கருடபுராணம்

ராஜாநஶ்ச ப்ரஜாபிக்ஷாஃ ஶிஶ்நோதரபராஜிதாஃ । அவ்ரதா வடவோऽஶௌசா பிக்ஷவஶ்ச குடும்பிநஃ ॥ ௧,௨௨௩.

அப்போது அரசர்கள் தம்Prajaவிடம் யாசிக்கிறார்கள், ஆசை, பசி வெல்லப்படுகிறார்கள்; விரதமில்லாத பண்டாரிகள், தூய்மை இல்லாதோர், பிச்சைக்காரர்களும் குடும்பத்தாராக இருப்பார்கள்.

தபஸ்விநோ க்ராமவாஸாஃ ந்யாஸிநோ ஹ்யர்தலோலுபாஃ । ஹ்ரஸ்வகாயா மஹாஹாராஶ்சௌராஸ்தே ஸாதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

தபசுவிகள் ஊர்களில் வாழ்வார்கள்; துறவிகள் செல்வத்துக்காக ஆசைப்படுவார்கள்; சிறிய உடல் கொண்டவர்கள் அதிகமாக உண்ணுவார்கள்; திருடர்களையே நல்லவர்கள் என்று மக்கள் கருதுவார்கள்.

த்யக்ஷ்யந்தி ப்ரு'த்யாஶ்ச பதிம் தாபஸஸ்த்யக்ஷ்யதி வ்ரதம் । ஶூத்ராஃ ப்ரதிக்ரஹிஷ்யந்தி வைஶ்யா வ்ரதபராயணஃ ॥ ௧,௨௨௩.

உழவர்கள் தங்கள் முதலாளியை விட்டு விலகுவார்கள்; தபசுவிகள் தங்கள் விரதங்களை கைவிடுவார்கள்; சூத்திரர்கள் பரிசுகளை ஏற்குவார்கள்; வைசியர்கள் தர்மக்காரியங்களில் ஈடுபடுவார்கள்.

உத்விக்நாஃ ஸந்தி ச ஜநாஃ பிஶாசஸத்ரு'ஶாஃ ப்ரஜாஃ । அந்யாயபோஜநேநாக்நிதேவதாதிதிபூஜநம் ॥ ௧,௨௨௩.

மக்கள் எல்லோரும் கவலையுடன் இருப்பார்கள்; மக்கள் பேய்களைப் போல் ஆகிவிடுவார்கள்; அநியாயமாகப் பெற்ற உணவால், அக்னி, தெய்வங்கள், விருந்தினர்கள் ஆகியோருக்கான பூஜைகள் நடைபெறும்.

கரிஷ்யந்தி கலௌ ப்ராப்தே ந ச பித்ர்யோதகக்ரியாம் । ஸ்த்ரீபராஶ்ச ஜநாஃ ஸர்வே ஶூத்ரப்ராயாஶ்ச ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௩.

கலியுகம் வந்தபோது, முன்னோர் தர்ப்பணங்கள் செய்யப்படாது; எல்லா மனிதர்களும் பெண்களில் மனம் இடுவார்கள்; பெரும்பாலானோர் சூத்திரர்களாக இருப்பார்கள், சௌநகா.

பஹுப்ரஜால்பபாக்யாஶ்ச பவிஷ்யந்தி கலௌ ஸ்த்ரியஃ । ஶிரஃ கண்டூயநபரா ஆஜ்ஞாம் பேத்ஸ்யந்தி பர்த்ஸிதாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

கலியுகத்தில் பெண்கள் அதிகம் பேசுவார்கள், அதிர்ஷ்டசாலிகளாக இருப்பார்கள்; அவர்கள் தங்கள் தலையைச் சுரண்டுவதில் மனம் இடுவார்கள்; திட்டப்பட்டால் கட்டளையை மீறுவார்கள்.

விஷ்ணும் ந பூஜயிஷ்யந்தி பாஷண்டோபஹதா ஜநாஃ । கலேர்தோஷநிதேர்விப்ரா அஸ்தி ஹ்யேகோ மஹாகுணஃ ॥ ௧,௨௨௩.

பொய்யான மதங்களில் மயங்கியவர்கள் விஷ்ணுவை வழிபடமாட்டார்கள்; கலியுகம் குற்றங்களால் நிரம்பியதாக இருந்தாலும், பிராமணர்களே, அதில் ஒரு பெரிய நன்மை இருக்கிறது.

கீர்தநாதேவ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய மஹாபந்தம் பரித்யஜேத் । க்ரு'தே யத்த்யாயதோ விஷ்ணும் த்ரேதாயாம் ஜபதஃ பலம் ॥ ௧,௨௨௩.

கிருஷ்ணனின் பெயரைப் பாடினாலே பெரிய பந்தங்கள் நீங்கும்; கிருதயுகத்தில் விஷ்ணுவை தியானிப்பதால் கிடைக்கும் பலன், திரேதாயுகத்தில் ஜபம் செய்வதால் கிடைக்கும் பலன்,

த்வாபரே பரிசர்யாயாம் கலௌ தத்தரிகீர்தநாத் । தஸ்மாத்த்யேயோ ஹரிர்நித்யம் கேயஃ பூஜ்யஶ்ச ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௩.

துவாபரயுகத்தில் சேவை செய்வதால் கிடைக்கும் பலன், கலியுகத்தில் ஹரியின் புகழைப் பாடுவதால் கிடைக்கும்; ஆகவே, சௌநகா, ஹரியை எப்போதும் தியானிக்கவும், பாடவும், வழிபடவும் வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨௪ ஸூத உவாச । சதுர்யுகஸஹஸ்ராந்தே ப்ராஹ்மோ நைமித்திகோ லயஃ । அநாவ்ரு'ஷ்டிஶ்ச கல்பாந்தே ஜாயதே ஶதவார்ஷிகீ ॥ ௧,௨௨௪.

சூதர் சொன்னார்: நாலு யுகங்களின் ஆயிரம் சுழற்சிகள் முடிவில் பிரம்மாவின் காரணமாக ஒரு லயம் உண்டாகும்; ஒரு கல்பம் முடிவில் நூறு ஆண்டுகள் மழையில்லாமல் வறட்சி ஏற்படும்.

உதிஷ்டந்தி ததா ரௌத்ரா திவி ஸப்த திவாகராஃ । தே து பீத்வா ஜலம் ஸர்வம் ஶோஷயந்தி ஜகத்த்ரயம் ॥ ௧,௨௨௪.

அப்போது, வானில் ஏழு கொடிய சூரியர்கள் தோன்றுவார்கள்; அவை எல்லா நீரையும் குடித்து, மூன்று உலகங்களையும் வற்றச் செய்கின்றன.

பூர்புவஃ ஸ்வர்மஹர்லோகம் சராசரம் ஜநஸ்ததா । விஷ்ணுஶ்ச ருத்ரோ பூத்வாஸௌ பாதாலாநி தஹத்யதஃ ॥ ௧,௨௨௪.

பூ, புவ, ஸ்வர், மகர்லோகம், ஜனலோகம், அசையும், அசையாதவை எல்லாம் அழிகின்றன; விஷ்ணு, ருத்ரராகி, கீழுள்ள பாதாளங்களை எரிக்கிறார்.

விஷ்ணுர்தஹேத்த்ரிலோகஞ்சி முகாந்மேகாந் ஸ்ரு'ஜத்யலம் । வர்ஷந்தே வை வர்ஷஶதம் நாநாவர்ணா மஹாகநாஃ ॥ ௧,௨௨௪.

விஷ்ணு மூன்று உலகங்களையும் எரிக்கிறார்; அவரது வாயிலிருந்து மேகங்களை உருவாக்குகிறார்; பலவகை நிறமுள்ள பெரிய மேகங்கள் நூறு ஆண்டுகள் மழை பொழிகின்றன.

விஷ்ணுரூபஃஶதம் வாதி வர்ஷாணாம் வாயுரூர்ஜிதஃ । விஷ்ணுரே கார்ணவீ பூதே வர்ஷே ப்ரஹ்மஸ்வரூபத்ரு'க் । ஶேதேऽநந்தாஸநே விஷ்ணுர்நஷ்டே ஸ்தாவரஜங்கமே ॥ ௧,௨௨௪.

விஷ்ணுவாகிய காற்று, நூறு ஆண்டுகள் மழை காலத்தில் பலத்துடன் வீசுகிறது; விஷ்ணு பிரம்மாவாகி, கடலாக மாறுகிறார்; நிலைபெற்றதும், அசையாததும் அழிந்தபின், விஷ்ணு அனந்தன் மீது படுத்திருப்பார்.

ஸுப்த்வா வர்ஷஸஹஸ்ரம் ஸ ஜகத்பூயோऽஸ்ரு'ஜத்தரிஃ । அத ப்ராக்ரு'திகம் வக்ஷ்யே ப்ரலயம் ஶ்ரு'ணு ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௪.

ஆயிரம் ஆண்டுகள் உறங்கிய பின், ஹரி மீண்டும் உலகை உருவாக்குகிறார்; இப்போது இயற்கையான லயத்தை விளக்குகிறேன், கேள் சௌநகா.

பூர்ணே ஸம்வத்ஸரஶதே ஸம்ஹ்ரு'த்ய ஸகலம் ஜகத் । ப்ரஹ்மாணம் ந்யஸ்ய தேஹே ஹி முக்தோ யோகபலைர்ஹரிஃ ॥ ௧,௨௨௪.

நூறு ஆண்டுகள் முடிந்தபோது, முழு உலகையும் வாஞ்சித்து, ஹரி தன் யோகசக்தியால் பிரம்மாவைத் தன் உடலில் வைத்து, விடுதலை அடைகிறார்.

யே கதா ப்ரஹ்மணஃ ஸ்தாநம் தேऽபி யாந்தி பரம் பதம் । அநாவ்ரு'ஷ்ட்யர்கஸம்பந்நா ஆஸந்மேகாஸ்ததா த்விஜ । ஶதம் வர்ஷாணி வர்ஷத்பிர்மேதைரண்டம் ப்ரபூர்யதே ॥ ௧,௨௨௪.

பிரம்மாவின் இடத்தை அடைந்தவர்களும் உயர் நிலையை அடைகிறார்கள்; இரண்டாம் பிறப்பை உடையவரே, வறட்சி மற்றும் சூரியனால் உருவான மேகங்கள் நூறு ஆண்டுகள் மழை பொழிந்து, அந்த முட்டையை நிரப்புகின்றன.

அந்தர்கதேந தோயேந பிந்நமண்டம் ஜகத்பதேஃ । பூர்ணே ப்ரஹ்மாயுஷி கதே பித்யதேऽம்பஸி லீயதே ॥ ௧,௨௨௪.

உள்ளே இருக்கும் நீரால், உலகத்தின் ஆண்டவனின் முட்டை உடைக்கப்படுகிறது; பிரம்மாவின் ஆயுள் முடிவில் அது உடைந்து, நீரில் கரைகிறது.

ஏவம் ஸா ஜகதாதாரா தோயே சோர்வோ ப்ரலீயதே । ஆபஸ்தேஜஸி லீயந்தே தேஜோ வாயௌ ப்ரலீயதே ॥ ௧,௨௨௪.

இவ்வாறு உலகத்துக்கு ஆதாரமானது நீரில் கரைகிறது; நீர் தீயில் கரைகிறது; தீ காற்றில் கரைகிறது.

வாயுஃ கே கஞ்ச பூதாதௌ விஶதே ச ததா மஹாந் । மஹாந்ப்ரபத்யதேऽவ்யக்தம் ப்ரக்ரு'திஃ புருஷே பரே ॥ ௧,௨௨௪.

அந்த நேரத்தில் காற்று ஆகாயத்தில் கலக்கிறது; ஆகாயம் பிறகு மூலபொருளில் சேர்கிறது. பெரிய tattvam மறைவு நிலையில் கலந்து, அந்த மறைவு நிலை ப்ரகிருதி, உயர்ந்த புருஷனில் ஒடுங்குகிறது.

ஶதவர்ஷம் ஹரிஃ ஶேதே ஸ்ரு'ஜத்யத திநகமே । அவ்யக்தாதிக்ரமேணைவ வ்யக்தீபூதம் சராசரம் ॥ ௧,௨௨௪.

நூறு ஆண்டுகள் ஹரி ஓய்வாக இருக்கிறார்; பிறகு பகல் தோன்றும் போது, மறைவிலிருந்து எல்லா உயிரும் உயிரில்லாதவையும் ஒவ்வொன்றாக உருவாகின்றன.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨௫ ஸூத உவாச । ஆத்யாத்மிகாதிதாபாம்ஸ்த்ரீஞ்ஜ்ஞாத்வ ஸம்ஸ்ராசக்ரவித் । உத்பந்நஜ்ஞாநவைராக்யஃ ப்ராப்நோத்யாத்யந்திகம் லயம் ॥ ௧,௨௨௫.

ஸூதர் சொன்னார்: ஆன்மீக, உடல், வெளி என்று மூன்று விதமான துன்பங்களை அறிந்து, பிறவி சுழற்சியின் உண்மையை புரிந்தவனுக்கு ஞானமும் விருப்பம் இல்லாமையும் வந்தால், அவன் முழுமையான விடுதலையை அடைகிறான்.

ஸம்ஸாரசக்ரம் வக்ஷ்யேऽஹமாதாபுத்க்ராந்திகாலதஃ । யத்விநா புருஷார்தோ ந லீநஃ ஸ்யாத்பரமாத்மநி ॥ ௧,௨௨௫.

இப்போது நான் பிறவி சுழற்சியை, மரணத்தின் தருணத்திலிருந்து விளக்குகிறேன்; இதை அறியாமல் மனித வாழ்வின் குறிக்கோள் பரமாத்மாவுடன் ஒன்றாக முடியாது.

ஊர்த்வவாஸீ நரஸ்த்யக்த்வா தேஹமந்யத்ப்ரபத்யதே । நீயதேத்வாதஶாஹேந யமஸ்ய யமபூருஷைஃ ॥ ௧,௨௨௫.

நல்ல வாழ்க்கை வாழ்ந்தவன் உடலை விட்டு விட்டு, வேறு உருவை அடைகிறான்; பன்னிரண்டு நாட்களில், யமனின் தூதர்கள் அவனை யமலோகத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள்.

தத்ர யத்வாந்தவாஸ்தோயம் ப்ரயச்சந்தி திலைஃ ஸஹ । யச்ச பிண்டம் ப்ரயச்சந்தி யமலோகே ததஶ்நுதே ॥ ௧,௨௨௫.

அங்கே அவனது உறவினர்கள் எள்ளுடன் தண்ணீர் ஊற்றினாலும், பிண்டம் கொடுத்தாலும், அவை யமலோகத்தில் அவனுக்கே கிடைக்கின்றன.

கதஶ்ச நரகம் பாபாத்ஸ்வர்கம் யாதி ஸ்வபுண்யதஃ । பாபக்ரு'த்யாதி நரகம் புண்யக்ரு'த்யாதி வை திவம் ॥ ௧,௨௨௫.

பாவம் காரணமாக நரகத்துக்கு சென்றவன் தன் புண்ணியத்தால் சுவர்க்கம் அடைகிறான்; பாவம் செய்தவன் நரகத்திற்கும், புண்ணியம் செய்தவன் சுவர்க்கத்திற்கும் செல்கிறான்.

ஸ்வர்காச்ச நரகாத்த்யக்தஃ ஸ்த்ரீணாம் கர்பே பவத்யபி । நாபிபூதஞ்ச தஸ்யைவ யாதி பீஜத்வயம் ஹி தத் ॥ ௧,௨௨௫.

சுவர்க்கத்திலிருந்தோ நரகத்திலிருந்தோ வீழ்ந்தவன், பெண்களின் கருவில் பிறக்கிறான்; இரண்டு விதமான விதுக்கள் ஒன்றாகி, அவனுள் புகுகின்றன.

கலலம் புத்ப்ருதமயம் ததஃ ஶோணிதமேவ ச । பேஶ்யாஃ பலஸமோऽண்டஃ ஸ்யாதங்குரம் தத உச்யதே ॥ ௧,௨௨௫.

முதலில் கலலம் உருவாகிறது, பிறகு குமிழி போன்ற நிலை, அதன் பின் இரத்தம்; பிறகு அந்த கரு ஒரு பட்டாணி அளவு குழம்பாகி, அதிலிருந்து முளை உருவாகிறது.

உபாங்காந்யங்குலீநேத்ரநாஸாஸ்யஶ்ரவணாநி ச । ஆவஹம் யாதி சாங்கேப்யஸ்தத்பரந்து நகாதிகம் ॥ ௧,௨௨௫.

உடலில் இருந்து விரல்கள், கண்கள், மூக்கு, வாய், காதுகள் உருவாகின்றன; அந்த உறுப்புகளில் இருந்து நகங்கள் போன்றவை பிறக்கின்றன.