கருடபுராணம்

ஷண்டாஃ கலாபஹரணே காஷ்டஹ்ரு'த்த்ரு'ணகீடகஃ । புஷ்பம் ஹ்ரு'த்வா தரித்ரஸ்து பங்குர்யாசகஹ்ரு'ந்நரஃ ॥ ௧,௨௨௫.

ஆபரணம் திருடும் நபர்கள் மரத்தில் துளையிடும் பூச்சியாகிறார்கள்; பூக்கள் திருடியவன் ஏழையாகிறான்; ஊனமுள்ளவரின் பிச்சைக்கிண்ணம் திருடியவன் ஊனமுள்ளவனாக பிறக்கிறான்.

ஶாகஹர்தா ச ஹாரீதஸ்தோயஹர்தா ச சாதகஃ । க்ரு'ஹஹ்ரு'ந்நரகாந்கத்வா ரௌரவாதீந்ஸுதாருணாந் ॥ ௧,௨௨௫.

கீரை திருடியவன் பச்சை பறவையாகிறான்; தண்ணீர் திருடியவன் சாத்தகப் பறவையாகிறான்; வீடு திருடியவன் ரௌரவம் போன்ற நரகங்களில் இருந்து கடுமையான உருவத்தில் பிறக்கிறான்.

த்ரு'ணகுல்மலதாவல்லீத்வக்காரீ தருதாம் வ்ரஜேத் । ஏஷ ஏவ க்ரமோ த்ரு'ஷ்டோ கோஸுவர்ணாதிஹாரிணாம் ॥ ௧,௨௨௫.

புல், புதர்கள், கொடிகள், மரத்தோலை திருடியவன் மரமாகிறான்; பசு, தங்கம் போன்றவற்றைத் திருடுவோருக்கும் இதேபோல் நடக்கிறது.

வித்யாபஹாரீ மூகஃ ஸ்யாத்கத்வா ச நரகாந்பஹந் । அஸமித்தே ஹுதே சாக்நௌ மந்தாக்நிஃ கலு ஜாயதே ॥ ௧,௨௨௫.

அறிவைத் திருடும் நபர் மூக்காகி, நரகங்களில் சென்று பிறகு தீயின் ஒளி மங்கியவனாக பிறக்கிறான்.

பரநிந்தா க்ரு'தக்நத்வம் பரஸீமாபிகாதநம் । நைஷ்டுர்யம் நிர்க்ரு'ணத்வஞ்ச பரதாரோபஸேவநம் ॥ ௧,௨௨௫.

பிறரை பழித்தல், நன்றி மறத்தல், பிறருடைய நிலத்தை கைப்பற்றுதல், கடுமை, இரக்கம் இல்லாமை, பிறருடைய மனைவியுடன் சேர்தல்—

பரஸ்வஹரணாஶௌசம் தேவதாநாம் ச குத்ஸநம் । நிக்ரு'த்ய பந்தநம் ந்ரூ'ணாம் கார்பண்யஞ்ச ந்ரு'ணாம் வதஃ । உபலக்ஷணாத்விஜாநீயாந்முக்தாநாம் நரகாதநு ॥ ௧,௨௨௫.

பிறருடைய பொருளை திருடுதல், தூய்மை இல்லாமை, தேவதைகளை இகழ்தல், துரோகம் செய்தல், மனிதர்களை கட்டிப் போடுதல், கருணை இல்லாமல் கொலை செய்தல்—இவை எல்லாம் நரகத்திலிருந்து விடுபட்டவர்களின் அடையாளங்கள் என்று அறிந்து கொள்.

தயா பூதேஷு ஸம்வாதஃ பரலோகம் ப்ரதி க்ரியா । ஸத்யம் ஹிதார்தமுக்திஶ்ச வேதப்ராமாண்யதர்ஶநம் ॥ ௧,௨௨௫.

உயிர்கள் மீது இரக்கம், உண்மையாக பேசுதல், மறுமையை நினைத்து நல்ல செயல்கள் செய்தல், பிறருக்கு பயன் தரும் உண்மை சொல்லுதல், வேதங்களுக்கு மதிப்பு கொடுத்தல்—இவை அவர்களது அறிகுறிகள்.

குருதேவர்ஷிஸித்தர்ஷிஸேவநம் ஸாதுஸம்யமஃ । ஸத்க்ரியாஷ்வஸநம் மைத்ரீ ஸ்வர்கஸ்ய லக்ஷணம் விதுஃ । அஷ்டாங்கயோகவிஜ்ஞாநாத்ப்ராப்நோத்யாத்யந்திகம் பலம் ॥ ௧,௨௨௫.

ஆசான், தேவர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள் ஆகியோருக்கு சேவை செய்தல், நல்லவர்களோடு தன்னடக்கம், நல்ல செயல்களில் மகிழ்ச்சி, நட்பு—இவை எல்லாம் சுவர்க்கத்தின் அடையாளங்கள் என்று அறியப்படுகிறது; எட்டுவகை யோகத்தை அறிந்தால் உயர்ந்த பலனை அடைவான்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨௬ ஸூத உவாச வக்ஷ்யே ஸாங்கம் மஹாயோகம் புக்திமுக்திகரம் பரம் । ஸர்வபாபப்ரஶமநம் பக்த்யாநுபடிதம் ஶ்ரு'ணு ॥ ௧,௨௨௬.

சூதர் கூறினார்: எல்லா பாவங்களையும் நீக்கி, போகமும் முக்தியும் தரும் அந்த மகா யோகத்தை முழுமையாக பக்தியுடன் நான் கூறுகிறேன்; கேள்.

மமேதி மூலம் துஃ கஸ்ய ந மமேதி நிவர்தநம் । தத்தாத்ரேயோ ஹ்யலர்காய இமமாஹ மஹாமதிஃ ॥ ௧,௨௨௬.

‘எனது’ என்ற எண்ணம் தான் துயரத்தின் மூல காரணம்; ‘எனது’ என்ற உணர்வு இல்லாமல் போனால் துயரம் நீங்கும். இந்த உண்மையை தத்தாத்திரேயர், பெரிய ஞானி, அலர்க்கனுக்கு சொன்னார்.

அஹமித்யங்குரோத்பந்நோ மமேதி ஸ்கந்தவாந்மஹாந் । க்ரு'ஹக்ஷேத்ராணி ஶாகாஶ்ச யத்ர தாராபிபல்லவஃ ॥ ௧,௨௨௬.

‘நான்’ என்ற எண்ணம் முளையாக தோன்றுகிறது; அதிலிருந்து ‘எனது’ என்ற உணர்வால் பெரிய தண்டு வளர்கிறது; வீடுகள், நிலங்கள் அதன் கிளைகள், மனைவிகள் அதன் இளம்கொடி.

தநதாந்யே மஹாபத்ரே பாபமூலோऽதிதுர்கமஃ । விதிவத்ஸுகஶாந்த்யர்தம் ஜாதோऽஜ்ஞாநமஹாதருஃ ॥ ௧,௨௨௬.

செல்வமும் தானியமும் அதன் பெரிய பாத்திரங்கள்; பாவத்தில் வேரூன்றியதால் கடக்க மிகவும் கடினம். இவ்வாறு, ஆனந்தமும் அமைதியும் வேண்டி, விதியின்படி அறியாமை என்ற பெரிய மரம் பிறக்கிறது.

சிந்நோ வித்யாகுடாரேண தே கதா லயமீஶ்வரே । ப்ராப்ய ப்ரஹ்மரஸம் பீதம் நீரஜஸ்கமகண்டகம் ॥ ௧,௨௨௬.

அறிவு என்னும் கோடாரியால் அந்த மரம் வெட்டப்பட்டு, அதன் கிளைகள் இறைவனில் லயமாகின்றன; பரமத்தின் சாரத்தை அடைந்து, தூசும் முட்களும் இல்லாமல் அதை அனுபவிக்கிறான்.

ப்ராப்நுவந்தி பராஃ ப்ராஜ்ஞாஃ ஸுகநிர்வ்ரு'திமேவ ச । மூர்தேந்த்ரியலயம் நூநம் ந த்வம் ராஜந்ந சாப்யஹம் ॥ ௧,௨௨௬.

இதை அடைந்த ஞானிகள் பேரானந்தத்தையும் நிம்மதியையும் பெறுகிறார்கள்; ஆனால், அரசே, நீயும் நானும் இன்னும் உடலும் அறிவுப்புலன்களும் லயமாகவில்லை.

ந தந்மாத்ராதிகம் வாசா நைவாந்தஃ கரணம் ததா । கம் வா பஶ்யஸி ராஜேந்த்ர ப்ரதாநமிதமாவயோஃ ॥ ௧,௨௨௬.

சூட்சும tattvங்கள் அல்லது உள்ளங்கணங்கள் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது; அரசர்களின் அரசே, நம்மிடையே முக்கியமானது எது என்று நீ என்ன பார்க்கிறாய்?

ம்ரு'தஃ பரேऽஹ்நி க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ ஸம்ஜாதோऽயம் குணாத்மகஃ । ஏகத்வேऽபி ப்ரு'தக்பாவஸ்ததா க்ஷேத்ராத்மநோ ந்ரு'ப ॥ ௧,௨௨௬.

‘க்ஷேத்ரஞ்’ உயிர் இறந்தபின், குணங்கள் உடையவனாக மறுபடியும் பிறக்கிறான்; ஒரே சாரமாக இருந்தாலும், க்ஷேத்திரம் மற்றும் ஆத்மாவுக்கு வேறுபாடு உண்டு, அரசே.

ஜ்ஞாநபூர்வவியோகோऽஸௌ ஜ்ஞாநே நஷ்டே ச யோகிநஃ । ஸா முக்திர்ப்ரஹ்மணா சைக்ய மநைக்யம் ப்ராக்ரு'தைர்குணைஃ ॥ ௧,௨௨௬.

அறிவால் ஏற்படும் பிரிவே, அந்த அறிவு மறைந்தால் யோகிக்கு அது தான் விடுதலை, பரமத்துடன் ஒன்றாகுதல், மனமும் இயற்கை குணங்களோடும் ஒன்றாகும்.

தத்க்ரு'ஹம் யத்ர வஸதி தத்போஜ்யம் யேந ஜீவதி । யந்முக்தயே ததேவோக்தம் ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநே ந சாந்யதா ॥ ௧,௨௨௬.

ஒருவன் வாழும் வீடு, அவன் வாழும் உணவு, அவனை விடுதலையாக்கும் காரணம்—இவை அனைத்தும் அறிவும் அறியாமையும் மூலமாகவே நிகழும், வேறு வழி இல்லை.

உபபோகேந புண்யாநா மபுண்யாநாஞ்ச பார்திவ । கர்தவ்யாநாஞ்ச நித்யாநாம் க்ஷயந்த்வகரணாத்ததா ॥ ௧,௨௨௬.

புண்ணியங்களையும் பாபங்களையும், செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும் அனுபவிப்பதாலும், செய்யாமல் இருப்பதாலும் அவை குறைந்து போகின்றன, அரசே.

அஹிம்ஸா ஸத்யமஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யாபரிக்ரஹௌ । யமாஃ பஞ்சாத நியமாஃ ஶௌசம் த்விவிதமீரிதம் ॥ ௧,௨௨௬.

அக்ரோதம், உண்மை, திருடாமை, பிரம்மச்சரியம், பொருளாசை இல்லாமை—இவை ஐந்து யமங்கள்; அதன்பின் நியமங்கள்: தூய்மை இருவகை என்று கூறப்படுகிறது.

ஸந்தோஷஸ்தபஸா ஶாந்திர்வாஸுதேவார்சநம் தமஃ । ஆஸந பத்மகாத்யுக்தம் ப்ராணாயாமோ மருஜ்ஜயஃ ॥ ௧,௨௨௬.

திருப்தி, தவம், அமைதி, வாசுதேவரை வழிபடுதல், மனக்கட்டுப்பாடு; பத்மாசனம் போன்ற ஆசனங்கள்; சுவாச கட்டுப்பாடு, வாயுவை அடக்குதல்.

ப்ரத்யேகம் த்ரிவிதஃ ஸோऽபி பூரகும்பகரேசகைஃ । லகுர்யோ தஶமாத்ரஸ்து த்விகுணஃ ஸ து மத்யமஃ ॥ ௧,௨௨௬.

ஒவ்வொன்றும் மூன்று வகை: உள்ளிழுத்தல், தடுத்து வைத்தல், வெளியேற்றல். லகுவானது பத்து எண்ணிக்கையுடன், நடுத்தரமானது அதற்கு இரட்டிப்பு.

த்ரிகுணாபிஸ்து மாத்ராபிருத்தமஃ ஸ உதாஹ்ரு'தஃ । ஜபத்யாநயுதௌ கர்போ விபரீதஸ்த்வர்பகஃ ॥ ௧,௨௨௬.

மூன்று மடங்கு எண்ணிக்கையோடு இருப்பது சிறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது; ஜபமும் தியானமும் சேர்த்து, கருவாகும் நிலை அடையப்படுகிறது; எதிர்மாறாக இருப்பது குழந்தை நிலை எனப்படுகிறது.

ப்ரதமே நஜயேத்ஸ்வப்நம் மத்யமேந ச வேபதும் । விபாகம் ஹி த்ரு'தீயேந ஜாதாந்தோஷாஸ்த்வநுக்ரமாத் ॥ ௧,௨௨௬.

முதல் நிலையில் கனவுகள் வரக்கூடாது; இரண்டாவது நிலையில் உடல் நடுக்கம் இருக்கக்கூடாது; மூன்றாவது நிலையில் விளைவுகள் தோன்றும், தவறுகள் ஒன்றின் பின் ஒன்று ஏற்படுகின்றன.

ஆஸநஸ்தந்துயுஞ்ஜீத க்ரு'த்வா ச ப்ரணவம் ஹ்ரு'தீ । பார்ஷ்ணிப்யாம் லிங்கவ்ரு'ஷணௌ ஸ்பர்ஶந்நகாக்ரமாநஸஃ ॥ ௧,௨௨௬.

இருக்கையில், ஓம் என்ற மந்திரத்தை இதயத்தில் வைத்து, மனதை மூக்கின் முனையில் நிலைநிறுத்தி, குதிகால் மூலம் ஆணுறுப்பு மற்றும் விதைப்பைத் தொட வேண்டும்.

ரஜஸா தமஸோ வ்ரு'த்திம் ஸத்த்வேந ரஜஸஸ்ததா । நிருத்ய நிஶ்சலோ பூத்வா ஸ்திதோ யுஞ்ஜீத யோகவித் ॥ ௧,௨௨௬.

ஆசை செயல்களை தூய்மை கொண்டு அடக்கி, இருள் செயல்களை ஆசை கொண்டு அடக்கி, அசையாமல் அமைதியாக இருந்து, யோகத்தை அறிந்தவன் பயில வேண்டும்.

இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தேப்யஃ ப்ராணாதீநம்ந ஏவ ச । நிக்ரு'ஹ்ய ஸமவாயேந ப்ரத்யாஹார முபக்ரமேத் ॥ ௧,௨௨௬.

புலன்களை அதன் பொருள்களிலிருந்து, உயிர் ஓட்டங்களை அதேபோல் அடக்கி, சமநிலையுடன் புலனடக்கம் பயில வேண்டும்.

ப்ராணாயாமா தஶாஷ்டௌ ச தாரணா ஸா விதீயதே । த்வே தாரணே ஸ்ம்ரு'தோ யோகோ யோகிபிஸ்தத்த்வதர்ஶிபிஃ ॥ ௧,௨௨௬.

பத்து எட்டு உயிர்வாயு கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன; மனதை ஒருமுகப்படுத்தும் பயிற்சி கூறப்பட்டுள்ளது; உண்மை அறிந்த யோகிகள் இரண்டு மனக்குவிப்பை யோகமாகக் கருதுகின்றனர்.

ப்ராங்நாட்யாம் ஹ்ரு'தயே சாத்ர த்ரு'தீயா ச ததோரஸி । கண்டே முகே நா ஸிகாக்ரே நேத்ரே ப்ரூமத்யமூர்தஸு ॥ ௧,௨௨௬.

கிழக்கு நாடியில், இதயத்தில், மூன்றாவது நிலையில் மார்பில், கழுத்தில், வாயில், மூக்கின் முனையில், கண்களில், புருவங்களுக்கு நடுவில், தலைமுடியில் — இவை எல்லாம் உள்ளன.