கருடபுராணம்

விபரீதாக்யாநகம் ஸ்யாத்விஷமே ஜஸ்தஜௌ ககௌ । ததௌ ஜகௌ ஸமே கஃ ஸ்யாத்பிங்கலேந ஹ்யுதாஹ்ரு'தம் ॥ ௧,௨௧௦.

சமமல்லாத சந்தத்தில் 'விபரீதாக்கியானகம்' 'ஜஸ்', 'தஜௌ', 'ககௌ' எனக் காணப்படுகிறது; சம சந்தத்தில் 'ததௌ', 'ஜகௌ' என்பவை. 'க' என்பதை பிங்கலர் கூறியுள்ளார்.

பாதேऽத விஷமே சைவ புஷ்பிதாக்ரா நநௌ ரயௌ । ஸமே நஜௌ ஜரௌ கஶ்ச வைதாலீயம் வதந்தி ஹி । வ்ரு'த்தஞ்சாபரவக்த்ராக்யமௌபச்சந்தஸிகம் பரம் ॥ ௧,௨௧௦.

பாதத்திலும் சமமல்லாத சந்தத்திலும் 'புஷ்பிதாக்ரா', 'நனௌ', 'ரயௌ' என்பவை; சம சந்தத்தில் 'நஜௌ', 'ஜரௌ', 'க' என்பவை — இதை 'வைதாளிய' என்று சொல்கின்றனர். மற்றொரு சந்தம் 'அபரவக்த்ரா' என்றும் 'ஔபச்சந்தஸிக' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

வாங்மதீ ரஜரா யஃ ஸ்யாதயுக்மே ஜரஜா ரகௌ ॥ ௧,௨௧௦.

'வாங்க்மதி' என்பது 'ரஜரா'; இரு பாதங்களிலும் 'ஜரஜா', 'ரகௌ' என்பவை.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௧௧ ஸூத உவாச । ப்ரதமோऽஷ்டாக்ஷரைஃ பாதோ த்விதீயோ த்வாதஶாக்ஷரைஃ । த்ரு'தீயஃ ஷோடஶார்ணைஶ்ச விம்ஶத்வர்ணைஶ்சதுர்தகஃ ॥ ௧,௨௧௧.

சூதர் கூறினார்: முதல் பாதத்தில் எட்டு எழுத்துகள், இரண்டாவது பாதத்தில் பன்னிரண்டு எழுத்துகள், மூன்றாவது பாதத்தில் பதினாறு எழுத்துகள், நான்காவது பாதத்தில் இருபது எழுத்துகள் உள்ளன.

ஆபீடஃ ஸர்வலஃ ப்ரோக்தஃ பூர்வபாதாந்தகத்வயஃ ॥ ௧,௨௧௧.

'ஆபீட' என்பதையே 'சர்வல' என்றும் கூறுவர்; இது முன்னைய இரண்டு பாதங்களுடன் முடிவடையும்.

த்விதீயேऽஷ்டாக்ஷரைஃ பாதே கலிகா ப்ரதமேர்ऽகஜே । லவலீ ஸ்யாத்த்ரு'தீயேऽத பூர்வவச்சாஷ்ட காக்ஷரே । ப்ரோக்தா சாம்ரு'ததாரேயம் சதுரஷ்டாக்ஷரே ஸதி ॥ ௧,௨௧௧.

இரண்டாவது பாதத்தில் 'கலிகா' எட்டு எழுத்துகளைக் கொண்டது; முதலாவது பாதத்தில் 'அர்கஜ'; மூன்றாவது பாதத்தில் 'லவலி', அதுபோல் முன்போல் எட்டு எழுத்துகள். நான்கு பாதங்களும் எட்டு எழுத்துகளாக இருந்தால் அதனை 'அமுததாரை' என்று அழைப்பர்.

(இதி பதசதுரூர்த்வப்ரகரணம்) । ஸஜௌ ஸலௌ ச ப்ரதமே நஸஜா கோ த்விதீயகே । த்ரு'தீயே பநபா கஶ்ச சதுர்தே ஸஜஸா ஜகௌ ॥ ௧,௨௧௧.

(இதனால் நான்கு பாத சந்த வகுப்பு முடிகிறது.) முதலாவது பாதத்தில் 'சஜௌ', 'சலௌ'; இரண்டாவது பாதத்தில் 'நசஜா', 'கோ'; மூன்றாவது பாதத்தில் 'பனபா', 'க'; நான்காவது பாதத்தில் 'சஜசா', 'ஜகௌ' என்பவை.

பூர்வவத்ஸ்யாத்ஸௌரபகம் த்ரு'தீயேऽக்ரௌ ரநௌ பகௌ । லலிதஞ்சாத்கதாவத்ஸ்யாத்ரு'தீயேம்ऽக்ரௌ நநௌ ஸஸௌ ॥ ௧,௨௧௧.

முன்புபோல் 'சௌரபக' வரும்; மூன்றாவது பாதத்தில் 'க்ரௌ', 'ரனௌ', 'பகௌ' என்பவை. 'லலித' என்பது 'அட்கதா' போல்; மூன்றாவது பாதத்தில் 'க்ரௌ', 'நனௌ', 'சசௌ' என்பவை.

(இத்யுத்கதாப்ரகரணம்) । உபஸ்திதப்ரசுபிதம் ப்ரதமேऽக்ரௌ மஸௌ ஜபௌ । கௌ த்விதீயே ஸநஜரா கஸ்த்ரு'தீயே நநௌ ச ஸஃ । நௌ நஜௌ யஶ்சதுர்தே ஸ்யாச்சேஷ பாதாஶ்ச பூர்வவத் ॥ ௧,௨௧௧.

('உத்கதா' வகுப்பு முடிகிறது.) 'உபஸ்தித' மற்றும் 'ப்ரசுபித' சந்தங்களில், முதலாவது பாதத்தில் 'க்ரௌ', 'மசௌ', 'ஜபௌ'; இரண்டாவது பாதத்தில் 'கௌ'; மூன்றாவது பாதத்தில் 'சனஜரா', 'க', 'நனௌ'; நான்காவது பாதத்தில் 'நௌ', 'நஜௌ', மற்ற பாதங்கள் முன்புபோல்.

த்ரு'தீர்யேऽக்ரௌ விஶேஷஶ்ச வ்ரு'த்தம் ஸ்யாந்நௌ ஸநௌ நஸௌ ॥ ௧,௨௧௧.

மூன்றாவது பாதத்தில் 'க்ரௌ' சிறப்பு; அந்த சந்தத்தில் 'நௌ', 'சனௌ', 'நசௌ' என்பவை.

ஆர்ஷபம் தஜராஃ பாதே த்ரு'தீயேऽந்யச்ச பூர்வவத் । பூர்வவத்ப்ரதமம் ஶேஷே தஜ்ராஃ ஶுத்தவிராட்பவேத் ॥ ௧,௨௧௧.

'ஆர்ஷப' சந்தத்தில் 'தஜரா' பாதத்தில்; மூன்றாவது பாதத்தில் முன்புபோல். மற்றவற்றில், முதல் பாதம் முன்புபோல்; 'தஜரா' என்பதே 'சுத்தவிராட்' எனப்படும்.

(இத்யுபஸ்திதப்ரசுபிதப்ரகரணம்) । விஷமாக்ஷரபாதம் வா பஞ்சஷட்காதி யாவகம் । சந்தோऽத்ர நோக்தா காதேதி தஶதர்ம்மாதிவத்பவேத் ॥ ௧,௨௧௧.

('உபஸ்தித' மற்றும் 'ப்ரசுபித' வகுப்பு முடிகிறது.) ஐந்து அல்லது ஆறு எழுத்துகள் முதலான சமமல்லாத எழுத்துகளைக் கொண்ட பாதம் இங்கு சந்தம் என்று அழைக்கப்படாது; அது 'தசதர்மா' முதலான காத்தை வடிவைப் போன்றதாகும்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௧௨ ஸூத உவாச । ப்ரஸ்தார ஆத்யகோऽதோ லஃ பரதுல்யோऽத பூர்வகஃ । நஷ்டமத்யே ஸமேம்ऽகே லஃ ஸமேऽர்தே விஷமே குருஃ ॥ ௧,௨௧௨.

சூதர் கூறினார்: 'பிரஸ்தார'யில் முதலில் 'கோ', பிறகு 'ல', பிறகு 'பரதுல்ய', பிறகு 'பூர்வக' என்பவை. நடுவில் இல்லாதபோது, சம எண்ணில் 'ல'; சமத்தின் பாதியில் சமமல்லாத எண்ணில் 'குரு' என்பவை.

ப்ரதிலோமகுணம் லாத்யம் த்விருத்திஷ்டக ஏகநுத் ॥ ௧,௨௧௨.

பின்வட்டமாக வருவது 'பிரதிலோமகுணம்'; அது 'ல'யில் தொடங்கி இருமுறை கூறப்பட்டு 'ஏக'யில் முடிகிறது.

ஸம்க்யா த்விரர்தே ரூபே து ஶூந்யம் ஶூந்யே த்விரீரிதம் । தாவதர்தே தத்குணிதம் த்விர்த்வ்யூநந்து ததந்ததஃ ॥ ௧,௨௧௨.

எண்ணிக்கை பாதியில் இருப்பது அந்த வடிவம்; பூஜ்யத்தில் இருமுறை கூறப்படுகிறது. அந்த பாதியில் உள்ள அளவு அதனுடன் பெருக்கப்படுகிறது; இருமுறை குறைந்தது இறுதியில் வரும்.

பரே பூர்ணம் பரே பூர்ணம் மேருஃ ப்ரஸ்தாரதோ பவேத் ॥ ௧,௨௧௨.

அந்த பக்கமும் நிறைவாகும், இந்த பக்கமும் நிறைவாகும்; மேரு மலையும் விரிந்திருக்கும்.

லகஸம்க்யா வ்ரு'த்தஸம்க்யா சாத்யாங்குலமதோர்த்வதஃ । ஸம்க்யைவ த்விகுணைகோநாச்சந்தஃ ஸாரோऽயமீரிதஃ ॥ ௧,௨௧௨.

சிறியதும் வட்டமானதும் எத்தனை என்று எண்ணி, முதலில் விரலில், பிறகு மேலே எண்ண வேண்டும்; அதே எண்ணிக்கையை இரட்டிப்பாகவும் ஒற்றையாகவும் வைத்து, இது விருத்தத்தின் சாரம் என்று கூறப்பட்டது.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௧௩ ஸூத உவாச । ஹரேஃ ஶ்ருத்வாப்ரவீத்ப்ரஹ்மா யதா வ்யாஸாய ஶௌநக । ப்ராஹ்மணாதிஸமாசாரம் ஸர்வதம் தே ததா வதே ॥ ௧,௨௧௩.

சூதர் சொன்னார்: ஹரியின் கதையை கேட்டபின், பிரம்மா, முன்பு வியாசருக்கும் ஷௌணகருக்கும் சொன்னது போல, பிராமணர் முதலியோரின் நடத்தை அனைத்தையும் உங்களுக்கு சொல்கிறேன்.

ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'தீ து விஜ்ஞாய ஶ்ரௌதம் கர்ம ஸமாசரேத் । ஶ்ரௌதம் கர்ம ந சேதுக்தம் ததா ஸ்மார்தம் ஸமாசரேத் ॥ ௧,௨௧௩.

வேதமும் ஸ்மிரிதியும் அறிந்து, வேதத்தில் கூறிய கிரியைகளை செய்ய வேண்டும்; அது சொல்லப்படவில்லை என்றால், ஸ்மார்த்த கிரியைகளை செய்ய வேண்டும்.

தத்ராப்யஶக்தஃ கரணே ஸதாசாரம் சரேத்வுதஃ । ஶ்ருதிஸ்ம்ரு'தீ ஹ விப்ராணாம் லோசநே கர்மதர்ஶநே ॥ ௧,௨௧௩.

அதையும் செய்ய இயலாதபோது, நல்ல நடத்தை கடைபிடிக்க வேண்டும்; வேதமும் ஸ்மிரிதியும், பிராமணர்களுக்கு செயல்களை அறியும் கண்கள் போன்றவை.

ஶ்ருத்யுக்தஃ பரமோ தர்மஃ ஸ்ம்ரு'திஶாஸ்த்ரகதோऽபரஃ । ஸிஷ்டாசாரேண ஸம்ப்ராப்தஸ்த்ரயோ தர்மாஃ ஸநாதநாஃ ॥ ௧,௨௧௩.

வேதத்தில் சொல்லப்பட்டது உயர்ந்த தர்மம்; ஸ்மிரிதி நூல்களில் கூறியது மற்றொரு தர்மம்; நல்லவர்களின் நடத்தை மூன்றாவது தர்மம்; இந்த மூன்றும் எப்போதும் நிலைத்தவை.

ஸத்யம் தாநம் தயாலோபோ வித்யேஜ்யா பூஜநம் தமஃ । அஷ்டௌ தாநி பவித்ராணி ஶிஷ்டாசாரஸ்ய லக்ஷணம் ॥ ௧,௨௧௩.

உண்மை, தானம், இரக்கம், பேராசை இல்லாமை, கல்வி, பூஜை, அடக்கம்—இந்த எட்டு பண்புகளும் தூயவையாகும்; நல்லவர்களின் நடையின் அடையாளம் இதுவே.

தேஜோமயாநி பூர்வேஷாம் ஶரீராணீந்த்ரியாணி ச । ந லிப்யதே பாதகேந பத்மபத்ரமிவாம்பஸா ॥ ௧,௨௧௩.

பண்டையோரின் உடலும், அறிவும் ஒளியால் ஆனவை; அவை பாவத்தால் மாசுபடுவதில்லை, தாமரை இலை மீது நீர் போல்.

நிவாஸமுக்யா வர்ணாநாம் தர்மாசாராஃ ப்ரகீர்திதாஃ । ஸத்யம் யஜ்ஞஸ்தபோ தாநமேதத்தர்மஸ்ய லக்ஷணம் ॥ ௧,௨௧௩.

வண்ணங்களின் முக்கியமான இருப்பிடம் தர்மமும் நடத்தையும் தான்; உண்மை, யாகம், தவம், தானம்—இவை தர்மத்தின் அடையாளங்கள்.

அதத்தஸ்யாநுபாதாநம் தாநமத்யயநம் ஜபஃ । வித்யா வித்தம் தபஃ ஶௌசம் குலே ஜந்ம த்வரோகிதா ॥ ௧,௨௧௩.

அளிக்கப்படாததை எடுக்காமல் இருப்பது, தானம், கல்வி பயிலும், ஜபம்; அறிவு, செல்வம், தவம், தூய்மை, நல்ல குடும்பத்தில் பிறப்பு, நோயில்லாதிருத்தல்.

ஸம்ஸாரோச்சித்திஹேதுஶ்ச தர்மாதேவ ப்ரவர்ததே । தர்மாத்ஸுகம் ச ஜ்ஞாநம் ச ஜ்ஞாநாந்மோக்ஷோऽதிகம்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

பிறவி சுழற்சி முடிவதற்கான காரணம் தர்மத்திலிருந்து தான் வருகிறது; தர்மத்தால் சந்தோஷமும் அறிவும் கிடைக்கும்; அறிவால் விடுதலும் பெறலாம்.

இஜ்யாத்யயநதாநாநி யதாஶாஸ்த்ரம் ஸநாதநஃ । ப்ரஹ்மக்ஷத்த்ரியவைஶ்யாநாம் ஸாமாந்யோ தர்ம உச்யதே ॥ ௧,௨௧௩.

யாகம், கல்வி, தானம்—இவை எல்லாம் சாஸ்திரப்படி செய்யப்பட வேண்டும்; பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர்—இவர்களுக்கு இது பொதுவான சனாதன தர்மம்.

யாஜநாத்யயநே ஶுத்தே விஶுத்தாச்ச ப்ரதிக்ரஹஃ । வ்ரு'த்தித்ரயமிதம் ப்ராஹுர்முநயஃ ஶ்ரேஷ்டவர்ணிநஃ ॥ ௧,௨௧௩.

பரிசுத்தமான யாகம் செய்வதும், கல்வி பயில்வதும், தூய்மையான பரிசு ஏற்கவும்—இந்த மூன்று வாழ்வாதாரங்களை முனிவர்கள் உயர்ந்த சாதியினருக்காக கூறியுள்ளனர்.

ஶஸ்த்ரேணாஜீவநம் ராஜ்ஞோ பூதாநாஞ்சாபிரக்ஷணம் । பாஶுபால்யம் க்ரு'ஷிஃ பண்யம் வைஶ்யஸ்யாஜீவநம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௧,௨௧௩.

அரசருக்கு வாள் பிடித்து வாழ்வதும், உயிரினங்களை காக்கவும் உரியது; மாடுபயிர் மேய்ப்பதும், விவசாயமும், வியாபாரமும் வைசியரின் வாழ்வாதாரம் என்று கூறப்படுகிறது.