கருடபுராணம்

யோகிநாம் கதிதா தோஷா யோகவிக்நப்ரவர்தகாஃ । ஸ்தித்யர்தம் மநஸஃ ஸர்வம் ஸ்தூலரூபம் விசிந்தயேத் ॥ ௧,௨௩௫.

யோகிகளுக்குக் கூறப்பட்ட குறைகள் யோகத்திற்கு தடையாகும். மனம் நிலைத்திருக்க, எல்லா வெளிப்படையான வடிவங்களையும் மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

தத்வ்ரதம் நிஶ்சலீபூதம் ஸூய்யஸ்தம் ஸ்திரதாம் வ்ரஜேத் । ந விநா பரமாத்மாநம் கிஞ்சிஜ்ஜகதி வித்யதே ॥ ௧,௨௩௫.

அந்த விரதம் அசையாமல், சூரியனில் நிலைபெற்றால், அது உறுதியை அடைகிறது. பரமாத்மாவைத் தவிர இந்த உலகில் எதுவும் இல்லை.

விஶ்வரூபம் தமேவைகமிதி ஜ்ஞாத்வா விமுஞ்சதி । ஓங்காரம் பரமம் ப்ரஹ்ம த்யாயேதப்ஜஸ்திதம் விபும் ॥ ௧,௨௩௫.

அவன் ஒருவனே இந்த உலகிற்கு எல்லா வடிவங்களும் என்று அறிந்தவுடன், ஆசைகளை விட்டுவிடுகிறான். ஓம் என்ற பரம்பொருளை, அத்துடன் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவனை, தாமரையில் அமர்ந்தவனை தியானிக்க வேண்டும்.

க்ஷேத்ரக்ஷேத்ரஜ்ஞரஹிதம் ஜபேந்மாத்ராத்ரயாந்விதம் । ஹ்ரு'தி ஸஞ்சிந்தயேத்பூர்வம் ப்ரதாநம் தஸ்ய சோபரி ॥ ௧,௨௩௫.

க்ஷேத்திரமும் க்ஷேத்திரஞானியும் இல்லாத, மூன்று அளவுகளும் உடைய ஓம் என்ற மந்திரத்தை ஜபிக்க வேண்டும். முதலில் இதயத்தில் அந்த ஆதிப்பொருளை, அதன் மேலாகவும் சிந்திக்க வேண்டும்.

தமோ ரஜஸ்ததா ஸத்த்வம் மண்டலத்ரிதயம் க்ரமாத் । க்ரு'ஷ்ணரக்தஸிதம் தஸ்மிந்புருஷம் ஜீவஸம்ஜ்ஞிதம் ॥ ௧,௨௩௫.

இருள், ஆசை, நன்மை என்ற மூன்று வட்டங்கள் முறையே கருப்பு, சிவப்பு, வெள்ளை நிறங்களில் உள்ளன. அவற்றுக்குள் உயிரென அழைக்கப்படும் அந்த மனிதன் இருக்கிறான்.

தஸ்யோபரி குணைஶ்வர்யமஷ்டபத்ரம் ஸரோருஹம் । ஜ்ஞாநம் து கர்ணிகா தத்ர விஜ்ஞாநம் கேஸராஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௨௩௫.

அதன் மேல் குணங்களின் சிறப்பை காட்டும் எட்டுத் தளிர்கள் உடைய தாமரை உள்ளது. அதில் அறிவு கர்ணிகையாகும்; விவேகம் அதன் ரேஷ்மிகள் எனப்படுகிறது.

வைராக்யநாலம் தத்கந்தோ வைஷ்ணவோ தர்ம உத்தமஃ । கர்ணிகாயாம் ஸ்திதம் தத்ர ஜீவவந்நிஶ்சலம் விபு ॥ ௧,௨௩௫.

விரகமே அதன் தண்டு; அதன் வேர் உயர்ந்த வைஷ்ணவ தர்மம். அந்த கர்ணிகையில், உயிர்போல் அசையாமல், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன் இருக்கிறான்.

த்யாயேதுரஸி ஸம்யுக்தமோங்காரம் முக்திஸாதகம் । த்யாயந்யதி த்யஜேத்ப்ராணாந்யாதி ப்ரஹ்ம ஸ்வஸந்நிதிம் ॥ ௧,௨௩௫.

இதயத்தில் ஒன்றாக இணைந்த ஓம் என்ற மந்திரத்தை, விடுதலைக்கான வழியாக தியானிக்க வேண்டும். தியானிக்கும்போது உயிரை விட்டால், பிரம்மத்தில், தன் சொந்த இடத்தில் சேர்கிறான்.

ஹரிம் ஸம்ஸ்தாப்ய தேஹாப்ஜே த்யாயந்யோ கீ ச பக்திபாக் । ஆத்மாநமாத்மநா கேசித்பஶ்யந்தி த்யாநசக்ஷுஷஃ ॥ ௧,௨௩௫.

உடல் எனும் தாமரையில் ஹரியை நிறுவி, யோகி பக்தியுடன் தியானிக்கிறான். சிலர் தியானக் கண்கள் மூலம், ஆத்மாவை ஆத்மாவால் காண்கிறார்கள்.

ஸாம்க்யபுத்த்யா ததைவாந்யே யோகேநாந்யே து யோகிநஃ । ப்ரஹ்மப்ரகாஶகம் ஜ்ஞாநம் பவபந்தவிபேதநம் ॥ ௧,௨௩௫.

சாங்க்ய அறிவால் சிலர், யோகத்தின் மூலம் மற்ற யோகிகள், பிரம்மத்தை வெளிப்படுத்தும் அறிவை அடைகிறார்கள்; அது பந்தத்தை அழிக்கிறது.

தத்ரைகசித்ததாயோகோ முக்திதோ நாத்ர ஸம்ஶயஃ । ஜிதேந்த்ரியாத்மகரணோ ஜ்ஞாநத்ரு'ப்தோ ஹி யோ பவேத் ॥ ௧,௨௩௫.

அங்கு ஒருமனதாக இருப்பது விடுதலை தரும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை. உணர்ச்சிகளையும் மனத்தையும் வென்று, அறிவில் மயங்கும் ஒருவர் இதை அடைவார்.

ஸ முக்தஃ கத்யதே யோகீ பரமாத்மந்யவஸ்திதஃ । ஆஸநஸ்தாநவிதயோ ந யோகஸ்ய ப்ரஸாதகாஃ ॥ ௧,௨௩௫.

பரமாத்மாவில் நிலைபெற்ற அந்த யோகி விடுதலை பெற்றவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான். ஆசனங்களும், இடங்களைத் தேர்வதும் யோகத்திற்கு வழி அல்ல.

விலம்பஜநகாஃ ஸர்வே விஸ்தராஃ பரிகீர்திதாஃ । ஶிஶுபாலஃ ஸித்திமாப ஸ்மரணாப்யாஸகௌரவாத் ॥ ௧,௨௩௫.

அனைத்து விரிவான முறைகளும் தாமதத்தை உண்டாக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. ஶிஶுபாலன் நினைவு பயிற்சியில் தீவிரம் காட்டியதால் சித்தியை அடைந்தான்.

யோகாப்யாஸம் ப்ரகுர்வந்தஃ பஸ்யந்த்யாத்மாநமாத்மநா । ஸர்வபூதேஷு காருண்யம் வித்வேஷம் விஷயேஷு ச ॥ ௧,௨௩௫.

யோகப் பயிற்சி செய்யும்ோர், ஆத்மாவால் ஆத்மாவை காண்கிறார்கள்; எல்லா உயிர்களிடமும் கருணை காட்டி, விஷயங்களில் விருப்பு காட்டுகிறார்கள்.

குப்தஶிஶ்ரோதராதிஶ்ச குர்வந்யோகீ விமுச்யதே । இந்த்ரியைரிந்த்ரியார்தாம்ஸ்து ந ஜாநாதி நரோ யதா ॥ ௧,௨௩௫.

மறைந்த இடங்களிலும், குகைகளிலும் பயிற்சி செய்கிற யோகி விடுதலை பெறுகிறான். ஒருவன் உணர்வுகள் மூலம் விஷயங்களை அறியாதபோது, அவன் விடுதலை அடைகிறான்.

காஷ்டவத்ப்ரஹ்மஸம்லீநோ யோகீ முக்தஸ்ததா பவேத் । ஸர்வவர்ணாஃ ஶ்ரியஃ ஸர்வாஃ க்ரு'த்வா பாபாநி பஸ்மஸாத் ॥ ௧,௨௩௫.

மரம்போல் பிரம்மத்தில் லயித்தால், அப்போது யோகி விடுதலை பெறுகிறான். எல்லா ஜாதிகளும், எல்லா செல்வங்களும், பாவங்களை சாம்பலாக்கிவிட்டபின்.

த்யாநாக்நிநா ச மேதாவீ லபதே பரமாம் கதிம் । மந்தநாத்த்ரு'ஶ்யதே ஹ்யக்நிஸ்தத்வத்த்யாநேந வை ஹரிஃ ॥ ௧,௨௩௫.

தியானத்தின் அக்கினியால் ஞானி உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான். எப்படி இரு மரக்குச்சிகளை உரசியால் அக்கினி உருவாகிறதோ, அதுபோல் தியானத்தால் ஹரி வெளிப்படுகிறார்.

ப்ரஹ்மாத்மநோர்யதைகத்வம் ஸ யோகஶ்சோத்தமோத்தமஃ । பாஹ்யரூபைர்ந முக்திஸ்து சாந்தஸ்தைஃ ஸ்யாத்யமாதிபிஃ ॥ ௧,௨௩௫.

பிரம்மமும் ஆன்மாவும் ஒன்றாகும் நிலையே எல்லா யோகங்களிலும் உயர்ந்தது; வெளிப்புற வடிவங்களாலும், உள்ளார்ந்த கட்டுப்பாடுகளாலும் விடுதலை கிடையாது.

ஸாங்க்யஜ்ஞாநேந யோகேந வேதாந்தஶ்ரவணேந ச । ப்ரத்யக்ஷதாத்மநோ யா ஹி ஸா முக்திரபிதீயதே । அநாத்மந்யாத்மரூபத்வமஸதஃ ஸத்ஸ்வரூபதா ॥ ௧,௨௩௫.

சாங்க்ய அறிவாலும், யோகத்தாலும், வேதாந்தத்தை கேட்பதாலும் நேரடியாக ஆன்மாவை உணர்வதே முத்தி எனப்படுகிறது; அநாத்மாவிலே ஆத்மாவை காண்பதும், பொய்யிலே உண்மையை உணர்வதும் இதுவே.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௩௬ ஶ்ரீபகவாநுவாச । ஆத்மஜ்ஞாநம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு நாரத தத்த்வதஃ । அத்வைதம் ஸாங்க்யமித்யாஹுர்யோகஸ்தத்ரைகசித்ததா ॥ ௧,௨௩௬.

பகவான் கூறினார்: நாரதா, நான் உனக்கு ஆன்மா அறிவை உண்மையாக விளக்குகிறேன்; கவனமாக கேள். இருமையின்மை என்பதே சாங்க்யம் என்று கூறுவர்; அதில் மனதை ஒன்றாக்குவது தான் யோகம்.

அத்வைதயோகஸம்பந்நாஸ்தே முச்யந்தேऽதிபந்தநாத் । அதீதாரப்தமாகாமி கர்ம நஶ்யதி போததஃ ॥ ௧,௨௩௬.

இருமையற்ற யோகத்தை அடைந்தவர்கள் மிகக் கடும் பந்தங்களிலிருந்து விடுபடுவர்; கடந்தது, நிகழ்காலம், வருங்காலம் ஆகிய கர்மைகள் அறிவால் அழிகின்றன.

ஸத்விசாரகுடாரேண ச்சிந்நஸம்ஸாரபாதபஃ । ஜ்ஞாநவைராக்யதீர்தேந லபதே வைஷ்ணவம் பதம் ॥ ௧,௨௩௬.

உண்மைத் தியானம் என்ற கோடாலியால் பிறவிப் பெருங்கட்சி வெட்டப்படுகிறது; அறிவும் பற்றின்மையும் என்ற புனித நீரில் விஷ்ணுவின் நிலை அடையப்படுகிறது.

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்தம் ச மாயா த்ரிபுரமுச்யதே । அத்ரைவாந்தர்கதம் ஸர்வம் ஶாஶ்வதே நாத்வயே பதே ॥ ௧,௨௩௬.

விழிப்பு, கனவு, ஆழ்நிலை தூக்கம் ஆகிய மூன்றும் மாயையின் மூன்று நகரங்கள் என அழைக்கப்படுகின்றன; இவற்றிலேயே எல்லாம் நிலைத்திருக்கிறது, அந்த நித்திய இருமையற்ற நிலையில்.

நாமரூபக்ரியாஹீநம் ஸர்வம் தத்பரமம் பதம் । ஜகத்க்ரு'த்வேஶ்வரோऽநந்தம் ஸ்வயமத்ர ப்ரவிஷ்டவாந் ॥ ௧,௨௩௬.

பெயர், உருவம், செயல் இன்றி இருக்கும் அந்த பரம நிலையே எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரம்; உலகத்தை உருவாக்கி, அந்த முடிவில்லா இறைவன் தானே அதில் நுழைந்திருக்கிறார்.

வேதாஹமேதம் புருஷம் சித்ரூபம் தமஸஃ பரம் । ஸோऽஹமஸ்மீதி மோக்ஷாய நாந்யஃ பந்தா விமுக்தயே ॥ ௧,௨௩௬.

நான் அந்த சித்துருவான புருஷனை அறிகிறேன்; அவர் இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவர். 'நானே அவன்' என்று உணர்வதே முத்திக்கான வழி; விடுதலிக்கு வேறு வழி இல்லை.

ஶ்ரவணம் மநநம் த்யாநம் ஜ்ஞாநாநாம் சைவ ஸாதநம் । யஜ்ஞதாநதபஸ்தீர்தவேதைர்முக்திர்ந லப்யதே ॥ ௧,௨௩௬.

கேட்பதும், சிந்திப்பதும், தியானிப்பதும், அறிவை அடைவதற்கான முயற்சிகளும்—all liberation is not attained by sacrifices, gifts, austerities, pilgrimages, or the Vedas.

த்யாகேந கேநசித்த்யாநபூஜாகர்மாதிபிர்யதா । த்விவிதம் வேதவசநம் குரு கர்ம த்யஜேதி ச ॥ ௧,௨௩௬.

எதையாவது துறப்பதாலும், தியானம், பூஜை, செயல்கள் போன்றவற்றாலும்—இவ்வாறு வேதம் இரு விதமாகச் சொல்கிறது: 'செயல் செய்' என்றும் 'செயலைத் துற' என்றும்.

யஜ்ஞாதயோ விமுக்தாநாம் நிஷ்காமாநாம் விமுக்தயே । அந்தஃ கரணஶுத்த்யர்தமூசுரேவாத்ர கேசந ॥ ௧,௨௩௬.

யாகங்கள் போன்றவை, ஆசை இல்லாத விடுதலையடைந்தவர்களுக்கு, உள்ளார்ந்த மனம் தூய்மை பெறும் பொருட்டு என்று சிலர் கூறுகின்றனர்.

ஏகேந ஜந்மநா ஜ்ஞாநந்முக்திர்ந த்வைதபாவிநாம் । யோகப்ரஷ்டாஃ குயோகாஶ்ச விப்ரா யோகிகுலோத்பவாஃ ॥ ௧,௨௩௬.

அறிவால் ஒரே பிறப்பில் முத்தி கிடைக்கும்; இருமை காண்போருக்கு அது இல்லை. யோகத்தில் தவறிப்போனவர்களும், தவறான யோகத்தைச் செயல்படுத்துவோரும், யோக குடும்பத்தில் பிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களும் கூட.