கருடபுராணம்

யஜ்ஞதாநவிவாஹாநாம் விக்நகர்தா பவேத்க்ரு'மிஃ । தேவதாபித்ரு'விப்ராணாமதத்த்வா யோऽந்நமஶ்நுதே ॥ ௧,௨௨௫.

யாகம், தானம், திருமணங்களில் இடையூறு செய்தவன் புழுவாகிறான்; தேவர்கள், முன்னோர்கள், பிராமணர்கள் ஆகியோருக்கு உணவு கொடுக்காமல் சாப்பிடுவான் கூட அதுபோலவே.

ப்ரமுக்தோ நரகாத்வாபி வாயஸஃ ஸந்ப்ரஜாயதே । ஜ்யேஷ்டப்ராத்ரபமாநாச்ச க்ரௌஞ்சயோநௌ ப்ரஜாயதே ॥ ௧,௨௨௫.

நரகத்திலிருந்து விடுபட்டவன் காகமாக பிறக்கிறான்; பெரிய அண்ணனை அவமதித்தவன் கொக்கு வகையில் பிறக்கிறான்.

ஶூத்ரஸ்து ப்ராஹ்மணீம் கத்வா க்ரு'மியோநௌ ப்ரஜாயதே । தஸ்யாமபத்யமுத்பாத்ய காஷ்டாந்தஃ கடீகோ பவேத் ॥ ௧,௨௨௫.

சூத்திரன் ஒரு பிராமணியின் அருகில் சென்றால் புழுவாக பிறக்கிறான்; அவளுக்கு பிள்ளை பெற்றால் மரத்தில் துளையிடும் பூச்சியாகிறான்.

க்ரு'தக்நஃ க்ரு'மிகஃ கீடஃ பதங்கோ வ்ரு'ஶ்சிகஸ்ததா । அஶஸ்த்ரம் புருஷம் ஹர்தா நரஃ ஸஞ்ஜாயதே கரஃ ॥ ௧,௨௨௫.

நன்றி அறியாதவன் புழு, பூச்சி, பட்டாம்பூச்சி, சில்லென்று கடிக்கும் வண்டு ஆகியவையாக பிறக்கிறான்; ஆயுதமில்லாத மனிதரிடமிருந்து திருடியவன் கழுதையாக பிறக்கிறான்.

க்ரு'மிஃ ஸ்த்ரீவதகர்தா ச பாலஹந்தா ச ஜாயதே । போஜநஞ்சோரயித்வா து மக்ஷிகா ஜாயதே நரஃ ॥ ௧,௨௨௫.

பெண்கள் அல்லது குழந்தைகளை கொன்றவன் புழுவாக பிறக்கிறான்; உணவைத் திருடியவன் ஈயாக பிறக்கிறான்.

ஹ்ரு'த்வாஜ்யஞ்சைவ மார்ஜாரஸ்திலஹ்ரு'ச்சைவ மூஷகஃ । க்ரு'தம் ஹ்ரு'த்வா ச நகுலஃ காகோ மத்புரமாமிஷம் ॥ ௧,௨௨௫.

நெய் திருடியவன் பூனை ஆகிறான்; எள்ளைத் திருடியவன் எலி ஆகிறான்; வெண்ணெய் திருடியவன் கீரி ஆகிறான்; இறைச்சி அல்லது அரிசி திருடியவன் காகம் ஆகிறான்.

மது ஹ்ரு'த்வா நரோ தம்ஶபூபம் ஹ்ரு'த்வா பிபீலிகஃ । அபோ ஹ்ரு'த்வா து பாபாத்மா வாயஸஃ ஸம்ப்ரஜாயதே ॥ ௧,௨௨௫.

தேனைக் கள்வன் கடிக்கும் பூச்சியாகிறான்; அப்பம் திருடியவன் எறும்பாகிறான்; தண்ணீர் திருடும் பாவி காகமாக பிறக்கிறான்.

ஹ்ரு'தே காஷ்டே ச ஹாரீதஃ கபோதோ வா ப்ரஜாயதே । ஹ்ரு'த்வா து காஞ்சநம் பாண்டம் க்ரு'மியோநௌ ப்ரஜாயதே ॥ ௧,௨௨௫.

மரக்கட்டைகளைத் திருடியவன் பச்சை பறவையாகவோ புறாவாகவோ பிறக்கிறான்; தங்கம் அல்லது பாத்திரம் திருடியவன் புழுவாக பிறக்கிறான்.

கார்பாஸிகே ஹ்ரு'தே க்ரௌஞ்சோ வஹ்ரிஹர்தா பகஸ்ததா । மயூரோ வர்ணகம் ஹ்ரு'த்வா ஶாகபத்ரஞ்ச ஜாயதே ॥ ௧,௨௨௫.

பருத்தி திருடியவன் கொக்காகிறான்; உழவு கருவி திருடியவன் நீர்க்காகமாகிறான்; நிறமுள்ள பொடி திருடியவன் மயிலாகிறான்; கீரை இலை திருடியவன் முயலாகிறான்.

ஜீவஞ்ஜீவகதாம் யாதி ரக்தவஸ்த்வபஹ்ரு'ந்நரஃ । சுசுந்தரிஃ ஶுபாந்கந்தாஞ்சஶம் ஹ்ரு'த்வா ஶஶோ பவேத் ॥ ௧,௨௨௫.

உயிருள்ள உயிரினங்களைத் திருடியவன் மூங்கில் ஆகிறான்; சிவப்பு vasthram திருடியவன் எலி ஆகிறான்; மணமுள்ள பொருள்கள் திருடியவன் முயலாக பிறக்கிறான்.

ஷண்டாஃ கலாபஹரணே காஷ்டஹ்ரு'த்த்ரு'ணகீடகஃ । புஷ்பம் ஹ்ரு'த்வா தரித்ரஸ்து பங்குர்யாசகஹ்ரு'ந்நரஃ ॥ ௧,௨௨௫.

ஆபரணம் திருடும் நபர்கள் மரத்தில் துளையிடும் பூச்சியாகிறார்கள்; பூக்கள் திருடியவன் ஏழையாகிறான்; ஊனமுள்ளவரின் பிச்சைக்கிண்ணம் திருடியவன் ஊனமுள்ளவனாக பிறக்கிறான்.

ஶாகஹர்தா ச ஹாரீதஸ்தோயஹர்தா ச சாதகஃ । க்ரு'ஹஹ்ரு'ந்நரகாந்கத்வா ரௌரவாதீந்ஸுதாருணாந் ॥ ௧,௨௨௫.

கீரை திருடியவன் பச்சை பறவையாகிறான்; தண்ணீர் திருடியவன் சாத்தகப் பறவையாகிறான்; வீடு திருடியவன் ரௌரவம் போன்ற நரகங்களில் இருந்து கடுமையான உருவத்தில் பிறக்கிறான்.

த்ரு'ணகுல்மலதாவல்லீத்வக்காரீ தருதாம் வ்ரஜேத் । ஏஷ ஏவ க்ரமோ த்ரு'ஷ்டோ கோஸுவர்ணாதிஹாரிணாம் ॥ ௧,௨௨௫.

புல், புதர்கள், கொடிகள், மரத்தோலை திருடியவன் மரமாகிறான்; பசு, தங்கம் போன்றவற்றைத் திருடுவோருக்கும் இதேபோல் நடக்கிறது.

வித்யாபஹாரீ மூகஃ ஸ்யாத்கத்வா ச நரகாந்பஹந் । அஸமித்தே ஹுதே சாக்நௌ மந்தாக்நிஃ கலு ஜாயதே ॥ ௧,௨௨௫.

அறிவைத் திருடும் நபர் மூக்காகி, நரகங்களில் சென்று பிறகு தீயின் ஒளி மங்கியவனாக பிறக்கிறான்.

பரநிந்தா க்ரு'தக்நத்வம் பரஸீமாபிகாதநம் । நைஷ்டுர்யம் நிர்க்ரு'ணத்வஞ்ச பரதாரோபஸேவநம் ॥ ௧,௨௨௫.

பிறரை பழித்தல், நன்றி மறத்தல், பிறருடைய நிலத்தை கைப்பற்றுதல், கடுமை, இரக்கம் இல்லாமை, பிறருடைய மனைவியுடன் சேர்தல்—

பரஸ்வஹரணாஶௌசம் தேவதாநாம் ச குத்ஸநம் । நிக்ரு'த்ய பந்தநம் ந்ரூ'ணாம் கார்பண்யஞ்ச ந்ரு'ணாம் வதஃ । உபலக்ஷணாத்விஜாநீயாந்முக்தாநாம் நரகாதநு ॥ ௧,௨௨௫.

பிறருடைய பொருளை திருடுதல், தூய்மை இல்லாமை, தேவதைகளை இகழ்தல், துரோகம் செய்தல், மனிதர்களை கட்டிப் போடுதல், கருணை இல்லாமல் கொலை செய்தல்—இவை எல்லாம் நரகத்திலிருந்து விடுபட்டவர்களின் அடையாளங்கள் என்று அறிந்து கொள்.

தயா பூதேஷு ஸம்வாதஃ பரலோகம் ப்ரதி க்ரியா । ஸத்யம் ஹிதார்தமுக்திஶ்ச வேதப்ராமாண்யதர்ஶநம் ॥ ௧,௨௨௫.

உயிர்கள் மீது இரக்கம், உண்மையாக பேசுதல், மறுமையை நினைத்து நல்ல செயல்கள் செய்தல், பிறருக்கு பயன் தரும் உண்மை சொல்லுதல், வேதங்களுக்கு மதிப்பு கொடுத்தல்—இவை அவர்களது அறிகுறிகள்.

குருதேவர்ஷிஸித்தர்ஷிஸேவநம் ஸாதுஸம்யமஃ । ஸத்க்ரியாஷ்வஸநம் மைத்ரீ ஸ்வர்கஸ்ய லக்ஷணம் விதுஃ । அஷ்டாங்கயோகவிஜ்ஞாநாத்ப்ராப்நோத்யாத்யந்திகம் பலம் ॥ ௧,௨௨௫.

ஆசான், தேவர்கள், முனிவர்கள், சித்தர்கள் ஆகியோருக்கு சேவை செய்தல், நல்லவர்களோடு தன்னடக்கம், நல்ல செயல்களில் மகிழ்ச்சி, நட்பு—இவை எல்லாம் சுவர்க்கத்தின் அடையாளங்கள் என்று அறியப்படுகிறது; எட்டுவகை யோகத்தை அறிந்தால் உயர்ந்த பலனை அடைவான்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨௬ ஸூத உவாச வக்ஷ்யே ஸாங்கம் மஹாயோகம் புக்திமுக்திகரம் பரம் । ஸர்வபாபப்ரஶமநம் பக்த்யாநுபடிதம் ஶ்ரு'ணு ॥ ௧,௨௨௬.

சூதர் கூறினார்: எல்லா பாவங்களையும் நீக்கி, போகமும் முக்தியும் தரும் அந்த மகா யோகத்தை முழுமையாக பக்தியுடன் நான் கூறுகிறேன்; கேள்.

மமேதி மூலம் துஃ கஸ்ய ந மமேதி நிவர்தநம் । தத்தாத்ரேயோ ஹ்யலர்காய இமமாஹ மஹாமதிஃ ॥ ௧,௨௨௬.

‘எனது’ என்ற எண்ணம் தான் துயரத்தின் மூல காரணம்; ‘எனது’ என்ற உணர்வு இல்லாமல் போனால் துயரம் நீங்கும். இந்த உண்மையை தத்தாத்திரேயர், பெரிய ஞானி, அலர்க்கனுக்கு சொன்னார்.

அஹமித்யங்குரோத்பந்நோ மமேதி ஸ்கந்தவாந்மஹாந் । க்ரு'ஹக்ஷேத்ராணி ஶாகாஶ்ச யத்ர தாராபிபல்லவஃ ॥ ௧,௨௨௬.

‘நான்’ என்ற எண்ணம் முளையாக தோன்றுகிறது; அதிலிருந்து ‘எனது’ என்ற உணர்வால் பெரிய தண்டு வளர்கிறது; வீடுகள், நிலங்கள் அதன் கிளைகள், மனைவிகள் அதன் இளம்கொடி.

தநதாந்யே மஹாபத்ரே பாபமூலோऽதிதுர்கமஃ । விதிவத்ஸுகஶாந்த்யர்தம் ஜாதோऽஜ்ஞாநமஹாதருஃ ॥ ௧,௨௨௬.

செல்வமும் தானியமும் அதன் பெரிய பாத்திரங்கள்; பாவத்தில் வேரூன்றியதால் கடக்க மிகவும் கடினம். இவ்வாறு, ஆனந்தமும் அமைதியும் வேண்டி, விதியின்படி அறியாமை என்ற பெரிய மரம் பிறக்கிறது.

சிந்நோ வித்யாகுடாரேண தே கதா லயமீஶ்வரே । ப்ராப்ய ப்ரஹ்மரஸம் பீதம் நீரஜஸ்கமகண்டகம் ॥ ௧,௨௨௬.

அறிவு என்னும் கோடாரியால் அந்த மரம் வெட்டப்பட்டு, அதன் கிளைகள் இறைவனில் லயமாகின்றன; பரமத்தின் சாரத்தை அடைந்து, தூசும் முட்களும் இல்லாமல் அதை அனுபவிக்கிறான்.

ப்ராப்நுவந்தி பராஃ ப்ராஜ்ஞாஃ ஸுகநிர்வ்ரு'திமேவ ச । மூர்தேந்த்ரியலயம் நூநம் ந த்வம் ராஜந்ந சாப்யஹம் ॥ ௧,௨௨௬.

இதை அடைந்த ஞானிகள் பேரானந்தத்தையும் நிம்மதியையும் பெறுகிறார்கள்; ஆனால், அரசே, நீயும் நானும் இன்னும் உடலும் அறிவுப்புலன்களும் லயமாகவில்லை.

ந தந்மாத்ராதிகம் வாசா நைவாந்தஃ கரணம் ததா । கம் வா பஶ்யஸி ராஜேந்த்ர ப்ரதாநமிதமாவயோஃ ॥ ௧,௨௨௬.

சூட்சும tattvங்கள் அல்லது உள்ளங்கணங்கள் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாது; அரசர்களின் அரசே, நம்மிடையே முக்கியமானது எது என்று நீ என்ன பார்க்கிறாய்?

ம்ரு'தஃ பரேऽஹ்நி க்ஷேத்ரஜ்ஞஃ ஸம்ஜாதோऽயம் குணாத்மகஃ । ஏகத்வேऽபி ப்ரு'தக்பாவஸ்ததா க்ஷேத்ராத்மநோ ந்ரு'ப ॥ ௧,௨௨௬.

‘க்ஷேத்ரஞ்’ உயிர் இறந்தபின், குணங்கள் உடையவனாக மறுபடியும் பிறக்கிறான்; ஒரே சாரமாக இருந்தாலும், க்ஷேத்திரம் மற்றும் ஆத்மாவுக்கு வேறுபாடு உண்டு, அரசே.

ஜ்ஞாநபூர்வவியோகோऽஸௌ ஜ்ஞாநே நஷ்டே ச யோகிநஃ । ஸா முக்திர்ப்ரஹ்மணா சைக்ய மநைக்யம் ப்ராக்ரு'தைர்குணைஃ ॥ ௧,௨௨௬.

அறிவால் ஏற்படும் பிரிவே, அந்த அறிவு மறைந்தால் யோகிக்கு அது தான் விடுதலை, பரமத்துடன் ஒன்றாகுதல், மனமும் இயற்கை குணங்களோடும் ஒன்றாகும்.

தத்க்ரு'ஹம் யத்ர வஸதி தத்போஜ்யம் யேந ஜீவதி । யந்முக்தயே ததேவோக்தம் ஜ்ஞாநாஜ்ஞாநே ந சாந்யதா ॥ ௧,௨௨௬.

ஒருவன் வாழும் வீடு, அவன் வாழும் உணவு, அவனை விடுதலையாக்கும் காரணம்—இவை அனைத்தும் அறிவும் அறியாமையும் மூலமாகவே நிகழும், வேறு வழி இல்லை.

உபபோகேந புண்யாநா மபுண்யாநாஞ்ச பார்திவ । கர்தவ்யாநாஞ்ச நித்யாநாம் க்ஷயந்த்வகரணாத்ததா ॥ ௧,௨௨௬.

புண்ணியங்களையும் பாபங்களையும், செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும் அனுபவிப்பதாலும், செய்யாமல் இருப்பதாலும் அவை குறைந்து போகின்றன, அரசே.