கருடபுராணம்

ஆர்யா ப்ரதமார்தலக்ஷ்ம கீதிஃ ஸ்யாச்சேத்தலத்வயே । உபகீதிர்த்விதீயார்தாதுத்கீதிர்வ்யத்யயாத்பவேத் ॥ ௧,௨௦௮.

ஆர்யா வெண்பாவுக்கு முதல் பாதியில் அடையாளம்; 'கீதிம்' என்றால் இரு பாதிகளிலும்; இரண்டாம் பாதியில் 'உபகீதிம்', மாற்றத்தால் 'உத்கீதிம்' உருவாகும்.

ஆர்யாகீதிஶ்சாந்தகுருர்கோதிஜாதேஶ்ச லக்ஷணம் । ஷட்கலா விஷமே சேத்ஸ்யுஃ ஸமேऽஷ்டௌ ந நிரந்தராஃ । ஸமா பராஶ்ரிதா ந ஸ்யாத்வைதாலீயே ரலௌ குருஃ ॥ ௧,௨௦௮.

ஆர்யாகீதிக்கு முடிவில் 'குரு'; இவை கோதிஜாதி வெண்பாவின் அடையாளங்கள்; ஒற்றை இடங்களில் ஆறு 'கலா', ஜோடியில் எட்டு, தொடர்ச்சியாக இல்லை; சமம் சார்ந்ததல்ல, வைதாலியத்தில் முடிவில் 'குரு' வரும்.

அந்தேர்யௌ பூர்வவதிதமௌபச்சந்தஸிகம் மதம் ॥ ௧,௨௦௮.

முன்புபோல் நடுவில் இரண்டு 'ய்' இருந்தால், அது 'ஔபச்சந்தஸிக' வெண்பாவாக கருதப்படுகிறது.

பாத்கௌ ஸ்யாதாபாதலிகா ஜ்ஞேயாதோ தக்ஷிணாந்திகா । பராஶ்ரிதோ த்விதீயோ லஃ பாதேஷு நிகிலேஷ்வபி ॥ ௧,௨௦௮.

பாத்கௌ என்பதையும், ஆபாதலிகை என்றும், அதுபோல் தக்ஷிணாந்திகை என்றும் அறிய வேண்டும்; பராஶ்ரிதம் என்பது இரண்டாவது 'ல' ஆகும், அது எல்லா பாதங்களிலும் உள்ளது.

உதீச்யவ்ரு'த்திரஸமே ப்ராச்யவ்ரு'த்திஸ்து யுக்மகே । ஸபஞ்சமஶ்சதுர்தாம்ஶே யுகபத்தௌ ப்ரவ்ரு'த்தகம் ॥ ௧,௨௦௮.

உதீச்சிய வண்ணம் சமமல்லாமல் வருகிறது; ப்ராசிய வண்ணம் இரட்டையாக அமைந்துள்ளது; நான்காவது பாதத்தில் ஐந்தாவது அசை இருக்கும் போது, இரண்டும் ஒன்றாக நடைபெறும்.

உதீச்யாத்யங்க்ரிஸம்யோகாத்யுக்மபாதைகபாதிகா । சாருஹாஸிந்யயுக்மாங்க்ரௌ வைதாலீயஸ்ய ஸம்க்ரஹஃ ॥ ௧,௨௦௮.

உதீச்சிய முதல் பாதமும், இரட்டைப் பாதங்களும் சேர்ந்தபோது, யுக்மபாதம் என்ற தனிப்பாதம் உருவாகிறது; வைதாலியத்தில் இரண்டும் அழகாகவும், புன்னகையோடு அமைந்துள்ளன; இதுவே அதன் தொகுப்பு.

வக்த்ரம் நாத்யாந்நஸௌ ஸ்யாதாம் சதுர்தாத்யகணோ பவேத் । பத்யாவக்த்ரம் ஜேந ஸமே விபரீதாதிரந்யதா ॥ ௧,௨௦௮.

வக்திரம் 'ந' என்ற எழுத்தால் தொடங்கக் கூடாது; நான்காவது பாதத்தில் ஒரு கணம் இருக்க வேண்டும்; பத்திய வக்திரம் சமமாக 'ஜ' கொண்டு அமைந்தால் சரி, இல்லையெனில் அது மாறுபட்டதாகும்.

உஸமே நஶ்ச சபலா விபுலா லகுஸப்தமா । நிகிலே வா ஸைதவஸ்ய ம்ரௌ ந்தௌ சாப்தேஸ்தத்பூர்வகௌ ॥ ௧,௨௦௮.

உசமே, ந, சபலா ஆகியவற்றில், விபுலா என்பது ஏழாவது லகு; அனைத்திலும், சைதவத்தில் ம்ரௌ மற்றும் தௌ இருக்கும்; கடலில் அவை இரண்டும் அதற்கு முன்பாக அமைந்துள்ளன.

ஷோடஶலோऽசலத்ரு'திர்மாத்ராஸமகமுச்யதே ॥ ௧,௨௦௮.

பதினாறு அசைகள் கொண்ட அசலத்ருதி சமமான மாத்ரையுடன் அமைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

நவமலஸ்ததா கோऽந்த்யஃ ஜோ ந்லௌவாதாம்புதேர்யதா । விஶ்லோகஃ ஸ்யாத்தச்சதுஷ்கத்விகுணாத்வாநவாஸிகா ॥ ௧,௨௦௮.

நவ, மல, அதுபோல் கோ இறுதியில்; ஜோ, ந்லௌ, மேலும் கடலில் இருப்பது போல; விஷ்லோகா என்பது நான்கு மடங்கு, அல்லது அதன் இரட்டிப்பு, நவாசிகா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பாணாஷ்டநவகேஷு ஸ்யால்லஶ்சித்ரா ஷோடஶாத்மிகா । ஸமமாத்ராஸமாதிஷ்டம் பதாகுலகமீரிதம் ॥ ௧,௨௦௮.

பாணம், எட்டு மற்றும் ஒன்பதுகளில், 'ல' சித்ரா எனும் பதினாறு அசைகள் கொண்டது; சமமான மாத்ரையுடன் அமைந்தது பதாகுலகம் எனப்படுகிறது.

வ்ரு'த்தமாத்ரா விநா வர்ணைர்லா வர்ணா குருபிர்விநா । குருவோ லைர்தலே நித்யம் ப்ரமாணமிதி நிஶ்சிதம் ॥ ௧,௨௦௮.

மாத்ரை இல்லாத வண்ணம் எழுத்துகளால் அமைந்தது; 'ல' என்பது குரு இல்லாமல் அமைந்தது; குருக்கள் எப்போதும் பாதத்தில் 'ல' ஆகும், இது நிலையான விதி.

அஷ்டாவிம்ஶாதிலா கந்தா ப்ரதமார்தே த்விதீயகே । த்ரிம்ஶதஸ்யாம் ஶிகா கந்தா கஞ்ஜாதத்வ்யத்யயாத்பவேத் ॥ ௧,௨௦௮.

இரண்டாவது பாதத்தின் முதல் பாதியில் இருபத்தி எட்டு 'ல' செல்லும்; மொட்டையில் முப்பது 'ல' செல்லும்; கஞ்சம் மாற்றப்பட்டால் அது இப்படியே அமையும்.

ஷோடஶாநங்கக்ரீடா கா த்வாத்ரிம்ஶச்சரமே ச லாஃ । ஸப்தவிம்ஶாதிலா கந்தா தலயோ ருசிரா த்வயோஃ ॥ ௧,௨௦௮.

அனங்ககிரீடாவில் பதினாறு 'ல', கடைசியில் முப்பத்திரண்டு 'ல'; இரு பாதங்களிலும் இருபத்தி ஏழு 'ல' செல்லும்; இரண்டும் அழகாக அமைந்துள்ளன.

மாத்ராவ்ரு'த்தாநி சோக்தாநி வர்ணவ்ரு'த்தாநி வச்மி வை ॥ ௧,௨௦௮.

மாத்ரை வண்ணங்கள் கூறப்பட்டன; இப்போது நான் எழுத்து வண்ணங்களை விளக்குகிறேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௦௯ ஸூத உவாச । ஶ்ரீருக்தா கேந ஸா ஜ்ஞேயா உத்யுக்தா ஸ்த்ரீ குருத்வயம் । மோ நாரீ ரோ ம்ரு'கீ மத்யா மகௌ கந்யா ப்ரதிஷ்டயா ॥ ௧,௨௦௯.

சூதர் கூறினார்: ஸ்ரீருக்தம் என்பது 'கேன' என்று அறிய வேண்டும்; உத்தியுக்தம் என்பது இரண்டு குருக்கள் கொண்ட பெண்; மோ என்பது பெண், ரோ என்பது மான், நடுவில் 'மகௌ', கன்னியாக 'பிரதிஷ்டை' ஆகும்.

போ கௌ பங்க்திஃ ஸுப்ராதிஷ்டா தநுமத்யா தயௌ ஸ்ம்ரு'தா । நயாப்யாம் பாலலலிதா காயத்ரீச்சந்த ஏவ ஹி ॥ ௧,௨௦௯.

'போ கௌ' என்பது பங்க்தி, நன்கு நிலைபெற்றது, நடுவில் மெலிந்தது, 'தயௌ' என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; 'நயா' மற்றும் 'பாலலலிதா' உடன், இது நிச்சயமாக காயத்ரி வண்ணம் ஆகும்.

மஸகைர்மதலேகா ஸ்யாதுஷ்ணிக்சந்தஃ ஸ்ம்ரு'தம் புதைஃ । பௌ கௌ சித்ரபதா க்யாதா வித்யுந்மாலா மமௌ ககௌ ॥ ௧,௨௦௯.

'மசகை' மற்றும் 'மதலேகா' ஆகியவை பண்டிதர்கள் உஷ்ணிக் வண்ணம் என்று அழைப்பர்; 'பௌ கௌ' என்பது சித்ரபதா என்று புகழ்பெற்றது, 'வித்யுன்மாலா' என்பது 'மமௌ ககௌ' ஆகும்.

மாணவகம் பாத்தலகா ம்நௌ கௌ ஹம்ஸருதம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஸமாநிகா ரஜகலா ஜரலா கஃ ப்ரமாணிகா । ஆப்யாமந்யத்விதாநம் ஸ்யாதநுஷ்டுப்சந்த ஈரிதம் ॥ ௧,௨௦௯.

'மாணவகம்' என்பது 'பாட்டலகா', 'ம்னௌ கௌ' என்பது 'ஹம்ஸருதம்' என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; 'சமானிகா', 'ரஜகலா', 'ஜரலா', 'க' என்பது 'பிரமானிகா'; இவை இரண்டுடன் சேர்த்து, மற்றொரு அமைப்பு 'அனுஷ்டுப்' வண்ணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ரநஸைஃ ஸ்யாத்தலமுகீ நௌ மஃ ஶிஶுப்ரு'தா பவேத் । ப்ரு'ஹதீசந்த இத்யுக்தம் ஸ்மௌ ஜகௌ ஸ விராஜிதம் ॥ ௧,௨௦௯.

'ரணசை' கொண்டு 'ஹலமுகி' ஆகும்; 'நௌ ம' என்பது குழந்தைபேறுக்கு; இது 'பிரஹதி' வண்ணம் என்று கூறப்படுகிறது; 'ஸ்மௌ ஜகௌ' என்பது அதன் பிரகாசமான வடிவம்.

பணவம் ஸ்யாந்மநயகைர்மயூரஸாரிணீ பவேத் । ரஜாப்யாஞ்ச ரகாப்யாஞ்ச ருக்மவதீ பமௌ ஸகௌ ॥ ௧,௨௦௯.

'பணவம்' என்பது 'மனயகை', 'மயூரசாரிணி' உருவாகும்; 'ரஜா' மற்றும் 'ராகா' உடன், 'ருக்மவதி' என்பது 'பமௌ சகௌ' ஆகும்.

மத்தா மபஸகைர்யுக்தா நரஜா கோ மநோரமா । பங்க்திச்சந்தஃ ஸமாக்யாதம் ஜஸதா காவுபஸ்திதம் ॥ ௧,௨௦௯.

ம, ப, க என்ற ஒலிகள் சேர்ந்து, இனிமையான எழுத்துகளால் அலங்கரிக்கப்படும் பங்க்தி என்னும் விருத்தம், மனிதர்களுக்கும், பசுக்களுக்கும் மனதைக் கவரும் வகையில் அமைந்துள்ளது என்று கூறப்படுகிறது.

தௌ ஜோ காவிந்த்ரவஜ்ரா ஸ்யாஜ்ஜதஜ்கா குபபூர்விகா ॥ ௧,௨௦௯.

இதில், 'க', 'வி', 'இந்திர' என்பவை சேர்ந்து, 'ஜ' என்ற எழுத்தால் தொடங்கும் விருத்தம் குபபூர்விகா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

உபஜாதயோऽந்யாத்யந்தாஃ ஸுமுகீ நஜஜா லகௌ । பபபா கௌ தோதகம் ஸ்யாச்சாலிநீ மததா ககௌ ॥ ௧,௨௦௯.

மற்ற சில விருத்தங்கள், உபஜாதி என முடிவடைகின்றன; அவை சுமுகி, நஜஜா, மற்றும் லகௌ. பபபா மற்றும் கௌ ஆகியவை தோடக விருத்தம்; சாலினி என்பது மததா மற்றும் ககௌ என அழைக்கப்படுகிறது.

அப்திலோகைஶ்ச விச்சேதோ வாதோர்ம்மோ மமதா ககௌ । ஶ்ரீர்பதௌ நநகாஃ ப்ரோக்தா பஞ்சபிஃ ஷடூபிரேவ ச ॥ ௧,௨௦௯.

நீர் உலகும், காற்று உலகும் பிரியும் இடம் மமதா ககௌ என்று அழைக்கப்படுகிறது; ஸ்ரீபதௌ மற்றும் நனகா ஆகியவை ஐந்து அல்லது ஆறு எழுத்துகளால் அமைந்தவை என்று கூறப்படுகிறது.

மகநா நோ கோ ப்ரமரவிலாஸிதமுதாஹ்ரு'தம் । ரதோத்ததார்நௌ ரலகாஃ ஸ்வாகதா ரநபா ககௌ ॥ ௧,௨௦௯.

மகனா மற்றும் கௌ ஆகியவை தேனீக்களின் விளையாட்டுக்காக பெயரிடப்பட்டவை; ரதோததா மற்றும் அர்ணௌ ஆகியவை ரலகா, ஸ்வாகதா மற்றும் ரணபா ககௌ என அழைக்கப்படுகின்றன.

வ்ரு'த்தா நநௌ ஸகௌ கஃ ஸ்யாந்நௌ ரலௌ கஃ ஸமத்ரிகா । ரஜரா ல்கௌ ஶ்யேநிகா ஸ்யாஜ்ஜஸதா கௌ ஶிகண்டிதம் । த்ரிஷ்டுப்சந்தஃ ஸமாக்யாதம் பிங்கலேந மஹாத்மநா ॥ ௧,௨௦௯.

விருத்தா, நனௌ, சகௌ, க என்பது சம அளவில் உள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது; ரஜரா மற்றும் ல்கௌ ஆகியவை ஷ்யேனிகா, ஜஸதா மற்றும் கௌ ஆகியவை சிகண்டிதம்; திரிஷ்டுபு என்னும் விருத்தம் மகான் பிங்கலனால் பெயரிடப்பட்டது.

ரநௌ பஸௌ சந்த்ரவர்த்ம வம்ஶஸ்தம் ஸ்யாஜ்ஜதௌ ஜரௌ । ததோ ஜராவிந்த்ரவம்ஶா வேதஸைஸ்தோடகம் ஸ்ம்ரு'தம் । ந்பௌ ப்ரௌ த்ருதவிலம்பிதம் புடஶ்ச ஸ்யாந்நநௌ மயௌ ॥ ௧,௨௦௯.

ரணௌ, பஸௌ, சந்த்ரவர்த்மா ஆகியவை வம்ஷஸ்த விருத்தத்தில் உள்ளன, ஜடௌ மற்றும் ஜரௌ உடன்; பின்னர் ஜரா மற்றும் இந்த்ரவம்ஷா வேதஸைஸ்தொடகமாக அறியப்படுகின்றன; ந்பௌ மற்றும் ப்ரௌ ஆகியவை த்ருதவிலம்பிதம், புடா என்பது நனௌ மற்றும் மயௌ எனும் வகையில் அமைந்துள்ளது.

வஸுவேதைஶ்ச விரதிர்முதிதவதநா த்வியம் । நநரரைஃ ஸமாக்யாதா நயநா யஸ்ததா பவேத் ॥ ௧,௨௦௯.

வசுவேதா மூலம் நிறைவு ஏற்படுகிறது; இவள் மகிழ்ச்சியான முகத்துடன் நயனா என்று நனரரா என்பவரால் பெயரிடப்பட்டுள்ளார்.