கருடபுராணம்

முஹூர்தமபி யோ த்யாயேந்நாராயணமதந்த்ரிதஃ । ஸோऽபி ஸ்வர்கதிமாப்நோதி கிம் புநஸ்தத்பராயணஃ ॥ ௧,௨௩௦.

ஒருவர் ஒரு கணம் கூட கவனச்சிதறல் இல்லாமல் நாராயணனை தியானித்தால், அவர் சுவர்க்கத்தை அடைவார்; அப்படியிருக்க, முழுமையாக அர்ப்பணித்தவருக்கு எவ்வளவு அதிகம் கிடைக்கும்!

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்தேஷு யோகஸ்தஸ்ய ச யோகிநஃ । யா காசிந்மநஸோ வ்ரு'த்திஃ ஸா பவத்யச்யுதாஶ்ரயாத் ॥ ௧,௨௩௦.

யோகத்தில் நிலைத்த யோகிக்கு, விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்கம் ஆகிய நிலைகளில் மனதில் எழும் எந்த எண்ணமும் அச்யுதனை சார்ந்ததாகவே இருக்கும்.

உத்திஷ்டந்நிபதந்விஷ்ணும் ப்ரலபந்விவிஶம்ஸ்ததா । புஞ்ஜஞ்ஜாக்ரச்ச கோவிந்தம் மாதவம் யஶ்ச ஸம்ஸ்மரேத் ॥ ௧,௨௩௦.

எழும்பும் போது, படுக்கும் போது, பேசும் போது, உள்ளே செல்லும் போது, உண்ணும் போது, விழிக்கும் போது—யார் கோவிந்தன் அல்லது மாதவன் நினைவு கூறுகிறாரோ—

ஸ்வேஸ்வே கர்மண்யபிரதஃ குர்யாச்சித்தம் ஜநார்தநே । ஏஷா ஶாஸ்த்ராநுஸாரோக்திஃ கிமந்யைர்பஹுபாஷிதைஃ ॥ ௧,௨௩௦.

தனது கடமைகளில் ஈடுபட்டு, மனதை ஜனார்த்தனனிடம் செலுத்த வேண்டும்; இதுவே சாஸ்திரத்தின் போதனை—மற்ற பல வார்த்தைகள் தேவையில்லை.

த்யாநமேவ பரோ தர்மோ த்யாநமேவ பரம் தபஃ । த்யாநமேவ பரம் ஶௌசம் தஸ்மாத்த்யாநபரோ பவேத் ॥ ௧,௨௩௦.

தியானமே உயர்ந்த தர்மம், தியானமே சிறந்த தவம், தியானமே மிகச் சுத்தம்; ஆகவே, தியானத்தில் மனதை செலுத்த வேண்டும்.

நாஸ்தி விஷ்ணோஃ பரம் த்தேயம் தபோ நாநஶநாத்பரம் । தஸ்மாத்ப்ரதாநமத்ரோக்தம் வாஸுதேவஸ்ய சிந்தநம் ॥ ௧,௨௩௦.

விஷ்ணுவை விட உயர்ந்த தியானப் பொருள் இல்லை; உண்ணாமையை விட பெரிய தவம் இல்லை; எனவே, வாசுதேவனை நினைப்பதே இங்கு முதன்மை போதனை.

யத்துர்லபம் பரம் ப்ராப்யம் மநஸோ யந்ந கோசரம் । ததப்யப்ரார்திதம் த்யாதோ ததாதி மதுஸூதநஃ ॥ ௧,௨௩௦.

மனதிற்கு எட்டாத, அரிதாகக் கிடைக்கும் உயர்ந்த பொருளும், கேட்டுக்கொள்ளாமலே தியானம் செய்பவருக்கு மதுசூதனன் அளிப்பான்.

ப்ரமாதாத்குர்வதாம் கர்ம ப்ரச்யவேதாத்வரேஷு யத் । ஸ்மரணாதேவ தத்விஷ்ணோஃ ஸம்பூர்ணம் ஸ்யாதிதி ஶ்ருதிஃ ॥ ௧,௨௩௦.

யாராவது யாகங்களில் கவனக்குறைவால் தவறு செய்தாலும், விஷ்ணுவை நினைவு கூறினால் அது முழுமையாக நிறைவேறும் என்று ஸ்ருதி கூறுகிறது.

த்யாநேந ஸத்ரு'ஶோ நாஸ்தி ஶோதநம் பாபகர்மணாம் । ஆகாமிதேஹஹேதூநாம் தாஹகோ யோகபாவகஃ ॥ ௧,௨௩௦.

பாவக்காரியங்களைத் தூக்கும் தியானத்துக்கு சமமான தூய்மை இல்லை; யோகத்தின் நெருப்பு பிற பிறவிக்கான காரணங்களை எரிக்கிறது.

விநிஷ்பந்நஸமாதிஸ்து முக்திமத்ரைவ ஜந்மநி । ப்ராப்நோதி யோகீ யோகாக்நிதக்தகர்மா ச யோऽசிராத் ॥ ௧,௨௩௦.

யார் சமாதியில் நிலைத்திருக்கிறார், யோகாக்னியில் அவருடைய கர்மங்கள் எரிந்துவிட்டன, அவர் இப்பிறவியிலேயே விரைவில் முக்தி அடைவார்.

யதாக்நிருத்யதஶிகஃ கக்ஷம் தஹதி வாநிலஃ । ததா சித்தஸ்திதே விஷ்ணௌ யோகிநா ஸர்வகில்பிஷம் ॥ ௧,௨௩௦.

எப்படி நெருப்பு வனத்தை எரிக்கிறதோ, அதுபோல் யோகி மனதில் விஷ்ணு நிலைத்திருக்க, எல்லா பாவங்களும் எரிந்து போகும்.

யதாக்நியோகாத்கநகமமலம் ஸம்ப்ரஜாயதே । ஸம்ப்லுஷ்டோ வாஸுதேவேந மநுஷ்யாணாம் ஸதா மலஃ ॥ ௧,௨௩௦.

எப்படி நெருப்பில் தங்கம் தூய்மையடைகிறதோ, அதுபோல் வாசுதேவன் மூலம் மனிதர்களின் குற்றங்கள் எப்போதும் அழிகின்றன.

கங்காஸ்நாநஸஹஸ்ரேஷு புஷ்கரஸ்நாநகோடிஷு । யத்பாபம் நிலயயாதி ஸ்ம்ரு'தே நஶ்யதி தத்தரௌ ॥ ௧,௨௩௦.

கங்கைநதியில் ஆயிரம் முறை குளித்தாலும், புஷ்கரத்தில் கோடி முறை குளித்தாலும் போகாத பாவம், ஹரியை நினைத்தவுடன் அழிகிறது.

ப்ராணாயாமஸஹஸ்நைஸ்து யத்பாபம் நஶ்யதி த்ருவம் । க்ஷணமாத்ரேண தத்பாபம் ஹரேர்த்யாநாத்ப்ரணஶ்யதி ॥ ௧,௨௩௦.

ஆயிரம் பிராணாயாமம் செய்தால் நிச்சயம் அழியும் பாவம், ஹரியை ஒரு கணம் தியானித்தாலே அழிந்துவிடும்.

கலிப்ரபாவாத்துஷ்டோக்திஃ பாஷண்டாநாம் ததோக்தயஃ । ந க்ராமேந்மாநஸம் தஸ்ய யஸ்ய சேதஸி கேஶவஃ ॥ ௧,௨௩௦.

கலியுகத்தின் தாக்கத்தால் கெட்டவைகளின் சொற்கள் மனதை பாதிக்காது; யாருடைய மனதில் கேசவன் உறைவாரோ அவர்களுக்கு அது எப்போதும் நடக்காது.

ஸா திதிஸ்ததஹோராத்ரம் ஸ யோகஃ ஸ ச சந்த்ரமாஃ । லக்நம் ததேவ விக்யாதம் யத்ர ஸம்ஸ்மர்யதே ஹரிஃ ॥ ௧,௨௩௦.

யார் ஹரியை நினைக்கிறார்களோ, அந்த நாள் புனித நாள், அந்த இரவு புண்ணிய இரவு, அந்த சந்திரன், அந்த லக்னம் எல்லாம் சிறப்பாகும்.

ஸா ஹாநிஸ்தந்மஹச்சித்ரம் ஸா சார்தஜடமூகதா । சந்முஹூர்தம் க்ஷணோ வாபி வாஸுதேவோ ந சிந்த்யதே ॥ ௧,௨௩௦.

ஒரு கணம் கூட வாசுதேவனை நினைக்காமல் இருப்பது தான் இழப்பு, பெரிய குறை, செல்வத்தில் புத்தி மங்கும் நிலை.

கலௌ க்ரு'த யுகம் தஸ்ய கலிஸ்தஸ்ய க்ரு'தே யுகே । ஹ்ரு'தி நோ யஸ்ய கோவிந்தோ யஸ்ய சேதஸி நாச்யுதஃ ॥ ௧,௨௩௦.

யாருடைய இதயத்தில் கோவிந்தன் இல்லையோ, யாருடைய மனதில் அச்யுதன் இல்லையோ, அவர்களுக்கு கலியுகம் கூட கிருதயுகம் போலவும், கிருதயுகம் கலியுகம் போலவும் ஆகிவிடும்.

யஸ்யாக்ரதஸ்ததா ப்ரு'ஷ்டே கச்சதஸ்திஷ்டதோऽபி வா । கோவிந்தே நியதம் சேதஃ க்ரு'தக்ரு'த்யஃ ஸதைவ ஸஃ ॥ ௧,௨௩௦.

முன்னும், பின்னும், நடக்கும்போதும், நின்றபோதும், யாருடைய மனம் எப்போதும் கோவிந்தனில் நிலைத்திருக்கிறதோ, அவர் எல்லா கடமைகளையும் நிறைவேற்றியவராக இருப்பார்.

வாஸுதேவே மநோ யஸ்ய ஜபஹோமார்சநாதிஷு । தஸ்யாந்தராயோ மைத்ரேய வேவேந்த்ரத்வாதிகம் பலம் ॥ ௧,௨௩௦.

மைத்ரேயா, ஜபம், ஹோமம், அர்ச்சனை முதலானவற்றில் யாருடைய மனம் வாசுதேவனில் இருக்கிறதோ, அவருக்கு வரும் தடைகள் கூட இந்திரனுக்கு கிடைக்கும் பலனைப்போல் பயனைத் தரும்.

அஸம்த்யஜ்ய ச கார்ஹஸ்தயம் ஸ தப்த்வா ச மஹத்தபஃ । சிநத்தி பௌருஷீம் மாயாம் கேஶவார்பிதமாநஸஃ ॥ ௧,௨௩௦.

கிருஹஸ்த வாழ்க்கையை விட்டு வைக்காமல், பெரிய தவம் செய்தாலும், மனதை கேசவனிடம் அர்ப்பணித்தால் மனித மாயையை வெட்டி விடலாம்.

க்ஷமாம் குர்வந்தி க்ருத்தேஷு தயாம் மூர்கேஷு மாநவாஃ । முதஞ்ச தர்மஶீலேஷு கோவிந்தே ஹ்ரு'தயஸ்திதே ॥ ௧,௨௩௦.

கோவிந்தன் இதயத்தில் உறைந்திருக்கும்போது, மனிதர்கள் கோபமுள்ளவர்களுக்கு பொறுமை, அறியாதவர்களுக்கு இரக்கம், தர்மத்தில் நிலைத்தவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி காட்டுவார்கள்.

த்யாயேந்நாராயணம் தேவம் ஸ்நாநதாநாதிகர்மஸு । ப்ராயஶ்சிதேதேஷு ஸர்வேஷு துஷ்க்ரு'தேஷு விஶேஷதஃ ॥ ௧,௨௩௦.

நராயணனை, ஸ்நானம், தானம் போன்ற செயல்களில், குறிப்பாக பாவங்களைப் போக்கும் பிராயச்சித்தங்களில் தியானிக்க வேண்டும்.

லாபஸ்தேஷாம் ஜயஸ்தேஷாம் குதஸ்தேஷாம் பராபவஃ । யேஷாமிந்தீவரஶ்யாமோ ஹ்ரு'தயஸ்தோ ஜநார்தநஃ ॥ ௧,௨௩௦.

யாருடைய இதயத்தில் நீலத்தாமரை போன்ற நிறமுடைய ஜனார்த்தனன் உறைகிறாரோ, அவர்களுக்கு லாபமும், வெற்றியும் உறுதி; தோல்வி எப்படிச் சாத்தியமாகும்?

கீடபக்ஷிகணாநாஞ்ச ஹரௌ ஸம்ந்யஸ்தசேதஸாம் । ஊர்த்வா ஹ்யேவ கதிஶ்சாஸ்தி கிம் புநர்ஜ்ஞாநிநாம் ந்ரு'ணாம் ॥ ௧,௨௩௦.

ஹரியை நினைக்கும் பூச்சிகள், பறவைகள் கூட மேலே செல்லும் பாதை பெறுகிறார்கள்; அறிவுள்ள மனிதர்களுக்கு அது எவ்வளவு எளிது!

வாஸுதேவதருச்சாயா நாதிஶீதாதிதாபதா । நரகத்வாரஶமநீ ஸா கிமர்தம் ந ஸேவ்யதே ॥ ௧,௨௩௦.

வாசுதேவ மரத்தின் நிழல் அதிக குளிரும் அதிக வெப்பமும் இல்லாதது; அது நரக வாசலை அமைதிப்படுத்தும்; அப்படியிருக்க, ஏன் அதை நாடுவதில்லை?

ந ச துர்வாஸஸஃ ஶாபோ ராஜ்யஞ்சாபி ஶசீபதேஃ । ஹந்தும் ஸமர்தம் ஹி ஸகே ஹ்ரு'த்க்ரு'தே மதுஸூதநே ॥ ௧,௨௩௦.

துர்வாசர் சாபமும், சசியின் கணவரின் அரசாட்சியும், மதுசூதனனிடம் மனதை அர்ப்பணித்தவரை பாதிக்க முடியாது, தோழனே.

வததஸ்திஷ்டதோऽந்யத்வா ஸ்வேச்சயா கர்ம குர்வதஃ । நாபயாதி யதா சிந்தா ஸித்தாம் மந்யேத தாரணாம் ॥ ௧,௨௩௦.

பேசும்போது, நின்றபோது, வேறு செயல்களில் ஈடுபடும் போதும், மனத்தில் கவலை இல்லையெனில், அந்த மனநிலை பூரணமாகியதாக கருத வேண்டும்.

த்யேயஃ ஸதா ஸவித்ரு'மண்டலமத்யவர்தோ நாராயணஃ ஸரஸிஜாஸநஸந்நிவிஷ்டஃ । கேயூரவாந்மகரகுண்டலவாந்கிரீடீ ஹாரீ ஹிரண்மயவபுர்த்ரு'தஶங்கசக்ரஃ ॥ ௧,௨௩௦.

எப்போதும் நராயணனை தியானிக்க வேண்டும்; அவர் சூரிய மண்டலத்தின் நடுவில், தாமரையில் அமர்ந்திருப்பவர்; கைமணி, மகரக்குண்டலம், கிரீடம், மாலை, பொன்னான உருவம், சங்கும் சக்கரமும் கொண்டவர்.