கருடபுராணம்

ஸந்தோஷஸ்தபஸா ஶாந்திர்வாஸுதேவார்சநம் தமஃ । ஆஸந பத்மகாத்யுக்தம் ப்ராணாயாமோ மருஜ்ஜயஃ ॥ ௧,௨௨௬.

திருப்தி, தவம், அமைதி, வாசுதேவரை வழிபடுதல், மனக்கட்டுப்பாடு; பத்மாசனம் போன்ற ஆசனங்கள்; சுவாச கட்டுப்பாடு, வாயுவை அடக்குதல்.

ப்ரத்யேகம் த்ரிவிதஃ ஸோऽபி பூரகும்பகரேசகைஃ । லகுர்யோ தஶமாத்ரஸ்து த்விகுணஃ ஸ து மத்யமஃ ॥ ௧,௨௨௬.

ஒவ்வொன்றும் மூன்று வகை: உள்ளிழுத்தல், தடுத்து வைத்தல், வெளியேற்றல். லகுவானது பத்து எண்ணிக்கையுடன், நடுத்தரமானது அதற்கு இரட்டிப்பு.

த்ரிகுணாபிஸ்து மாத்ராபிருத்தமஃ ஸ உதாஹ்ரு'தஃ । ஜபத்யாநயுதௌ கர்போ விபரீதஸ்த்வர்பகஃ ॥ ௧,௨௨௬.

மூன்று மடங்கு எண்ணிக்கையோடு இருப்பது சிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; ஜபமும் தியானமும் சேர்த்து, கருவாகும் நிலை அடையப்படுகிறது; எதிர்மாறாக இருப்பது குழந்தை நிலை எனப்படுகிறது.

ப்ரதமே நஜயேத்ஸ்வப்நம் மத்யமேந ச வேபதும் । விபாகம் ஹி த்ரு'தீயேந ஜாதாந்தோஷாஸ்த்வநுக்ரமாத் ॥ ௧,௨௨௬.

முதல் நிலையில் கனவுகள் வரக்கூடாது; இரண்டாவது நிலையில் உடல் நடுக்கம் இருக்கக்கூடாது; மூன்றாவது நிலையில் விளைவுகள் தோன்றும், தவறுகள் ஒன்றின் பின் ஒன்று ஏற்படுகின்றன.

ஆஸநஸ்தந்துயுஞ்ஜீத க்ரு'த்வா ச ப்ரணவம் ஹ்ரு'தீ । பார்ஷ்ணிப்யாம் லிங்கவ்ரு'ஷணௌ ஸ்பர்ஶந்நகாக்ரமாநஸஃ ॥ ௧,௨௨௬.

இருக்கையில், ஓம் என்ற மந்திரத்தை இதயத்தில் வைத்து, மனதை மூக்கின் முனையில் நிலைநிறுத்தி, குதிகால் மூலம் ஆணுறுப்பு மற்றும் விதைப்பைத் தொட வேண்டும்.

ரஜஸா தமஸோ வ்ரு'த்திம் ஸத்த்வேந ரஜஸஸ்ததா । நிருத்ய நிஶ்சலோ பூத்வா ஸ்திதோ யுஞ்ஜீத யோகவித் ॥ ௧,௨௨௬.

ஆசை செயல்களை தூய்மை கொண்டு அடக்கி, இருள் செயல்களை ஆசை கொண்டு அடக்கி, அசையாமல் அமைதியாக இருந்து, யோகத்தை அறிந்தவன் பயில வேண்டும்.

இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தேப்யஃ ப்ராணாதீநம்ந ஏவ ச । நிக்ரு'ஹ்ய ஸமவாயேந ப்ரத்யாஹார முபக்ரமேத் ॥ ௧,௨௨௬.

புலன்களை அதன் பொருள்களிலிருந்து, உயிர் ஓட்டங்களை அதேபோல் அடக்கி, சமநிலையுடன் புலனடக்கம் பயில வேண்டும்.

ப்ராணாயாமா தஶாஷ்டௌ ச தாரணா ஸா விதீயதே । த்வே தாரணே ஸ்ம்ரு'தோ யோகோ யோகிபிஸ்தத்த்வதர்ஶிபிஃ ॥ ௧,௨௨௬.

பத்து எட்டு உயிர்வாயு கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன; மனதை ஒருமுகப்படுத்தும் பயிற்சி கூறப்பட்டுள்ளது; உண்மை அறிந்த யோகிகள் இரண்டு மனக்குவிப்பை யோகமாகக் கருதுகின்றனர்.

ப்ராங்நாட்யாம் ஹ்ரு'தயே சாத்ர த்ரு'தீயா ச ததோரஸி । கண்டே முகே நா ஸிகாக்ரே நேத்ரே ப்ரூமத்யமூர்தஸு ॥ ௧,௨௨௬.

கிழக்கு நாடியில், இதயத்தில், மூன்றாவது நிலையில் மார்பில், கழுத்தில், வாயில், மூக்கின் முனையில், கண்களில், புருவங்களுக்கு நடுவில், தலைமுடியில் — இவை எல்லாம் உள்ளன.

கிஞ்சித்தஸ்மாத்பரஸ்மிம்ஶ்ச தாரணா தஶதா ஸ்ம்ரு'தா । தஶைதா தாரணாஃ ப்ராப்ய ப்ராப்நோத்யக்ஷரரூபதாம் ॥ ௧,௨௨௬.

அதற்கு சிறிது மேலாகவும், மேலும், பத்து மடங்கு மனக்குவிப்பு கூறப்பட்டுள்ளது; இந்த பத்து மனக்குவிப்பை அடைந்தால், அழியாத நிலையை அடைகிறான்.

யதாக்நிரக்நௌ ஸம்க்ஷிப்தஸ்ததாத்மா பரமாத்மநி । ப்ரஹ்மரூபம் மஹாபுண்யமோமித்யேகாக்ஷரம் ஜபேத் ॥ ௧,௨௨௬.

எப்படி நெருப்பு நெருப்பில் சேரும் போல, ஆன்மா பரமாத்மாவில் ஒன்றாகும்; பிரம்ம ரூபமான ஓம் என்ற ஒற்றை எழுத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

அகாரஶ்ச ததோகாரோ மகாரஶ்சாக்ஷரத்ரயம் । ஏதாஸ்திஸ்த்ரஸ்ததோ மாத்ராஃ ஸத்த்வராஜஸதாமஸாஃ ॥ ௧,௨௨௬.

'அ', 'உ', 'ம்' என்ற மூன்று எழுத்துகள் உள்ளன; இந்த மூன்று அளவுகள் தூய்மை, ஆசை, இருள் ஆகியவற்றிற்கு ஒப்பாகும்.

நிர்குணா யோகிகம்யாத்யார்தமாத்ரா பரா ஸ்திதா । காந்தாரீதி ச விஜ்ஞேயா காந்தாரஸ்வரஸம்ஶ்ரயா । இத்யேததக்ஷரம் ப்ரஹ்ம பரமோங்காரஸம்ஜ்ஞிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

குணமில்லாத, யோகிகள் அடையக்கூடிய, அரை அளவு உயர்ந்த நிலையில் நிலைத்துள்ளது; அது காந்தாரம் என அறியப்படுகிறது, காந்தார சுரத்தில் தங்கியுள்ளது; இந்த எழுத்தே பரம்பொருள், பரம ஓம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ஸ்தூலதேஹவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்ஜராமரணவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, நிலையான உடலை விட்டு நீங்கியவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, வயதும் மரணமும் இல்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ப்ரு'திவ்யா மலவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்வாய்வாகாஶவிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, பூமியின் மாசு இல்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, காற்றும் ஆகாயமும் இல்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ஸூக்ஷ்மதேஹவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்மபரம் ஜ்யோதிஃ ஸ்தாநாஸ்தாநவிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, சூட்சும உடலை விட்டு நீங்கியவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, இடம் இடமில்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்கந்தமாத்ரவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ஶ்ரோத்ரத்வக்பரிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, வாசனை மட்டும் இல்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, கேட்கும், தொடும் உணர்வும் இல்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்ஜிஹ்வாக்ராணவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ப்ராணாபாநவிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, நாக்கும் மூக்கும் இல்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, உயிர் ஓட்டங்களும் இல்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்வ்யாநோதாநவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிரஜ்ஞாநபரிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, வியானும் உதானமும் இல்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, அறியாமை இல்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஸ்துரீயம் பரமம் பதம் । தேஹேந்த்ரியமநோபுத்திப்ராணாஹங்காரவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, நான்காவது உயர்ந்த நிலை, உடலும், புலன்களும், மனமும், புத்தியும், உயிரும், அகங்காரமும் இல்லாதவன்.

நித்யஶுத்தபுத்தம்முக்தமஹாமாநந்தமத்வயம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்ஜ்ஞாநரூபோ விமுக்தயே ॥ ௧,௨௨௬.

என்றென்றும் தூய்மை, விழிப்பு, விடுதலை, பேரானந்தம், இருமையில்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, அறிவாக இருப்பவன், விடுதலிக்காக.

ஸூத உவாச । இத்யஷ்டாங்கோ மயா யோக உக்தஃ ஶௌநக முக்திதஃ । நித்யநைமித்திகம் கத்வா லயம் ப்ராக்ரு'தபந்தநாஃ ॥ ௧,௨௨௬.

சூதர் கூறினார்: ஶௌணகரே, விடுதலை தரும் இந்த எட்டுவகை யோகத்தை நான் விளக்கியேன். தினமும் செய்ய வேண்டியதும், சில நேரங்களில் செய்ய வேண்டியதும் ஆகிய கடமைகளைச் செய்து, இயற்கையின் பந்தங்களிலிருந்து விடுபட்டு, ஒருவர் லயத்தை அடையலாம்.

உத்பத்யந்தே ஹி ஸம்ஸாரே நைகம் யாத்வா பராத்மநாம் । விமுச்யதே விமுக்தஶ்ச ஜ்ஞாநாதஜ்ஞாநமோஹிதஃ ॥ ௧,௨௨௬.

இந்த பிறவிப் பந்தத்தில் பல உயிர்கள் தோன்றுகின்றன; ஆனால், பரமாத்மாவை அடைந்தவுடன், அறிவால் அறியாமை நீங்கி, ஒருவர் முழுமையாக விடுதலை பெறுகிறார்.

ததோ நம் ம்ரியதே துஃ கீ ந ரோகீ ந ச வந்தவாந் । ந பாபைர்யுஜ்யதே யோகீ நரகே ந விபச்யதே ॥ ௧,௨௨௬.

அப்பொழுது, அவர் துன்பத்தில் மரணிக்க மாட்டார், நோயால் பாதிக்கப்பட மாட்டார், பந்தங்களால் கட்டுப்பட மாட்டார்; அந்த யோகிக்கு பாவங்கள் எதுவும் சேராது, நரகத்தில் வேதனை அனுபவிக்கவும் நேராது.

கர்பவாஸே ஸ நோ துஃ கீ ஸ ஸ்யாந்நாராயணோऽவ்யயஃ । பக்த்யா த்வநந்யயா லப்யோ பகவாந்புக்திமுக்திதஃ ॥ ௧,௨௨௬.

கருவில் இருந்தபோதும் அவர் துன்பம் அனுபவிக்க மாட்டார்; அவர் அழியாத நாராயணனாக மாறுவார். அனன்யமான பக்தியினால் மட்டுமே, அனுபவமும் முக்தியும் தரும் பரமபிரான் கிடைக்கிறார்.

த்யாநேந பூஜயா ஜப்யைஃ ஸம்யக்ஸ்தோத்ரைர்யதவ்ரதைஃ । யஜ்ஞைர்தாநைஶ்சித்தஶுத்திஸ்தயா ஜ்ஞாநஞ்ச லப்யதே ॥ ௧,௨௨௬.

தியானம், பூஜை, ஜபம், சரியான ஸ்தோத்திரங்கள், விரதங்கள், யாகங்கள், தானங்கள் ஆகியவற்றால் மனம் தூய்மையடைகிறது; அந்த தூய்மையால் அறிவும் கிடைக்கிறது.

ப்ரணவாதிகமந்த்ரைஶ்ச ஜப்யைர்முக்திம் கதா த்விஜாஃ । இந்த்ரோऽபி பரமம் ஸ்தாநம் கந்தர்வாப்ஸரஸோ வராஃ ॥ ௧,௨௨௬.

ஓம் முதலான மந்திரங்களை ஜபிப்பதனால், இருமுறை பிறந்தவர்கள் முக்தியை அடைந்துள்ளனர்; இந்திரனும், சிறந்த கந்தர்வர்களும், அப்சராசிகளும் பரம நிலையை அடைந்துள்ளனர்.

ப்ராப்தா தேவாஶ்ச தேவத்வம் முநித்வம் முநயோ கதாஃ । கந்தர்வத்வஞ்ச கந்தர்வா ராஜத்வஞ்ச ந்ரு'பாதயஃ ॥ ௧,௨௨௬.

தேவர்கள் தெய்வீக நிலையை அடைந்தனர், முனிவர்கள் முனிவராக உயர்ந்தனர், கந்தர்வர்கள் கந்தர்வராக, அரசர்கள் முதலியோர் அரசாட்சியை அடைந்தனர்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨௭ ஸூத உவாச । விஷ்ணுபக்திம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யயா ஸர்வமவாப்யதே । யதா பக்த்யா ஹரிஸ்துஷ்யேத்ததா நாந்யேந கேநசித் ॥ ௧,௨௨௭.

சூதர் கூறினார்: எல்லாவற்றையும் பெற வைக்கும் விஷ்ணு பக்தியை இப்போது நான் விளக்குகிறேன். அந்த பக்தியால் மட்டுமே ஹரி மகிழ்கிறார்; வேறு எதாலும் இல்லை.