கருடபுராணம்

அசிரால்லபதே மோக்ஷம் சித்வா ஸம்ஸாரபந்தநம் । அந்யோऽபி யோ ஜபேத்பக்த்யா த்ரிஸந்த்யம் நியதஃ ஶுசிஃ ॥ ௧,௨௩௪.

அவர் விரைவில் சஞ்சார பந்தங்களை அறுத்து, மோக்ஷத்தை அடைவார். மற்றொருவர் பக்தியுடன், தூய்மையுடன், ஒழுங்காக தினமும் மூன்று வேளை ஜபித்தாலும்—

இதம் ஸ்தோத்ரம் முநே ஸோऽபி ஸர்வகாமமவாப்நுயாத் । புத்ரார்தோ லபதே புத்ராந்பத்தோ முச்யதே பந்தநாத் ॥ ௧,௨௩௪.

அந்த முனிவரும் இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் மூலம் எல்லா ஆசைகளையும் பெறுவார்; பிள்ளை வேண்டும் என்றால் பிள்ளைகள் கிடைக்கும், கட்டுப்பட்டவன் பந்தத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

ரோகாத்விமுச்யதே ராகீ லபதே நிர்தநோ தநம் । வித்யார்தோ லபதே வித்யாம் பக்யம் கீர்தி ச விந்ததி ॥ ௧,௨௩௪.

நோயாளி நோயிலிருந்து விடுபடுவான்; ஆசையுள்ளவன் செல்வம் பெறுவான்; கல்வி விரும்புபவன் கல்வி பெறுவான்; அதிர்ஷ்டமும் புகழும் அடைவான்.

ஜாதி ஸ்மரத்வம் மேதாவீ யத்யதிச்சதி சேதஸா । ஸ தந்யஃ ஸர்வவித்ப்ராஜ்ஞஃஸ ஸாதுஃ ஸர்வகர்மக்ரு'த் ॥ ௧,௨௩௪.

யார் மனதில் என்ன வேண்டுமோ—பிறவிகள் ஞாபகம் அல்லது புத்தி—அவர் பாக்கியசாலி, எல்லாம் அறிந்தவர், அறிவாளி, எல்லா செயல்களிலும் சிறந்தவர் ஆவார்.

ஸ ஸத்யவாகூசுசிர்தாதா யஃ ஸ்தௌதி புருஷோத்தமம் । அஸம்பாஷ்யா ஹி தே ஸர்வே ஸர்வதர்மபஹிஷ்க்ரு'தாஃ ॥ ௧,௨௩௪.

புருஷோத்தமனைப் புகழும் அவர் உண்மையாளர், தூய்மையாளர், தானம் செய்யும் ஒருவர். மற்றவர்கள் எல்லா தர்மத்திலிருந்தும் விலக்கப்பட்டவர்கள்; அவர்களைச் சேரவே கூடாது.

யேஷாம் ப்ரவர்தநே நாஸ்தி ஹரிமுத்திஶ்ய ஸத்க்ரியா । ந ஶுத்தம் வித்யதே தஸ்ய மநோ வாக்ச துராத்மநஃ ॥ ௧,௨௩௪.

யாருடைய நடத்தையில் ஹரியை நோக்கி நல்ல செயல் இல்லையோ, அவர்களின் மனமும் பேச்சும் தூய்மையில்லை; அவர்கள் தீய மனம் கொண்டவர்கள்.

யஸ்ய ஸர்வார்ததே விஷ்ணௌ பக்திர்நாவ்யபிசாரிணீ । ஆராத்ய விதிவத்தேவம் ஹரிம் ஸர்வஸுகப்ரதம் ॥ ௧,௨௩௪.

எல்லா பொருள்களையும் தரும் விஷ்ணுவிடம் திடமான பக்தி உள்ளவன், முறையாக ஹரியை வழிபடும் அவன்—

ப்ராப்நோதி புருஷஃ ஸம்யக்யத்யத்ப்ரார்தயதே பலம் । கர்ம காமாதிகம் ஸர்வம் ஶ்ரத்ததாநஃ ஸுரோத்தமஃ । அஸுராதிவபுஃ ஸித்தைர்தேயதே யஸ்ய நாந்தரம் ॥ ௧,௨௩௪.

அவன் மனதில் வேண்டிய பலனை முழுமையாகப் பெறுவான்; நம்பிக்கையுள்ள சிறந்தவன் எல்லா செயல்களும் ஆசைகளும் அடைவான்; அசுரர்கள் அல்லது பிற சக்திவான்களால் அவனுக்கு எந்தத் தடையும் இல்லை.

ஸகலமுநிபிராத்யஶ்சிந்த்யதே யோ ஹி ஶுத்தோ நிகிலஹ்ரு'தி நிவிஷ்டோ வேத்தி யஃ ஸர்வஸாக்ஷீ । தமஜமம்ரு'தமீஶம் வாஸுதேவம் நதோऽஸ்மி பயமரணவிஹீநம் நித்யமாநந்தரூபம் ॥ ௧,௨௩௪.

எல்லா முனிவர்களாலும் தியானிக்கப்படும், தூய்மையானவன், எல்லா இதயங்களிலும் உறைந்திருப்பவன், எல்லாவற்றையும் காண்பவன், பிறப்பும் இறப்பும் இல்லாதவன், எப்போதும் ஆனந்த வடிவான வாசுதேவனை நான் வணங்குகிறேன்.

நிகிலபுவந நாதம் ஶாஶ்வதம் ஸுப்ரஸந்நம் த்வதிவிமலவிஶுத்தம் நிர்குணம் பவபுஷ்பைஃ । ஸுகமுதிதஸமஸ்தம் பூஜயாம்யாத்மபாவம் விஶது ஹ்ரு'தயபத்மே ஸர்வஸாக்ஷீ சிதாத்மா ॥ ௧,௨௩௪.

எல்லா உலகங்களுக்கும் நாதனாக இருப்பவன், சாஷ்வதனும், மிகுந்த தயையுள்ளவனும், முழுமையாகத் தூய்மையானவனும், குணங்கள் இல்லாதவனும், ஆனந்தம் நிறைந்தவனும், உயிர்ப்பூக்களால் பூஜிக்கப்படுகிறவனும், எல்லாவற்றையும் காண்பவனும், அறிவின் ஆத்மாவும், என் இதயப்பத்மத்தில் புகுந்திட வேண்டும் என்று நான் வழிபடுகிறேன்.

ஏவம் மயோக்தம் பரமப்ரபாவமாத்யந்தஹீநஸ்ய பரஸ்ய விஷ்ணோஃ । தஸ்மாத்விசிந்த்யஃ பரமேஶ்வரோऽஸௌ விமுக்திகாமேந நரேண ஸம்யக் ॥ ௧,௨௩௪.

ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத பரமான விஷ்ணுவின் உயர்ந்த சக்தியை இவ்வாறு நான் கூறினேன். ஆகவே, விடுதலை விரும்பும் மனிதன் அவனை மனதில் நிறைவாகத் தியானிக்க வேண்டும்.

போதஸ்வரூபம் புருஷம் புராணமாதித்யவர்ணம் விமலம் விஶுத்தம் । ஸஞ்சிந்த்ய விஷ்ணும் பரமத்விதீயம் கஸ்தத்ர யோகீ ந லம்ய ப்ரயாதி ॥ ௧,௨௩௪.

அறிவின் வடிவான, பழமையானவன், சூரியன் போல் ஒளிவிடும், தூய்மையான, பரமன், இரண்டில்லாத விஷ்ணுவை தியானித்தால், யார் அந்த யோகிகளில் விடுதலை அடையாமல் இருப்பார்?

இமம் ஸ்தவம் யஃ ஸததம் மநுஷ்யஃ படேச்ச தத்வத்ப்ரயதஃ ப்ரஶாந்தஃ । ஸ தூதபாப்மா விததப்ரபாவஃ ப்ரயாதி லோகம் விததம் முராரேஃ ॥ ௧,௨௩௪.

எப்போதும் அமைதியுடன், ஒழுங்காக இந்த ஸ்தோத்திரத்தை தொடர்ந்து பாராயணம் செய்யும் மனிதன், பாவம் நீங்கி, ஒளிவீசும் ஒருவனாகி, முராரியின் உலகத்தை அடைவான்.

யஃ ப்ரார்தயத்யர்தமஶேஷஸௌக்யம் தர்மம் ச காமம் ச ததைவ மோக்ஷம் । ஸ ஸர்வமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய பரம் புராணம் ப்ரயாதி விஷ்ணும் ஶரணம் வரேண்யம் ॥ ௧,௨௩௪.

யார் செல்வம், முழு மகிழ்ச்சி, தர்மம், இன்பம், மேலும் விடுதலை ஆகியவற்றை நாடுகிறார்களோ, அவர்கள் இவை அனைத்தையும் விட்டு, பரமனும் பழமையானும் ஆன உயர்ந்த விஷ்ணுவை சரணாகச் செல்கிறார்கள்.

விபும் ப்ரபும் விஶ்வதரம் விஶுத்தமஶேஷஸம்ஸாரவிநாஶஹேதும் । யோ வாஸுதேவம் விமலம் ப்ரபந்நஃ ஸ மோக்ஷமாப்நோதி விமுக்தஸங்கஃ ॥ ௧,௨௩௪.

யார் வியாபகனும், எல்லாவற்றையும் தாங்குபவரும், தூயவரும், இந்த உலக வாழ்க்கையை முற்றிலும் அழிப்பதற்குக் காரணமான வாசுதேவனை சரணடைந்தார்களோ, அவர்கள் பந்தங்களை விட்டு விடுதலையை அடைகிறார்கள்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௩௫ ஸூத உவாச வேதாந்தஸாங்க்யஸித்தாந்தப்ரஹ்மஜ்ஞாநம் வதாம்யஹம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்விஷ்ணுரித்யேவ சிந்தயந் ॥ ௧,௨௩௫.

சூதர் கூறினார்: வேதாந்தம் மற்றும் சாங்க்யம் ஆகியவற்றால் நிலைபெற்ற பிரம்ம அறிவை நான் விளக்குகிறேன். 'நான் பிரம்மம், பரம ஜோதி, விஷ்ணு' என்று தியானிக்க வேண்டும்.

ஸூர்யே ஹ்ரு'த்வ்யோம்நி வஹ்நௌ ச ஜ்யோதிரேகம் த்ரிதா ஸ்திதம் । யதா ஸர்பிஃ ஶீரஸ்தம் கவாம் ந குருதே பலம் ॥ ௧,௨௩௫.

ஒரே ஒளி சூரியனிலும், இதய அகலத்திலும், அக்கினியிலும் மூன்று வகையாக இருக்கிறது; அது பசுமையில் இருக்கும் நெய் போல, பசுக்களுக்கு உடல் வலிமை தருவதில்லை.

நிர்கதம் கர்மஸம்யுக்தம் தத்தம் தாஸாம் மஹா பலம் । ததா விஷ்ணுஃ ஶரீரஸ்தோ ந கரோதி ஹிதம் நணாம் ॥ ௧,௨௩௫.

அது பிரித்தெடுத்து செயலில் சேர்க்கப்படும்போது, பசுக்களுக்கு பெரிய வலிமை தரும்; அதுபோல், விஷ்ணு உடலில் இருந்தாலும், மனிதர்களுக்கு நன்மை செய்யவில்லை.

விநாராதநயா தேவஃ ஸர்வகஃ பரமேஶ்வரஃ । ஆருருக்ஷுமதீநாம் து கர்மஜ்ஞாநமுதாஹ்ரு'தம் ॥ ௧,௨௩௫.

வழிபாடு இல்லாமல், எல்லா இடங்களிலும் இருக்கும் பரம ஈச்வரன் நன்மை தரமாட்டார்; உயர விரும்புவோருக்கு கர்ம அறிவே கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆரூடயோகவ்ரு'க்ஷாணாம் ஜ்ஞாநம் த்யாகம் பரம் மதம் । ஜ்ஞாதுமிச்சதி ஶப்தாதீந்ராகோ த்வேஷோऽத ஜாயதே ॥ ௧,௨௩௫.

யோக மரத்தில் ஏறியவர்களுக்கு அறிவும், துறவும் மிக உயர்ந்தவை என்று கருதப்படுகிறது. ஒலி முதலானவற்றை அறிய விரும்பினால், ஆசையும் வெறுப்பும் உண்டாகும்.

லோபோ மோஹஃ க்ரோத ஏதைர்யுக்தஃ பாபம் நரஶ்சரேத் । ஹஸ்தாவுபஸ்தமுதரம் வாக்சதுர்தோ சதுஷ்டயம் ॥ ௧,௨௩௫.

பொறாமை, மயக்கம், கோபம் ஆகியவற்றுடன் இணைந்த மனிதன் பாவம் செய்கிறான். கைகள், பிறப்புறுப்பு, வயிறு, வாக்கு — இந்த நான்கு,

ஏதத்ஸுஸம்யதம் யஸ்ய ஸ விப்ரஃ கத்யதே புதைஃ (தஃ) । பரவித்தம் ந க்ரு'ஹ்ணாதி ந ஹிம்ஸாம் குருதே ததா ॥ ௧,௨௩௫.

இவை யாரிடம் நன்றாக கட்டுப்பட்டிருக்கின்றனவோ, அவரை அறிவாளிகள் பண்டிதன் என்று அழைப்பார்கள்; அவர் பிறருடைய செல்வத்தை எடுக்கமாட்டார், வன்முறையும் செய்யமாட்டார்.

நாக்ஷக்ரீடாரதோ யஸ்து ஹஸ்தௌ தஸ்ய ஸுஸம்யதௌ । பரஸ்த்ரீவர்ஜநரதஸ்தஸ்யோபஸ்தம் ஸுஸம்யதம் ॥ ௧,௨௩௫.

யார் சூதாடுவதில் ஆர்வம் காட்டாதாரோ, அவருடைய கைகள் நன்றாக கட்டுப்பட்டவை; யார் பிற பெண்களைத் தவிர்ப்பதில் மகிழ்வடைகிறாரோ, அவருடைய பிறப்புறுப்பு கட்டுப்பட்டது.

அலோலுபமிதம் புங்க்தே ஜடரம் தஸ்ய ஸம்யதம் । ஸத்யம் ஹிதம் மிதம் ப்ரூதே யஸ்மாத்வாக்தஸ்ய ஸம்யதா ॥ ௧,௨௩௫.

யார் ஆசை இல்லாமல் உணவு உண்ணுகிறாரோ, அவருடைய வயிறு கட்டுப்பட்டது; யார் உண்மை, நன்மை, அளவான சொற்கள் பேசுகிறாரோ, அவருடைய வாக்கு கட்டுப்பட்டது.

யஸ்ய ஸம்யதாந்யேதாநி தஸ்ய கிம் தபஸாத்வரைஃ । ஐக்யம் யத்புத்திமநஸோரிந்த்ரியாணாம் ச ஸர்வதா ॥ ௧,௨௩௫.

இவை யாரிடம் கட்டுப்பட்டுள்ளனவோ, அவருக்கு தவம் அல்லது யாகம் தேவையில்லை; புத்தி, மனம், மற்றும் இంద్రியங்கள் எப்போதும் ஒன்றாக இருப்பதே முக்கியம்.

ஸபீஜம் வாபி நிர்போஜம் த்யாநமேதத்ப்ரகீர்திதம் । ப்ருவோர்மத்யே ஸ்திதாம் புத்திம் விஷயேஷு யுநக்தி யஃ ॥ ௧,௨௩௫.

விதையுடன் இருந்தாலும், விதையில்லாமல் இருந்தாலும், இதையே தியானம் என்று கூறுவர்; யார் புத்தியை கண்களுக்கிடையே வைத்து பொருள்களில் நிலைநிறுத்துகிறாரோ,

ஹந்த்ரியாணாமுபரமே மநஸி ஹ்யவ்யவஸ்திதே ॥ ௧,௨௩௫.

அப்போது இन्द्रியங்கள் நிற்கும், மனம் நிலைபெறாமல் இருக்கும்.

ஸ்வப்நாந்பஶ்யத்யஸௌ ஜீவோ பாஹ்யாநாப்யந்தராநத । ஜீவோ ஜாக்ரதவஸ்தாயாமேவமாஹுர்விபாஶ்சிதஃ ॥ ௧,௨௩௫.

அப்போது அந்த உயிர் வெளிப்புறமும் உள்ளுறையும் கனவுகளை காணும்; விழிப்பிலிருக்கும் போது உயிர் இப்படியே இருக்கிறது என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.

ஹ்ரு'தி ஸ்திதஃ ஸ தமஸா மோஹிதோ ந ஸ்மரத்யபி । யதா தஸ்ய குதோ வேதி ஸுஷுப்திரிதி கத்யதே ॥ ௧,௨௩௫.

அவன் இதயத்தில் இருக்கும்போது, இருளால் மயங்கிறான், எதையும் நினைவுகூர முடியாது; எங்கிருந்து வந்தது, எப்படியென்று அறியாத நிலை, அதையே ஆழ்ந்த நித்திரை என்று கூறுவர்.