கருடபுராணம்

உதகேநாப்யபாவேந த்ரவ்யாணாமர்சிதஃ ப்ரபுஃ । யோ ததாதி ஸ்வகம் லோகம் ஸ த்வயா கிம் ந சார்சிதஃ ॥ ௧,௨௨௯.

மட்டும் நீர் இருந்தாலும், வேறு பொருட்கள் இல்லாவிட்டாலும், அந்த ஆண்டவரை ஆராதிக்கலாம்; தன் உலகையே கொடுக்கும் அவர், நீ ஏன் அவரை ஆராதிக்கவில்லை?

ந தத்கரோதி ஸா மாதா ந பிதா நாபி பாந்தவஃ । யத்கரோதி ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ ஸந்துஷ்டஃ ஶ்ரத்தயார்சிதஃ ॥ ௧,௨௨௯.

தாய், தந்தை, உறவினர்கள் யாரும் செய்ய முடியாததை, ஹ்ருஷீகேசன் மகிழ்ச்சியுடன், நம்பிக்கையுடன் ஆராதிக்கப்பட்டால் செய்து தருகிறார்.

வர்ணாஶ்ரமாசாரவதா புருஷேண பரஃ புமாந் । விஷ்ணுராராத்யதே பந்தா நாந்யஸ்தத்தோஷகாரகஃ ॥ ௧,௨௨௯.

தன் வகுப்பும் வாழ்க்கை நிலையின்படியும் நடக்கும் மனிதனால், பரமபுருஷன் விஷ்ணு ஆராதிக்கப்படுகிறார்; இதைவிட திருப்தி தரும் வேறு வழி இல்லை.

ந தாநைர்விவிதைர்தத்தைர்ந புஷ்பைர்நாநுலேபநைஃ । தோஷமேதி மஹாத்மாஸௌ யதா பக்த்யா ஜநார்தநஃ ॥ ௧,௨௨௯.

பல்வேறு பொருட்கள், மலர்கள், வாசனைப் பொருட்கள் என எவ்வளவு அர்ப்பணித்தாலும், மகாத்மா ஜனார்த்தனன் பக்தியால் பெறும் திருப்தியை அவை தர முடியாது.

ஸம்பதைஶ்வர்யமாஹாத்ம்யைஃ ஸந்தத்யா ந ச கர்மணா । விமுக்தைஶ்சைகதா லப்யா மூலமாராதநம் ஹரேஃ ॥ ௧,௨௨௯.

செல்வம், அதிகாரம், பெருமை, சந்ததி, செய்கைகள், விடுதலை ஆகிய எந்தவையும், ஹரியின் அராதனையில் உள்ள ஒன்றிப்பை அளிக்க முடியாது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௩௦ ஸூத உவாச । ஆலோக்ய ஸர்வஶாஸ்த்ராணி விசார்ய ச புநஃ புநஃ । இதமேகம் ஸுநிஷ்பந்நம் த்யேயோ நாராயணஃ ஸதா ॥ ௧,௨௩௦.

சூதர் கூறினார்: எல்லா சாஸ்திரங்களையும் ஆய்ந்து, மீண்டும் மீண்டும் சிந்தித்துப் பார்த்தபின், ஒரே முடிவு உறுதியாகிறது—நாராயணனை எப்போதும் தியானிக்க வேண்டும்.

கிம் தஸ்ய தாநைஃ கிந்தீர்தைஃ கிம் தபோபிஃ கிமத்வரைஃ । யோ நித்யம் த்யாயதே தேவம் நாராயணமநந்யதீஃ ॥ ௧,௨௩௦.

யார் மனம் நாராயணனில் எப்போதும் நிலைத்திருக்கிறது, அவருக்கு தானம், தீர்த்தம், தவம், யாகம் ஆகியவை எதற்காக?

ஷஷ்டிஸ்தீர்தஸஹஸ்ராணி ஷஷ்டிஸ்தீர்தஶதாநி ச । நாராயணப்ரணாமஸ்ய கலாம் நார்ஹந்தி ஷோடஶீம் ॥ ௧,௨௩௦.

அறுபதாயிரம் தீர்த்தங்கள், அறுபது நூறு தீர்த்தங்கள் கூட, நாராயணனை வணங்கும் புண்ணியத்தின் பதினாறாவது பங்கிற்கும் சமம் அல்ல.

ப்ரயஶ்சித்தாந்யஶேஷாணி தபஃ கர்மாணி யாநி வை । வித்தி தேஷாமஶேஷாணாம் க்ரு'ஷ்ணாநுஸ்மரணம் பரம் ॥ ௧,௨௩௦.

எத்தனை பிராயச்சித்தங்கள், தவங்கள், செய்கைகள் இருந்தாலும், அவற்றில் எல்லாவற்றையும் விட கிருஷ்ணனை நினைவு கூறுவது உயர்ந்தது என்பதை அறிந்து கொள்.

க்ரு'தபாபேऽநுரக்திஶ்ச யஸ்ய பும்ஸஃ ப்ரஜாயதே । ப்ராயஶ்சித்தந்து தஸ்யைகம் ஹரேஃ ஸம்ஸ்மரணம் பரம் ॥ ௧,௨௩௦.

ஒருவருக்கு பாவங்களில் மனம் ஈடுபடும்போது, அவருக்கான ஒரே சிறந்த பிராயச்சித்தம் ஹரியை நினைவது தான்.

முஹூர்தமபி யோ த்யாயேந்நாராயணமதந்த்ரிதஃ । ஸோऽபி ஸ்வர்கதிமாப்நோதி கிம் புநஸ்தத்பராயணஃ ॥ ௧,௨௩௦.

ஒருவர் ஒரு கணம் கூட கவனச்சிதறல் இல்லாமல் நாராயணனை தியானித்தால், அவர் சுவர்க்கத்தை அடைவார்; அப்படியிருக்க, முழுமையாக அர்ப்பணித்தவருக்கு எவ்வளவு அதிகம் கிடைக்கும்!

ஜாக்ரத்ஸ்வப்நஸுஷுப்தேஷு யோகஸ்தஸ்ய ச யோகிநஃ । யா காசிந்மநஸோ வ்ரு'த்திஃ ஸா பவத்யச்யுதாஶ்ரயாத் ॥ ௧,௨௩௦.

யோகத்தில் நிலைத்த யோகிக்கு, விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த தூக்கம் ஆகிய நிலைகளில் மனதில் எழும் எந்த எண்ணமும் அச்யுதனை சார்ந்ததாகவே இருக்கும்.

உத்திஷ்டந்நிபதந்விஷ்ணும் ப்ரலபந்விவிஶம்ஸ்ததா । புஞ்ஜஞ்ஜாக்ரச்ச கோவிந்தம் மாதவம் யஶ்ச ஸம்ஸ்மரேத் ॥ ௧,௨௩௦.

எழும்பும் போது, படுக்கும் போது, பேசும் போது, உள்ளே செல்லும் போது, உண்ணும் போது, விழிக்கும் போது—யார் கோவிந்தன் அல்லது மாதவன் நினைவு கூறுகிறாரோ—

ஸ்வேஸ்வே கர்மண்யபிரதஃ குர்யாச்சித்தம் ஜநார்தநே । ஏஷா ஶாஸ்த்ராநுஸாரோக்திஃ கிமந்யைர்பஹுபாஷிதைஃ ॥ ௧,௨௩௦.

தனது கடமைகளில் ஈடுபட்டு, மனதை ஜனார்த்தனனிடம் செலுத்த வேண்டும்; இதுவே சாஸ்திரத்தின் போதனை—மற்ற பல வார்த்தைகள் தேவையில்லை.

த்யாநமேவ பரோ தர்மோ த்யாநமேவ பரம் தபஃ । த்யாநமேவ பரம் ஶௌசம் தஸ்மாத்த்யாநபரோ பவேத் ॥ ௧,௨௩௦.

தியானமே உயர்ந்த தர்மம், தியானமே சிறந்த தவம், தியானமே மிகச் சுத்தம்; ஆகவே, தியானத்தில் மனதை செலுத்த வேண்டும்.

நாஸ்தி விஷ்ணோஃ பரம் த்தேயம் தபோ நாநஶநாத்பரம் । தஸ்மாத்ப்ரதாநமத்ரோக்தம் வாஸுதேவஸ்ய சிந்தநம் ॥ ௧,௨௩௦.

விஷ்ணுவை விட உயர்ந்த தியானப் பொருள் இல்லை; உண்ணாமையை விட பெரிய தவம் இல்லை; எனவே, வாசுதேவனை நினைப்பதே இங்கு முதன்மை போதனை.

யத்துர்லபம் பரம் ப்ராப்யம் மநஸோ யந்ந கோசரம் । ததப்யப்ரார்திதம் த்யாதோ ததாதி மதுஸூதநஃ ॥ ௧,௨௩௦.

மனதிற்கு எட்டாத, அரிதாகக் கிடைக்கும் உயர்ந்த பொருளும், கேட்டுக்கொள்ளாமலே தியானம் செய்பவருக்கு மதுசூதனன் அளிப்பான்.

ப்ரமாதாத்குர்வதாம் கர்ம ப்ரச்யவேதாத்வரேஷு யத் । ஸ்மரணாதேவ தத்விஷ்ணோஃ ஸம்பூர்ணம் ஸ்யாதிதி ஶ்ருதிஃ ॥ ௧,௨௩௦.

யாராவது யாகங்களில் கவனக்குறைவால் தவறு செய்தாலும், விஷ்ணுவை நினைவு கூறினால் அது முழுமையாக நிறைவேறும் என்று ஸ்ருதி கூறுகிறது.

த்யாநேந ஸத்ரு'ஶோ நாஸ்தி ஶோதநம் பாபகர்மணாம் । ஆகாமிதேஹஹேதூநாம் தாஹகோ யோகபாவகஃ ॥ ௧,௨௩௦.

பாவக்காரியங்களைத் தூக்கும் தியானத்துக்கு சமமான தூய்மை இல்லை; யோகத்தின் நெருப்பு பிற பிறவிக்கான காரணங்களை எரிக்கிறது.

விநிஷ்பந்நஸமாதிஸ்து முக்திமத்ரைவ ஜந்மநி । ப்ராப்நோதி யோகீ யோகாக்நிதக்தகர்மா ச யோऽசிராத் ॥ ௧,௨௩௦.

யார் சமாதியில் நிலைத்திருக்கிறார், யோகாக்னியில் அவருடைய கர்மங்கள் எரிந்துவிட்டன, அவர் இப்பிறவியிலேயே விரைவில் முக்தி அடைவார்.

யதாக்நிருத்யதஶிகஃ கக்ஷம் தஹதி வாநிலஃ । ததா சித்தஸ்திதே விஷ்ணௌ யோகிநா ஸர்வகில்பிஷம் ॥ ௧,௨௩௦.

எப்படி நெருப்பு வனத்தை எரிக்கிறதோ, அதுபோல் யோகி மனதில் விஷ்ணு நிலைத்திருக்க, எல்லா பாவங்களும் எரிந்து போகும்.

யதாக்நியோகாத்கநகமமலம் ஸம்ப்ரஜாயதே । ஸம்ப்லுஷ்டோ வாஸுதேவேந மநுஷ்யாணாம் ஸதா மலஃ ॥ ௧,௨௩௦.

எப்படி நெருப்பில் தங்கம் தூய்மையடைகிறதோ, அதுபோல் வாசுதேவன் மூலம் மனிதர்களின் குற்றங்கள் எப்போதும் அழிகின்றன.

கங்காஸ்நாநஸஹஸ்ரேஷு புஷ்கரஸ்நாநகோடிஷு । யத்பாபம் நிலயயாதி ஸ்ம்ரு'தே நஶ்யதி தத்தரௌ ॥ ௧,௨௩௦.

கங்கைநதியில் ஆயிரம் முறை குளித்தாலும், புஷ்கரத்தில் கோடி முறை குளித்தாலும் போகாத பாவம், ஹரியை நினைத்தவுடன் அழிகிறது.

ப்ராணாயாமஸஹஸ்நைஸ்து யத்பாபம் நஶ்யதி த்ருவம் । க்ஷணமாத்ரேண தத்பாபம் ஹரேர்த்யாநாத்ப்ரணஶ்யதி ॥ ௧,௨௩௦.

ஆயிரம் பிராணாயாமம் செய்தால் நிச்சயம் அழியும் பாவம், ஹரியை ஒரு கணம் தியானித்தாலே அழிந்துவிடும்.

கலிப்ரபாவாத்துஷ்டோக்திஃ பாஷண்டாநாம் ததோக்தயஃ । ந க்ராமேந்மாநஸம் தஸ்ய யஸ்ய சேதஸி கேஶவஃ ॥ ௧,௨௩௦.

கலியுகத்தின் தாக்கத்தால் கெட்டவைகளின் சொற்கள் மனதை பாதிக்காது; யாருடைய மனதில் கேசவன் உறைவாரோ அவர்களுக்கு அது எப்போதும் நடக்காது.

ஸா திதிஸ்ததஹோராத்ரம் ஸ யோகஃ ஸ ச சந்த்ரமாஃ । லக்நம் ததேவ விக்யாதம் யத்ர ஸம்ஸ்மர்யதே ஹரிஃ ॥ ௧,௨௩௦.

யார் ஹரியை நினைக்கிறார்களோ, அந்த நாள் புனித நாள், அந்த இரவு புண்ணிய இரவு, அந்த சந்திரன், அந்த லக்னம் எல்லாம் சிறப்பாகும்.

ஸா ஹாநிஸ்தந்மஹச்சித்ரம் ஸா சார்தஜடமூகதா । சந்முஹூர்தம் க்ஷணோ வாபி வாஸுதேவோ ந சிந்த்யதே ॥ ௧,௨௩௦.

ஒரு கணம் கூட வாசுதேவனை நினைக்காமல் இருப்பது தான் இழப்பு, பெரிய குறை, செல்வத்தில் புத்தி மங்கும் நிலை.

கலௌ க்ரு'த யுகம் தஸ்ய கலிஸ்தஸ்ய க்ரு'தே யுகே । ஹ்ரு'தி நோ யஸ்ய கோவிந்தோ யஸ்ய சேதஸி நாச்யுதஃ ॥ ௧,௨௩௦.

யாருடைய இதயத்தில் கோவிந்தன் இல்லையோ, யாருடைய மனதில் அச்யுதன் இல்லையோ, அவர்களுக்கு கலியுகம் கூட கிருதயுகம் போலவும், கிருதயுகம் கலியுகம் போலவும் ஆகிவிடும்.

யஸ்யாக்ரதஸ்ததா ப்ரு'ஷ்டே கச்சதஸ்திஷ்டதோऽபி வா । கோவிந்தே நியதம் சேதஃ க்ரு'தக்ரு'த்யஃ ஸதைவ ஸஃ ॥ ௧,௨௩௦.

முன்னும், பின்னும், நடக்கும்போதும், நின்றபோதும், யாருடைய மனம் எப்போதும் கோவிந்தனில் நிலைத்திருக்கிறதோ, அவர் எல்லா கடமைகளையும் நிறைவேற்றியவராக இருப்பார்.