கருடபுராணம்

தஸ்மாத்ஸேவா புதைஃ ப்ரோக்தா பக்திஸாதநபூயஸீ । தே பக்தா லோகநாதஸ்ய நாமகர்மாதிகீர்தநே ॥ ௧,௨௨௭.

ஆகவே, ஞானிகள் சேவையை பக்திக்கு மிக முக்கியமான வழி என்று கூறியுள்ளனர்; உலகநாதனின் பக்தர்கள் அவருடைய நாமம், செயல்கள் முதலியவற்றை புகழ்கிறார்கள்.

முஞ்சந்த்யஶ்ரூணி ஸம்ஹர்ஷாத்யே ப்ரஹ்ரு'ஷ்டநூருஹாஃ । ஜகத்தாதுர்மஹேஶஸ்ய திவ்யாஜ்ஞாசரணா வயம் ॥ ௧,௨௨௭.

மகிழ்ச்சியில் கண்ணீர் வடித்து, ரோமங்கள் எழும் அவர்கள், 'உலகத்தை படைத்த மகா இறைவனின் தெய்வீக கட்டளையை நாம் பின்பற்றுகிறோம்' என்று கூறுகிறார்கள்.

இஹ நித்யக்ரியாஃ குர்யுஃ ஸ்நிக்தா யே வைஷ்ணவாஸ்து தே । ப்ரஹ்மாக்ஷரம் ந ஶ்ரு'ண்வந்வை தயா பகவதேரிதம் ॥ ௧,௨௨௭.

இங்கு அன்புள்ள வைஷ்ணவர்கள் தங்கள் தினசரி கடமைகளைச் செய்கிறார்கள்; ஆனால் பரமன் அருளிய பிரம்ம ஒலியை அவர்கள் கேட்கவில்லை என்றால், அது பயனற்றதாகும்.

ப்ரணாமபூர்வகம் பக்த்யா யோ வதேத்வைஷ்ணவோ ஹி ஸஃ । தத்பக்தஜநவாத்ஸல்யம் பூஜநம் சாநுமோதநம் ॥ ௧,௨௨௭.

வணக்கத்துடன் பக்தியோடு பேசும் ஒருவன் உண்மையான வைஷ்ணவன்; அவன் பக்தர்களிடம் காட்டும் பாசம், அவர்களை மதிப்பது, அவர்களை ஏற்கும் மனப்பான்மையிலே தெரிகிறது.

தத்கதாஶ்ரவணே ப்ரீதிரஶ்ருநேத்ராங்கவிக்ரியாஃ । யேந ஸர்வாத்மநா விஷ்ணௌ பக்த்யா பாவோ நிவேஶிதஃ ॥ ௧,௨௨௭.

அவரது கதைகளை கேட்கும் போது ஆனந்தத்தில் கண்ணீர் மல்கி, உடல் நடுங்கும்; இதனால், ஒருவர் முழுமையாக விஷ்ணுவில் பக்தி நிலை பெற்றிருக்கிறார் என்பதை அறியலாம்.

விப்ரேப்யஶ்ச க்ரு'தாத்மத்வாந்மஹாபாகவதோ ஹி ஸஃ । விஶ்வோபகரணம் நித்யம் ததர்தம் ஸங்கவர்ஜநம் । ஸ்வயமப்யர்சநஞ்சைவ யோ விஷ்ணுஞ்சோபஜீவதி ॥ ௧,௨௨௭.

தனக்குள் கட்டுப்பாடு கொண்டதால், அவர் இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்த பக்தர்; எப்போதும் உலக நலனுக்காக செயல்படுகிறார், தவறான நட்பைத் தவிர்கிறார், தனக்கே விஷ்ணுவை ஆராதிக்கிறார்.

பக்திரஷ்டவிதா ஹ்யேஷா யஸ்மிந்ம்லேச்சோऽபி வர்ததே । ஸ விப்ரேந்த்ரோ முநிஃ ஶ்ரீமாந்ஸ யாதி பரமாம் கதிம் ॥ ௧,௨௨௭.

இந்த பக்தி எட்டுவகை உள்ளது; அதை யார் பெற்றிருந்தாலும்—even வெளிநாட்டவர்—even அவர் சிறந்த பிராமணர், முனிவர், பாக்கியசாலி; அவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.

தஸ்மை தேயம் ததோ க்ராஹ்யம் ஸ ச பூஜ்யோ யதா ஹரிஃ । ஸ்ம்ரு'தஃ ஸம்பாஷிதோ வாபி பூஜிதோ வா த்விஜோத்தமஃ । புநாதி பகவத்பக்தஶ்சண்டாலோऽபி யத்ரு'ச்சயா ॥ ௧,௨௨௭.

அவருக்கு தானம் கொடுக்க வேண்டும், அவரிடமிருந்து ஏற்கவும் வேண்டும்; அவர் ஹரியைப் போல மதிக்கப்பட வேண்டும். நினைத்தாலும், பேசினாலும், பூஜித்தாலும்—even ஒரு சாதாரண பக்தர்—even அவர் பிறப்பால் கீழானவராக இருந்தாலும், அவர் தூய்மை தருகிறார்.

தயாம் குரு ப்ரபந்நாய தவாஸ்மீதி ச யோ வதேத் । அபயம் ஸர்வபூதேப்யோ தத்யாதேதத்வ்ரதம் ஹரேஃ ॥ ௧,௨௨௭.

உன்னிடம் சரணடைந்து, 'நான் உன்னுடையவன்' என்று கூறுபவருக்கு தயை காட்ட வேண்டும். எல்லா உயிர்களுக்கும் அஞ்சாமை தருவதே ஹரியின் விரதம்.

மந்த்ரஜாபிஸஹஸ்ரேப்யஃ ஸர்வவேதாந்தபாரகஃ । ஸர்வவேதாந்தவித்கோட்யாம் விஷ்ணுபக்தோ விஶிஷ்யதே ॥ ௧,௨௨௭.

மந்திரங்களை ஆயிரக்கணக்கில் ஜபிப்பவர்களிலும், எல்லா வேதாந்தங்களையும் முழுமையாக அறிந்தவர்களிலும், கோடிக்கணக்கான வேதாந்த அறிஞர்களிலும், விஷ்ணுவை உண்மையாய் பக்தியுடன் வழிபடுவோர் அனைவரையும் மிஞ்சுவார்கள்.

ஏகாந்திநஃ ஸ்வவபுஷா கச்சந்தி பரமம் பதம் । ஏகாந்தேந ஸமோ விஷ்ணுஸ்தஸ்மாதேஷாம் பராயணஃ ॥ ௧,௨௨௭.

ஒருமுகமாக பக்தி கொண்டவர்கள் தாங்கள் தாங்கள் அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைகிறார்கள்; அவர்களுக்கு விஷ்ணுவே எல்லாம், அவர்களின் பக்திக்கு சமம் வேறு எதுவும் இல்லை.

யஸ்மாதேகாந்திநஃ ப்ரோக்தாஸ்தத்பாகவதசேதஸஃ । ப்ரியாணாமபி ஸர்வேஷாம் தேவதேவஸ்ய ஸுப்ரியஃ ॥ ௧,௨௨௭.

அவர்கள் ஒருமுகமானவர்கள் என்று அழைக்கப்படுவதற்குக் காரணம், அவர்களின் மனம் முழுவதும் அவனிடம் தான்; எல்லாருக்கும் மிகவும் பிரியமானவர்களாக இருந்தாலும், தேவர்களின் தேவனுக்கு அவர்கள் மிகவும் நேசிக்கப்படுவார்கள்.

ஆபத்ஸ்வபி ஸதா பஸ்ய பக்திரவ்யபிசாரிணா । யா ப்ரீதிரதிகா விஷ்ணோர்விஷயேஷ்வநபாயிநீ ॥ ௧,௨௨௭.

எந்தப் பீடைகளிலும், திடமான பக்தி எப்போதும் புகழப்படுகிறது; விஷ்ணுவை நோக்கிய அன்பு, மற்ற எதையும் விட அதிகமானது, அது ஒருபோதும் குறையாது.

விஷ்ணும் ஸம்ஸ்மரதஃ ஸா மே ஹ்ரு'தயாந்நோபஸர்பதி । த்ரு'டபக்தோऽபி வேதாதிஸர்வஶாஸ்த்ரார்தபாரகஃ ॥ ௧,௨௨௭.

நான் விஷ்ணுவை நினைக்கும் போது அந்த பக்தி என் மனதிலிருந்து விலகாது; வேதங்களும் மற்ற எல்லா நூல்களும் அர்த்தங்களை அறிந்தவர், உறுதியான பக்தியுடன் இருந்தாலும் கூட.

யோ ந ஸர்வேஶ்வரே பக்தஸ்தம் வித்யாத்புருஷாதமம் । நாதீதவேதஶாஸ்த்ரோऽபி ந க்ரு'தோऽத்வரஸம்பவஃ । யோ பக்திம் வஹதே விஷ்ணௌ தேந ஸர்வம் க்ரு'தம் பவேத் ॥ ௧,௨௨௭.

எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவனிடம் பக்தி இல்லாதவன், மனிதர்களில் மிகக் கீழானவன் என்று அறிய வேண்டும்; வேதங்களையும் நூல்களையும் படிக்காதவராக இருந்தாலும், யாகங்கள் செய்யாதவராக இருந்தாலும், விஷ்ணுவிடம் பக்தி கொண்டிருப்பவன் எல்லாவற்றையும் செய்தவனாகவே கருதப்படுவான்.

யஜ்வாநஃ க்ரதுமுக்யாநாம் வேதாநாம் பாரகா அபி । ந தாம் யாந்தி கதிம் பக்தா யாம் யாந்தி முநிஸத்தமாஃ ॥ ௧,௨௨௭.

யாகங்களைச் செய்யும் பெரியவர்களும், வேதங்களை முழுமையாக அறிந்தவர்களும், பக்தி கொண்ட முனிவர்கள் அடையும் அந்த நிலையை அடைய முடியாது.

யஃ கஶ்சித்வைஷ்ணவோ லோகே மித்யாசாரோऽப்யநாஶ்ரமீ । புநாதி ஸகலாம்ல்லோகாந்ஸஹஸ்ராம்ஶுரிவோதிதஃ ॥ ௧,௨௨௭.

உலகத்தில் யாராவது வைஷ்ணவராக இருந்தாலும், அவர்களின் நடத்தை தவறானதாக இருந்தாலும், ஆசிரமங்களில் இல்லாதவராக இருந்தாலும், அவர்கள் உதயமான சூரியனைப் போல எல்லா உலகங்களையும் தூய்மைப்படுத்துவார்கள்.

யே ந்ரு'ஶம்ஸா துராத்மாநஃ பாபாசரரதாஸ்ததா । தேऽபி யாந்தி பரம் ஸ்தாநம் நாராயணபராயணாஃ ॥ ௧,௨௨௭.

கொடூரமானவர்களும், தீய மனம் கொண்டவர்களும், பாவங்களில் மகிழ்பவர்களும் கூட, நாராயணனை அடைவதில் பக்தி கொண்டால், அவர்கள் கூட அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைவார்கள்.

த்ரு'டா ஜநார்தநே பக்திர்யதைவாவ்யபிசாரிணீ । ததா கியத்ஸ்வர்கஸுகம் ஸைவ நிர்வாணஹேதுகா ॥ ௧,௨௨௭.

ஜனார்த்தனனிடம் உறுதியான, திடமான பக்தி இருந்தால், சொர்க்கத்தில் கிடைக்கும் இன்பம் எவ்வளவு இருந்தாலும், அந்த பக்தியே முத்திக்கு காரணமாகிறது.

ப்ராம்யதாம் தத்ர ஸம்ஸாரே நராணாம் குர்மதுர்கமே । ஹஸ்தாவலம்பநே ஹ்யேகம் யேந துஷ்யேஜ்ஜநார்தநஃ । ந ஶ்ரு'ணோதி குணாந்திவ்யாந்தேவதேவஸ்ய சக்ரிணஃ । ஸ மரோ பதிரோ ஜ்ஞேயஃ ஸர்வதர்மபஹிஷ்க்ரு'தஃ ॥ ௧,௨௨௭.

இந்த உலகத்தில் ஆமை போல் கடக்க முடியாத சிரமமான சஞ்சாரத்தில் அலைந்து திரியும் மனிதர்களுக்கு, ஜனார்த்தனன் மகிழும் ஒன்றே ஒரே ஆதரவாகும்; தேவாதி தேவனான சக்கரதாரியின் தெய்வீக குணங்களை கேட்காதவன், உயிரில்லாதவன், செவிடானவன், எல்லா தர்மத்திலிருந்தும் விலக்கப்பட்டவன் என்று அறிய வேண்டும்.

நாம்நி ஸம்கீர்திதே விஷ்ணோர்யஸ்ய பும்ஸோ ந ஜாயதே । ஶரீரம் புலகோத்பாஸி தத்பவேத்குணபோபமம் ॥ ௧,௨௨௭.

விஷ்ணுவின் பெயரைப் பாடும் போது, ஒருவருக்கு உடம்பில் புளகங்கள் தோன்றவில்லை என்றால், அவன் உடல் ஒரு சடலத்தைப் போன்றது.

யஸ்மிந்பக்திர்த்விஜஶ்ரேஷ்ட முக்திரப்யசிராத்பவேத் । நிவிஷ்டமநஸாம் பும்ஸாம் ஸர்வதா வ்ரு'ஜிநக்ஷயஃ ॥ ௧,௨௨௭.

துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, யாரிடம் பக்தி இருக்கிறதோ, அவர்களுக்கு விரைவில் விடுதலை கிடைக்கும்; மனதை முழுவதும் நிலைநிறுத்தியவர்களுக்கு, எல்லா பாவங்களும் முற்றிலும் அழிகின்றன.

ஸ்வபுருஷமபிவீக்ஷ்ய பாஶஹஸ்தம் வததி யமஃ கில தஸ்ய கர்ணமூலே । பரிஹர மதுஸூதநப்ராபந்நந்ப்ரபுரஹமந்யந்ரு'ணாம் ந வைஷ்ணவாநாம் ॥ ௧,௨௨௭.

தன் பணியாளன் பாசம் பிடித்திருப்பதை யமன் பார்த்து, அந்த மனிதனின் காதருகில் சொல்வான்: 'மதுசூதனனை அடைந்தவர்களைத் தொலை; நான் மற்றவர்களுக்கு அதிபதி, வைஷ்ணவர்களுக்கு அல்ல.'

அபி சேத்ஸுதுராசாரோ பஜதே மாமநந்யபாக் । ஸாதுரேவ ஸ மந்தவ்யஃ ஸம்யகவ்யவஸிதோ ஹி ஸஃ ॥ ௧,௨௨௭.

ஒருவன் மிகத் தீய நடத்தையுடன் இருந்தாலும், என்னை மட்டும் பக்தியுடன் வழிபட்டால், அவனை நல்லவராகவே கருத வேண்டும்; ஏனெனில் அவன் மனதில் உறுதியுடன் இருக்கிறான்.

க்ஷிப்ரம் பவதி தர்மாத்மா ஶஶ்வச்சாந்திம் ஸ கச்சதி । விப்ரேந்த்ர ப்ரதிஜாநீஹி விஷ்ணுபக்தோ ந நஶ்யதி ॥ ௧,௨௨௭.

அவன் விரைவில் தர்மமானவனாகி, நிலையான அமைதியை அடைவான்; பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, விஷ்ணுவை பக்தியுடன் வழிபடுபவர் ஒருபோதும் அழிவதில்லை என்று உறுதியாக அறிந்து கொள்.

தர்மார்தகாமஃ கிம் தஸ்ய முக்திஸ்தஸ்ய கரே ஸ்திதா । ஸமஸ்தஜகதாம் மூலம் யஸ்ய பக்திஃ ஸ்திரா ஹரௌ ॥ ௧,௨௨௭.

அவனுக்கு தர்மம், பொருள், காமம் எதற்காக? விடுதலை அவன் கையில் உள்ளது; எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆதாரமான ஹரியில் திடமான பக்தி கொண்டவருக்கு.

தைவீ ஹ்யேஷா குணமயீ ஹரேர்மாயா துரத்யயா । தமேவ யே ப்ரபத்யந்தே மாயாமேதாம் தரந்தி தே ॥ ௧,௨௨௭.

இந்த ஹரியின் தெய்வீக சக்தி மூன்று குணங்களால் ஆனது, கடக்க முடியாதது; ஆனால் அவனையே சரணடைந்தவர்கள் இந்த மாயையை தாண்டி விடுகிறார்கள்.

கிம் யஜ்ஞாராதநே பும்ஸா ஶிஷ்யதே ஹரிமேதஸாம் । பக்த்யைவாராத்யதே விஷ்ணுர்நாந்யத்தத்ரோபகாரகம் ॥ ௧,௨௨௭.

ஹரியை அர்ப்பணித்து யாகம் செய்வதில் மனிதனுக்குப் பின்பும் என்ன பயன்? விஷ்ணுவை உண்மையான பக்தியால் மட்டுமே வழிபட முடியும்; வேறு எதுவும் அவ்வளவு உதவியாக இருக்காது.

ந தாநைர்விவிதைர்தத்தைஃ புஷ்பைர்நைவாநுலேபநைஃ । தோஷமேதி மஹாத்மாஸௌ யதா பக்த்யா ஜநார்தநஃ ॥ ௧,௨௨௭.

பலவகை தானங்கள், பூக்கள், அல்லது சாந்துகள்—even கொடுத்தாலும்—ஜனார்த்தனன் அந்த அளவுக்கு திருப்தி அடைவதில்லை; பக்தியால் மட்டும் தான் அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைகிறார்.