॥ ௧,௨௩௮.

மனமும், அறிவும் ஒருமுகமாக இருப்பதே உயர்ந்த தவம்; அல்லது கடினமான விரதங்கள் மூலம் உடலை சோர்வடையச் செய்வதும் தவமே.

வேதாந்தஶதருத்ரீயப்ரணவாதிஜப புதாஃ । ஸத்த்வஶுத்திகரம் பும்ஸாம் ஸ்வாத்யாயம் பரிசக்ஷதே ॥ ௧,௨௩௮.

வேதாந்தம், சதருத்ரியம், பிரணவம் போன்றவற்றை ஜபிப்பது மனதை சுத்தப்படுத்தும் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; அதையே ச்வாத்யாயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்துதிஸ்மரணபூஜாதிவாங்மநஃ காயகர்மபிஃ । அநிஶ்சலா ஹரௌ பக்திரேததீஶ்வரசிந்தநம் । ஆஸநம் ஸ்வஸ்திகம் ப்ரோக்தம் பத்மமர்தாஸநம் ததா ॥ ௧,௨௩௮.

பாடல், நினைவு, பூஜை போன்ற வாய்மொழி, மனம், உடல் செயல்களால் அசையாத பக்தி கொண்டிருப்பதே இறைவனை தியானிப்பது. ஸ்வஸ்திகம், பத்மம், அர்த்தாசனம் ஆகிய ஆசனங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன.

ப்ராணஃ ஸ்வதேஹஜோ வாயுராயாமஸ்தந்நிரோதநம் । இந்த்ரியாணாம் விசரதாம் விஷயேஷு த்வஸத்ஸ்விவ ॥ ௧,௨௩௮.

உடலில் பிறக்கும் உயிர்வாயுவே ப்ராணம்; அதைக் கட்டுப்படுத்துவதே ப்ராணாயாமம். அறிவுகள் பொருள்களில் சஞ்சரித்தாலும், அவை உண்மையில் அங்கு இல்லைபோல் இருக்கும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௩௯ ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஸந்நபி ப்ரஹ்ம தஸ்மாத்கம் மருத்காச்ச ததோऽநலஃ ॥ ௧,௨௩௯.

பகவான் கூறினார்: இருப்பிலிருந்து ஆகாயம் பிறந்தது; ஆகாயத்திலிருந்து காற்று, காற்றிலிருந்து தீ.

அக்நேராபஸ்ததஃ ப்ரு'த்வீ ப்ரபஞ்சாக்ரு'திஸூதிகா । ததஃ ஸப்ததஶம் லிங்கம் பஞ்சகர்மேந்த்ரியாணி ச ॥ ௧,௨௩௯.

தீயிலிருந்து நீர், பின்னர் பூமி, அதுவே உலக உருவுக்கான கருவாகும்; அதன் பின் பதினேழாவது தத்துவமான சூக்கும உடலும், ஐந்து கர்மேந்திரியங்களும் தோன்றின.

வாக்பாணிபாதம் பாயுஶ்சாப்யுபஸ்தமத தீந்த்ரியம் । ஶ்ரோத்ரம் த்வக்சக்ஷுஷீ ஜிஹ்வா க்ராணம் ஸ்யாத்பஞ்ச வாயவஃ ॥ ௧,௨௩௯.

வாக்கு, கை, கால், மலச்செலுத்தும் உறுப்பும், பிறப்புறுப்பும்; ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள்—கேட்கும் செவி, தொடும் தோல், பார்ப்பதற்கான கண்கள், ருசி அறியும் நாக்கு, வாசனை உணரும் மூக்கு—இவை ஐந்து வாயுக்கள்.

ப்ராணோபாநஃ ஸமாநஶ்ச வ்யாநஸ்தூதாந ஏவ ச । மநோந்தஃ கரணம் தீஶ்ச ஸ்யாந்மநஃ ஸம்ஶயாத்மகம் ॥ ௧,௨௩௯.

பிராணன், அபானன், சமானன், வ்யானன், உதானன்; மனம் உள்ளுறுப்பு, புத்தி அறிவு—மனம் எப்போதும் சந்தேகமுள்ளதாய் இருக்கும்.

புத்திர்நிஶ்சயரூபா து ஏதத்ஸூக்ஷ்மஸ்வரூபகம் । ஹிரண்யகர்பமாத்மீயஸூத்ரம் தத்கார்யாலிங்ககம் ॥ ௧,௨௩௯.

புத்தி உறுதியான அறிவாகும்; இதுவே சூக்கும வடிவம். ஹிரண்யகர்பம், தனிப்பட்ட ஆத்மா, சூத்திரம்—இவை எல்லாம் அதன் விளைவுகளும் அடையாளங்களும்.

பஞ்சீக்ரு'தாநி பூதாநி ஹ்யபஞ்சீக்ரு'தபூததஃ । பஞ்சீக்ரு'தேப்யோ பூதேப்யோ ப்ரஹ்மாண்டம் ஸமஜாயத ॥ ௧,௨௩௯.

ஐந்து வகை பொருள்கள், ஒன்றாக கலக்கப்படாத அவைமூலம், பின்னர் ஐந்து கலந்த பொருள்களிலிருந்து பிரபஞ்ச முட்டை தோன்றியது.

லோகப்ரஸித்தம் ஸ்தூலாக்யம் ஶரீரம் சரணாதிமத் । பஞ்சீக்ரு'தாநி பூதாநி தத்கார்யம் தத்ஸ்தமேவ ச ॥ ௧,௨௩௯.

உலகில் பரவலாக அறியப்படும், கால்கள் முதலிய உறுப்புகளுடன் கூடிய இந்த உடல், ஐந்து கலந்த பொருள்களின் விளைவாகும்; அது அவற்றில் நிலைத்திருக்கிறது.

ஸர்வம் ஶரீரஜாதம் ச ப்ராணிநாம் ஸ்தூலமீரிதம் । த்ரிதாஹ்ரி பரமாத்மஸ்தம் ஶரீரம் ப்ரோச்யதே புதைஃ ॥ ௧,௨௩௯.

எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பிறக்கும் உடல்கள் 'மூல உடல்' என அழைக்கப்படுகின்றன; அந்த உடல் பரமாத்மாவினுள் இருப்பதாக ஞானிகள் கூறுகிறார்கள், மேலும் அது மூன்று வகைப்படும்.

தேஹத்வயாபிகாமீ ச த்வமதோ ஜீவ ஏகதஃ । ஸ்வபேதவாக்யாத்ப்ரஹ்மைவ ப்ரவிஷ்டம் தேஹயோர்த்வயோஃ ॥ ௧,௨௩௯.

நீ, தனி ஆன்மா, இரு உடல்களிலும் புகுந்து வாழ்கிறாய்; வேறுபாடு என்ற உபதேசப்படி, இரு உடல்களிலும் பிரம்மமே நுழைந்துள்ளது.

ஜலார்க்வவத்வதரவஜ்ஜீவஃ ப்ராணாதிதாரணஃ । ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்தீநாம் ஸாக்ஷீ ஜீவஃ ஸ ச ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௧,௨௩௯.

நீர், சூரியன், காற்று உயிரைத் தாங்கும் போல், உயிரும் உயிர், மூச்சைத் தாங்குகிறது; விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கத்தின் சாட்சியாக உயிர் நினைவுகூரப்படுகிறது.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்த்யாக்யைர்வ்யாதிரிக்தஶ்ச நிர்குணஃ । நிர்காதாவயவோஸம்கோ நித்யஶுத்தஸ்வபாவகஃ ॥ ௧,௨௩௯.

விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கம் எனப்படும் நிலைகளிலிருந்து வேறுபட்டவன், குணமில்லாதவன், உடல் பாகங்களும் பாசங்களும் இல்லாதவன், என்றும் தூய்மை வாய்ந்தவன்.

பரமாத்மைவ யஜ்ஜாக்ரத்ஸ்வப்நாத்யைர்யஸ்த்ரிதா மதஃ । அந்தஃ கரணராஶேஶ்சைவாந்தஃ கரணஃஸ்திதஃ ॥ ௧,௨௩௯.

விழிப்பு, கனவு முதலிய மூன்று நிலைகளாக கருதப்படுவது பரமாத்மா தான்; அந்த பரமாத்மா உள்ளுணர்வுகளின் கூட்டத்திலும், அந்த உள்ளுணர்வினுள்ளும் நிலைத்திருக்கிறார்.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்தீஶ்ச பஶ்யதோ விக்ரு'திஃ ஸதா । பலக்ரியாகாரகயோர்ஜாக்ரதாதீந்வதாம்யஹம் ॥ ௧,௨௩௯.

விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கத்தின் மாற்றங்களை எப்போதும் காண்பவன் நான்; விழிப்பு முதலியவற்றைப் போல் செயலும், அதன் விளைவுகளும் இருக்கின்றன என்று சொல்கிறேன்.

இந்த்ரியைரத விஜ்ஞாநம் ஜாக்ரத்ஸ்தாநமுதீரிதம் । ஜாக்ரத்ஸம்ஸ்காரஸம்பூதப்ரத்யயோ விஷயார்திநஃ ॥ ௧,௨௩௯.

புலன்கள் மூலம் அறிவு விழிப்பு நிலையில் ஏற்படுகிறது; விழிப்பில் உருவான நினைவுகளால், விருப்பமான பொருள்களை நாடும் எண்ணம் எழுகிறது.

ஸ்வப்நம் ஸுஷுப்திஃ கரணோபஸம்காதே தியஃ (ப) ஸ்தித (தி) । ப்ரஹ்மணஃ காரணாவஸ்தாயாம் ஸ்திதிஃ காலகாத்மநா ॥ ௧,௨௩௯.

கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கம் ஆகியவை, கருவிகள் எல்லாம் ஓய்ந்து, புத்தி அமைதியாக இருக்கும் போது நிகழ்கின்றன; பிரம்மத்தின் காரண நிலையில், இருப்பு கால வடிவில் உள்ளது.

க்ரமதோக்ரமதோ ஜீவோ ஜாக்ரதாதி ஸ பஶ்யதி । ஸமாத்யாரம்பகாலே து பூர்வமேவாவதாரயேத் ॥ ௧,௨௩௯.

உயிர், படிப்படியாக விழிப்பு முதலிய நிலைகளை அனுபவிக்கிறது; தியானம் தொடங்கும் போது, இதை முதலில் தெளிவாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

முமுக்ஷாவத ஸம்ஜாதே அந்தஃ கரணகேவலே । விலாபயேத்க்ஷேத்ரஜாதம் தத்க்ஷேத்ரம் பரிஶேஷயேத் ॥ ௧,௨௩௯.

விடுதலை வேண்டும் ஆசை எழும் போது, உள்ளுணர்வு மட்டும் நிலைத்திருக்கும்போது, வெளிப்பட்ட அனைத்தையும் நீக்கி, உண்மை நிலையை மட்டும் விட வேண்டும்.

பஞ்சீக்ரு'தேப்யோ பூதேப்யோ பாண்டாதி வ்யதிரிக்தகம் । யதா ம்ரு'தோ கடோ பிந்நோ நாஸ்தி தத்கார்யதஸ்ததா ॥ ௧,௨௩௯.

ஐந்து கலந்த பொருள்களிலிருந்து, பானை போன்ற பொருள்கள் தனித்துவம் பெறுகின்றன; மண் பானை உடைந்தால் அது இல்லாதது போல், அவற்றின் விளைவுகளும் இல்லாமல் போகின்றன.

பஞ்சீக்ரு'தாநி பூதாநி அபஞ்சீக்ரு'தபூததஃ । ஶம்ஸம்தி வ்யதிரேகேண ஶிஷ்டாஃ ஸூக்ஷ்மஶரீரகம் ॥ ௧,௨௩௯.

ஐந்து கலந்த பொருள்கள், ஒன்றாக கலக்கப்படாத பொருள்களிலிருந்து தோன்றும்; அவை தனித்துவமாகச் சுட்டிக்காட்டுவது, மீதமுள்ள சூட்சும உடலை.

அபஞ்சீக்ரு'தபூதேப்யோ ந லிங்கம் வ்யதிரிக்தகம் । ப்ரு'த்வ்யாதாரம் விநா நாஸ்தி விநா நாஸ்தி ச தேந ஸா ॥ ௧,௨௩௯.

ஒன்றாக கலக்கப்படாத பொருள்களிலிருந்து, சூட்சும உடல் தனித்துவமாக இல்லை; பூமியின் ஆதரமின்றி அது இல்லை, அதுவும் இல்லாமல் அது இல்லை.

தேஜஶ்ச வாயுநா நாஸ்தி வாயுஃ கேந விநா ந ஹி । யத்ப்ரஹ்மணா ச கம் நாஸ்தி ஶுத்த ப்ரஹ்ம விநா ச கம் ॥ ௧,௨௩௯.

தீ, காற்று இல்லாமல் இல்லை; காற்று, ஆகாயம் இல்லாமல் இல்லை; ஆகாயம் பிரம்மனால் இல்லாமல் இருந்தால், தூய பிரம்மமும் ஆகாயம் இல்லாமல் இல்லை.

ஶுத்தபாவஸ்ததா ஜாக்ரத்ஸ்வப்நாதீநாமஸம்பவஃ । ஜீவத்வவர்ஜிதஃ ப்ராப்தாத்மசைதந்யாநுரூபதஃ ॥ ௧,௨௩௯.

தூய இயல்பில் இருக்கும் போது, விழிப்பு, கனவு முதலிய நிலைகள் ஏற்படுவதில்லை; தனித்துவம் இல்லாமல், ஆத்மாவின் அறிவு படி அடையப்படுகிறது.

நித்யம் ஶுத்தம் புத்தமுக்தம் ஸத்யம் ப்ரஹ்மாத்விதீயகம் । தத்த்வம்பதாந்தௌ ஶிஷ்டௌ ச தத்காரோ ப்ரஹ்மவாசகஃ ॥ ௧,௨௩௯.

என்றும் தூய்மை, அறிவு, விடுதலை, உண்மை, இரண்டில்லாத பிரம்மம்; 'அது', 'நீ' என்ற சொற்களின் முடிவில், காரணம் பிரம்மத்தைச் சுட்டும்.

உகாரஶ்ச அகாரஶ்ச மகாரோயம்ரு'கத்வயஃ । ப்ரஹ்மாஹமஸ்ம்யஹம் ப்ரஹ்மஜ்ஞாநமஜ்ஞாநவர்தநம் ॥ ௧,௨௩௯.

"உ" என்ற எழுத்தும், "அ" என்ற எழுத்தும், இந்த "ம்" என்ற எழுத்தும் இரு மறைமறைந்த மிருகங்களைப் போல் உள்ளன; நான் பிரம்மா, நான் பரம்பொருள், ஞானமும் அறியாமை வளர்வதும் நானே.

அயமாத்மா பரம் ஜ்யோதிஶ்சிந்நாமாநந்தரூபகஃ । ஸத்யம் ஜ்ஞாநமநதம் ஹி த்வமஸீதி ஶ்ருதீரிதம் ॥ ௧,௨௩௯.

இந்த ஆத்மா உயர்ந்த ஒளியாகும்; அது அறிவும் ஆனந்தமும் நிறைந்த வடிவம்; அது சத்தியம், ஞானம், முடிவில்லாதது என்று வேதங்கள் "நீ அதுவே" என்று அறிவிக்கின்றன.