கருடபுராணம்

ஏகாந்திநஃ ஸ்வவபுஷா கச்சந்தி பரமம் பதம் । ஏகாந்தேந ஸமோ விஷ்ணுஸ்தஸ்மாதேஷாம் பராயணஃ ॥ ௧,௨௨௭.

ஒருமுகமாக பக்தி கொண்டவர்கள் தாங்கள் தாங்கள் அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைகிறார்கள்; அவர்களுக்கு விஷ்ணுவே எல்லாம், அவர்களின் பக்திக்கு சமம் வேறு எதுவும் இல்லை.

யஸ்மாதேகாந்திநஃ ப்ரோக்தாஸ்தத்பாகவதசேதஸஃ । ப்ரியாணாமபி ஸர்வேஷாம் தேவதேவஸ்ய ஸுப்ரியஃ ॥ ௧,௨௨௭.

அவர்கள் ஒருமுகமானவர்கள் என்று அழைக்கப்படுவதற்குக் காரணம், அவர்களின் மனம் முழுவதும் அவனிடம் தான்; எல்லாருக்கும் மிகவும் பிரியமானவர்களாக இருந்தாலும், தேவர்களின் தேவனுக்கு அவர்கள் மிகவும் நேசிக்கப்படுவார்கள்.

ஆபத்ஸ்வபி ஸதா பஸ்ய பக்திரவ்யபிசாரிணா । யா ப்ரீதிரதிகா விஷ்ணோர்விஷயேஷ்வநபாயிநீ ॥ ௧,௨௨௭.

எந்தப் பீடைகளிலும், திடமான பக்தி எப்போதும் புகழப்படுகிறது; விஷ்ணுவை நோக்கிய அன்பு, மற்ற எதையும் விட அதிகமானது, அது ஒருபோதும் குறையாது.

விஷ்ணும் ஸம்ஸ்மரதஃ ஸா மே ஹ்ரு'தயாந்நோபஸர்பதி । த்ரு'டபக்தோऽபி வேதாதிஸர்வஶாஸ்த்ரார்தபாரகஃ ॥ ௧,௨௨௭.

நான் விஷ்ணுவை நினைக்கும் போது அந்த பக்தி என் மனதிலிருந்து விலகாது; வேதங்களும் மற்ற எல்லா நூல்களும் அர்த்தங்களை அறிந்தவர், உறுதியான பக்தியுடன் இருந்தாலும் கூட.

யோ ந ஸர்வேஶ்வரே பக்தஸ்தம் வித்யாத்புருஷாதமம் । நாதீதவேதஶாஸ்த்ரோऽபி ந க்ரு'தோऽத்வரஸம்பவஃ । யோ பக்திம் வஹதே விஷ்ணௌ தேந ஸர்வம் க்ரு'தம் பவேத் ॥ ௧,௨௨௭.

எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவனிடம் பக்தி இல்லாதவன், மனிதர்களில் மிகக் கீழானவன் என்று அறிய வேண்டும்; வேதங்களையும் நூல்களையும் படிக்காதவராக இருந்தாலும், யாகங்கள் செய்யாதவராக இருந்தாலும், விஷ்ணுவிடம் பக்தி கொண்டிருப்பவன் எல்லாவற்றையும் செய்தவனாகவே கருதப்படுவான்.

யஜ்வாநஃ க்ரதுமுக்யாநாம் வேதாநாம் பாரகா அபி । ந தாம் யாந்தி கதிம் பக்தா யாம் யாந்தி முநிஸத்தமாஃ ॥ ௧,௨௨௭.

யாகங்களைச் செய்யும் பெரியவர்களும், வேதங்களை முழுமையாக அறிந்தவர்களும், பக்தி கொண்ட முனிவர்கள் அடையும் அந்த நிலையை அடைய முடியாது.

யஃ கஶ்சித்வைஷ்ணவோ லோகே மித்யாசாரோऽப்யநாஶ்ரமீ । புநாதி ஸகலாம்ல்லோகாந்ஸஹஸ்ராம்ஶுரிவோதிதஃ ॥ ௧,௨௨௭.

உலகத்தில் யாராவது வைஷ்ணவராக இருந்தாலும், அவர்களின் நடத்தை தவறானதாக இருந்தாலும், ஆசிரமங்களில் இல்லாதவராக இருந்தாலும், அவர்கள் உதயமான சூரியனைப் போல எல்லா உலகங்களையும் தூய்மைப்படுத்துவார்கள்.

யே ந்ரு'ஶம்ஸா துராத்மாநஃ பாபாசரரதாஸ்ததா । தேऽபி யாந்தி பரம் ஸ்தாநம் நாராயணபராயணாஃ ॥ ௧,௨௨௭.

கொடூரமானவர்களும், தீய மனம் கொண்டவர்களும், பாவங்களில் மகிழ்பவர்களும் கூட, நாராயணனை அடைவதில் பக்தி கொண்டால், அவர்கள் கூட அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைவார்கள்.

த்ரு'டா ஜநார்தநே பக்திர்யதைவாவ்யபிசாரிணீ । ததா கியத்ஸ்வர்கஸுகம் ஸைவ நிர்வாணஹேதுகா ॥ ௧,௨௨௭.

ஜனார்த்தனனிடம் உறுதியான, திடமான பக்தி இருந்தால், சொர்க்கத்தில் கிடைக்கும் இன்பம் எவ்வளவு இருந்தாலும், அந்த பக்தியே முத்திக்கு காரணமாகிறது.

ப்ராம்யதாம் தத்ர ஸம்ஸாரே நராணாம் குர்மதுர்கமே । ஹஸ்தாவலம்பநே ஹ்யேகம் யேந துஷ்யேஜ்ஜநார்தநஃ । ந ஶ்ரு'ணோதி குணாந்திவ்யாந்தேவதேவஸ்ய சக்ரிணஃ । ஸ மரோ பதிரோ ஜ்ஞேயஃ ஸர்வதர்மபஹிஷ்க்ரு'தஃ ॥ ௧,௨௨௭.

இந்த உலகத்தில் ஆமை போல் கடக்க முடியாத சிரமமான சஞ்சாரத்தில் அலைந்து திரியும் மனிதர்களுக்கு, ஜனார்த்தனன் மகிழும் ஒன்றே ஒரே ஆதரவாகும்; தேவாதி தேவனான சக்கரதாரியின் தெய்வீக குணங்களை கேட்காதவன், உயிரில்லாதவன், செவிடானவன், எல்லா தர்மத்திலிருந்தும் விலக்கப்பட்டவன் என்று அறிய வேண்டும்.

நாம்நி ஸம்கீர்திதே விஷ்ணோர்யஸ்ய பும்ஸோ ந ஜாயதே । ஶரீரம் புலகோத்பாஸி தத்பவேத்குணபோபமம் ॥ ௧,௨௨௭.

விஷ்ணுவின் பெயரைப் பாடும் போது, ஒருவருக்கு உடம்பில் புளகங்கள் தோன்றவில்லை என்றால், அவன் உடல் ஒரு சடலத்தைப் போன்றது.

யஸ்மிந்பக்திர்த்விஜஶ்ரேஷ்ட முக்திரப்யசிராத்பவேத் । நிவிஷ்டமநஸாம் பும்ஸாம் ஸர்வதா வ்ரு'ஜிநக்ஷயஃ ॥ ௧,௨௨௭.

துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, யாரிடம் பக்தி இருக்கிறதோ, அவர்களுக்கு விரைவில் விடுதலை கிடைக்கும்; மனதை முழுவதும் நிலைநிறுத்தியவர்களுக்கு, எல்லா பாவங்களும் முற்றிலும் அழிகின்றன.

ஸ்வபுருஷமபிவீக்ஷ்ய பாஶஹஸ்தம் வததி யமஃ கில தஸ்ய கர்ணமூலே । பரிஹர மதுஸூதநப்ராபந்நந்ப்ரபுரஹமந்யந்ரு'ணாம் ந வைஷ்ணவாநாம் ॥ ௧,௨௨௭.

தன் பணியாளன் பாசம் பிடித்திருப்பதை யமன் பார்த்து, அந்த மனிதனின் காதருகில் சொல்வான்: 'மதுசூதனனை அடைந்தவர்களைத் தொலை; நான் மற்றவர்களுக்கு அதிபதி, வைஷ்ணவர்களுக்கு அல்ல.'

அபி சேத்ஸுதுராசாரோ பஜதே மாமநந்யபாக் । ஸாதுரேவ ஸ மந்தவ்யஃ ஸம்யகவ்யவஸிதோ ஹி ஸஃ ॥ ௧,௨௨௭.

ஒருவன் மிகத் தீய நடத்தையுடன் இருந்தாலும், என்னை மட்டும் பக்தியுடன் வழிபட்டால், அவனை நல்லவராகவே கருத வேண்டும்; ஏனெனில் அவன் மனதில் உறுதியுடன் இருக்கிறான்.

க்ஷிப்ரம் பவதி தர்மாத்மா ஶஶ்வச்சாந்திம் ஸ கச்சதி । விப்ரேந்த்ர ப்ரதிஜாநீஹி விஷ்ணுபக்தோ ந நஶ்யதி ॥ ௧,௨௨௭.

அவன் விரைவில் தர்மமானவனாகி, நிலையான அமைதியை அடைவான்; பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபடுபவர் ஒருபோதும் அழிவதில்லை என்று உறுதியாக அறிந்து கொள்.

தர்மார்தகாமஃ கிம் தஸ்ய முக்திஸ்தஸ்ய கரே ஸ்திதா । ஸமஸ்தஜகதாம் மூலம் யஸ்ய பக்திஃ ஸ்திரா ஹரௌ ॥ ௧,௨௨௭.

அவனுக்கு தர்மம், பொருள், காமம் எதற்காக? விடுதலை அவன் கையில் உள்ளது; எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதாரமான ஹரியில் திடமான பக்தி கொண்டவருக்கு.

தைவீ ஹ்யேஷா குணமயீ ஹரேர்மாயா துரத்யயா । தமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயாமேதாம் தரந்தி தே ॥ ௧,௨௨௭.

இந்த ஹரியின் தெய்வீக சக்தி மூன்று குணங்களால் ஆனது, கடக்க முடியாதது; ஆனால் அவனையே சரணடைந்தவர்கள் இந்த மாயையை தாண்டி விடுகிறார்கள்.

கிம் யஜ்ஞாராதநே பும்ஸா ஶிஷ்யதே ஹரிமேதஸாம் । பக்த்யைவாராத்யதே விஷ்ணுர்நாந்யத்தத்ரோபகாரகம் ॥ ௧,௨௨௭.

ஹரியை அர்ப்பணித்து யாகம் செய்வதில் மனிதனுக்குப் பின்பும் என்ன பயன்? விஷ்ணுவை உண்மையான பக்தியால் மட்டுமே வழிபட முடியும்; வேறு எதுவும் அவ்வளவு உதவியாக இருக்காது.

ந தாநைர்விவிதைர்தத்தைஃ புஷ்பைர்நைவாநுலேபநைஃ । தோஷமேதி மஹாத்மாஸௌ யதா பக்த்யா ஜநார்தநஃ ॥ ௧,௨௨௭.

பலவகை தானங்கள், பூக்கள், அல்லது சாந்துகள்—even கொடுத்தாலும்—ஜனார்த்தனன் அந்த அளவுக்கு திருப்தி அடைவதில்லை; பக்தியால் மட்டும் தான் அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைகிறார்.

ஸம்ஸாரவிஷவ்ரு'க்ஷஸ்ய த்வே பலே ஹ்யம்ரு'தோபமே । கதாசித்கேஶவே பக்திஸ்தத்பக்தைர்வா ஸமாகமஃ ॥ ௧,௨௨௭.

இந்த உலக வாழ்க்கை எனும் விஷ மரக்கன்றில் இரு அமுதம் போன்ற பழங்கள் உள்ளன: ஒருவேளை கேசவனுக்கான பக்தி, அல்லது அவரது பக்தர்களுடன் சேர்ந்து இருப்பது.

பத்ரேஷு புஷ்பேஷு பலேஷு தோயேஷ்வகஷ்டலப்யேஷு ஸதைவ ஸத்ஸு । பக்த்யைகலப்யே புருஷே புராணே முக்த்யைகலாபே க்ரியதே ப்ரயத்நஃ ॥ ௧,௨௨௭.

இலை, பூ, பழம், தண்ணீர்—எப்போதும் எளிதில் கிடைக்கும் இவை கொண்டு—பழமையான அந்த பரமனைக் கிடைக்கச் செய்யும் ஒன்று பக்தி மட்டுமே; அதனால் தான் விடுதலை கிடைக்கும்; அதற்காகவே முயற்சி செய்யப்படுகிறது.

ஆஸ்போடயந்தி பிதரஃ ப்ரந்ரு'த்யந்தி பிதாமாஹஃ । வைஷ்ணவோஸ்மத்குலே ஜாதஃ ஸ நஃ ஸந்தாரயிஷ்யதி ॥ ௧,௨௨௭.

பிதாக்கள் கைகொட்டி ஆடுகிறார்கள், முன்னோர்கள் மகிழ்ச்சி கொள்கிறார்கள்: நம்முடைய குடியில் வைஷ்ணவனாக ஒருவர் பிறந்தால், அவர் நம்மை மீட்டுவிடுவார்.

அஜ்ஞாநிநஃ ஸுகரே ஸமதிக்ஷிபந்தோ யத்பாபிநோऽபி ஶிஶுபாலஸுயோதநாத்யாஃ । முக்திம் கதாஃ ஸ்மரணமாத்ரவிதூதபாபாஃ கஃ ஸம்ஶயஃ பரமபக்திமதாம் ஜநாநாம் ॥ ௧,௨௨௭.

அறிவில்லாத பாவிகள் கூட—சிசுபாலன், துரியோதனன் போன்றவர்கள்—அவரை இகழ்ந்தாலும், நினைவு மட்டும் போதுமானது பாவங்கள் நீங்கி முக்தி அடைந்தார்கள்; அப்படியிருக்க, மிகுந்த பக்தி உடையவர்களுக்கு சந்தேகம் ஏது?

ஶரமம் தம் ப்ரபந்நா யே த்யாநயோகவிவர்ஜிதாஃ । தேऽபி ம்ரு'த்யுமதிக்ரம்ய யாந்தி தத்வைஷ்ணவம் பதம் ॥ ௧,௨௨௭.

தியானம், யோகம் இல்லாமலே அவனை சரணடைந்தவர்கள் கூட, மரணத்தைத் தாண்டி, அந்த வைஷ்ணவ பதத்தை அடைவார்கள்.

பவோத்பவக்லேஶஶதைர்ஹதஸ்ததா பரிப்ரமந்நிந்த்ரியரந்த்ரகைர்ஹயைஃ । நியம்யதாம் மாதவ ! மே மநோஹயஸ்த்வதங்க்ரிஶங்கௌ த்ரு'டபக்திபந்தநே ॥ ௧,௨௨௭.

பிறவிப் பிணிகளால் நூறு வேதனைகள் அனுபவித்து, இந்திரியங்கள் எனும் குதிரைகளால் அலைந்து திரியும் என் மனதை, மாதவா! உன் திருவடிகளுக்கு உறுதியான பக்திப் பாசத்தால் கட்டி அடக்க வேண்டும்.

விஷ்ணுரேவ பரம் ப்ரஹ்ம த்ரிபேதமிஹ பட்யதே । வேதஸித்தாந்தமார்கேஷு தந்ந ஜாநந்தி மோஹிதாஃ ॥ ௧,௨௨௭.

மூன்று விதமாக இங்கு கூறப்பட்டாலும், பரம்பொருள் என்பது விஷ்ணுவே; வேதத்தின் முடிவில் கூட, மயக்கமடைந்தவர்கள் இதை அறியமாட்டார்கள்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨௮ ஸூத உவாச । முக்திஹேதுமநாத்யந்தமஜமவ்யயமக்ஷயம் । யோ நமேத்ஸர்வலோகஸ்ய நமஸ்யோ ஜாயதே நரஃ

சூதர் சொல்கிறார்: ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாத, பிறவியில்லாத, அழியாத, விடுதலிக்கு காரணமானவரை வணங்குகிறவன், எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படத் தகுதியானவனாகிறான்.

விஷ்ணுமாநந்தமத்வைதம் விஜ்ஞாநம் ஸர்வகம் ப்ரபும் । ப்ரணமாமி ஸதா பக்த்யா சேதஸா ஹ்ரு'தயாலயம்

ஆனந்தம், ஒற்றுமை, அறிவு, எல்லா இடத்திலும் நிறைந்த ஆண்டவன் விஷ்ணுவை, என் மனமும், பக்தியுமாக எப்போதும் வணங்குகிறேன்; அவர் என் இதயத்தில் குடியிருக்கிறார்.

யோऽந்தஸ்திஷ்டந்நஶேஷஸ்ய பஶ்யதீஶஃ ஶுபாஶுபம் । தம் ஸர்வஸாக்ஷிணம் விஷ்ணும் நமஸ்யே பரமேஶ்வரம்

அனைவருக்குள்ளும் இருந்து, நல்லதும் கெட்டதும் காணும், எல்லாவற்றுக்கும் சாட்சி ஆன பரமேஸ்வரன் விஷ்ணுவை நான் வணங்குகிறேன்.