கருடபுராணம்

அஹமித்யங்குரோத்பந்நோ மமேதி ஸ்கந்தவாந்மஹாந் । க்ரு'ஹக்ஷேத்ராணி ஶாகாஶ்ச யத்ர தாராபிபல்லவஃ ॥ ௧,௨௨௬.

‘நான்’ என்ற எண்ணம் முளையாக தோன்றுகிறது; அதிலிருந்து ‘எனது’ என்ற உணர்வால் பெரிய தண்டு வளர்கிறது; வீடுகள், நிலங்கள் அதன் கிளைகள், மனைவிகள் அதன் இளம்கொடி.

தநதாந்யே மஹாபத்ரே பாபமூலோऽதிதுர்கமஃ । விதிவத்ஸுகஶாந்த்யர்தம் ஜாதோऽஜ்ஞாநமஹாதருஃ ॥ ௧,௨௨௬.

செல்வமும் தானியமும் அதன் பெரிய பாத்திரங்கள்; பாவத்தில் வேரூன்றியதால் கடக்க மிகவும் கடினம். இவ்வாறு, ஆனந்தமும் அமைதியும் வேண்டி, விதியின்படி அறியாமை என்ற பெரிய மரம் பிறக்கிறது.

சிந்நோ வித்யாகுடாரேண தே கதா லயமீஶ்வரே । ப்ராப்ய ப்ரஹ்மரஸம் பீதம் நீரஜஸ்கமகண்டகம் ॥ ௧,௨௨௬.

அறிவு என்னும் கோடாரியால் அந்த மரம் வெட்டப்பட்டு, அதன் கிளைகள் இறைவனில் லயமாகின்றன; பரமத்தின் சாரத்தை அடைந்து, தூசும் முட்களும் இல்லாமல் அதை அனுபவிக்கிறான்.

ப்ராப்நுவந்தி பராஃ ப்ராஜ்ஞாஃ ஸுகநிர்வ்ரு'திமேவ ச । மூர்தேந்த்ரியலயம் நூநம் ந த்வம் ராஜந்ந சாப்யஹம் ॥ ௧,௨௨௬.

இதை அடைந்த ஞானிகள் பேரானந்தத்தையும் நிம்மதியையும் பெறுகிறார்கள்; ஆனால், அரசே, நீயும் நானும் இன்னும் உடலும் அறிவுப்புலன்களும் லயமாகவில்லை.

ந தந்மாத்ராதிகம் வாசா நைவாந்தஃ கரணம் ததா । கம் வா பஶ்யஸி ராஜேந்த்ர ப்ரதாநமிதமாவயோஃ ॥ ௧,௨௨௬.

சூட்சும tattvங்கள் அல்லது உள்ளங்கணங்கள் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது; அரசர்களின் அரசே, நம்மிடையே முக்கியமானது எது என்று நீ என்ன பார்க்கிறாய்?

ம்ரு'தஃ பரேऽஹ்நி க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ ஸம்ஜாதோऽயம் குணாத்மகஃ । ஏகத்வேऽபி ப்ரு'தக்பாவஸ்ததா க்ஷேத்ராத்மநோ ந்ரு'ப ॥ ௧,௨௨௬.

‘க்ஷேத்ரஞ்’ உயிர் இறந்தபின், குணங்கள் உடையவனாக மறுபடியும் பிறக்கிறான்; ஒரே சாரமாக இருந்தாலும், க்ஷேத்திரம் மற்றும் ஆத்மாவுக்கு வேறுபாடு உண்டு, அரசே.

ஜ்ஞாநபூர்வவியோகோऽஸௌ ஜ்ஞாநே நஷ்டே ச யோகிநஃ । ஸா முக்திர்ப்ரஹ்மணா சைக்ய மநைக்யம் ப்ராக்ரு'தைர்குணைஃ ॥ ௧,௨௨௬.

அறிவால் ஏற்படும் பிரிவே, அந்த அறிவு மறைந்தால் யோகிக்கு அது தான் விடுதலை, பரமத்துடன் ஒன்றாகுதல், மனமும் இயற்கை குணங்களோடும் ஒன்றாகும்.

தத்க்ரு'ஹம் யத்ர வஸதி தத்போஜ்யம் யேந ஜீவதி । யந்முக்தயே ததேவோக்தம் ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநே ந சாந்யதா ॥ ௧,௨௨௬.

ஒருவன் வாழும் வீடு, அவன் வாழும் உணவு, அவனை விடுதலையாக்கும் காரணம்—இவை அனைத்தும் அறிவும் அறியாமையும் மூலமாகவே நிகழும், வேறு வழி இல்லை.

உபபோகேந புண்யாநா மபுண்யாநாஞ்ச பார்திவ । கர்தவ்யாநாஞ்ச நித்யாநாம் க்ஷயந்த்வகரணாத்ததா ॥ ௧,௨௨௬.

புண்ணியங்களையும் பாபங்களையும், செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும் அனுபவிப்பதாலும், செய்யாமல் இருப்பதாலும் அவை குறைந்து போகின்றன, அரசே.

அஹிம்ஸா ஸத்யமஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யாபரிக்ரஹௌ । யமாஃ பஞ்சாத நியமாஃ ஶௌசம் த்விவிதமீரிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

அக்ரோதம், உண்மை, திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், பொருளாசை இல்லாமை—இவை ஐந்து யமங்கள்; அதன்பின் நியமங்கள்: தூய்மை இருவகை என்று கூறப்படுகிறது.

ஸந்தோஷஸ்தபஸா ஶாந்திர்வாஸுதேவார்சநம் தமஃ । ஆஸந பத்மகாத்யுக்தம் ப்ராணாயாமோ மருஜ்ஜயஃ ॥ ௧,௨௨௬.

திருப்தி, தவம், அமைதி, வாசுதேவரை வழிபடுதல், மனக்கட்டுப்பாடு; பத்மாசனம் போன்ற ஆசனங்கள்; சுவாச கட்டுப்பாடு, வாயுவை அடக்குதல்.

ப்ரத்யேகம் த்ரிவிதஃ ஸோऽபி பூரகும்பகரேசகைஃ । லகுர்யோ தஶமாத்ரஸ்து த்விகுணஃ ஸ து மத்யமஃ ॥ ௧,௨௨௬.

ஒவ்வொன்றும் மூன்று வகை: உள்ளிழுத்தல், தடுத்து வைத்தல், வெளியேற்றல். லகுவானது பத்து எண்ணிக்கையுடன், நடுத்தரமானது அதற்கு இரட்டிப்பு.

த்ரிகுணாபிஸ்து மாத்ராபிருத்தமஃ ஸ உதாஹ்ரு'தஃ । ஜபத்யாநயுதௌ கர்போ விபரீதஸ்த்வர்பகஃ ॥ ௧,௨௨௬.

மூன்று மடங்கு எண்ணிக்கையோடு இருப்பது சிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; ஜபமும் தியானமும் சேர்த்து, கருவாகும் நிலை அடையப்படுகிறது; எதிர்மாறாக இருப்பது குழந்தை நிலை எனப்படுகிறது.

ப்ரதமே நஜயேத்ஸ்வப்நம் மத்யமேந ச வேபதும் । விபாகம் ஹி த்ரு'தீயேந ஜாதாந்தோஷாஸ்த்வநுக்ரமாத் ॥ ௧,௨௨௬.

முதல் நிலையில் கனவுகள் வரக்கூடாது; இரண்டாவது நிலையில் உடல் நடுக்கம் இருக்கக்கூடாது; மூன்றாவது நிலையில் விளைவுகள் தோன்றும், தவறுகள் ஒன்றின் பின் ஒன்று ஏற்படுகின்றன.

ஆஸநஸ்தந்துயுஞ்ஜீத க்ரு'த்வா ச ப்ரணவம் ஹ்ரு'தீ । பார்ஷ்ணிப்யாம் லிங்கவ்ரு'ஷணௌ ஸ்பர்ஶந்நகாக்ரமாநஸஃ ॥ ௧,௨௨௬.

இருக்கையில், ஓம் என்ற மந்திரத்தை இதயத்தில் வைத்து, மனதை மூக்கின் முனையில் நிலைநிறுத்தி, குதிகால் மூலம் ஆணுறுப்பு மற்றும் விதைப்பைத் தொட வேண்டும்.

ரஜஸா தமஸோ வ்ரு'த்திம் ஸத்த்வேந ரஜஸஸ்ததா । நிருத்ய நிஶ்சலோ பூத்வா ஸ்திதோ யுஞ்ஜீத யோகவித் ॥ ௧,௨௨௬.

ஆசை செயல்களை தூய்மை கொண்டு அடக்கி, இருள் செயல்களை ஆசை கொண்டு அடக்கி, அசையாமல் அமைதியாக இருந்து, யோகத்தை அறிந்தவன் பயில வேண்டும்.

இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தேப்யஃ ப்ராணாதீநம்ந ஏவ ச । நிக்ரு'ஹ்ய ஸமவாயேந ப்ரத்யாஹார முபக்ரமேத் ॥ ௧,௨௨௬.

புலன்களை அதன் பொருள்களிலிருந்து, உயிர் ஓட்டங்களை அதேபோல் அடக்கி, சமநிலையுடன் புலனடக்கம் பயில வேண்டும்.

ப்ராணாயாமா தஶாஷ்டௌ ச தாரணா ஸா விதீயதே । த்வே தாரணே ஸ்ம்ரு'தோ யோகோ யோகிபிஸ்தத்த்வதர்ஶிபிஃ ॥ ௧,௨௨௬.

பத்து எட்டு உயிர்வாயு கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன; மனதை ஒருமுகப்படுத்தும் பயிற்சி கூறப்பட்டுள்ளது; உண்மை அறிந்த யோகிகள் இரண்டு மனக்குவிப்பை யோகமாகக் கருதுகின்றனர்.

ப்ராங்நாட்யாம் ஹ்ரு'தயே சாத்ர த்ரு'தீயா ச ததோரஸி । கண்டே முகே நா ஸிகாக்ரே நேத்ரே ப்ரூமத்யமூர்தஸு ॥ ௧,௨௨௬.

கிழக்கு நாடியில், இதயத்தில், மூன்றாவது நிலையில் மார்பில், கழுத்தில், வாயில், மூக்கின் முனையில், கண்களில், புருவங்களுக்கு நடுவில், தலைமுடியில் — இவை எல்லாம் உள்ளன.

கிஞ்சித்தஸ்மாத்பரஸ்மிம்ஶ்ச தாரணா தஶதா ஸ்ம்ரு'தா । தஶைதா தாரணாஃ ப்ராப்ய ப்ராப்நோத்யக்ஷரரூபதாம் ॥ ௧,௨௨௬.

அதற்கு சிறிது மேலாகவும், மேலும், பத்து மடங்கு மனக்குவிப்பு கூறப்பட்டுள்ளது; இந்த பத்து மனக்குவிப்பை அடைந்தால், அழியாத நிலையை அடைகிறான்.

யதாக்நிரக்நௌ ஸம்க்ஷிப்தஸ்ததாத்மா பரமாத்மநி । ப்ரஹ்மரூபம் மஹாபுண்யமோமித்யேகாக்ஷரம் ஜபேத் ॥ ௧,௨௨௬.

எப்படி நெருப்பு நெருப்பில் சேரும் போல, ஆன்மா பரமாத்மாவில் ஒன்றாகும்; பிரம்ம ரூபமான ஓம் என்ற ஒற்றை எழுத்தை ஜபிக்க வேண்டும்.

அகாரஶ்ச ததோகாரோ மகாரஶ்சாக்ஷரத்ரயம் । ஏதாஸ்திஸ்த்ரஸ்ததோ மாத்ராஃ ஸத்த்வராஜஸதாமஸாஃ ॥ ௧,௨௨௬.

'அ', 'உ', 'ம்' என்ற மூன்று எழுத்துகள் உள்ளன; இந்த மூன்று அளவுகள் தூய்மை, ஆசை, இருள் ஆகியவற்றிற்கு ஒப்பாகும்.

நிர்குணா யோகிகம்யாத்யார்தமாத்ரா பரா ஸ்திதா । காந்தாரீதி ச விஜ்ஞேயா காந்தாரஸ்வரஸம்ஶ்ரயா । இத்யேததக்ஷரம் ப்ரஹ்ம பரமோங்காரஸம்ஜ்ஞிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

குணமில்லாத, யோகிகள் அடையக்கூடிய, அரை அளவு உயர்ந்த நிலையில் நிலைத்துள்ளது; அது காந்தாரம் என அறியப்படுகிறது, காந்தார சுரத்தில் தங்கியுள்ளது; இந்த எழுத்தே பரம்பொருள், பரம ஓம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ஸ்தூலதேஹவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்ஜராமரணவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, நிலையான உடலை விட்டு நீங்கியவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, வயதும் மரணமும் இல்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ப்ரு'திவ்யா மலவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்வாய்வாகாஶவிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, பூமியின் மாசு இல்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, காற்றும் ஆகாயமும் இல்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ஸூக்ஷ்மதேஹவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்மபரம் ஜ்யோதிஃ ஸ்தாநாஸ்தாநவிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, சூட்சும உடலை விட்டு நீங்கியவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, இடம் இடமில்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்கந்தமாத்ரவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ஶ்ரோத்ரத்வக்பரிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, வாசனை மட்டும் இல்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, கேட்கும், தொடும் உணர்வும் இல்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்ஜிஹ்வாக்ராணவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிஃ ப்ராணாபாநவிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, நாக்கும் மூக்கும் இல்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, உயிர் ஓட்டங்களும் இல்லாதவன்.

அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிர்வ்யாநோதாநவிவர்ஜிதம் । அஹம் ப்ரஹ்ம பரம் ஜ்யோதிரஜ்ஞாநபரிவர்ஜிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, வியானும் உதானமும் இல்லாதவன்; நான் பிரம்மம், பரமான ஒளி, அறியாமை இல்லாதவன்.