கருடபுராணம்

அஹம் பஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ப்ரஸம்க்யாய விமுச்யதே । நவத்வாரமிதம் கேஹம் திஸ்ரு'ணாம்?பஞ்சஸாக்ஷிகம் ॥ ௧,௨௩௭.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி; பிரித்தறியும் அறிவால் விடுதலை பெறுகிறான். இந்த உடல் ஒன்பது வாயிலுடைய வீடு; மூன்று, ஐந்து ஆகியவை சாட்சிகள்.

க்ஷேத்ரஜ்ஞாதிஷ்டிதம் வித்வாந்யோ வேத ஸ வரஃ கவிஃ । அஶ்வமேதஸஹஸ்ராணி வாஜபேயஶதாநி ச । ஜ்ஞாநயஜ்ஞஸ்ய ஸர்வாணி கலாம் நார்ஹந்தி ஷோச்ஶீம் ॥ ௧,௨௩௭.

உடலில் உறையும் ஆன்மாவை உணர்ந்த அந்த அறிவாளி, அந்த சிறந்த முனிவர், ஆயிரக்கணக்கான அசுவமேத யாகங்களும் நூற்றுக்கணக்கான வாஜபேய யாகங்களும், அந்த ஞானயாகத்தின் ஒரு சிறு பகுதியை கூட சமமாக்க முடியாது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௩௮ ஶ்ரீபகவாநுவாச । யமஶ்ச நியம.பார்த ஆஸநம் ப்ராணஸம்யமஃ । ப்ரத்யாஹாரஸ்ததா த்யாநம் தாரணார்ஜுந ஸப்தமீ ॥ ௧,௨௩௮.

பகவான் கூறினார்: அடக்கம், ஒழுக்கம், ஆசனம், மூச்சை ஒழுங்குபடுத்துதல், அறிவை உட்கொள்ளுதல், தியானம், மற்றும் ஒருமனதாக நிலைநிற்றல்—இந்த ஏழு யோகத்தின் அங்குகள், அர்ஜுனா.

ஸமாதிரிதி சாஷ்டாங்கோ யோக உக்தோ விமுக்தயே । கர்மணா மநஸா வாசா ஸர்வபூதேஷு ஸர்வதா ॥ ௧,௨௩௮.

சமாதி என்பது எட்டாவது யோக அங்கம் என்று கூறப்படுகிறது, விடுதலிக்காக—செயலில், மனதில், வார்த்தையில், எல்லா உயிர்களிடமும் எப்போதும்.

ஹிம்ஸாவிராமகோ தர்மோ ஹ்யாஹிம்ஸா பரமம் ஸுகம் । விதிநா யா பவேத்திம்ஸா ஸா த்வஹிம்ஸா ப்ரகீர்திதா ॥ ௧,௨௩௮.

பொது நன்மைக்காக வன்முறையை விட்டு விலகும் தர்மமே உண்மையான அஹிம்சை, அதுவே மிக உயர்ந்த ஆனந்தம்; விதிப்படி செய்யப்படும் தீங்கும் அஹிம்சை என்றே அழைக்கப்படுகிறது.

ஸத்யம் ப்ரூயாத்ப்ரியம் ப்ரூயாந்ந ப்ரூயாத்ஸத்யமப்ரியம் । ப்ரியம் ச நாந்ரு'தம் ப்ரூயாதேஷ தர்மஃ ஸநாதநஃ ॥ ௧,௨௩௮.

உண்மையை பேச வேண்டும், இனிமையாக பேச வேண்டும்; கடினமான உண்மையை பேசக்கூடாது, இனிமையான பொய்யையும் பேசக்கூடாது—இதுவே சனாதன தர்மம்.

யச்சத்ரவ்யாபஹரணம் சௌர்யாத்வாத பலேந வா । ஸ்தேயம் தஸ்யாநாசரணமஸ்தேயம் தர்மஸாதநம் ॥ ௧,௨௩௮.

பிறருடைய பொருளை திருடுவதோ, பலவந்தமாக எடுத்துக்கொள்வதோ எதுவாக இருந்தாலும், அப்படிப்பட்ட திருட்டை தவிர்ப்பதே அஸ்தேயமாகும், அது தர்மத்தை அடைவதற்கான வழி.

கர்மணா மநஸா வாசா ஸர்வாவஸ்தாஸு ஸர்வதா । ஸர்வத்ர மைதுநத்யாகம் ப்ரஹ்மசர்யம் ப்ரசக்ஷதே ॥ ௧,௨௩௮.

செயலில், மனதில், வார்த்தையில், எல்லா நிலைகளிலும், எப்போதும்—எங்கும் காமத்தை முற்றிலும் விட்டு விலகுவதே பிரம்மச்சரியம் என்று கூறப்படுகிறது.

த்ரவ்யாணாமப்யநாதாநமாபத்ஸ்வபி ததேச்சயா । அபரிக்ரஹமித்யாஹுஸ்தம் ப்ரயத்நேந வர்ஜயேத் ॥ ௧,௨௩௮.

அவசியம் வந்தாலும், ஆசையால் இருந்தாலும், பொருள்களை ஏற்காமல் இருப்பதே அபரிக்ரஹம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதை மிகுந்த கவனத்துடன் தவிர்க்க வேண்டும்.

த்விதா ஶௌசம் ம்ரு'ஜ்ஜலாப்யாம் பாஹ்ய பாவாததாந்தராத் । யத்ரு'ச்சாலாபதஸ்துஷ்டிஃ ஸந்தோஷஃ ஸுகலக்ஷணம் ॥ ௧,௨௩௮.

சுத்தம் இருவகை—தண்ணீர் மற்றும் தூய்மை மூலம் வெளிப்புறம், மனநிலை மூலம் உள்ளுறுப்பு; யாதொரு பொருளும் எப்படியோ கிடைத்தால் அதில் திருப்தியடைவதே சந்தோஷம், அது ஆனந்தத்தின் குறியீடு.

மநஸஶ்சைந்த்ரியாணாம் ச ஐகாக்ர்யம் பரமம் தபஃ । ஶரீரஶோஷணம் வாபி க்ரு'ச்ச்ரசாந்த்ராயணாதிபிஃ ॥ ௧,௨௩௮.

மனமும், அறிவும் ஒருமுகமாக இருப்பதே உயர்ந்த தவம்; அல்லது கடினமான விரதங்கள் மூலம் உடலை சோர்வடையச் செய்வதும் தவமே.

வேதாந்தஶதருத்ரீயப்ரணவாதிஜப புதாஃ । ஸத்த்வஶுத்திகரம் பும்ஸாம் ஸ்வாத்யாயம் பரிசக்ஷதே ॥ ௧,௨௩௮.

வேதாந்தம், சதருத்ரியம், பிரணவம் போன்றவற்றை ஜபிப்பது மனதை சுத்தப்படுத்தும் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; அதையே ச்வாத்யாயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ்துதிஸ்மரணபூஜாதிவாங்மநஃ காயகர்மபிஃ । அநிஶ்சலா ஹரௌ பக்திரேததீஶ்வரசிந்தநம் । ஆஸநம் ஸ்வஸ்திகம் ப்ரோக்தம் பத்மமர்தாஸநம் ததா ॥ ௧,௨௩௮.

பாடல், நினைவு, பூஜை போன்ற வாய்மொழி, மனம், உடல் செயல்களால் அசையாத பக்தி கொண்டிருப்பதே இறைவனை தியானிப்பது. ஸ்வஸ்திகம், பத்மம், அர்த்தாசனம் ஆகிய ஆசனங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன.

ப்ராணஃ ஸ்வதேஹஜோ வாயுராயாமஸ்தந்நிரோதநம் । இந்த்ரியாணாம் விசரதாம் விஷயேஷு த்வஸத்ஸ்விவ ॥ ௧,௨௩௮.

உடலில் பிறக்கும் உயிர்வாயுவே ப்ராணம்; அதைக் கட்டுப்படுத்துவதே ப்ராணாயாமம். அறிவுகள் பொருள்களில் சஞ்சரித்தாலும், அவை உண்மையில் அங்கு இல்லைபோல் இருக்கும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௩௯ ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஸந்நபி ப்ரஹ்ம தஸ்மாத்கம் மருத்காச்ச ததோऽநலஃ ॥ ௧,௨௩௯.

பகவான் கூறினார்: இருப்பிலிருந்து ஆகாயம் பிறந்தது; ஆகாயத்திலிருந்து காற்று, காற்றிலிருந்து தீ.

அக்நேராபஸ்ததஃ ப்ரு'த்வீ ப்ரபஞ்சாக்ரு'திஸூதிகா । ததஃ ஸப்ததஶம் லிங்கம் பஞ்சகர்மேந்த்ரியாணி ச ॥ ௧,௨௩௯.

தீயிலிருந்து நீர், பின்னர் பூமி, அதுவே உலக உருவுக்கான கருவாகும்; அதன் பின் பதினேழாவது தத்துவமான சூக்கும உடலும், ஐந்து கர்மேந்திரியங்களும் தோன்றின.

வாக்பாணிபாதம் பாயுஶ்சாப்யுபஸ்தமத தீந்த்ரியம் । ஶ்ரோத்ரம் த்வக்சக்ஷுஷீ ஜிஹ்வா க்ராணம் ஸ்யாத்பஞ்ச வாயவஃ ॥ ௧,௨௩௯.

வாக்கு, கை, கால், மலச்செலுத்தும் உறுப்பும், பிறப்புறுப்பும்; ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள்—கேட்கும் செவி, தொடும் தோல், பார்ப்பதற்கான கண்கள், ருசி அறியும் நாக்கு, வாசனை உணரும் மூக்கு—இவை ஐந்து வாயுக்கள்.

ப்ராணோபாநஃ ஸமாநஶ்ச வ்யாநஸ்தூதாந ஏவ ச । மநோந்தஃ கரணம் தீஶ்ச ஸ்யாந்மநஃ ஸம்ஶயாத்மகம் ॥ ௧,௨௩௯.

பிராணன், அபானன், சமானன், வ்யானன், உதானன்; மனம் உள்ளுறுப்பு, புத்தி அறிவு—மனம் எப்போதும் சந்தேகமுள்ளதாய் இருக்கும்.

புத்திர்நிஶ்சயரூபா து ஏதத்ஸூக்ஷ்மஸ்வரூபகம் । ஹிரண்யகர்பமாத்மீயஸூத்ரம் தத்கார்யாலிங்ககம் ॥ ௧,௨௩௯.

புத்தி உறுதியான அறிவாகும்; இதுவே சூக்கும வடிவம். ஹிரண்யகர்பம், தனிப்பட்ட ஆத்மா, சூத்திரம்—இவை எல்லாம் அதன் விளைவுகளும் அடையாளங்களும்.

பஞ்சீக்ரு'தாநி பூதாநி ஹ்யபஞ்சீக்ரு'தபூததஃ । பஞ்சீக்ரு'தேப்யோ பூதேப்யோ ப்ரஹ்மாண்டம் ஸமஜாயத ॥ ௧,௨௩௯.

ஐந்து வகை பொருள்கள், ஒன்றாக கலக்கப்படாத அவைமூலம், பின்னர் ஐந்து கலந்த பொருள்களிலிருந்து பிரபஞ்ச முட்டை தோன்றியது.

லோகப்ரஸித்தம் ஸ்தூலாக்யம் ஶரீரம் சரணாதிமத் । பஞ்சீக்ரு'தாநி பூதாநி தத்கார்யம் தத்ஸ்தமேவ ச ॥ ௧,௨௩௯.

உலகில் பரவலாக அறியப்படும், கால்கள் முதலிய உறுப்புகளுடன் கூடிய இந்த உடல், ஐந்து கலந்த பொருள்களின் விளைவாகும்; அது அவற்றில் நிலைத்திருக்கிறது.

ஸர்வம் ஶரீரஜாதம் ச ப்ராணிநாம் ஸ்தூலமீரிதம் । த்ரிதாஹ்ரி பரமாத்மஸ்தம் ஶரீரம் ப்ரோச்யதே புதைஃ ॥ ௧,௨௩௯.

எல்லா உயிரினங்களுக்கும் பிறக்கும் உடல்கள் 'மூல உடல்' என அழைக்கப்படுகின்றன; அந்த உடல் பரமாத்மாவினுள் இருப்பதாக ஞானிகள் கூறுகிறார்கள், மேலும் அது மூன்று வகைப்படும்.

தேஹத்வயாபிகாமீ ச த்வமதோ ஜீவ ஏகதஃ । ஸ்வபேதவாக்யாத்ப்ரஹ்மைவ ப்ரவிஷ்டம் தேஹயோர்த்வயோஃ ॥ ௧,௨௩௯.

நீ, தனி ஆன்மா, இரு உடல்களிலும் புகுந்து வாழ்கிறாய்; வேறுபாடு என்ற உபதேசப்படி, இரு உடல்களிலும் பிரம்மமே நுழைந்துள்ளது.

ஜலார்க்வவத்வதரவஜ்ஜீவஃ ப்ராணாதிதாரணஃ । ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்தீநாம் ஸாக்ஷீ ஜீவஃ ஸ ச ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௧,௨௩௯.

நீர், சூரியன், காற்று உயிரைத் தாங்கும் போல், உயிரும் உயிர், மூச்சைத் தாங்குகிறது; விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கத்தின் சாட்சியாக உயிர் நினைவுகூரப்படுகிறது.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்த்யாக்யைர்வ்யாதிரிக்தஶ்ச நிர்குணஃ । நிர்காதாவயவோஸம்கோ நித்யஶுத்தஸ்வபாவகஃ ॥ ௧,௨௩௯.

விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கம் எனப்படும் நிலைகளிலிருந்து வேறுபட்டவன், குணமில்லாதவன், உடல் பாகங்களும் பாசங்களும் இல்லாதவன், என்றும் தூய்மை வாய்ந்தவன்.

பரமாத்மைவ யஜ்ஜாக்ரத்ஸ்வப்நாத்யைர்யஸ்த்ரிதா மதஃ । அந்தஃ கரணராஶேஶ்சைவாந்தஃ கரணஃஸ்திதஃ ॥ ௧,௨௩௯.

விழிப்பு, கனவு முதலிய மூன்று நிலைகளாக கருதப்படுவது பரமாத்மா தான்; அந்த பரமாத்மா உள்ளுணர்வுகளின் கூட்டத்திலும், அந்த உள்ளுணர்வினுள்ளும் நிலைத்திருக்கிறார்.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்தீஶ்ச பஶ்யதோ விக்ரு'திஃ ஸதா । பலக்ரியாகாரகயோர்ஜாக்ரதாதீந்வதாம்யஹம் ॥ ௧,௨௩௯.

விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கத்தின் மாற்றங்களை எப்போதும் காண்பவன் நான்; விழிப்பு முதலியவற்றைப் போல் செயலும், அதன் விளைவுகளும் இருக்கின்றன என்று சொல்கிறேன்.

இந்த்ரியைரத விஜ்ஞாநம் ஜாக்ரத்ஸ்தாநமுதீரிதம் । ஜாக்ரத்ஸம்ஸ்காரஸம்பூதப்ரத்யயோ விஷயார்திநஃ ॥ ௧,௨௩௯.

புலன்கள் மூலம் அறிவு விழிப்பு நிலையில் ஏற்படுகிறது; விழிப்பில் உருவான நினைவுகளால், விருப்பமான பொருள்களை நாடும் எண்ணம் எழுகிறது.

ஸ்வப்நம் ஸுஷுப்திஃ கரணோபஸம்காதே தியஃ (ப) ஸ்தித (தி) । ப்ரஹ்மணஃ காரணாவஸ்தாயாம் ஸ்திதிஃ காலகாத்மநா ॥ ௧,௨௩௯.

கனவு, ஆழ்நிலை உறக்கம் ஆகியவை, கருவிகள் எல்லாம் ஓய்ந்து, புத்தி அமைதியாக இருக்கும் போது நிகழ்கின்றன; பிரம்மத்தின் காரண நிலையில், இருப்பு கால வடிவில் உள்ளது.