கருடபுராணம்

நித்யஶுத்தபுத்தம்முக்தமஹாமாநந்தமத்வயம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்ஜ்ஞாநரூபோ விமுக்தயே ॥ ௧,௨௨௬.

என்றென்றும் தூய்மை, விழிப்பு, விடுதலை, பேரானந்தம், இருமையில்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, அறிவாக இருப்பவன், விடுதலிக்காக.

ஸூத உவாச । இத்யஷ்டாங்கோ மயா யோக உக்தஃ ஶௌநக முக்திதஃ । நித்யநைமித்திகம் கத்வா லயம் ப்ராக்ரு'தபந்தநாஃ ॥ ௧,௨௨௬.

சூதர் கூறினார்: ஶௌணகரே, விடுதலை தரும் இந்த எட்டுவகை யோகத்தை நான் விளக்கியேன். தினமும் செய்ய வேண்டியதும், சில நேரங்களில் செய்ய வேண்டியதும் ஆகிய கடமைகளைச் செய்து, இயற்கையின் பந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு, ஒருவர் லயத்தை அடையலாம்.

உத்பத்யந்தே ஹி ஸம்ஸாரே நைகம் யாத்வா பராத்மநாம் । விமுச்யதே விமுக்தஶ்ச ஜ்ஞாநாதஜ்ஞாநமோஹிதஃ ॥ ௧,௨௨௬.

இந்த பிறவிப் பந்தத்தில் பல உயிர்கள் தோன்றுகின்றன; ஆனால், பரமாத்மாவை அடைந்தவுடன், அறிவால் அறியாமை நீங்கி, ஒருவர் முழுமையாக விடுதலை பெறுகிறார்.

ததோ நம் ம்ரியதே துஃ கீ ந ரோகீ ந ச வந்தவாந் । ந பாபைர்யுஜ்யதே யோகீ நரகே ந விபச்யதே ॥ ௧,௨௨௬.

அப்பொழுது, அவர் துன்பத்தில் மரணிக்க மாட்டார், நோயால் பாதிக்கப்பட மாட்டார், பந்தங்களால் கட்டுப்பட மாட்டார்; அந்த யோகிக்கு பாவங்கள் எதுவும் சேராது, நரகத்தில் வேதனை அனுபவிக்கவும் நேராது.

கர்பவாஸே ஸ நோ துஃ கீ ஸ ஸ்யாந்நாராயணோऽவ்யயஃ । பக்த்யா த்வநந்யயா லப்யோ பகவாந்புக்திமுக்திதஃ ॥ ௧,௨௨௬.

கருவில் இருந்தபோதும் அவர் துன்பம் அனுபவிக்க மாட்டார்; அவர் அழியாத நாராயணனாக மாறுவார். அனன்யமான பக்தியினால் மட்டுமே, அனுபவமும் முக்தியும் தரும் பரமபிரான் கிடைக்கிறார்.

த்யாநேந பூஜயா ஜப்யைஃ ஸம்யக்ஸ்தோத்ரைர்யதவ்ரதைஃ । யஜ்ஞைர்தாநைஶ்சித்தஶுத்திஸ்தயா ஜ்ஞாநஞ்ச லப்யதே ॥ ௧,௨௨௬.

தியானம், பூஜை, ஜபம், சரியான ஸ்தோத்திரங்கள், விரதங்கள், யாகங்கள், தானங்கள் ஆகியவற்றால் மனம் தூய்மையடைகிறது; அந்த தூய்மையால் அறிவும் கிடைக்கிறது.

ப்ரணவாதிகமந்த்ரைஶ்ச ஜப்யைர்முக்திம் கதா த்விஜாஃ । இந்த்ரோऽபி பரமம் ஸ்தாநம் கந்தர்வாப்ஸரஸோ வராஃ ॥ ௧,௨௨௬.

ஓம் முதலான மந்திரங்களை ஜபிப்பதனால், இருமுறை பிறந்தவர்கள் முக்தியை அடைந்துள்ளனர்; இந்திரனும், சிறந்த கந்தர்வர்களும், அப்சராசிகளும் பரம நிலையை அடைந்துள்ளனர்.

ப்ராப்தா தேவாஶ்ச தேவத்வம் முநித்வம் முநயோ கதாஃ । கந்தர்வத்வஞ்ச கந்தர்வா ராஜத்வஞ்ச ந்ரு'பாதயஃ ॥ ௧,௨௨௬.

தேவர்கள் தெய்வீக நிலையை அடைந்தனர், முனிவர்கள் முனிவராக உயர்ந்தனர், கந்தர்வர்கள் கந்தர்வராக, அரசர்கள் முதலியோர் அரசாட்சியை அடைந்தனர்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨௭ ஸூத உவாச । விஷ்ணுபக்திம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யயா ஸர்வமவாப்யதே । யதா பக்த்யா ஹரிஸ்துஷ்யேத்ததா நாந்யேந கேநசித் ॥ ௧,௨௨௭.

சூதர் கூறினார்: எல்லாவற்றையும் பெற வைக்கும் விஷ்ணு பக்தியை இப்போது நான் விளக்குகிறேன். அந்த பக்தியால் மட்டுமே ஹரி மகிழ்கிறார்; வேறு எதாலும் இல்லை.

மஹதஃ ஶ்ரேயஸோ மூலம் ப்ரஸவஃ புண்யஸந்ததேஃ । ஜீவிதஸ்ய பலம் ஸ்வாது நியதம் ஸ்மரணம் ஹரேஃ ॥ ௧,௨௨௭.

மிக உயர்ந்த நன்மையின் மூலமும், புண்ணிய வம்சத்தின் ஆதியும் இதுவே: வாழ்க்கையின் இனிய பயன் நிச்சயமாக ஹரியை நினைவு கூறுவதுதான்.

தஸ்மாத்ஸேவா புதைஃ ப்ரோக்தா பக்திஸாதநபூயஸீ । தே பக்தா லோகநாதஸ்ய நாமகர்மாதிகீர்தநே ॥ ௧,௨௨௭.

ஆகவே, ஞானிகள் சேவையை பக்திக்கு மிக முக்கியமான வழி என்று கூறியுள்ளனர்; உலகநாதனின் பக்தர்கள் அவருடைய நாமம், செயல்கள் முதலியவற்றை புகழ்கிறார்கள்.

முஞ்சந்த்யஶ்ரூணி ஸம்ஹர்ஷாத்யே ப்ரஹ்ரு'ஷ்டநூருஹாஃ । ஜகத்தாதுர்மஹேஶஸ்ய திவ்யாஜ்ஞாசரணா வயம் ॥ ௧,௨௨௭.

மகிழ்ச்சியில் கண்ணீர் வடித்து, ரோமங்கள் எழும் அவர்கள், 'உலகத்தை படைத்த மகா இறைவனின் தெய்வீக கட்டளையை நாம் பின்பற்றுகிறோம்' என்று கூறுகிறார்கள்.

இஹ நித்யக்ரியாஃ குர்யுஃ ஸ்நிக்தா யே வைஷ்ணவாஸ்து தே । ப்ரஹ்மாக்ஷரம் ந ஶ்ரு'ண்வந்வை தயா பகவதேரிதம் ॥ ௧,௨௨௭.

இங்கு அன்புள்ள வைஷ்ணவர்கள் தங்கள் தினசரி கடமைகளைச் செய்கிறார்கள்; ஆனால் பரமன் அருளிய பிரம்ம ஒலியை அவர்கள் கேட்கவில்லை என்றால், அது பயனற்றதாகும்.

ப்ரணாமபூர்வகம் பக்த்யா யோ வதேத்வைஷ்ணவோ ஹி ஸஃ । தத்பக்தஜநவாத்ஸல்யம் பூஜநம் சாநுமோதநம் ॥ ௧,௨௨௭.

வணக்கத்துடன் பக்தியோடு பேசும் ஒருவன் உண்மையான வைஷ்ணவன்; அவன் பக்தர்களிடம் காட்டும் பாசம், அவர்களை மதிப்பது, அவர்களை ஏற்கும் மனப்பான்மையிலே தெரிகிறது.

தத்கதாஶ்ரவணே ப்ரீதிரஶ்ருநேத்ராங்கவிக்ரியாஃ । யேந ஸர்வாத்மநா விஷ்ணௌ பக்த்யா பாவோ நிவேஶிதஃ ॥ ௧,௨௨௭.

அவரது கதைகளை கேட்கும் போது ஆனந்தத்தில் கண்ணீர் மல்கி, உடல் நடுங்கும்; இதனால், ஒருவர் முழுமையாக விஷ்ணுவில் பக்தி நிலை பெற்றிருக்கிறார் என்பதை அறியலாம்.

விப்ரேப்யஶ்ச க்ரு'தாத்மத்வாந்மஹாபாகவதோ ஹி ஸஃ । விஶ்வோபகரணம் நித்யம் ததர்தம் ஸங்கவர்ஜநம் । ஸ்வயமப்யர்சநஞ்சைவ யோ விஷ்ணுஞ்சோபஜீவதி ॥ ௧,௨௨௭.

தனக்குள் கட்டுப்பாடு கொண்டதால், அவர் இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்த பக்தர்; எப்போதும் உலக நலனுக்காக செயல்படுகிறார், தவறான நட்பைத் தவிர்கிறார், தனக்கே விஷ்ணுவை ஆராதிக்கிறார்.

பக்திரஷ்டவிதா ஹ்யேஷா யஸ்மிந்ம்லேச்சோऽபி வர்ததே । ஸ விப்ரேந்த்ரோ முநிஃ ஶ்ரீமாந்ஸ யாதி பரமாம் கதிம் ॥ ௧,௨௨௭.

இந்த பக்தி எட்டுவகை உள்ளது; அதை யார் பெற்றிருந்தாலும்—even வெளிநாட்டவர்—even அவர் சிறந்த பிராமணர், முனிவர், பாக்கியசாலி; அவர் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்.

தஸ்மை தேயம் ததோ க்ராஹ்யம் ஸ ச பூஜ்யோ யதா ஹரிஃ । ஸ்ம்ரு'தஃ ஸம்பாஷிதோ வாபி பூஜிதோ வா த்விஜோத்தமஃ । புநாதி பகவத்பக்தஶ்சண்டாலோऽபி யத்ரு'ச்சயா ॥ ௧,௨௨௭.

அவருக்கு தானம் கொடுக்க வேண்டும், அவரிடமிருந்து ஏற்கவும் வேண்டும்; அவர் ஹரியைப் போல மதிக்கப்பட வேண்டும். நினைத்தாலும், பேசினாலும், பூஜித்தாலும்—even ஒரு சாதாரண பக்தர்—even அவர் பிறப்பால் கீழானவராக இருந்தாலும், அவர் தூய்மை தருகிறார்.

தயாம் குரு ப்ரபந்நாய தவாஸ்மீதி ச யோ வதேத் । அபயம் ஸர்வபூதேப்யோ தத்யாதேதத்வ்ரதம் ஹரேஃ ॥ ௧,௨௨௭.

உன்னிடம் சரணடைந்து, 'நான் உன்னுடையவன்' என்று கூறுபவருக்கு தயை காட்ட வேண்டும். எல்லா உயிர்களுக்கும் அஞ்சாமை தருவதே ஹரியின் விரதம்.

மந்த்ரஜாபிஸஹஸ்ரேப்யஃ ஸர்வவேதாந்தபாரகஃ । ஸர்வவேதாந்தவித்கோட்யாம் விஷ்ணுபக்தோ விஶிஷ்யதே ॥ ௧,௨௨௭.

மந்திரங்களை ஆயிரக்கணக்கில் ஜபிப்பவர்களிலும், எல்லா வேதாந்தங்களையும் முழுமையாக அறிந்தவர்களிலும், கோடிக்கணக்கான வேதாந்த அறிஞர்களிலும், விஷ்ணுவை உண்மையாய் பக்தியுடன் வழிபடுவோர் அனைவரையும் மிஞ்சுவார்கள்.

ஏகாந்திநஃ ஸ்வவபுஷா கச்சந்தி பரமம் பதம் । ஏகாந்தேந ஸமோ விஷ்ணுஸ்தஸ்மாதேஷாம் பராயணஃ ॥ ௧,௨௨௭.

ஒருமுகமாக பக்தி கொண்டவர்கள் தாங்கள் தாங்கள் அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைகிறார்கள்; அவர்களுக்கு விஷ்ணுவே எல்லாம், அவர்களின் பக்திக்கு சமம் வேறு எதுவும் இல்லை.

யஸ்மாதேகாந்திநஃ ப்ரோக்தாஸ்தத்பாகவதசேதஸஃ । ப்ரியாணாமபி ஸர்வேஷாம் தேவதேவஸ்ய ஸுப்ரியஃ ॥ ௧,௨௨௭.

அவர்கள் ஒருமுகமானவர்கள் என்று அழைக்கப்படுவதற்குக் காரணம், அவர்களின் மனம் முழுவதும் அவனிடம் தான்; எல்லாருக்கும் மிகவும் பிரியமானவர்களாக இருந்தாலும், தேவர்களின் தேவனுக்கு அவர்கள் மிகவும் நேசிக்கப்படுவார்கள்.

ஆபத்ஸ்வபி ஸதா பஸ்ய பக்திரவ்யபிசாரிணா । யா ப்ரீதிரதிகா விஷ்ணோர்விஷயேஷ்வநபாயிநீ ॥ ௧,௨௨௭.

எந்தப் பீடைகளிலும், திடமான பக்தி எப்போதும் புகழப்படுகிறது; விஷ்ணுவை நோக்கிய அன்பு, மற்ற எதையும் விட அதிகமானது, அது ஒருபோதும் குறையாது.

விஷ்ணும் ஸம்ஸ்மரதஃ ஸா மே ஹ்ரு'தயாந்நோபஸர்பதி । த்ரு'டபக்தோऽபி வேதாதிஸர்வஶாஸ்த்ரார்தபாரகஃ ॥ ௧,௨௨௭.

நான் விஷ்ணுவை நினைக்கும் போது அந்த பக்தி என் மனதிலிருந்து விலகாது; வேதங்களும் மற்ற எல்லா நூல்களும் அர்த்தங்களை அறிந்தவர், உறுதியான பக்தியுடன் இருந்தாலும் கூட.

யோ ந ஸர்வேஶ்வரே பக்தஸ்தம் வித்யாத்புருஷாதமம் । நாதீதவேதஶாஸ்த்ரோऽபி ந க்ரு'தோऽத்வரஸம்பவஃ । யோ பக்திம் வஹதே விஷ்ணௌ தேந ஸர்வம் க்ரு'தம் பவேத் ॥ ௧,௨௨௭.

எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறைவனிடம் பக்தி இல்லாதவன், மனிதர்களில் மிகக் கீழானவன் என்று அறிய வேண்டும்; வேதங்களையும் நூல்களையும் படிக்காதவராக இருந்தாலும், யாகங்கள் செய்யாதவராக இருந்தாலும், விஷ்ணுவிடம் பக்தி கொண்டிருப்பவன் எல்லாவற்றையும் செய்தவனாகவே கருதப்படுவான்.

யஜ்வாநஃ க்ரதுமுக்யாநாம் வேதாநாம் பாரகா அபி । ந தாம் யாந்தி கதிம் பக்தா யாம் யாந்தி முநிஸத்தமாஃ ॥ ௧,௨௨௭.

யாகங்களைச் செய்யும் பெரியவர்களும், வேதங்களை முழுமையாக அறிந்தவர்களும், பக்தி கொண்ட முனிவர்கள் அடையும் அந்த நிலையை அடைய முடியாது.

யஃ கஶ்சித்வைஷ்ணவோ லோகே மித்யாசாரோऽப்யநாஶ்ரமீ । புநாதி ஸகலாம்ல்லோகாந்ஸஹஸ்ராம்ஶுரிவோதிதஃ ॥ ௧,௨௨௭.

உலகத்தில் யாராவது வைஷ்ணவராக இருந்தாலும், அவர்களின் நடத்தை தவறானதாக இருந்தாலும், ஆசிரமங்களில் இல்லாதவராக இருந்தாலும், அவர்கள் உதயமான சூரியனைப் போல எல்லா உலகங்களையும் தூய்மைப்படுத்துவார்கள்.

யே ந்ரு'ஶம்ஸா துராத்மாநஃ பாபாசரரதாஸ்ததா । தேऽபி யாந்தி பரம் ஸ்தாநம் நாராயணபராயணாஃ ॥ ௧,௨௨௭.

கொடூரமானவர்களும், தீய மனம் கொண்டவர்களும், பாவங்களில் மகிழ்பவர்களும் கூட, நாராயணனை அடைவதில் பக்தி கொண்டால், அவர்கள் கூட அந்த உயர்ந்த இடத்தை அடைவார்கள்.

த்ரு'டா ஜநார்தநே பக்திர்யதைவாவ்யபிசாரிணீ । ததா கியத்ஸ்வர்கஸுகம் ஸைவ நிர்வாணஹேதுகா ॥ ௧,௨௨௭.

ஜனார்த்தனனிடம் உறுதியான, திடமான பக்தி இருந்தால், சொர்க்கத்தில் கிடைக்கும் இன்பம் எவ்வளவு இருந்தாலும், அந்த பக்தியே முத்திக்கு காரணமாகிறது.