கருடபுராணம்

பாணாஷ்டநவகேஷு ஸ்யால்லஶ்சித்ரா ஷோடஶாத்மிகா । ஸமமாத்ராஸமாதிஷ்டம் பதாகுலகமீரிதம் ॥ ௧,௨௦௮.

பாணம், எட்டு மற்றும் ஒன்பதுகளில், 'ல' சித்ரா எனும் பதினாறு அசைகள் கொண்டது; சமமான மாத்ரையுடன் அமைந்தது பதாகுலகம் எனப்படுகிறது.

வ்ரு'த்தமாத்ரா விநா வர்ணைர்லா வர்ணா குருபிர்விநா । குருவோ லைர்தலே நித்யம் ப்ரமாணமிதி நிஶ்சிதம் ॥ ௧,௨௦௮.

மாத்ரை இல்லாத வண்ணம் எழுத்துகளால் அமைந்தது; 'ல' என்பது குரு இல்லாமல் அமைந்தது; குருக்கள் எப்போதும் பாதத்தில் 'ல' ஆகும், இது நிலையான விதி.

அஷ்டாவிம்ஶாதிலா கந்தா ப்ரதமார்தே த்விதீயகே । த்ரிம்ஶதஸ்யாம் ஶிகா கந்தா கஞ்ஜாதத்வ்யத்யயாத்பவேத் ॥ ௧,௨௦௮.

இரண்டாவது பாதத்தின் முதல் பாதியில் இருபத்தி எட்டு 'ல' செல்லும்; மொட்டையில் முப்பது 'ல' செல்லும்; கஞ்சம் மாற்றப்பட்டால் அது இப்படியே அமையும்.

ஷோடஶாநங்கக்ரீடா கா த்வாத்ரிம்ஶச்சரமே ச லாஃ । ஸப்தவிம்ஶாதிலா கந்தா தலயோ ருசிரா த்வயோஃ ॥ ௧,௨௦௮.

அனங்ககிரீடாவில் பதினாறு 'ல', கடைசியில் முப்பத்திரண்டு 'ல'; இரு பாதங்களிலும் இருபத்தி ஏழு 'ல' செல்லும்; இரண்டும் அழகாக அமைந்துள்ளன.

மாத்ராவ்ரு'த்தாநி சோக்தாநி வர்ணவ்ரு'த்தாநி வச்மி வை ॥ ௧,௨௦௮.

மாத்ரை வண்ணங்கள் கூறப்பட்டன; இப்போது நான் எழுத்து வண்ணங்களை விளக்குகிறேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௦௯ ஸூத உவாச । ஶ்ரீருக்தா கேந ஸா ஜ்ஞேயா உத்யுக்தா ஸ்த்ரீ குருத்வயம் । மோ நாரீ ரோ ம்ரு'கீ மத்யா மகௌ கந்யா ப்ரதிஷ்டயா ॥ ௧,௨௦௯.

சூதர் கூறினார்: ஸ்ரீருக்தம் என்பது 'கேன' என்று அறிய வேண்டும்; உத்தியுக்தம் என்பது இரண்டு குருக்கள் கொண்ட பெண்; மோ என்பது பெண், ரோ என்பது மான், நடுவில் 'மகௌ', கன்னியாக 'பிரதிஷ்டை' ஆகும்.

போ கௌ பங்க்திஃ ஸுப்ராதிஷ்டா தநுமத்யா தயௌ ஸ்ம்ரு'தா । நயாப்யாம் பாலலலிதா காயத்ரீச்சந்த ஏவ ஹி ॥ ௧,௨௦௯.

'போ கௌ' என்பது பங்க்தி, நன்கு நிலைபெற்றது, நடுவில் மெலிந்தது, 'தயௌ' என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; 'நயா' மற்றும் 'பாலலலிதா' உடன், இது நிச்சயமாக காயத்ரி வண்ணம் ஆகும்.

மஸகைர்மதலேகா ஸ்யாதுஷ்ணிக்சந்தஃ ஸ்ம்ரு'தம் புதைஃ । பௌ கௌ சித்ரபதா க்யாதா வித்யுந்மாலா மமௌ ககௌ ॥ ௧,௨௦௯.

'மசகை' மற்றும் 'மதலேகா' ஆகியவை பண்டிதர்கள் உஷ்ணிக் வண்ணம் என்று அழைப்பர்; 'பௌ கௌ' என்பது சித்ரபதா என்று புகழ்பெற்றது, 'வித்யுன்மாலா' என்பது 'மமௌ ககௌ' ஆகும்.

மாணவகம் பாத்தலகா ம்நௌ கௌ ஹம்ஸருதம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஸமாநிகா ரஜகலா ஜரலா கஃ ப்ரமாணிகா । ஆப்யாமந்யத்விதாநம் ஸ்யாதநுஷ்டுப்சந்த ஈரிதம் ॥ ௧,௨௦௯.

'மாணவகம்' என்பது 'பாட்டலகா', 'ம்னௌ கௌ' என்பது 'ஹம்ஸருதம்' என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; 'சமானிகா', 'ரஜகலா', 'ஜரலா', 'க' என்பது 'பிரமானிகா'; இவை இரண்டுடன் சேர்த்து, மற்றொரு அமைப்பு 'அனுஷ்டுப்' வண்ணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ரநஸைஃ ஸ்யாத்தலமுகீ நௌ மஃ ஶிஶுப்ரு'தா பவேத் । ப்ரு'ஹதீசந்த இத்யுக்தம் ஸ்மௌ ஜகௌ ஸ விராஜிதம் ॥ ௧,௨௦௯.

'ரணசை' கொண்டு 'ஹலமுகி' ஆகும்; 'நௌ ம' என்பது குழந்தைபேறுக்கு; இது 'பிரஹதி' வண்ணம் என்று கூறப்படுகிறது; 'ஸ்மௌ ஜகௌ' என்பது அதன் பிரகாசமான வடிவம்.

பணவம் ஸ்யாந்மநயகைர்மயூரஸாரிணீ பவேத் । ரஜாப்யாஞ்ச ரகாப்யாஞ்ச ருக்மவதீ பமௌ ஸகௌ ॥ ௧,௨௦௯.

'பணவம்' என்பது 'மனயகை', 'மயூரசாரிணி' உருவாகும்; 'ரஜா' மற்றும் 'ராகா' உடன், 'ருக்மவதி' என்பது 'பமௌ சகௌ' ஆகும்.

மத்தா மபஸகைர்யுக்தா நரஜா கோ மநோரமா । பங்க்திச்சந்தஃ ஸமாக்யாதம் ஜஸதா காவுபஸ்திதம் ॥ ௧,௨௦௯.

ம, ப, க என்ற ஒலிகள் சேர்ந்து, இனிமையான எழுத்துகளால் அலங்கரிக்கப்படும் பங்க்தி என்னும் விருத்தம், மனிதர்களுக்கும், பசுக்களுக்கும் மனதைக் கவரும் வகையில் அமைந்துள்ளது என்று கூறப்படுகிறது.

தௌ ஜோ காவிந்த்ரவஜ்ரா ஸ்யாஜ்ஜதஜ்கா குபபூர்விகா ॥ ௧,௨௦௯.

இதில், 'க', 'வி', 'இந்திர' என்பவை சேர்ந்து, 'ஜ' என்ற எழுத்தால் தொடங்கும் விருத்தம் குபபூர்விகா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

உபஜாதயோऽந்யாத்யந்தாஃ ஸுமுகீ நஜஜா லகௌ । பபபா கௌ தோதகம் ஸ்யாச்சாலிநீ மததா ககௌ ॥ ௧,௨௦௯.

மற்ற சில விருத்தங்கள், உபஜாதி என முடிவடைகின்றன; அவை சுமுகி, நஜஜா, மற்றும் லகௌ. பபபா மற்றும் கௌ ஆகியவை தோடக விருத்தம்; சாலினி என்பது மததா மற்றும் ககௌ என அழைக்கப்படுகிறது.

அப்திலோகைஶ்ச விச்சேதோ வாதோர்ம்மோ மமதா ககௌ । ஶ்ரீர்பதௌ நநகாஃ ப்ரோக்தா பஞ்சபிஃ ஷடூபிரேவ ச ॥ ௧,௨௦௯.

நீர் உலகும், காற்று உலகும் பிரியும் இடம் மமதா ககௌ என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஸ்ரீபதௌ மற்றும் நனகா ஆகியவை ஐந்து அல்லது ஆறு எழுத்துகளால் அமைந்தவை என்று கூறப்படுகிறது.

மகநா நோ கோ ப்ரமரவிலாஸிதமுதாஹ்ரு'தம் । ரதோத்ததார்நௌ ரலகாஃ ஸ்வாகதா ரநபா ககௌ ॥ ௧,௨௦௯.

மகனா மற்றும் கௌ ஆகியவை தேனீக்களின் விளையாட்டுக்காக பெயரிடப்பட்டவை; ரதோததா மற்றும் அர்ணௌ ஆகியவை ரலகா, ஸ்வாகதா மற்றும் ரணபா ககௌ என அழைக்கப்படுகின்றன.

வ்ரு'த்தா நநௌ ஸகௌ கஃ ஸ்யாந்நௌ ரலௌ கஃ ஸமத்ரிகா । ரஜரா ல்கௌ ஶ்யேநிகா ஸ்யாஜ்ஜஸதா கௌ ஶிகண்டிதம் । த்ரிஷ்டுப்சந்தஃ ஸமாக்யாதம் பிங்கலேந மஹாத்மநா ॥ ௧,௨௦௯.

விருத்தா, நனௌ, சகௌ, க என்பது சம அளவில் உள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது; ரஜரா மற்றும் ல்கௌ ஆகியவை ஷ்யேனிகா, ஜஸதா மற்றும் கௌ ஆகியவை சிகண்டிதம்; திரிஷ்டுபு என்னும் விருத்தம் மகான் பிங்கலனால் பெயரிடப்பட்டது.

ரநௌ பஸௌ சந்த்ரவர்த்ம வம்ஶஸ்தம் ஸ்யாஜ்ஜதௌ ஜரௌ । ததோ ஜராவிந்த்ரவம்ஶா வேதஸைஸ்தோடகம் ஸ்ம்ரு'தம் । ந்பௌ ப்ரௌ த்ருதவிலம்பிதம் புடஶ்ச ஸ்யாந்நநௌ மயௌ ॥ ௧,௨௦௯.

ரணௌ, பஸௌ, சந்த்ரவர்த்மா ஆகியவை வம்ஷஸ்த விருத்தத்தில் உள்ளன, ஜடௌ மற்றும் ஜரௌ உடன்; பின்னர் ஜரா மற்றும் இந்த்ரவம்ஷா வேதஸைஸ்தொடகமாக அறியப்படுகின்றன; ந்பௌ மற்றும் ப்ரௌ ஆகியவை த்ருதவிலம்பிதம், புடா என்பது நனௌ மற்றும் மயௌ எனும் வகையில் அமைந்துள்ளது.

வஸுவேதைஶ்ச விரதிர்முதிதவதநா த்வியம் । நநரரைஃ ஸமாக்யாதா நயநா யஸ்ததா பவேத் ॥ ௧,௨௦௯.

வசுவேதா மூலம் நிறைவு ஏற்படுகிறது; இவள் மகிழ்ச்சியான முகத்துடன் நயனா என்று நனரரா என்பவரால் பெயரிடப்பட்டுள்ளார்.

ஸா து குஸுமவிசித்ரா ஜலோத்ததகதீ ரஸைஃ । ஜஸௌ ஜஸௌ ச பாதேஷு சதூரைஃ ஸ்த்ரக்விணீ மதா ॥ ௧,௨௦௯.

அந்த விருத்தம் பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நீரின் ஓட்டத்தைப் போல இயங்கும் வகையில் உள்ளது; ஒவ்வொரு அடியிலும் நான்கு திறமையான ஜஸௌ அமைந்துள்ளதால், அது ஸ்த்ரக்விணி என அழைக்கப்படுகிறது.

புஜங்கப்ரயாதம் வ்ரு'த்தம் சதுபிர்யைஃ ப்ரகீர்திதம் । ப்ரயம்வதா நபஜ்ரைஶ்ச மணிமாலா தயௌ தயௌ ॥ ௧,௨௦௯.

புஜங்கப்ரயாதம் என்ற விருத்தம் நான்கு அடிகளுடன் வர்ணிக்கப்படுகிறது; மணிமாலா என்பது பிரயம்வதா, நபஜ்ரை மற்றும் தயௌ, தயௌ ஆகியவற்றால் அமைந்துள்ளது.

குஹவக்த்ரைஶ்ச ஸந்நித்ரா லலிதா ஸ்யாத்தபௌ ஜரௌ । ப்ரமிதாக்ஷரா ஸஜஸஸைருஜ்ஜ்வலா து நநௌ பரௌ ॥ ௧,௨௦௯.

குகவக்த்ரத்துடன் சன்னித்ரா என்பது லலிதா, தபௌ மற்றும் ஜரௌ என வழங்கப்படுகிறது; அளவான எழுத்துகளுடன், சஜசசை கொண்டு உஜ்வலா என்பது நனௌ மற்றும் பரௌ என அழைக்கப்படுகிறது.

மமௌ யயௌ வைஶ்வதேவீ பஞ்சாஶ்வைஶ்ச யதிர்பவேத் । மபௌ ஸமௌ ஜலதரமாலாப்த்யந்த்யைர்யதிபவேத் ॥ ௧,௨௦௯.

மமௌ மற்றும் யயௌ ஆகியவை வைஷ்வதேவி என அழைக்கப்படுகின்றன; ஐம்பது குதிரைகளுடன் அது யதி எனப்படுகிறது; மபௌ மற்றும் சமௌ, ஜலதரமாலா மற்றும் அப்த்ய உடன், அவையும் யதி என அழைக்கப்படுகின்றன.

நௌ ததௌ கஃ க்ஷமாவ்ரு'த்தம் துரகைஶ்ச ரஸைர்யதிஃ । ப்ரஹர்ஷிணீ மநௌ ஜ்ரௌ கா வஹ்நிபிர்தஶபிர்யதிஃ ॥ ௧,௨௦௯.

நௌ, ததௌ, க என்பது க்ஷமாவிருத்தம்; குதிரைகளும் ரஸமும் சேரும் போது அது யதி; பிரஹர்ஷிணி என்பது மனௌ, ஜ்ரௌ, க என அமைந்துள்ளது; பத்து அக்னிகளுடன் அது யதி எனப்படுகிறது.

ஜபௌ ஸஜௌ கோ ருசிரா சதுர்பிஶ்ச க்ரஹைர்யதிஃ । மத்தமயூரம் மதயாஃ ஸகௌ தேவக்ரஹைர்யதிஃ ॥ ௧,௨௦௯.

ஜபௌ, சஜௌ, க ஆகியவை ருசிரா எனும் விருத்தத்தை உருவாக்குகின்றன; நான்கு கிரகங்களுடன் அது யதி; மத்தமயூரம் என்பது மதயாக் மற்றும் சகௌ உடன் தெய்வ கிரகங்களுடன் யதி எனப்படுகிறது.

மஞ்ஜுபாஷிணீ ஸஜ்ஸா ஜ்கௌ ஸுநந்திநீ ஸஜஸா மகௌ । நநௌ ததௌ சந்த்ரிகா கஃ ஸப்தபிஶ்ச ரஸைர்யதிஃ ॥ ௧,௨௦௯.

மஞ்சுபாஷிணி என்பது சஜ்சா மற்றும் ஜ்கௌ; சுனந்தினி என்பது சஜசா மற்றும் மகௌ; நனௌ, ததௌ, சந்திரிகா க, ஏழு ரஸங்களுடன் யதி எனப்படுகிறது.

அஸம்பாதா மதநஸா ககௌ பாணக்ரஹைர்யதிஃ । நநராஃ ஸோ லதுகுருஃ ஸ்வரைஃ ப்ரோக்தாபராஜிதா ॥ ௧,௨௦௯.

அசம்பாதா என்பது மதனசா மற்றும் ககௌ உடன் பாண கிரகங்களுடன் யதி எனப்படுகிறது; நனராஹ் என்பது லகு-குரு, ஸ்வரங்களுடன் அபராஜிதா என அழைக்கப்படுகிறது.

நநௌ பநௌ ப்ரஹரணகலிகேயம் லகௌ ததா । வஸந்ததிலகா ஸிம்ஹோந்நதா தப்ஜா ஜகௌ குருஃ ॥ ௧,௨௦௯.

நனௌ, பனௌ, பிரஹரணகலிகா ஆகியவை லகௌ எனும் வகையில் அமைந்துள்ளன; வசந்ததிலகா, சிம்ஹோன்னதா, தப்ஜா ஆகியவை ஜகௌ குரு என அழைக்கப்படுகின்றன.

பஜௌ ஸநௌ ககாவிந்துவதநாத ஸுகேஶரம் । நரநா ரலகாஃ பாதே ஶர்கரீ ப்ரதிபாதிதா ॥ ௧,௨௦௯.

பஜௌ, ஸனௌ, ககவிந்து ஆகியவை வதனாதா மற்றும் ஸுகேசரம் என அழைக்கப்படுகின்றன; நரனா, ரலகா, பாதே ஆகியவற்றுடன் சர்க்கரி விருத்தம் விளக்கப்படுகிறது.