கருடபுராணம்

ஆர்ஷபம் தஜராஃ பாதே த்ரு'தீயேऽந்யச்ச பூர்வவத் । பூர்வவத்ப்ரதமம் ஶேஷே தஜ்ராஃ ஶுத்தவிராட்பவேத் ॥ ௧,௨௧௧.

'ஆர்ஷப' சந்தத்தில் 'தஜரா' பாதத்தில்; மூன்றாவது பாதத்தில் முன்புபோல். மற்றவற்றில், முதல் பாதம் முன்புபோல்; 'தஜரா' என்பதே 'சுத்தவிராட்' எனப்படும்.

(இத்யுபஸ்திதப்ரசுபிதப்ரகரணம்) । விஷமாக்ஷரபாதம் வா பஞ்சஷட்காதி யாவகம் । சந்தோऽத்ர நோக்தா காதேதி தஶதர்ம்மாதிவத்பவேத் ॥ ௧,௨௧௧.

('உபஸ்தித' மற்றும் 'ப்ரசுபித' வகுப்பு முடிகிறது.) ஐந்து அல்லது ஆறு எழுத்துகள் முதலான சமமல்லாத எழுத்துகளைக் கொண்ட பாதம் இங்கு சந்தம் என்று அழைக்கப்படாது; அது 'தசதர்மா' முதலான காத்தை வடிவைப் போன்றதாகும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௧௨ ஸூத உவாச । ப்ரஸ்தார ஆத்யகோऽதோ லஃ பரதுல்யோऽத பூர்வகஃ । நஷ்டமத்யே ஸமேம்ऽகே லஃ ஸமேऽர்தே விஷமே குருஃ ॥ ௧,௨௧௨.

சூதர் கூறினார்: 'பிரஸ்தார'யில் முதலில் 'கோ', பிறகு 'ல', பிறகு 'பரதுல்ய', பிறகு 'பூர்வக' என்பவை. நடுவில் இல்லாதபோது, சம எண்ணில் 'ல'; சமத்தின் பாதியில் சமமல்லாத எண்ணில் 'குரு' என்பவை.

ப்ரதிலோமகுணம் லாத்யம் த்விருத்திஷ்டக ஏகநுத் ॥ ௧,௨௧௨.

பின்வட்டமாக வருவது 'பிரதிலோமகுணம்'; அது 'ல'யில் தொடங்கி இருமுறை கூறப்பட்டு 'ஏக'யில் முடிகிறது.

ஸம்க்யா த்விரர்தே ரூபே து ஶூந்யம் ஶூந்யே த்விரீரிதம் । தாவதர்தே தத்குணிதம் த்விர்த்வ்யூநந்து ததந்ததஃ ॥ ௧,௨௧௨.

எண்ணிக்கை பாதியில் இருப்பது அந்த வடிவம்; பூஜ்யத்தில் இருமுறை கூறப்படுகிறது. அந்த பாதியில் உள்ள அளவு அதனுடன் பெருக்கப்படுகிறது; இருமுறை குறைந்தது இறுதியில் வரும்.

பரே பூர்ணம் பரே பூர்ணம் மேருஃ ப்ரஸ்தாரதோ பவேத் ॥ ௧,௨௧௨.

அந்த பக்கமும் நிறைவாகும், இந்த பக்கமும் நிறைவாகும்; மேரு மலையும் விரிந்திருக்கும்.

லகஸம்க்யா வ்ரு'த்தஸம்க்யா சாத்யாங்குலமதோர்த்வதஃ । ஸம்க்யைவ த்விகுணைகோநாச்சந்தஃ ஸாரோऽயமீரிதஃ ॥ ௧,௨௧௨.

சிறியதும் வட்டமானதும் எத்தனை என்று எண்ணி, முதலில் விரலில், பிறகு மேலே எண்ண வேண்டும்; அதே எண்ணிக்கையை இரட்டிப்பாகவும் ஒற்றையாகவும் வைத்து, இது விருத்தத்தின் சாரம் என்று கூறப்பட்டது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௧௩ ஸூத உவாச । ஹரேஃ ஶ்ருத்வாப்ரவீத்ப்ரஹ்மா யதா வ்யாஸாய ஶௌநக । ப்ராஹ்மணாதிஸமாசாரம் ஸர்வதம் தே ததா வதே ॥ ௧,௨௧௩.

சூதர் சொன்னார்: ஹரியின் கதையை கேட்டபின், பிரம்மா, முன்பு வியாசருக்கும் ஷௌணகருக்கும் சொன்னது போல, பிராமணர் முதலியோரின் நடத்தை அனைத்தையும் உங்களுக்கு சொல்கிறேன்.

ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'தீ து விஜ்ஞாய ஶ்ரௌதம் கர்ம ஸமாசரேத் । ஶ்ரௌதம் கர்ம ந சேதுக்தம் ததா ஸ்மார்தம் ஸமாசரேத் ॥ ௧,௨௧௩.

வேதமும் ஸ்மிரிதியும் அறிந்து, வேதத்தில் கூறிய கிரியைகளை செய்ய வேண்டும்; அது சொல்லப்படவில்லை என்றால், ஸ்மார்த்த கிரியைகளை செய்ய வேண்டும்.

தத்ராப்யஶக்தஃ கரணே ஸதாசாரம் சரேத்வுதஃ । ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'தீ ஹ விப்ராணாம் லோசநே கர்மதர்ஶநே ॥ ௧,௨௧௩.

அதையும் செய்ய இயலாதபோது, நல்ல நடத்தை கடைபிடிக்க வேண்டும்; வேதமும் ஸ்மிரிதியும், பிராமணர்களுக்கு செயல்களை அறியும் கண்கள் போன்றவை.

ஶ்ருத்யுக்தஃ பரமோ தர்மஃ ஸ்ம்ரு'திஶாஸ்த்ரகதோऽபரஃ । ஸிஷ்டாசாரேண ஸம்ப்ராப்தஸ்த்ரயோ தர்மாஃ ஸநாதநாஃ ॥ ௧,௨௧௩.

வேதத்தில் சொல்லப்பட்டது உயர்ந்த தர்மம்; ஸ்மிரிதி நூல்களில் கூறியது மற்றொரு தர்மம்; நல்லவர்களின் நடத்தை மூன்றாவது தர்மம்; இந்த மூன்றும் எப்போதும் நிலைத்தவை.

ஸத்யம் தாநம் தயாலோபோ வித்யேஜ்யா பூஜநம் தமஃ । அஷ்டௌ தாநி பவித்ராணி ஶிஷ்டாசாரஸ்ய லக்ஷணம் ॥ ௧,௨௧௩.

உண்மை, தானம், இரக்கம், பேராசை இல்லாமை, கல்வி, பூஜை, அடக்கம்—இந்த எட்டு பண்புகளும் தூயவையாகும்; நல்லவர்களின் நடையின் அடையாளம் இதுவே.

தேஜோமயாநி பூர்வேஷாம் ஶரீராணீந்த்ரியாணி ச । ந லிப்யதே பாதகேந பத்மபத்ரமிவாம்பஸா ॥ ௧,௨௧௩.

பண்டையோரின் உடலும், அறிவும் ஒளியால் ஆனவை; அவை பாவத்தால் மாசுபடுவதில்லை, தாமரை இலை மீது நீர் போல்.

நிவாஸமுக்யா வர்ணாநாம் தர்மாசாராஃ ப்ரகீர்திதாஃ । ஸத்யம் யஜ்ஞஸ்தபோ தாநமேதத்தர்மஸ்ய லக்ஷணம் ॥ ௧,௨௧௩.

வண்ணங்களின் முக்கியமான இருப்பிடம் தர்மமும் நடத்தையும் தான்; உண்மை, யாகம், தவம், தானம்—இவை தர்மத்தின் அடையாளங்கள்.

அதத்தஸ்யாநுபாதாநம் தாநமத்யயநம் ஜபஃ । வித்யா வித்தம் தபஃ ஶௌசம் குலே ஜந்ம த்வரோகிதா ॥ ௧,௨௧௩.

அளிக்கப்படாததை எடுக்காமல் இருப்பது, தானம், கல்வி பயிலும், ஜபம்; அறிவு, செல்வம், தவம், தூய்மை, நல்ல குடும்பத்தில் பிறப்பு, நோயில்லாதிருத்தல்.

ஸம்ஸாரோச்சித்திஹேதுஶ்ச தர்மாதேவ ப்ரவர்ததே । தர்மாத்ஸுகம் ச ஜ்ஞாநம் ச ஜ்ஞாநாந்மோக்ஷோऽதிகம்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

பிறவி சுழற்சி முடிவதற்கான காரணம் தர்மத்திலிருந்து தான் வருகிறது; தர்மத்தால் சந்தோஷமும் அறிவும் கிடைக்கும்; அறிவால் விடுதலும் பெறலாம்.

இஜ்யாத்யயநதாநாநி யதாஶாஸ்த்ரம் ஸநாதநஃ । ப்ரஹ்மக்ஷத்த்ரியவைஶ்யாநாம் ஸாமாந்யோ தர்ம உச்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

யாகம், கல்வி, தானம்—இவை எல்லாம் சாஸ்திரப்படி செய்யப்பட வேண்டும்; பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர்—இவர்களுக்கு இது பொதுவான சனாதன தர்மம்.

யாஜநாத்யயநே ஶுத்தே விஶுத்தாச்ச ப்ரதிக்ரஹஃ । வ்ரு'த்தித்ரயமிதம் ப்ராஹுர்முநயஃ ஶ்ரேஷ்டவர்ணிநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

பரிசுத்தமான யாகம் செய்வதும், கல்வி பயில்வதும், தூய்மையான பரிசு ஏற்கவும்—இந்த மூன்று வாழ்வாதாரங்களை முனிவர்கள் உயர்ந்த சாதியினருக்காக கூறியுள்ளனர்.

ஶஸ்த்ரேணாஜீவநம் ராஜ்ஞோ பூதாநாஞ்சாபிரக்ஷணம் । பாஶுபால்யம் க்ரு'ஷிஃ பண்யம் வைஶ்யஸ்யாஜீவநம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௧,௨௧௩.

அரசருக்கு வாள் பிடித்து வாழ்வதும், உயிரினங்களை காக்கவும் உரியது; மாடுபயிர் மேய்ப்பதும், விவசாயமும், வியாபாரமும் வைசியரின் வாழ்வாதாரம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஶூத்ரஸ்ய த்விஜஶுஶ்ரூஷா த்விஜாநாமநுபூர்வஶஃ । குரௌ வாஸோऽக்நிஶுஶ்ரூஷா ஸ்வாத்யாயோ ப்ரஹ்மசாரிணஃ ॥ ௧,௨௧௩.

சூத்திரருக்கு, இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு சேவை செய்வது உரியது; இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு, ஆசிரியருடன் வாழ்தல், அக்னியை போற்றுதல், சுயமாக கல்வி பயில்வது மாணவருக்குரியது.

த்ரிஃ ஸ்நாதா ஸ்நாபிதா பைக்ஷ்யம் குரௌ ப்ராணாந்திகீ ஸ்திதிஃ । ஸமேகலோ ஜடீ தண்டீ முண்டீ வா குருஸம்ஶ்ரயஃ ॥ ௧,௨௧௩.

மூன்று முறை குளித்தல், பிறரால் குளிக்கச் செய்யப்படுதல், பிச்சை எடுத்து வாழ்தல், ஆசிரியருடன் உயிர் உள்ளவரை தங்குதல்; இடுப்பில் கயிறு, ஜடை முடி, கம்பு, அல்லது முடிவெட்டிய தலை—இவை எல்லாம் ஆசிரியரை சார்ந்திருப்பதற்குரியது.

அக்நிஹோத்ரோபசரணம் ஜீவநம் ச ஸ்வகர்மபிஃ । தர்மதாரேஷு கல்பேத பர்வவர்ஜம் ரதிக்ரியாஃ ॥ ௧,௨௧௩.

அக்னி ஹோமத்தை செய்து, தன் கடமைகளை செய்து வாழ வேண்டும்; தர்மமான மனைவியுடன் சேர்வது, பண்டிகை நாட்களில் தவிர்க்க வேண்டும்.

தேவபித்ரதிதிப்யஶ்ச பூஜாதிஷ்வநுகல்பநம் । ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'த்யர்தஸம்ஸ்தாநம் தர்மோऽயம் க்ரு'ஹமேதிநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

தேவர்கள், பித்ருக்கள், ப்ரேதர்கள் ஆகியோருக்காக பூஜை முதலியவற்றை ஏற்பாடு செய்தல்; வேதம், ஸ்மிரிதி ஆகியவற்றின் பொருளை நிலைநிறுத்துதல்—இவை இல்லற வாழ்வோரின் தர்மம்.

ஜடித்வமக்நிஹோத்ரத்வம் பூஶய்யாஜிநதாரணம் । வநே வாஸஃ பயோமூலநீவாரபலவ்ரு'த்திதா ॥ ௧,௨௧௩.

கட்டிய முடி, அக்னிஹோத்ரம் செய்வது, நிலத்தில் தூங்குவது, புனித நூல் அணிவது, காடில் வாழ்வது, பால், வேர், நீர், பழம் ஆகியவற்றை உணவாக உட்கொள்வது—

ப்ரதிஷித்தாந்நிவ்ரு'த்திஶ்ச த்ரிஃ ஸ்நாநம் வ்ரததாரிதா । தேவதாதிதிபூஜா ச தர்மோऽயம் வநவாஸிநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

தடைசெய்யப்பட்ட உணவுகளைத் தவிர்ப்பது, நாளில் மூன்று முறை குளிப்பது, விரதங்களைப் பிடிப்பது, தெய்வங்களையும் விருந்தினர்களையும் வழிபடுவது—இவை எல்லாம் காடில் வாழ்பவரின் தர்மம்.

ஸர்வாரம்பபரித்யாகோ பிக்ஷாந்நம் வ்ரு'க்ஷமூலதா । நிஷ்பரிக்ரஹதாத்ரோஹஃ ஸமதா ஸர்வஜந்துஷு ॥ ௧,௨௧௩.

எல்லா செயற்பாடுகளையும் விட்டு விட்டு, பிச்சை உணவு உண்ணுவது, மர வேர் அருகே தங்குவது, உடைமைகள் மற்றும் பகைமை இல்லாமல் இருப்பது, எல்லா உயிர்களிடமும் சமநிலை காக்குவது—

ப்ரியாப்ரியபரிஷ்வங்கேஸுகதுஃ காதிகாரிதா । ஸபாஹ்யாப்யந்தரே ஶௌசம் வாக்யமோ த்யாநசாரிதா ॥ ௧,௨௧௩.

இன்பம், துன்பம், விருப்பம், வெறுப்பு ஆகியவற்றில் பாகுபாடு இல்லாமல் இருப்பது, உட்புறமும் வெளிப்புறமும் தூய்மை காக்குவது, பேச்சை கட்டுப்படுத்துவது, தியானம் செய்வதில் நிலைத்திருப்பது—

ஸர்வைத்ரியஸமாஹாரோ தாரணாத்யாநநித்யதா । பாவஸம்ஶுத்திரேத்யேஷ பரிவ்ராட்தர்ம உச்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

எல்லா அறிவுப்புலங்களையும் ஒருங்கிணைத்தல், எப்போதும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானம் செய்வது, மனநிலையைத் தூய்மைப்படுத்துவது—இவை எல்லாம் பரிவ்ராஜகர் தர்மம் என அழைக்கப்படுகிறது.

அஹிம்ஸா ஸூந்ரு'தா வாணீ ஸத்யஶௌசே க்ஷமா தயா । வர்ணிநாம் லிங்கிநாம் சைவ ஸாமாந்யோ தர்ம உச்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

அஹிம்சை, இனிய சொற்கள், சத்தியம், தூய்மை, பொறுமை, கருணை—இவை எல்லாம் சாதாரணமாக எல்லா சாதியினருக்கும், சன்னியாசிகளுக்கும் பொதுவான தர்மம் எனப்படுகிறது.