கருடபுராணம்

த்ரிஃ ஸ்நாதா ஸ்நாபிதா பைக்ஷ்யம் குரௌ ப்ராணாந்திகீ ஸ்திதிஃ । ஸமேகலோ ஜடீ தண்டீ முண்டீ வா குருஸம்ஶ்ரயஃ ॥ ௧,௨௧௩.

மூன்று முறை குளித்தல், பிறரால் குளிக்கச் செய்யப்படுதல், பிச்சை எடுத்து வாழ்தல், ஆசிரியருடன் உயிர் உள்ளவரை தங்குதல்; இடுப்பில் கயிறு, ஜடை முடி, கம்பு, அல்லது முடிவெட்டிய தலை—இவை எல்லாம் ஆசிரியரை சார்ந்திருப்பதற்குரியது.

அக்நிஹோத்ரோபசரணம் ஜீவநம் ச ஸ்வகர்மபிஃ । தர்மதாரேஷு கல்பேத பர்வவர்ஜம் ரதிக்ரியாஃ ॥ ௧,௨௧௩.

அக்னி ஹோமத்தை செய்து, தன் கடமைகளை செய்து வாழ வேண்டும்; தர்மமான மனைவியுடன் சேர்வது, பண்டிகை நாட்களில் தவிர்க்க வேண்டும்.

தேவபித்ரதிதிப்யஶ்ச பூஜாதிஷ்வநுகல்பநம் । ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'த்யர்தஸம்ஸ்தாநம் தர்மோऽயம் க்ரு'ஹமேதிநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

தேவர்கள், பித்ருக்கள், ப்ரேதர்கள் ஆகியோருக்காக பூஜை முதலியவற்றை ஏற்பாடு செய்தல்; வேதம், ஸ்மிரிதி ஆகியவற்றின் பொருளை நிலைநிறுத்துதல்—இவை இல்லற வாழ்வோரின் தர்மம்.

ஜடித்வமக்நிஹோத்ரத்வம் பூஶய்யாஜிநதாரணம் । வநே வாஸஃ பயோமூலநீவாரபலவ்ரு'த்திதா ॥ ௧,௨௧௩.

கட்டிய முடி, அக்னிஹோத்ரம் செய்வது, நிலத்தில் தூங்குவது, புனித நூல் அணிவது, காடில் வாழ்வது, பால், வேர், நீர், பழம் ஆகியவற்றை உணவாக உட்கொள்வது—

ப்ரதிஷித்தாந்நிவ்ரு'த்திஶ்ச த்ரிஃ ஸ்நாநம் வ்ரததாரிதா । தேவதாதிதிபூஜா ச தர்மோऽயம் வநவாஸிநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

தடைசெய்யப்பட்ட உணவுகளைத் தவிர்ப்பது, நாளில் மூன்று முறை குளிப்பது, விரதங்களைப் பிடிப்பது, தெய்வங்களையும் விருந்தினர்களையும் வழிபடுவது—இவை எல்லாம் காடில் வாழ்பவரின் தர்மம்.

ஸர்வாரம்பபரித்யாகோ பிக்ஷாந்நம் வ்ரு'க்ஷமூலதா । நிஷ்பரிக்ரஹதாத்ரோஹஃ ஸமதா ஸர்வஜந்துஷு ॥ ௧,௨௧௩.

எல்லா செயற்பாடுகளையும் விட்டு விட்டு, பிச்சை உணவு உண்ணுவது, மர வேர் அருகே தங்குவது, உடைமைகள் மற்றும் பகைமை இல்லாமல் இருப்பது, எல்லா உயிர்களிடமும் சமநிலை காக்குவது—

ப்ரியாப்ரியபரிஷ்வங்கேஸுகதுஃ காதிகாரிதா । ஸபாஹ்யாப்யந்தரே ஶௌசம் வாக்யமோ த்யாநசாரிதா ॥ ௧,௨௧௩.

இன்பம், துன்பம், விருப்பம், வெறுப்பு ஆகியவற்றில் பாகுபாடு இல்லாமல் இருப்பது, உட்புறமும் வெளிப்புறமும் தூய்மை காக்குவது, பேச்சை கட்டுப்படுத்துவது, தியானம் செய்வதில் நிலைத்திருப்பது—

ஸர்வைத்ரியஸமாஹாரோ தாரணாத்யாநநித்யதா । பாவஸம்ஶுத்திரேத்யேஷ பரிவ்ராட்தர்ம உச்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

எல்லா அறிவுப்புலங்களையும் ஒருங்கிணைத்தல், எப்போதும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானம் செய்வது, மனநிலையைத் தூய்மைப்படுத்துவது—இவை எல்லாம் பரிவ்ராஜகர் தர்மம் என அழைக்கப்படுகிறது.

அஹிம்ஸா ஸூந்ரு'தா வாணீ ஸத்யஶௌசே க்ஷமா தயா । வர்ணிநாம் லிங்கிநாம் சைவ ஸாமாந்யோ தர்ம உச்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

அஹிம்சை, இனிய சொற்கள், சத்தியம், தூய்மை, பொறுமை, கருணை—இவை எல்லாம் சாதாரணமாக எல்லா சாதியினருக்கும், சன்னியாசிகளுக்கும் பொதுவான தர்மம் எனப்படுகிறது.

யதோக்தகாரிணஃ ஸர்வே ப்ரயாந்தி பரமாம் கதிம் । ஆ போதாத்ஸ்வபநம் யாவத்க்ரு'ஹிதர்மம் ச வச்மி தே ॥ ௧,௨௧௩.

நியமங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் அனைவரும் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்; இப்போது விழிப்பது முதல் உறங்கும் வரை, குடும்பஸ்தரின் தர்மத்தை உனக்கு சொல்கிறேன்.

ப்ராஹ்மே முஹூர்தே புத்யேத தர்மார்தௌ சாநுசிந்தயேத் । காயக்லேஶாம்ஶ்ச தந்மூலாந்வேததத்த்வார்தமேவ ச ॥ ௧,௨௧௩.

பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் எழுந்து, தர்மம், பொருள் ஆகியவற்றை சிந்திக்க வேண்டும்; அவற்றில் உள்ள உடல் சிரமங்களையும், உண்மை அறிவின் பொருளையும் ஆராய வேண்டும்.

ஶர்வர்யந்தே ஸமுத்தாய க்ரு'தஶௌசஃ ஸமாஹிதஃ । ஸ்நாத்வா ஸந்த்யாமுபாஸீத ஸர்வகாலமதந்த்ரிதஃ ॥ ௧,௨௧௩.

இரவு முடிந்ததும் எழுந்து, தூய்மையுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, குளித்து, சந்த்யாவந்தனம் செய்ய வேண்டும்; எப்போதும் சோம்பல் இல்லாமல் இந்த கடமையைச் செய்ய வேண்டும்.

ப்ராதஃ ஸந்த்யாமுபா ஸீத தந்ததாவநபூர்விகாம் । உபே மூத்ரபுரீஷே ச திவா குர்யாதுதங்முகஃ ॥ ௧,௨௧௩.

காலை சந்த்யாவந்தனத்திற்கு முன் பற்களைச் சுத்தம் செய்து செய்ய வேண்டும்; பகலில் சிறுநீர், பெருநீர் கழிப்பதற்காக வடக்கு நோக்கி அமர வேண்டும்.

ராத்ரௌ ச தக்ஷிணே குர்யாதுபே ஸந்த்யே யதா திவா । சாயாயாமந்தகாரே வா ராத்ரௌ வாஹநி வா த்விஜஃ ॥ ௧,௨௧௩.

இரவில் இரண்டும் செய்யும்போது தெற்கு நோக்கி அமர வேண்டும்; இரவு, பகல், இருண்ட இடம், நிழல் ஆகிய இடங்களில் இருமுறை செய்ய வேண்டும்.

யதா து ஸமுகஃ குர்யாத்ப்ராணபாதாபயேஷு ச । கோமயாங்காரவல்மீகபாலாக்ரு'ஷ்டே ஶுபே ॥ ௧,௨௧௩.

உயிருக்கு ஆபத்து வந்தாலும், பசுமாடு சாணம், நெருப்பு, வெட்டிய நிலம், எறும்பு மலை ஆகிய தூய்மையான இடங்களில் விதிமுறைப்படி நடக்க வேண்டும்.

மார்கோபஜீவ்யச்சாயாஸு ந மூத்ரம் ச புரீஷகம் । அந்தர்ஜலாத்தேவக்ரு'ஹாத்வல்மீகாந்மூஷிகஸ்தலாத் ॥ ௧,௨௧௩.

பாதை, நிழல், நீர், கோவில், எறும்பு மலை, எலி இருப்பிடம் போன்ற இடங்களில் சிறுநீர் அல்லது பெருநீர் கழிக்கக் கூடாது.

பரேஷாம் ஶௌசஶிஷ்டாச்ச ஶ்மஶாநாச்ச ம்ரு'தம் த்யஜேத் । ஏகாம் லிங்கே ம்ரு'தம் தத்யாத்வாம ஹஸ்தே ம்ரு'தம் த்விதா ॥ ௧,௨௧௩.

மற்றவர்கள் பயன்படுத்திய மண், சுடுகாடு ஆகிய இடங்களில் உள்ள மண்ணைத் தவிர்க்க வேண்டும்; ஒரு உறுப்பிற்கு ஒரு முறை, இரண்டு உறுப்பிற்கு இடது கையில் இரண்டு முறை மண் எடுக்க வேண்டும்.

உபயோர்த்வே ச தாதவ்யே மூத்ரஶௌசம் ப்ரசக்ஷதே । ஏகாம் லிங்கே குதே திஸ்த்ரஸ்ததா வாமகரே தஶ ॥ ௧,௨௧௩.

இரண்டு உறுப்புகளுக்கும் இரண்டு முறை மண் எடுக்க வேண்டும்; இதுவே சிறுநீர் கழித்த பின் சுத்தம் செய்வது. ஒரு உறுப்பிற்கு மூன்று முறை, பின்புறம் பத்து முறை இடது கையில் எடுக்க வேண்டும்.

பஞ்ச பாதே தஶைகஸ்மிந்கரயோஃ ஸப்தம்ரு'த்திகாஃ । அர்தப்ரஸ்ரு'திமாத்ரா து ப்ரதமா ம்ரு'த்திகா ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௧,௨௧௩.

காலுக்கு ஐந்து முறை, ஒரு கைக்கு பத்து முறை, இரு கைகளுக்கு ஏழு முறை மண் எடுக்க வேண்டும்; முதல் மண் அரை கைப்பிடி அளவு எனக் கருதப்படுகிறது.

த்விதீயா ச த்ரு'தீயா ச ததர்தா பரிகீர்திதா । உபவிஷ்டஸ்து விண்மூத்ரம் கர்தும் யஸ்து ந விந்ததி ॥ ௧,௨௧௩.

இரண்டாம், மூன்றாம் முறைகள் அதன் பாதி அளவு எனக் கூறப்படுகிறது; அமர்ந்தபடி சிறுநீர் அல்லது பெருநீர் கழிக்க முடியாதபோது—

ஸ குர்யாதர்தஶௌசம் து ஸ்வஸ்ய ஶௌசஸ்ய ஸர்வதா । திவா ஶௌசஸ்ய ராத்ர்யர்தம் யத்வா பாதோ விதீயதே ॥ ௧,௨௧௩.

அவன் எப்போதும் தன் சுத்தத்திற்கு அரை அளவு சுத்தம் செய்ய வேண்டும்; பகலில் முழு சுத்தம் செய்தால், இரவில் அரை, அல்லது காலில் ஒரு பங்கு செய்ய வேண்டும்.

ஸ்வஸ்தஸ்ய து யதோத்திஷ்டமார்தஃ குர்யாத்யதாபலம் । வஸா ஶுக்ரமஸ்ரு'ங்மஜ்ஜா லாலா விண்மூத்ரகர்ணவிட் ॥ ௧,௨௧௩.

ஒரு ஆரோக்கியமானவர் விதிப்படி செய்ய வேண்டும்; ஆனால் நோயுற்றவர் தன் சக்திக்கு ஏற்ப செய்யலாம். உடலில் உள்ள கழிவுகள் என்னவென்றால் கொழுப்பு, விந்து, இரத்தம், எலும்புக்கூடு, உமிழ்நீர், மல, சிறுநீர், காதில் உள்ள கழிவு, மற்றும் பிற கழிவுகள் ஆகும்.

ஶ்லேஷ்மாஶ்ரதூஷிகா ஸ்வேதோ த்வாதஶைதே ந்ரு'ணாம் மலாஃ । மந்யேத யாவதா ஶுத்திம் தாவச்சௌசம் ஸமாசரேத் ॥ ௧,௨௧௩.

கபம், மூக்கில் உள்ள சளி, வியர்வை ஆகியவை உடலின் பன்னிரண்டு வகை கழிவுகள். இவை அகலும்வரை தூய்மை காக்க வேண்டும்.

ப்ரமாணம் ஶௌசஸம்க்யாயா நாதிஷ்டைரவஶிஷ்யதே । ஶௌசம் து த்விவிதம் ப்ரோக்தம் பாஹ்யமாப்யந்தரம் ததா ॥ ௧,௨௧௩.

தூய்மை செய்யும் எண்ணிக்கையை, அறிவுறுத்தப்படாதவர்கள் மீறக்கூடாது. தூய்மை என்பது இரண்டு வகை என்று கூறப்படுகிறது: வெளிப்புறமும், உள்ளார்ந்ததும்.

ம்ரு'ஜ்ஜலாப்யாம் ஸ்ம்ரு'தம் பாஹ்யம் பாவஶுத்திரதாந்தரம் । த்ரிராசாமேதபஃ பூர்வம் த்விஃ ப்ரம்ரு'ஜ்யாத்ததோ முகம் ॥ ௧,௨௧௩.

மண் மற்றும் நீர் கொண்டு வெளிப்புற தூய்மை பெறப்படுகிறது; மனம் தூய்மையாவதே உள்ளார்ந்த தூய்மை. முதலில் மூன்று முறை வாயை நீரால் கழுவி, பிறகு இருமுறை வாயை துடைக்க வேண்டும்.

ஸம்ம்ரு'ஜ்யாங்குஷ்டமூலேந த்ரிபிராஸ்யமுபஸ்ப்ரு'ஶேத் । அங்குஷ்டேந ப்ரதேஶிந்யா க்ராணம் பஶ்சாதநந்தரம் ॥ ௧,௨௧௩.

வாயை துடைத்த பிறகு, முதுகு விரலின் அடியில் மூன்று முறை வாயைத் தொட வேண்டும்; பின்பு, முதுகு விரலும் காட்டுவிரலும் கொண்டு மூக்கை முறையேத் தொட வேண்டும்.

அங்குஷ்டாநாமிகாப்யாம் ச சக்ஷுஃ ஶ்ரோத்ரே புநஃ புநஃ । கநிஷ்டாங்கஷ்டயோர்நாபிம் ஹ்ரு'தயம் து தலேந வை ॥ ௧,௨௧௩.

முதுகு விரலும் மோதிர விரலும் கொண்டு கண்கள் மற்றும் காதுகளை மீண்டும் மீண்டும் தொட வேண்டும்; சின்ன விரலும் முதுகு விரலும் கொண்டு தொப்புளைத் தொட வேண்டும்; உள்ளங்கையால் இதயத்தைத் தொட வேண்டும்.

ஸர்வாபிஸ்து ஶிரஃ பஶ்சாத்பாஹூ சாக்ரேண ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத் । ரு'சோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி த்ரிஃ படந்ப்ரீணயேத்க்ரமாத் ॥ ௧,௨௧௩.

எல்லா விரல்களாலும் தலைவைத் தொடி; பின்பு விரல் முனைகளால் கைமோதிரங்களைத் தொட வேண்டும். ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களை முறையே மூன்று முறை உச்சரித்து வணங்க வேண்டும்.

அதர்வாங்கிரஸௌ பூர்வம் த்விஃ ப்ரமார்ஷ்ட்யத தந்ஸுகம் । இதிஹாஸபுராணாநி வேதாங்காநி வேதாங்காநி யதாக்ரமம் ॥ ௧,௨௧௩.

முதலில் அதர்வணும் ஆங்கிரசரும் பாடல்களை உச்சரித்து, பிறகு இருமுறை துடைத்து சௌகரியமாக்க வேண்டும்; பின்னர், இதிகாசம், புராணம், வேதாங்கங்கள் ஆகியவற்றை முறையே உச்சரிக்க வேண்டும்.