கருடபுராணம்

துர்வாஸஸோக்தமாஶ்சர்யம் நாரதோக்தமதஃ பரம் । காபிலம் வாமநஞ்சைவ ததைவோஶநஸேரிதம் ॥ ௧,௨௨௩.

துர்வாசு சொன்ன அதிசயமானது, பிறகு நாரதர் சொன்னது; கபிலர், வாமனர், அதுபோல் உசனசு சொன்னதும் உள்ளன.

ப்ரஹ்மாண்டம் வாருணஞ்சாத காலிகாஹ்வயமேவ ச । மாஹேஶ்வரம் ததா ஸாம்பமேவம் ஸர்வார்தஸஞ்சயம் । பராஶரோக்தமபரம் மாரீசம் பார்கவாஹ்வயம் ॥ ௧,௨௨௩.

பிரம்மாண்டம், வாருணம், காலிகை என அழைக்கப்படும் புராணம், மஹேஸ்வரம், சாம்பம், இப்படி எல்லா அர்த்தங்களும் உள்ள தொகுப்பு; பராசரர் சொன்னது, மாரீசம், பார்கவம் என்று அழைக்கப்படுவது.

புராணம் தர்மஶாஸ்த்ரஞ்ச வேதாஸ்த்வங்காநி யந்முநே । ந்யாயஃ ஶௌநக மீமாம்ஸா ஆயுர்வேதார்தஶாஸ்த்ரகம் । காந்தர்வஶ்ச தநுர்வேதோ வித்யா ஹ்யஷ்டாதஶஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

புராணம், தர்மசாஸ்திரம், வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும், ஞாயம், சௌனகரின் மிமாம்சை, ஆயுர்வேதம், அர்த்தசாஸ்திரம், காந்தர்வம், தணுர்வேதம் — இவை பதினெட்டு புகழ்பெற்ற கல்விகள்.

த்வாபராந்தேந ச ஹரிர்குருபாரமபாஹரத் । ஏகபாதஸ்திதே தர்மே க்ரு'ஷ்ணத்வஞ்சாச்யுதே கதே ॥ ௧,௨௨௩.

துவாபர யுகம் முடிவில் ஹரி, பூமியின் பாரத்தை நீக்கினார்; தர்மம் ஒரு காலில் நிலைத்திருந்தபோது, கிருஷ்ணர் அச்ச்யுதராக விலகினார்.

ஜநாஸ்ததா துராசாரா பவிஷ்யந்தி ச நிர்தயாஃ । ஸத்த்வம் ரஜஸ்தம இதி த்ரு'ஶ்யந்தே புருஷே குணாஃ । காலஸஞ்சோதிதாஸ்தேऽபி பரிவர்தந்த ஆத்மநி ॥ ௧,௨௨௩.

அப்போது மக்கள் தீய பழக்கங்களும், இரக்கமின்மையும் கொண்டவர்களாகிவிடுவர்; சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற குணங்கள் மனிதனில் தென்படும்; காலத்தின் உந்துதலால் அவை உள்ளத்தில் சுழலும்.

ப்ரபூதஞ்ச யதா ஸத்த்வம் மநோ புத்தீந்த்ரியாணி ச । ததா க்ரு'தயுகம் வித்யாஜ்ஜ்ஞாநே தபஸி யத்ரதிஃ ॥ ௧,௨௨௩.

சத்துவம், மனம், புத்தி, அறிவுப்புலங்கள் அதிகமாக இருக்கும் போது, அது கிருதயுகம் என்று அறிய வேண்டும்; அப்போது ஞானத்திலும் தவத்திலும் மகிழ்ச்சி இருக்கும்.

யதா கர்மஸு காம்யேஷு ஶக்திர்யஶஸி தேஹிநாம் । ததா த்ரேதா ரஜோபூதிரிதி ஜாநீஹி ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௩.

மக்களின் சக்தி செயலில், ஆசையில், புகழில் இருக்கும் போது, அப்போது ரஜஸ் அதிகம் கொண்ட த்ரேதா யுகம் என்று அறிந்து கொள், சௌனகரே.

யதா லோபஸ்த்வஸந்தோஷோ மாநோ தம்பஶ்ச மத்ஸரஃ । கர்மணாஞ்சாபி காம்யாநாம் த்வாபரம் தத்ரஜஸ்தமஃ ॥ ௧,௨௨௩.

அப்போது பேராசை, திருப்தியின்மை, பெருமை, பாசாங்கு, பொறாமை, ஆசைமிக்க செயல்கள் அதிகமாக இருக்கும்; அது ரஜஸ், தமஸ் கலந்த துவாபர யுகம்.

யதா ஸதாந்ரு'தம் தந்த்ரா நித்ரா ஹிம்ஸாதிஸாதநம் । ஶோகமோஹௌ பயம் தைந்யம் ஸ கலிஸ்தமஸி ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௧,௨௨௩.

எப்பொழுது எப்போதும் பொய், சோம்பல், தூக்கம், வன்முறை வழி, துயரம், மயக்கம், பயம், வறுமை இருக்கும், அது கலியுகம், தமஸ் நிறைந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

யஸ்மிஞ்ஜநாஃ காமிநஃ ஸ்யுஃ ஶஶ்வத்கடுகபாஷிணஃ । தஸ்யூத்க்ரு'ஷ்டா ஜநபதா வேதாஃ பாஷண்டதூஷிதாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

அதில் மக்கள் ஆசைபடுவோர், எப்போதும் கடுமையாகப் பேசுவோர்; கொள்ளையர்கள் நாட்டை ஆளுவார்கள்; வேதங்கள் பொய்யான கருத்தால் கெடுக்கப்படும்.

ராஜாநஶ்ச ப்ரஜாபிக்ஷாஃ ஶிஶ்நோதரபராஜிதாஃ । அவ்ரதா வடவோऽஶௌசா பிக்ஷவஶ்ச குடும்பிநஃ ॥ ௧,௨௨௩.

அப்போது அரசர்கள் தம்Prajaவிடம் யாசிக்கிறார்கள், ஆசை, பசி வெல்லப்படுகிறார்கள்; விரதமில்லாத பண்டாரிகள், தூய்மை இல்லாதோர், பிச்சைக்காரர்களும் குடும்பத்தாராக இருப்பார்கள்.

தபஸ்விநோ க்ராமவாஸாஃ ந்யாஸிநோ ஹ்யர்தலோலுபாஃ । ஹ்ரஸ்வகாயா மஹாஹாராஶ்சௌராஸ்தே ஸாதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

தபசுவிகள் ஊர்களில் வாழ்வார்கள்; துறவிகள் செல்வத்துக்காக ஆசைப்படுவார்கள்; சிறிய உடல் கொண்டவர்கள் அதிகமாக உண்ணுவார்கள்; திருடர்களையே நல்லவர்கள் என்று மக்கள் கருதுவார்கள்.

த்யக்ஷ்யந்தி ப்ரு'த்யாஶ்ச பதிம் தாபஸஸ்த்யக்ஷ்யதி வ்ரதம் । ஶூத்ராஃ ப்ரதிக்ரஹிஷ்யந்தி வைஶ்யா வ்ரதபராயணஃ ॥ ௧,௨௨௩.

உழவர்கள் தங்கள் முதலாளியை விட்டு விலகுவார்கள்; தபசுவிகள் தங்கள் விரதங்களை கைவிடுவார்கள்; சூத்திரர்கள் பரிசுகளை ஏற்குவார்கள்; வைசியர்கள் தர்மக்காரியங்களில் ஈடுபடுவார்கள்.

உத்விக்நாஃ ஸந்தி ச ஜநாஃ பிஶாசஸத்ரு'ஶாஃ ப்ரஜாஃ । அந்யாயபோஜநேநாக்நிதேவதாதிதிபூஜநம் ॥ ௧,௨௨௩.

மக்கள் எல்லோரும் கவலையுடன் இருப்பார்கள்; மக்கள் பேய்களைப் போல் ஆகிவிடுவார்கள்; அநியாயமாகப் பெற்ற உணவால், அக்னி, தெய்வங்கள், விருந்தினர்கள் ஆகியோருக்கான பூஜைகள் நடைபெறும்.

கரிஷ்யந்தி கலௌ ப்ராப்தே ந ச பித்ர்யோதகக்ரியாம் । ஸ்த்ரீபராஶ்ச ஜநாஃ ஸர்வே ஶூத்ரப்ராயாஶ்ச ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௩.

கலியுகம் வந்தபோது, முன்னோர் தர்ப்பணங்கள் செய்யப்படாது; எல்லா மனிதர்களும் பெண்களில் மனம் இடுவார்கள்; பெரும்பாலானோர் சூத்திரர்களாக இருப்பார்கள், சௌநகா.

பஹுப்ரஜால்பபாக்யாஶ்ச பவிஷ்யந்தி கலௌ ஸ்த்ரியஃ । ஶிரஃ கண்டூயநபரா ஆஜ்ஞாம் பேத்ஸ்யந்தி பர்த்ஸிதாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

கலியுகத்தில் பெண்கள் அதிகம் பேசுவார்கள், அதிர்ஷ்டசாலிகளாக இருப்பார்கள்; அவர்கள் தங்கள் தலையைச் சுரண்டுவதில் மனம் இடுவார்கள்; திட்டப்பட்டால் கட்டளையை மீறுவார்கள்.

விஷ்ணும் ந பூஜயிஷ்யந்தி பாஷண்டோபஹதா ஜநாஃ । கலேர்தோஷநிதேர்விப்ரா அஸ்தி ஹ்யேகோ மஹாகுணஃ ॥ ௧,௨௨௩.

பொய்யான மதங்களில் மயங்கியவர்கள் விஷ்ணுவை வழிபடமாட்டார்கள்; கலியுகம் குற்றங்களால் நிரம்பியதாக இருந்தாலும், பிராமணர்களே, அதில் ஒரு பெரிய நன்மை இருக்கிறது.

கீர்தநாதேவ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய மஹாபந்தம் பரித்யஜேத் । க்ரு'தே யத்த்யாயதோ விஷ்ணும் த்ரேதாயாம் ஜபதஃ பலம் ॥ ௧,௨௨௩.

கிருஷ்ணனின் பெயரைப் பாடினாலே பெரிய பந்தங்கள் நீங்கும்; கிருதயுகத்தில் விஷ்ணுவை தியானிப்பதால் கிடைக்கும் பலன், திரேதாயுகத்தில் ஜபம் செய்வதால் கிடைக்கும் பலன்,

த்வாபரே பரிசர்யாயாம் கலௌ தத்தரிகீர்தநாத் । தஸ்மாத்த்யேயோ ஹரிர்நித்யம் கேயஃ பூஜ்யஶ்ச ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௩.

துவாபரயுகத்தில் சேவை செய்வதால் கிடைக்கும் பலன், கலியுகத்தில் ஹரியின் புகழைப் பாடுவதால் கிடைக்கும்; ஆகவே, சௌநகா, ஹரியை எப்போதும் தியானிக்கவும், பாடவும், வழிபடவும் வேண்டும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௨௪ ஸூத உவாச । சதுர்யுகஸஹஸ்ராந்தே ப்ராஹ்மோ நைமித்திகோ லயஃ । அநாவ்ரு'ஷ்டிஶ்ச கல்பாந்தே ஜாயதே ஶதவார்ஷிகீ ॥ ௧,௨௨௪.

சூதர் சொன்னார்: நாலு யுகங்களின் ஆயிரம் சுழற்சிகள் முடிவில் பிரம்மாவின் காரணமாக ஒரு லயம் உண்டாகும்; ஒரு கல்பம் முடிவில் நூறு ஆண்டுகள் மழையில்லாமல் வறட்சி ஏற்படும்.

உதிஷ்டந்தி ததா ரௌத்ரா திவி ஸப்த திவாகராஃ । தே து பீத்வா ஜலம் ஸர்வம் ஶோஷயந்தி ஜகத்த்ரயம் ॥ ௧,௨௨௪.

அப்போது, வானில் ஏழு கொடிய சூரியர்கள் தோன்றுவார்கள்; அவை எல்லா நீரையும் குடித்து, மூன்று உலகங்களையும் வற்றச் செய்கின்றன.

பூர்புவஃ ஸ்வர்மஹர்லோகம் சராசரம் ஜநஸ்ததா । விஷ்ணுஶ்ச ருத்ரோ பூத்வாஸௌ பாதாலாநி தஹத்யதஃ ॥ ௧,௨௨௪.

பூ, புவ, ஸ்வர், மகர்லோகம், ஜனலோகம், அசையும், அசையாதவை எல்லாம் அழிகின்றன; விஷ்ணு, ருத்ரராகி, கீழுள்ள பாதாளங்களை எரிக்கிறார்.

விஷ்ணுர்தஹேத்த்ரிலோகஞ்சி முகாந்மேகாந் ஸ்ரு'ஜத்யலம் । வர்ஷந்தே வை வர்ஷஶதம் நாநாவர்ணா மஹாகநாஃ ॥ ௧,௨௨௪.

விஷ்ணு மூன்று உலகங்களையும் எரிக்கிறார்; அவரது வாயிலிருந்து மேகங்களை உருவாக்குகிறார்; பலவகை நிறமுள்ள பெரிய மேகங்கள் நூறு ஆண்டுகள் மழை பொழிகின்றன.

விஷ்ணுரூபஃஶதம் வாதி வர்ஷாணாம் வாயுரூர்ஜிதஃ । விஷ்ணுரே கார்ணவீ பூதே வர்ஷே ப்ரஹ்மஸ்வரூபத்ரு'க் । ஶேதேऽநந்தாஸநே விஷ்ணுர்நஷ்டே ஸ்தாவரஜங்கமே ॥ ௧,௨௨௪.

விஷ்ணுவாகிய காற்று, நூறு ஆண்டுகள் மழை காலத்தில் பலத்துடன் வீசுகிறது; விஷ்ணு பிரம்மாவாகி, கடலாக மாறுகிறார்; நிலைபெற்றதும், அசையாததும் அழிந்தபின், விஷ்ணு அனந்தன் மீது படுத்திருப்பார்.

ஸுப்த்வா வர்ஷஸஹஸ்ரம் ஸ ஜகத்பூயோऽஸ்ரு'ஜத்தரிஃ । அத ப்ராக்ரு'திகம் வக்ஷ்யே ப்ரலயம் ஶ்ரு'ணு ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௪.

ஆயிரம் ஆண்டுகள் உறங்கிய பின், ஹரி மீண்டும் உலகை உருவாக்குகிறார்; இப்போது இயற்கையான லயத்தை விளக்குகிறேன், கேள் சௌநகா.

பூர்ணே ஸம்வத்ஸரஶதே ஸம்ஹ்ரு'த்ய ஸகலம் ஜகத் । ப்ரஹ்மாணம் ந்யஸ்ய தேஹே ஹி முக்தோ யோகபலைர்ஹரிஃ ॥ ௧,௨௨௪.

நூறு ஆண்டுகள் முடிந்தபோது, முழு உலகையும் வாஞ்சித்து, ஹரி தன் யோகசக்தியால் பிரம்மாவைத் தன் உடலில் வைத்து, விடுதலை அடைகிறார்.

யே கதா ப்ரஹ்மணஃ ஸ்தாநம் தேऽபி யாந்தி பரம் பதம் । அநாவ்ரு'ஷ்ட்யர்கஸம்பந்நா ஆஸந்மேகாஸ்ததா த்விஜ । ஶதம் வர்ஷாணி வர்ஷத்பிர்மேதைரண்டம் ப்ரபூர்யதே ॥ ௧,௨௨௪.

பிரம்மாவின் இடத்தை அடைந்தவர்களும் உயர் நிலையை அடைகிறார்கள்; இரண்டாம் பிறப்பை உடையவரே, வறட்சி மற்றும் சூரியனால் உருவான மேகங்கள் நூறு ஆண்டுகள் மழை பொழிந்து, அந்த முட்டையை நிரப்புகின்றன.

அந்தர்கதேந தோயேந பிந்நமண்டம் ஜகத்பதேஃ । பூர்ணே ப்ரஹ்மாயுஷி கதே பித்யதேऽம்பஸி லீயதே ॥ ௧,௨௨௪.

உள்ளே இருக்கும் நீரால், உலகத்தின் ஆண்டவனின் முட்டை உடைக்கப்படுகிறது; பிரம்மாவின் ஆயுள் முடிவில் அது உடைந்து, நீரில் கரைகிறது.

ஏவம் ஸா ஜகதாதாரா தோயே சோர்வோ ப்ரலீயதே । ஆபஸ்தேஜஸி லீயந்தே தேஜோ வாயௌ ப்ரலீயதே ॥ ௧,௨௨௪.

இவ்வாறு உலகத்துக்கு ஆதாரமானது நீரில் கரைகிறது; நீர் தீயில் கரைகிறது; தீ காற்றில் கரைகிறது.