கருடபுராணம்

ரக்தோ ஹரிர்நரைஃ பூஜ்யோ நரா தஶஶதாயுஷஃ । தத்ர விஷ்ணுர்போமரதஃ க்ஷத்ரியா ராக்ஷஸாநஹந் ॥ ௧,௨௨௩.

அந்த யுகத்தில் சிவப்புப் பசுமை உடையவர்களால் ஹரி வழிபடப்படுகிறார்; மனிதர்கள் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வார்கள். அங்கு விஷ்ணு பூமியில் ரதம் ஓட்டி, க்ஷத்திரியர்கள் ராக்ஷஸர்களை அழிப்பார்கள்.

த்விபாதவிக்ரஹோ தர்மஃ பீததாஞ்சாச்யுதே கதே । சதுஃ ஶதாயுஷோ லோகா த்விஜக்ஷத்ரோத்பவாஃ ப்ரஜாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

துவாபர யுகத்தில் தர்மம் இரண்டு கால்களில் நிற்கிறது; அச்சுதன் விலகும்போது தர்மம் குறைகிறது. மக்கள் நானூறு ஆண்டுகள் வாழ்வார்கள்; பிராமணர், க்ஷத்திரியர் ஆகியோரிலிருந்து மக்கள் பிறக்கிறார்கள்.

தத்ர த்ரு'ஷ்ட்வால்பபுத்தீம்ஶ்ச விஷ்ணுர்வ்யாஸஸ்வரூபத்ரு'க் । ததேகந்து யஜுர்வேதம்? சதுர்தா வ்யபஜத்புநஃ ॥ ௧,௨௨௩.

அங்கு, மனிதர்கள் புத்தி குறைவாக இருப்பதைப் பார்த்து, விஷ்ணு வியாசராக உருவெடுத்து, யஜுர்வேதத்தை மீண்டும் நான்கு பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.

ஶிஷ்யாநத்யாபயாமாஸ ஸமஸ்தாம்ஸ்தாந்நிபோத மே । ரு'க்வேதமத பைலந்த்ஸாமவேதஞ்ச ஜைமிநிம் ॥ ௧,௨௨௩.

அந்த ஆசாரியர் தம் சீடர்களுக்கெல்லாம் வேதங்களைப் படிக்கச் செய்தார். அவற்றை என் வாயிலாகக் கேள்: பைலர் ருக் வேதத்தைப் பெற்றார், ஜைமினி சாம வேதத்தைப் பெற்றார்.

அதர்வாணம் ஸுமந்துந்து யஜுர்வேதம் மஹாமுநிம் । வைஶம்பாயநமங்கந்து புராணம் ஸூதமேவ ச । அஷ்டாதஶபுராணாநி யைர்வேத்யோ ஹரிரேவ ஹி ॥ ௧,௨௨௩.

அதர்வண வேதத்தை சுமந்து பெற்றார், மகா முனிவர் யஜுர் வேதத்தைப் பெற்றார், வைஷம்பாயனர் அங்கம் பெற்றார், சூதர் புராணங்களைப் பெற்றார்; இந்த பதினெட்டு புராணங்களால் ஹரி அறியப்படுகிறார்.

ஸர்கஶ்ச ப்ரதிஸர்கஶ்ச வம்ஶோ மந்வந்தராணி ச । வம்ஶாநுசரிதச்சைவ புராணம் பஞ்சலக்ஷணம் ॥ ௧,௨௨௩.

பிரபஞ்சம் உருவாகும் நிகழ்ச்சி, அதன் அழிவு, வம்ச வரிசைகள், மனுவின் காலங்கள், வம்ச வரலாறுகள் — இவை ஐந்து புராணத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்.

ப்ராஹ்மம் பாத்மம் வைஷ்ணவஞ்ச ஶைவம் பாகவதந்ததா । பவிஷ்யந்நாரதீயஞ்சஸ்காந்தம் லிங்கம் வராஹகம் ॥ ௧,௨௨௩.

பிரம்மா, பத்மா, வைஷ்ணவம், சைவம், பாகவதம், பவிஷ்யம், நாரதீயம், ஸ்காந்தம், லிங்கம், வராஹம் ஆகிய புராணங்கள் உள்ளன.

மார்கண்டேயம் ததாக்நேயம் ப்ரஹ்மவைவர்தமேவ ச । கௌர்மம் மாத்ஸ்யம் காருடஞ்ச வாயவீயமநந்தரம் । அஷ்டாதஶஸமுத்திஷ்டம் ப்ரஹ்மாண்டமிதி ஸம்ஜ்ஞிதம் ॥ ௧,௨௨௩.

மார்க்கண்டேய, அக்னேய, பிரம்மவைவர்த்த, கூர்ம, மாத்ஸ்ய, காருட, வாயு, பிரம்மாண்டம் என்று இந்த பதினெட்டு புராணங்கள் பிரம்மாண்டம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

அந்யாந்யுபபுராணாநி முநிபிஃ கதிதாநி து । ஆத்யம் ஸநத்குமாரோக்தம் நாரஸிம்ஹமதாபரம் ॥ ௧,௨௨௩.

மற்ற சிறுபுராணங்களை முனிவர்கள் கூறியுள்ளனர்: முதலில் சனத்குமாரர் சொன்னது, அடுத்தது நரசிம்மம்.

த்ரு'தீயம் ஸ்காந்தமுத்திஷ்டம் குமாரேண து பாஷிதம் । சதுர்தம் ஶிவதர்மாக்யம் ஸ்யாந்நந்தீஶ்வரபாஷிதம் ॥ ௧,௨௨௩.

மூன்றாவது ஸ்காந்தம், குமாரனால் உரைக்கப்பட்டது; நான்காவது சிவதர்மம், அது நந்தீஸ்வரனால் கூறப்பட்டது.

துர்வாஸஸோக்தமாஶ்சர்யம் நாரதோக்தமதஃ பரம் । காபிலம் வாமநஞ்சைவ ததைவோஶநஸேரிதம் ॥ ௧,௨௨௩.

துர்வாசு சொன்ன அதிசயமானது, பிறகு நாரதர் சொன்னது; கபிலர், வாமனர், அதுபோல் உசனசு சொன்னதும் உள்ளன.

ப்ரஹ்மாண்டம் வாருணஞ்சாத காலிகாஹ்வயமேவ ச । மாஹேஶ்வரம் ததா ஸாம்பமேவம் ஸர்வார்தஸஞ்சயம் । பராஶரோக்தமபரம் மாரீசம் பார்கவாஹ்வயம் ॥ ௧,௨௨௩.

பிரம்மாண்டம், வாருணம், காலிகை என அழைக்கப்படும் புராணம், மஹேஸ்வரம், சாம்பம், இப்படி எல்லா அர்த்தங்களும் உள்ள தொகுப்பு; பராசரர் சொன்னது, மாரீசம், பார்கவம் என்று அழைக்கப்படுவது.

புராணம் தர்மஶாஸ்த்ரஞ்ச வேதாஸ்த்வங்காநி யந்முநே । ந்யாயஃ ஶௌநக மீமாம்ஸா ஆயுர்வேதார்தஶாஸ்த்ரகம் । காந்தர்வஶ்ச தநுர்வேதோ வித்யா ஹ்யஷ்டாதஶஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

புராணம், தர்மசாஸ்திரம், வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும், ஞாயம், சௌனகரின் மிமாம்சை, ஆயுர்வேதம், அர்த்தசாஸ்திரம், காந்தர்வம், தணுர்வேதம் — இவை பதினெட்டு புகழ்பெற்ற கல்விகள்.

த்வாபராந்தேந ச ஹரிர்குருபாரமபாஹரத் । ஏகபாதஸ்திதே தர்மே க்ரு'ஷ்ணத்வஞ்சாச்யுதே கதே ॥ ௧,௨௨௩.

துவாபர யுகம் முடிவில் ஹரி, பூமியின் பாரத்தை நீக்கினார்; தர்மம் ஒரு காலில் நிலைத்திருந்தபோது, கிருஷ்ணர் அச்ச்யுதராக விலகினார்.

ஜநாஸ்ததா துராசாரா பவிஷ்யந்தி ச நிர்தயாஃ । ஸத்த்வம் ரஜஸ்தம இதி த்ரு'ஶ்யந்தே புருஷே குணாஃ । காலஸஞ்சோதிதாஸ்தேऽபி பரிவர்தந்த ஆத்மநி ॥ ௧,௨௨௩.

அப்போது மக்கள் தீய பழக்கங்களும், இரக்கமின்மையும் கொண்டவர்களாகிவிடுவர்; சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்ற குணங்கள் மனிதனில் தென்படும்; காலத்தின் உந்துதலால் அவை உள்ளத்தில் சுழலும்.

ப்ரபூதஞ்ச யதா ஸத்த்வம் மநோ புத்தீந்த்ரியாணி ச । ததா க்ரு'தயுகம் வித்யாஜ்ஜ்ஞாநே தபஸி யத்ரதிஃ ॥ ௧,௨௨௩.

சத்துவம், மனம், புத்தி, அறிவுப்புலங்கள் அதிகமாக இருக்கும் போது, அது கிருதயுகம் என்று அறிய வேண்டும்; அப்போது ஞானத்திலும் தவத்திலும் மகிழ்ச்சி இருக்கும்.

யதா கர்மஸு காம்யேஷு ஶக்திர்யஶஸி தேஹிநாம் । ததா த்ரேதா ரஜோபூதிரிதி ஜாநீஹி ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௩.

மக்களின் சக்தி செயலில், ஆசையில், புகழில் இருக்கும் போது, அப்போது ரஜஸ் அதிகம் கொண்ட த்ரேதா யுகம் என்று அறிந்து கொள், சௌனகரே.

யதா லோபஸ்த்வஸந்தோஷோ மாநோ தம்பஶ்ச மத்ஸரஃ । கர்மணாஞ்சாபி காம்யாநாம் த்வாபரம் தத்ரஜஸ்தமஃ ॥ ௧,௨௨௩.

அப்போது பேராசை, திருப்தியின்மை, பெருமை, பாசாங்கு, பொறாமை, ஆசைமிக்க செயல்கள் அதிகமாக இருக்கும்; அது ரஜஸ், தமஸ் கலந்த துவாபர யுகம்.

யதா ஸதாந்ரு'தம் தந்த்ரா நித்ரா ஹிம்ஸாதிஸாதநம் । ஶோகமோஹௌ பயம் தைந்யம் ஸ கலிஸ்தமஸி ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௧,௨௨௩.

எப்பொழுது எப்போதும் பொய், சோம்பல், தூக்கம், வன்முறை வழி, துயரம், மயக்கம், பயம், வறுமை இருக்கும், அது கலியுகம், தமஸ் நிறைந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

யஸ்மிஞ்ஜநாஃ காமிநஃ ஸ்யுஃ ஶஶ்வத்கடுகபாஷிணஃ । தஸ்யூத்க்ரு'ஷ்டா ஜநபதா வேதாஃ பாஷண்டதூஷிதாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

அதில் மக்கள் ஆசைபடுவோர், எப்போதும் கடுமையாகப் பேசுவோர்; கொள்ளையர்கள் நாட்டை ஆளுவார்கள்; வேதங்கள் பொய்யான கருத்தால் கெடுக்கப்படும்.

ராஜாநஶ்ச ப்ரஜாபிக்ஷாஃ ஶிஶ்நோதரபராஜிதாஃ । அவ்ரதா வடவோऽஶௌசா பிக்ஷவஶ்ச குடும்பிநஃ ॥ ௧,௨௨௩.

அப்போது அரசர்கள் தம்Prajaவிடம் யாசிக்கிறார்கள், ஆசை, பசி வெல்லப்படுகிறார்கள்; விரதமில்லாத பண்டாரிகள், தூய்மை இல்லாதோர், பிச்சைக்காரர்களும் குடும்பத்தாராக இருப்பார்கள்.

தபஸ்விநோ க்ராமவாஸாஃ ந்யாஸிநோ ஹ்யர்தலோலுபாஃ । ஹ்ரஸ்வகாயா மஹாஹாராஶ்சௌராஸ்தே ஸாதவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

தபசுவிகள் ஊர்களில் வாழ்வார்கள்; துறவிகள் செல்வத்துக்காக ஆசைப்படுவார்கள்; சிறிய உடல் கொண்டவர்கள் அதிகமாக உண்ணுவார்கள்; திருடர்களையே நல்லவர்கள் என்று மக்கள் கருதுவார்கள்.

த்யக்ஷ்யந்தி ப்ரு'த்யாஶ்ச பதிம் தாபஸஸ்த்யக்ஷ்யதி வ்ரதம் । ஶூத்ராஃ ப்ரதிக்ரஹிஷ்யந்தி வைஶ்யா வ்ரதபராயணஃ ॥ ௧,௨௨௩.

உழவர்கள் தங்கள் முதலாளியை விட்டு விலகுவார்கள்; தபசுவிகள் தங்கள் விரதங்களை கைவிடுவார்கள்; சூத்திரர்கள் பரிசுகளை ஏற்குவார்கள்; வைசியர்கள் தர்மக்காரியங்களில் ஈடுபடுவார்கள்.

உத்விக்நாஃ ஸந்தி ச ஜநாஃ பிஶாசஸத்ரு'ஶாஃ ப்ரஜாஃ । அந்யாயபோஜநேநாக்நிதேவதாதிதிபூஜநம் ॥ ௧,௨௨௩.

மக்கள் எல்லோரும் கவலையுடன் இருப்பார்கள்; மக்கள் பேய்களைப் போல் ஆகிவிடுவார்கள்; அநியாயமாகப் பெற்ற உணவால், அக்னி, தெய்வங்கள், விருந்தினர்கள் ஆகியோருக்கான பூஜைகள் நடைபெறும்.

கரிஷ்யந்தி கலௌ ப்ராப்தே ந ச பித்ர்யோதகக்ரியாம் । ஸ்த்ரீபராஶ்ச ஜநாஃ ஸர்வே ஶூத்ரப்ராயாஶ்ச ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௩.

கலியுகம் வந்தபோது, முன்னோர் தர்ப்பணங்கள் செய்யப்படாது; எல்லா மனிதர்களும் பெண்களில் மனம் இடுவார்கள்; பெரும்பாலானோர் சூத்திரர்களாக இருப்பார்கள், சௌநகா.

பஹுப்ரஜால்பபாக்யாஶ்ச பவிஷ்யந்தி கலௌ ஸ்த்ரியஃ । ஶிரஃ கண்டூயநபரா ஆஜ்ஞாம் பேத்ஸ்யந்தி பர்த்ஸிதாஃ ॥ ௧,௨௨௩.

கலியுகத்தில் பெண்கள் அதிகம் பேசுவார்கள், அதிர்ஷ்டசாலிகளாக இருப்பார்கள்; அவர்கள் தங்கள் தலையைச் சுரண்டுவதில் மனம் இடுவார்கள்; திட்டப்பட்டால் கட்டளையை மீறுவார்கள்.

விஷ்ணும் ந பூஜயிஷ்யந்தி பாஷண்டோபஹதா ஜநாஃ । கலேர்தோஷநிதேர்விப்ரா அஸ்தி ஹ்யேகோ மஹாகுணஃ ॥ ௧,௨௨௩.

பொய்யான மதங்களில் மயங்கியவர்கள் விஷ்ணுவை வழிபடமாட்டார்கள்; கலியுகம் குற்றங்களால் நிரம்பியதாக இருந்தாலும், பிராமணர்களே, அதில் ஒரு பெரிய நன்மை இருக்கிறது.

கீர்தநாதேவ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய மஹாபந்தம் பரித்யஜேத் । க்ரு'தே யத்த்யாயதோ விஷ்ணும் த்ரேதாயாம் ஜபதஃ பலம் ॥ ௧,௨௨௩.

கிருஷ்ணனின் பெயரைப் பாடினாலே பெரிய பந்தங்கள் நீங்கும்; கிருதயுகத்தில் விஷ்ணுவை தியானிப்பதால் கிடைக்கும் பலன், திரேதாயுகத்தில் ஜபம் செய்வதால் கிடைக்கும் பலன்,

த்வாபரே பரிசர்யாயாம் கலௌ தத்தரிகீர்தநாத் । தஸ்மாத்த்யேயோ ஹரிர்நித்யம் கேயஃ பூஜ்யஶ்ச ஶௌநக ॥ ௧,௨௨௩.

துவாபரயுகத்தில் சேவை செய்வதால் கிடைக்கும் பலன், கலியுகத்தில் ஹரியின் புகழைப் பாடுவதால் கிடைக்கும்; ஆகவே, சௌநகா, ஹரியை எப்போதும் தியானிக்கவும், பாடவும், வழிபடவும் வேண்டும்.