கருடபுராணம்

ஶ்ருத்யுக்தஃ பரமோ தர்மஃ ஸ்ம்ரு'திஶாஸ்த்ரகதோऽபரஃ । ஸிஷ்டாசாரேண ஸம்ப்ராப்தஸ்த்ரயோ தர்மாஃ ஸநாதநாஃ ॥ ௧,௨௧௩.

வேதத்தில் சொல்லப்பட்டது உயர்ந்த தர்மம்; ஸ்மிரிதி நூல்களில் கூறியது மற்றொரு தர்மம்; நல்லவர்களின் நடத்தை மூன்றாவது தர்மம்; இந்த மூன்றும் எப்போதும் நிலைத்தவை.

ஸத்யம் தாநம் தயாலோபோ வித்யேஜ்யா பூஜநம் தமஃ । அஷ்டௌ தாநி பவித்ராணி ஶிஷ்டாசாரஸ்ய லக்ஷணம் ॥ ௧,௨௧௩.

உண்மை, தானம், இரக்கம், பேராசை இல்லாமை, கல்வி, பூஜை, அடக்கம்—இந்த எட்டு பண்புகளும் தூயவையாகும்; நல்லவர்களின் நடையின் அடையாளம் இதுவே.

தேஜோமயாநி பூர்வேஷாம் ஶரீராணீந்த்ரியாணி ச । ந லிப்யதே பாதகேந பத்மபத்ரமிவாம்பஸா ॥ ௧,௨௧௩.

பண்டையோரின் உடலும், அறிவும் ஒளியால் ஆனவை; அவை பாவத்தால் மாசுபடுவதில்லை, தாமரை இலை மீது நீர் போல்.

நிவாஸமுக்யா வர்ணாநாம் தர்மாசாராஃ ப்ரகீர்திதாஃ । ஸத்யம் யஜ்ஞஸ்தபோ தாநமேதத்தர்மஸ்ய லக்ஷணம் ॥ ௧,௨௧௩.

வண்ணங்களின் முக்கியமான இருப்பிடம் தர்மமும் நடத்தையும் தான்; உண்மை, யாகம், தவம், தானம்—இவை தர்மத்தின் அடையாளங்கள்.

அதத்தஸ்யாநுபாதாநம் தாநமத்யயநம் ஜபஃ । வித்யா வித்தம் தபஃ ஶௌசம் குலே ஜந்ம த்வரோகிதா ॥ ௧,௨௧௩.

அளிக்கப்படாததை எடுக்காமல் இருப்பது, தானம், கல்வி பயிலும், ஜபம்; அறிவு, செல்வம், தவம், தூய்மை, நல்ல குடும்பத்தில் பிறப்பு, நோயில்லாதிருத்தல்.

ஸம்ஸாரோச்சித்திஹேதுஶ்ச தர்மாதேவ ப்ரவர்ததே । தர்மாத்ஸுகம் ச ஜ்ஞாநம் ச ஜ்ஞாநாந்மோக்ஷோऽதிகம்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

பிறவி சுழற்சி முடிவதற்கான காரணம் தர்மத்திலிருந்து தான் வருகிறது; தர்மத்தால் சந்தோஷமும் அறிவும் கிடைக்கும்; அறிவால் விடுதலும் பெறலாம்.

இஜ்யாத்யயநதாநாநி யதாஶாஸ்த்ரம் ஸநாதநஃ । ப்ரஹ்மக்ஷத்த்ரியவைஶ்யாநாம் ஸாமாந்யோ தர்ம உச்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

யாகம், கல்வி, தானம்—இவை எல்லாம் சாஸ்திரப்படி செய்யப்பட வேண்டும்; பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர்—இவர்களுக்கு இது பொதுவான சனாதன தர்மம்.

யாஜநாத்யயநே ஶுத்தே விஶுத்தாச்ச ப்ரதிக்ரஹஃ । வ்ரு'த்தித்ரயமிதம் ப்ராஹுர்முநயஃ ஶ்ரேஷ்டவர்ணிநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

பரிசுத்தமான யாகம் செய்வதும், கல்வி பயில்வதும், தூய்மையான பரிசு ஏற்கவும்—இந்த மூன்று வாழ்வாதாரங்களை முனிவர்கள் உயர்ந்த சாதியினருக்காக கூறியுள்ளனர்.

ஶஸ்த்ரேணாஜீவநம் ராஜ்ஞோ பூதாநாஞ்சாபிரக்ஷணம் । பாஶுபால்யம் க்ரு'ஷிஃ பண்யம் வைஶ்யஸ்யாஜீவநம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௧,௨௧௩.

அரசருக்கு வாள் பிடித்து வாழ்வதும், உயிரினங்களை காக்கவும் உரியது; மாடுபயிர் மேய்ப்பதும், விவசாயமும், வியாபாரமும் வைசியரின் வாழ்வாதாரம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஶூத்ரஸ்ய த்விஜஶுஶ்ரூஷா த்விஜாநாமநுபூர்வஶஃ । குரௌ வாஸோऽக்நிஶுஶ்ரூஷா ஸ்வாத்யாயோ ப்ரஹ்மசாரிணஃ ॥ ௧,௨௧௩.

சூத்திரருக்கு, இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு சேவை செய்வது உரியது; இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு, ஆசிரியருடன் வாழ்தல், அக்னியை போற்றுதல், சுயமாக கல்வி பயில்வது மாணவருக்குரியது.

த்ரிஃ ஸ்நாதா ஸ்நாபிதா பைக்ஷ்யம் குரௌ ப்ராணாந்திகீ ஸ்திதிஃ । ஸமேகலோ ஜடீ தண்டீ முண்டீ வா குருஸம்ஶ்ரயஃ ॥ ௧,௨௧௩.

மூன்று முறை குளித்தல், பிறரால் குளிக்கச் செய்யப்படுதல், பிச்சை எடுத்து வாழ்தல், ஆசிரியருடன் உயிர் உள்ளவரை தங்குதல்; இடுப்பில் கயிறு, ஜடை முடி, கம்பு, அல்லது முடிவெட்டிய தலை—இவை எல்லாம் ஆசிரியரை சார்ந்திருப்பதற்குரியது.

அக்நிஹோத்ரோபசரணம் ஜீவநம் ச ஸ்வகர்மபிஃ । தர்மதாரேஷு கல்பேத பர்வவர்ஜம் ரதிக்ரியாஃ ॥ ௧,௨௧௩.

அக்னி ஹோமத்தை செய்து, தன் கடமைகளை செய்து வாழ வேண்டும்; தர்மமான மனைவியுடன் சேர்வது, பண்டிகை நாட்களில் தவிர்க்க வேண்டும்.

தேவபித்ரதிதிப்யஶ்ச பூஜாதிஷ்வநுகல்பநம் । ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'த்யர்தஸம்ஸ்தாநம் தர்மோऽயம் க்ரு'ஹமேதிநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

தேவர்கள், பித்ருக்கள், ப்ரேதர்கள் ஆகியோருக்காக பூஜை முதலியவற்றை ஏற்பாடு செய்தல்; வேதம், ஸ்மிரிதி ஆகியவற்றின் பொருளை நிலைநிறுத்துதல்—இவை இல்லற வாழ்வோரின் தர்மம்.

ஜடித்வமக்நிஹோத்ரத்வம் பூஶய்யாஜிநதாரணம் । வநே வாஸஃ பயோமூலநீவாரபலவ்ரு'த்திதா ॥ ௧,௨௧௩.

கட்டிய முடி, அக்னிஹோத்ரம் செய்வது, நிலத்தில் தூங்குவது, புனித நூல் அணிவது, காடில் வாழ்வது, பால், வேர், நீர், பழம் ஆகியவற்றை உணவாக உட்கொள்வது—

ப்ரதிஷித்தாந்நிவ்ரு'த்திஶ்ச த்ரிஃ ஸ்நாநம் வ்ரததாரிதா । தேவதாதிதிபூஜா ச தர்மோऽயம் வநவாஸிநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

தடைசெய்யப்பட்ட உணவுகளைத் தவிர்ப்பது, நாளில் மூன்று முறை குளிப்பது, விரதங்களைப் பிடிப்பது, தெய்வங்களையும் விருந்தினர்களையும் வழிபடுவது—இவை எல்லாம் காடில் வாழ்பவரின் தர்மம்.

ஸர்வாரம்பபரித்யாகோ பிக்ஷாந்நம் வ்ரு'க்ஷமூலதா । நிஷ்பரிக்ரஹதாத்ரோஹஃ ஸமதா ஸர்வஜந்துஷு ॥ ௧,௨௧௩.

எல்லா செயற்பாடுகளையும் விட்டு விட்டு, பிச்சை உணவு உண்ணுவது, மர வேர் அருகே தங்குவது, உடைமைகள் மற்றும் பகைமை இல்லாமல் இருப்பது, எல்லா உயிர்களிடமும் சமநிலை காக்குவது—

ப்ரியாப்ரியபரிஷ்வங்கேஸுகதுஃ காதிகாரிதா । ஸபாஹ்யாப்யந்தரே ஶௌசம் வாக்யமோ த்யாநசாரிதா ॥ ௧,௨௧௩.

இன்பம், துன்பம், விருப்பம், வெறுப்பு ஆகியவற்றில் பாகுபாடு இல்லாமல் இருப்பது, உட்புறமும் வெளிப்புறமும் தூய்மை காக்குவது, பேச்சை கட்டுப்படுத்துவது, தியானம் செய்வதில் நிலைத்திருப்பது—

ஸர்வைத்ரியஸமாஹாரோ தாரணாத்யாநநித்யதா । பாவஸம்ஶுத்திரேத்யேஷ பரிவ்ராட்தர்ம உச்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

எல்லா அறிவுப்புலங்களையும் ஒருங்கிணைத்தல், எப்போதும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானம் செய்வது, மனநிலையைத் தூய்மைப்படுத்துவது—இவை எல்லாம் பரிவ்ராஜகர் தர்மம் என அழைக்கப்படுகிறது.

அஹிம்ஸா ஸூந்ரு'தா வாணீ ஸத்யஶௌசே க்ஷமா தயா । வர்ணிநாம் லிங்கிநாம் சைவ ஸாமாந்யோ தர்ம உச்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

அஹிம்சை, இனிய சொற்கள், சத்தியம், தூய்மை, பொறுமை, கருணை—இவை எல்லாம் சாதாரணமாக எல்லா சாதியினருக்கும், சன்னியாசிகளுக்கும் பொதுவான தர்மம் எனப்படுகிறது.

யதோக்தகாரிணஃ ஸர்வே ப்ரயாந்தி பரமாம் கதிம் । ஆ போதாத்ஸ்வபநம் யாவத்க்ரு'ஹிதர்மம் ச வச்மி தே ॥ ௧,௨௧௩.

நியமங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் அனைவரும் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்; இப்போது விழிப்பது முதல் உறங்கும் வரை, குடும்பஸ்தரின் தர்மத்தை உனக்கு சொல்கிறேன்.

ப்ராஹ்மே முஹூர்தே புத்யேத தர்மார்தௌ சாநுசிந்தயேத் । காயக்லேஶாம்ஶ்ச தந்மூலாந்வேததத்த்வார்தமேவ ச ॥ ௧,௨௧௩.

பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் எழுந்து, தர்மம், பொருள் ஆகியவற்றை சிந்திக்க வேண்டும்; அவற்றில் உள்ள உடல் சிரமங்களையும், உண்மை அறிவின் பொருளையும் ஆராய வேண்டும்.

ஶர்வர்யந்தே ஸமுத்தாய க்ரு'தஶௌசஃ ஸமாஹிதஃ । ஸ்நாத்வா ஸந்த்யாமுபாஸீத ஸர்வகாலமதந்த்ரிதஃ ॥ ௧,௨௧௩.

இரவு முடிந்ததும் எழுந்து, தூய்மையுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, குளித்து, சந்த்யாவந்தனம் செய்ய வேண்டும்; எப்போதும் சோம்பல் இல்லாமல் இந்த கடமையைச் செய்ய வேண்டும்.

ப்ராதஃ ஸந்த்யாமுபா ஸீத தந்ததாவநபூர்விகாம் । உபே மூத்ரபுரீஷே ச திவா குர்யாதுதங்முகஃ ॥ ௧,௨௧௩.

காலை சந்த்யாவந்தனத்திற்கு முன் பற்களைச் சுத்தம் செய்து செய்ய வேண்டும்; பகலில் சிறுநீர், பெருநீர் கழிப்பதற்காக வடக்கு நோக்கி அமர வேண்டும்.

ராத்ரௌ ச தக்ஷிணே குர்யாதுபே ஸந்த்யே யதா திவா । சாயாயாமந்தகாரே வா ராத்ரௌ வாஹநி வா த்விஜஃ ॥ ௧,௨௧௩.

இரவில் இரண்டும் செய்யும்போது தெற்கு நோக்கி அமர வேண்டும்; இரவு, பகல், இருண்ட இடம், நிழல் ஆகிய இடங்களில் இருமுறை செய்ய வேண்டும்.

யதா து ஸமுகஃ குர்யாத்ப்ராணபாதாபயேஷு ச । கோமயாங்காரவல்மீகபாலாக்ரு'ஷ்டே ஶுபே ॥ ௧,௨௧௩.

உயிருக்கு ஆபத்து வந்தாலும், பசுமாடு சாணம், நெருப்பு, வெட்டிய நிலம், எறும்பு மலை ஆகிய தூய்மையான இடங்களில் விதிமுறைப்படி நடக்க வேண்டும்.

மார்கோபஜீவ்யச்சாயாஸு ந மூத்ரம் ச புரீஷகம் । அந்தர்ஜலாத்தேவக்ரு'ஹாத்வல்மீகாந்மூஷிகஸ்தலாத் ॥ ௧,௨௧௩.

பாதை, நிழல், நீர், கோவில், எறும்பு மலை, எலி இருப்பிடம் போன்ற இடங்களில் சிறுநீர் அல்லது பெருநீர் கழிக்கக் கூடாது.

பரேஷாம் ஶௌசஶிஷ்டாச்ச ஶ்மஶாநாச்ச ம்ரு'தம் த்யஜேத் । ஏகாம் லிங்கே ம்ரு'தம் தத்யாத்வாம ஹஸ்தே ம்ரு'தம் த்விதா ॥ ௧,௨௧௩.

மற்றவர்கள் பயன்படுத்திய மண், சுடுகாடு ஆகிய இடங்களில் உள்ள மண்ணைத் தவிர்க்க வேண்டும்; ஒரு உறுப்பிற்கு ஒரு முறை, இரண்டு உறுப்பிற்கு இடது கையில் இரண்டு முறை மண் எடுக்க வேண்டும்.

உபயோர்த்வே ச தாதவ்யே மூத்ரஶௌசம் ப்ரசக்ஷதே । ஏகாம் லிங்கே குதே திஸ்த்ரஸ்ததா வாமகரே தஶ ॥ ௧,௨௧௩.

இரண்டு உறுப்புகளுக்கும் இரண்டு முறை மண் எடுக்க வேண்டும்; இதுவே சிறுநீர் கழித்த பின் சுத்தம் செய்வது. ஒரு உறுப்பிற்கு மூன்று முறை, பின்புறம் பத்து முறை இடது கையில் எடுக்க வேண்டும்.

பஞ்ச பாதே தஶைகஸ்மிந்கரயோஃ ஸப்தம்ரு'த்திகாஃ । அர்தப்ரஸ்ரு'திமாத்ரா து ப்ரதமா ம்ரு'த்திகா ஸ்ம்ரு'தா ॥ ௧,௨௧௩.

காலுக்கு ஐந்து முறை, ஒரு கைக்கு பத்து முறை, இரு கைகளுக்கு ஏழு முறை மண் எடுக்க வேண்டும்; முதல் மண் அரை கைப்பிடி அளவு எனக் கருதப்படுகிறது.