கருடபுராணம்

ப்ரஹ்மவிஷ்ணுஶிவாந்தேவாந்ந ப்ரு'தக்பாவயேத்ஸுதீஃ । லோகேऽஸ்மிந்மங்கலாந்யஷ்டௌ ப்ராஹ்மணோ கௌர்ஹுதாஶநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய தேவர்களை தனித்தனியாக எண்ணக்கூடாது; இந்த உலகில் எட்டு மங்களமானவை: பிராமணர், பசு, அக்கினி, பொன், நெய், சூரியன், நீர், எட்டாவதாக அரசன்.

ஹிரண்யம் ஸர்பிராதித்ய ஆபோ ராஜா ததாஷ்டமஃ । ஏதாநி ஸததம் பஶ்யேதர்சயேச்ச ப்ரதக்ஷிணம் ॥ ௧,௨௧௩.

பொன், நெய், சூரியன், நீர், அரசன் ஆகியவற்றை எப்போதும் பார்த்து, வலப்பக்கம் சுற்றி, மரியாதையுடன் வழிபட வேண்டும்.

வேதஸ்யாத்யயநம் பூர்வம் விசாரோப்யஸநம் ஜபஃ । தத்தாநம் சைவ ஶிஷ்யப்யோ வேதாப்யாஸோ ஹி பஞ்சதா ॥ ௧,௨௧௩.

வேதத்தை படித்தல், சிந்தித்தல், மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்தல், ஜபம் செய்தல், அதை மாணவர்களுக்கு வழங்குதல்—இவை வேதபயிற்சியின் ஐந்து வகைகள்.

வேதார்தம் யஜ்ஞஶாஸ்த்ராணி தர்மஶாஸ்த்ராணி சைவ ஹி । மூல்யேந லேகயித்வா யோ தத்யாத்யாதி ஸ வைதிகம் ॥ ௧,௨௧௩.

வேதத்தின் பொருள், யாக விதிகள், தர்ம நூல்கள் ஆகியவற்றை எழுதி, விலைக்காக வழங்கும் ஒருவர், வேதத்தை அறிந்தவராக உயர்வை அடைவார்.

இதிஹா ஸபுராணாநி லிகித்வாயஃ ப்ரயச்சதி । ப்ரஹ்மதாநஸமம் புண்யம் ப்ராப்நோதி த்விகுணீக்ரு'தம் ॥ ௧,௨௧௩.

இதிகாசம், புராணங்களை எழுதி, பிறருக்கு அளிக்கும் ஒருவர், அறிவு தானத்துக்கு சமமான, இரட்டிப்பு புண்ணியத்தை பெறுவார்.

ம்ரு'தீயே ச ததா பாகே போஷ்யவர்கார்தஸாதநம் । மாதா பிதா குருர்ப்ராதா ப்ரஜா தீநாஃ ஸமாஶ்ரிதாஃ ॥ ௧,௨௧௩.

மூன்றாவது பங்கிலும், தாயார், தந்தை, ஆசான், சகோதரர், பிள்ளைகள், ஏழைகள், பாதுகாப்பு தேடும்வர்கள் ஆகியவர்களைப் போஷிக்க வேண்டிய கடமை உள்ளது.

அப்யாகதோऽதிதிஶ்சாக்நிஃ போஷ்யவர்கா உதாஹ்ரு'தஃ । பரணம் போஷ்யவர்கஸ்ய ப்ரஶஸ்தம் ஸ்வர்கஸாதநம் ॥ ௧,௨௧௩.

வந்த விருந்தினர் மற்றும் அக்கினியும் போஷிக்க வேண்டியவர்களாகக் கருதப்படுவர்; இவர்களைப் போஷிப்பது சொர்க்கம் அடைய சிறந்த வழியாகப் பாராட்டப்படுகிறது.

பரணம் போஷ்ய வர்கஸ்ய தஸ்மாத்யத்நேந காரயேத் । ஸ ஜீவதி வரஶ்சைகோ பஹுபிர்யோபஜீவ்யதி ॥ ௧,௨௧௩.

எனவே, போஷிக்க வேண்டியவர்களை கவனமாகப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்; ஒருவரால் பலர் வாழ முடிகின்றனர்.

ஜீவந்தோ ம்ரு'தகாஸ்த்வந்யே புருஷாஃ ஸ்வோதரம்பராஃ । ஸ்வகீயோதரபூர்திஶ்ச குக்குரஸ்யாபி வித்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

சிலர் உயிரோடு இருந்தாலும், தங்களுக்காக மட்டும் வாழ்பவர்கள் இறந்தவர்களே; தன் வயிற்றை நிரப்புவது நாய்க்கும் கூட இயலும்.

அர்தேப்யோऽபி விவ்ரு'த்தேப்யஃ ஸம்பூதேப்யஸ்ததஸ்ததஃ । க்ரியாஃ ஸர்வாஃ ப்ரவர்தந்தே பர்வதேப்ய இவாபகாஃ ॥ ௧,௨௧௩.

செல்வம் பலவகையாக வளர்ந்தாலும், எல்லா செயல்களும் அதிலிருந்து தோன்றும்; மலைகளிலிருந்து ஆறுகள் பாய்வதைப் போல.

ஸர்வரத்நாகரா பூமிர்தாந்யாநி பஶவஃ ஸ்த்ரியஃ । அர்தஸ்ய கார்யயோகித்வாதர்த இத்யபிதீயதே ॥ ௧,௨௧௩.

பூமியில் எல்லா ரத்தினங்கள், தானியங்கள், மாடுகள், பெண்கள் உள்ளன; அவை எல்லாம் செயலில் பயன்படுவதால் 'செல்வம்' என அழைக்கப்படுகிறது.

அத்ரோஹேணைவ பூதாநாமல்பத்ரோஹேண வா புநஃ । யா வ்ரு'த்திஸ்தாம் ஸமாஸ்தாய விப்ரோ ஜீவேதநாபதி ॥ ௧,௨௧௩.

யாரையும் தீங்கு செய்யாமல், அல்லது மிகச் சிறிய தீங்கோடு வாழும் வாழ்க்கையை, பிராமணர் துன்பம் இல்லாதபோது மேற்கொண்டு வாழ வேண்டும்.

தநம் து த்ரிவிதம் ஜ்ஞேயம் ஶுக்லம் ஶபலமேவ ச । க்ரு'ஷ்ணம் ச தஸ்ய விஜ்ஞேயோ விபாகஃ ஸப்ததா ப்ரு'தக் ॥ ௧,௨௧௩.

செல்வம் மூன்று வகை என்று அறிய வேண்டும்: தூயது, கலந்தது, இருண்டது; அவற்றின் பிரிவுகள் ஏழு வகை என்று தனித்தனியாக அறிய வேண்டும்.

க்ரமாயத்தம் ப்ரீதிதத்தம் ப்ராப்தம் ச ஸஹ பார்யயா । அவிஶேஷேண ஸர்வேஷாம் வர்ணாநாம் த்ரிவிதம் தநம் ॥ ௧,௨௧௩.

வரிசையாக கிடைத்த செல்வம், பாசத்தால் வழங்கியது, மனைவியுடன் சேர்ந்து பெற்றது—இந்த மூன்று வகை செல்வமும் எல்லா சாதிகளுக்கும் பொதுவாகும்.

வைஶேஷிகம் தநம் த்ரு'ஷ்டம் ப்ராஹ்மணஸ்ய த்ரிலக்ஷணம் । யாஜநாத்யாபநே நித்யம் விஶுத்தஶ்ச (த்தாச்ச) ப்ரதிக்ரஹஃ ॥ ௧,௨௧௩.

பிராமணருக்கான சிறப்பு செல்வம் மூன்று வகை: யாகத்தில் கருமம் செய்து பெற்றது, கற்றுக்கொடுத்துத் தானம் பெற்றது, தூய மனதுடன் ஏற்றுக் கொண்ட பரிசு.

த்ரிவிதம் க்ஷத்ரியஸ்யாபி ப்ராஹுர்வைஶேஷிகம் தநம் । ஶுத்தார்தம் லப்தகரஜம் தண்டாப்தம் ஜயஜம் ததா ॥ ௧,௨௧௩.

க்ஷத்திரியருக்கு மூன்று வகையான செல்வம் இருக்கிறது என்று கூறுகிறார்கள்: தூய்மைமிக்க செல்வம், வரிவசூலியில் கிடைத்த செல்வம், போரில் வென்று பெற்ற செல்வம்.

வைஶேஷிகம் தநம் த்ரு'ஷ்டம் வைஶ்யஸ்யாபி விலக்ஷணம் । க்ரு'ஷிகோரக்ஷவாணிஜ்யம் ஶூத்ரஸ்யைப்யஸ்த்வநுக்ரஹாத் ॥ ௧,௨௧௩.

வைசியருக்கு வேறு விதமான செல்வங்கள் உள்ளன: விவசாயம், மாடுபண்ணை, வியாபாரம். சூத்திரருக்கு இவை பிறருடைய அனுகிரகத்தால் மட்டுமே கிடைக்கும்.

குஸீதக்ரு'ஷிவாணிஜ்யம் ப்ரகுர்வீத ஸ்வயம் பரம் (க்ரு'தம்) । ஆபத்காலே ஸ்வயம் குர்வந்நைநஸா யுஜ்யதே த்விஜஃ ॥ ௧,௨௧௩.

பிராமணர் துன்பமான காலத்தில் தாமாகவே வட்டி வைப்பது, விவசாயம் அல்லது வியாபாரம் செய்வது தவறில்லை; அவ்வாறு செய்தால் பாவம் ஏற்படாது.

பஹவோ வர்தநோபாயா ரு'ஷிபிஃ பரிகீர்திதாஃ । ஸர்வேஷாமபி சைவைஷாம் குஸீதமதிகம் விதுஃ ॥ ௧,௨௧௩.

பல வாழ்வாதார வழிகள் முனிவர்களால் கூறப்பட்டுள்ளன; அவற்றில் வட்டி வைப்பது சிறந்ததாக கருதப்படுகிறது.

அநாவ்ரு'ஷ்ட்யா ராஜபயாந்மூஷிகாத்யைருபத்ரவைஃ । க்ரு'ஷ்யாதிகே பவேத்பாதா ஸா குஸீதே ந வித்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

விவசாயம் போன்ற தொழில்களில் வறட்சி, அரசரின் பயம், எலி போன்ற தொல்லைகள் ஏற்படலாம்; ஆனால் வட்டி வைப்பில் இவை எதுவும் இல்லை.

ஶுக்லபக்ஷே ததா க்ரு'ஷ்ணே ரஜந்யாம் திவஸேபி வா । உஷ்ணே வர்ஷதி ஶீதே வா வர்தநம் ந நிவர்ததே ॥ ௧,௨௧௩.

வளர்ச்சி என்பது வெள்ளைபட்சம், கருப்புபட்சம், இரவு, பகல், வெப்பம், மழை, குளிர் என எப்போது இருந்தாலும் தடைப்படாது.

தேஶம் கதாநாம் யா வ்ரு'த்திர்நாநாபண்யோபஜீவிநாம் । குஸீதம் குர்வதஃ ஸம்யக்ஸம்ஸ்திதஸ்யைவ ஜாயதே ॥ ௧,௨௧௩.

பல்வேறு நாடுகளுக்குச் சென்று பல பொருட்களில் வாழும் வருமானம், முறையாக வட்டி வைப்பவருக்கே கிடைக்கும்.

லப்தலாபஃ பித்ரூ'ந்தேவாந்ப்ராஹ்மணாம்ஶ்சைவ பூஜயேத் । தே த்ரு'ப்தாஸ்தஸ்ய தத்தோஷம் ஶமயந்தி ந ஸம்ஶயஃ ॥ ௧,௨௧௩.

பெற்ற லாபத்தில் முன்னோர்கள், தேவர்கள், பிராமணர்கள் ஆகியோருக்கு மரியாதை செய்ய வேண்டும்; அவர்கள் திருப்தியடைந்தால் குறைகள் நீங்கும் என்பது சந்தேகமில்லை.

வணிக்குஸீதம் தத்யாத்யோ வஸ்த்ரம் காங்காஞ்சநாதிகம் । க்ரு'ஷீவலோऽந்நபாநாதியாநஶய்யாஸநாநி ச ॥ ௧,௨௧௩.

வணிகர் வட்டிக்காக துணி, தானியம், பொன் போன்றவற்றை வழங்க வேண்டும்; விவசாயி உணவு, பானம், வண்டி, படுக்கை, இருக்கை ஆகியவற்றை தர வேண்டும்.

ராஜப்யோ விம்ஶதிம் தத்த்வா பஶுஸ்வர்ணாதிகம் ஶதம் । பாதேநாஸ்ய ச யாவக்யம் குர்யாத்ஸம்சயமாத்மவாந் ॥ ௧,௨௧௩.

அரசருக்கு இருபது, மாடுகள், பொன் போன்றவற்றில் நூறு கொடுத்து, புத்திசாலி ஒருவர் தன் செல்வத்தை காலாண்டு கணக்கில் சேர்த்து வளர்க்க வேண்டும்.

அர்தேந சாத்மபரணம் நித்யநைமித்திகாம்ந்விதம் । பாதம் சேத்யர்தயாமஸ்ய மூலபூதம் விவர்தயேத் ॥ ௧,௨௧௩.

அரைப் பகுதியைத் தன்னைப் பராமரிக்கவும், தினசரி மற்றும் அவசியமான கடமைகளை நிறைவேற்றவும் பயன்படுத்த வேண்டும்; ஒரு பாகத்தை முதலாக வைத்து வளர்க்க வேண்டும்.

வித்யா ஶில்பம் பூதிஃ ஸேவா கோரக்ஷா விபணிஃ க்ரு'ஷிஃ । வ்ரு'த்திர்பைக்ஷ்யம் குஸீதம் ச தஶ ஜீவநஹேதவஃ ॥ ௧,௨௧௩.

கல்வி, கலை, செழிப்பு, சேவை, மாடுபண்ணை, வியாபாரம், விவசாயம், பிச்சை, வட்டி வைப்பது—இவை பத்து வாழ்வாதார வழிகள்.

ப்ரதிக்ரஹார்ஜிதா விப்ரே க்ஷத்ரியே ஶஸ்த்ரநிர்ஜிதா । வைஶ்யே ந்யாயார்ஜிதாஃ ஸ்வார்தாஃ ஶூத்ரே ஶுஶ்ரூஷயார்ஜிதாஃ ॥ ௧,௨௧௩.

பிராமணருக்கு பரிசாகப் பெறுவது, க்ஷத்திரியருக்கு போர் வெற்றி, வைசியருக்கு நீதிமுறை வழியில் சம்பாதிப்பது, சூத்திரருக்கு சேவை செய்வது செல்வமாகும்.

நதீ பஹூதகா ஶாகம்ரு'த்பர்ணாநி ஸமித்குஶாஃ । ஆக்நேயோ ப்ரஹ்மகோஷஶ்ச விப்ராணாம் தநமுத்தமம் ॥ ௧,௨௧௩.

நீரும் நிறைந்த நதி, கீரை, கிழங்கு, இலைகள், வேள்விக்காக வேப்பமரம், தருமை புல், அக்னி, வேத ஓசை—இவை பிராமணர்களுக்கு சிறந்த செல்வம்.