கருடபுராணம்

ஸத்யா நாக்ந்யஸ்ததா பும்ஸோ ஹ்யபக்ஷயத தீர்கபாத் । ஸர்வவிஶ்வோப யே சோபௌ ஏகோந்யாந்யதராணி ச ॥ ௧,௨௦௬.

உண்மை பேசுபவன், பாம்பு, நெருப்பு—இவை ஆண் இலக்கணம்; உண்ணக்கூடாதவை, தொலைவில் விழும் பொருட்கள், எல்லாம், பிரபஞ்சம், இருவரும், ஒன்று குறைவானது, மற்றொன்று—இவையும் ஆண் இலக்கணமாகும்.

டதரோ டதமோ நேமஸ்த்வஃ ஸமோऽத ஸிமேதரௌ । பூர்வஶ்சைவாதரஶ்சைவ தக்ஷிணஶ்சோத்தராவரௌ ॥ ௧,௨௦௬.

டதர, டதம, நேம, த்வ, சம, சிமேதரர்; பூர்வம், அதரம், தட்சிணம், உத்தராவரம்—இவை ஆண் இலக்கணமாகும்.

பரஶ்சாந்தரமப்யேதத்யத்த்யத்கிமதஸஸ்த்விதம் । யுஷ்மதஸ்மத்தத்ப்ரதமசரமால்பதயார்தகாஃ ॥ ௧,௨௦௬.

பர, அந்தரம் ஆகியவை இவ்வாறே; யது, அது, எது, அது—இவை நடுநிலை; நீ, நான், அது—முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் பன்மை.

ததா கதிபயோ த்வௌ சேத்யேவம் ஸர்வாதயஸ்ததா । ஶ்ரு'ணோத்யாத்யா ஜுஹோதிஶ்ச ஜஹாதிஶ்ச ததாத்யபி ॥ ௧,௨௦௬.

அதேபோல், சில, இரண்டு, எல்லா எண்ணிக்கைகளும்; கேட்கின்றான், அர்ப்பணிக்கின்றான், கைவிடுகின்றான், வைக்கின்றான்—இவையும் அடங்கும்.

தீப்யதிஃ ஸ்தூயதிஶ்சைவ புத்த்ரீயதி தநீயதி । த்ருட்யதி ம்ரியதே சைவ சிசீஷதி நிநீஷதி ॥ ௧,௨௦௬.

பிரகாசிக்கின்றது, புகழப்படுகின்றது, மகன் வேண்டும், செல்வம் வேண்டும், உடைகிறது, இறக்கிறது, சேர்க்க விரும்புகிறது, வழிநடத்த விரும்புகிறது.

ஸர்வே திஷ்டந்தி ஸர்வஸ்மை ஸர்வஸ்மாத்ஸர்வந்தோ கதஃ । ஸர்வேஷாம் சைவ ஸர்வஸ்மிந்நேவம் விஶ்வாதயஸ்ததா ॥ ௧,௨௦௬.

அனைவரும் நிற்கின்றனர், அனைவருக்காக, அனைவரிலிருந்து, எல்லாவற்றிலும் முடிவடைகிறது; எல்லோருடையது, எல்லாவற்றிலும்—இவ்வாறு 'விச்வம்' போன்ற சொற்கள்.

பூர்வே பூர்வாஶ்ச பூர்வஸ்மாத்பூர்வஸ்மிந்பூர்வ ஈரிதஃ । ஸூத உவாச । ஸுப்திஙந்தும் ஸித்தரூபம் நாமமாத்ரேண தர்ஶிதம் । காத்யாயநஃ குமாராத்து ஶ்ருத்வா விஸ்தரமப்ரவீத் ॥ ௧,௨௦௬.

பூர்வம், பூர்வா, பூர்வஸ்மாத், பூர்வஸ்மின், பூர்வம் என்று கூறப்படுகிறது. சூதர் சொன்னார்: வினைச்சொற்களின் நிறைவு வடிவங்கள் பெயரால் மட்டும் காட்டப்பட்டன; குமாரரிடம் விரிவாகக் கேட்டுக் கொண்டபின் காட்யாயனர் மேலும் விளக்கினார்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௦௮ ஸூத உவாச । ஆர்யாலக்ஷ்ம த்வஷ்ட கணாஃ ஸதா ஜோ விஷமே ந ஹி । ஷஷ்டே ஜோ ந்லௌ வாபி பவேத்பதம் ஷஷ்டே த்விதீயலாத் ॥ ௧,௨௦௮.

சூதர் சொன்னார்: ஆர்யா வெண்பாவின் அடையாளங்கள் இவை: த்வஷ்டா என்னும் குழு எப்போதும் சேரும், ஒற்றை இடங்களில் இல்லை; ஆறாவது இடத்தில் 'ஜோ' அல்லது 'ந்லௌ' வரலாம், ஆறாவது சொல்லுக்கு இரண்டாம் இடத்திலிருந்து வரும்.

ஆதிதஃ ஸப்தமே ஹ்ரஸ்வா த்விதீயார்தே ஶரே ததஃ । த்ரிகணாங்க்ரிஶ்ச பத்யா ஸ்யாத்விபுலா வஹ்நிலங்கநாத் ॥ ௧,௨௦௮.

தொடக்கத்தில், ஏழாவது இடத்தில் குறில்; இரண்டாம் பாதியில் 'சர' வரும்; மூன்று குழுக்கள், அடி சரியாகும்; 'விபுலா' என்பது 'அக்னி'யைத் தாண்டுவதால் உருவாகும்.

க்மத்யே த்விதுர்யௌ ஜௌ சபலா முகபூர்வாதிசாபலா । த்விதீயார்தே ஸஜகநா ஆர்யாஜாதேஶ்ச லக்ஷணம் ॥ ௧,௨௦௮.

நடுவில் இரண்டாவது 'ய்', 'ஜௌ' என்பது 'சபலா', அடியின் தொடக்கத்திலிருந்து; இரண்டாம் பாதியில் 'சஜகனா'; இவை ஆர்யா மற்றும் ஜாதி வெண்பாவின் அடையாளங்கள்.

ஆர்யா ப்ரதமார்தலக்ஷ்ம கீதிஃ ஸ்யாச்சேத்தலத்வயே । உபகீதிர்த்விதீயார்தாதுத்கீதிர்வ்யத்யயாத்பவேத் ॥ ௧,௨௦௮.

ஆர்யா வெண்பாவுக்கு முதல் பாதியில் அடையாளம்; 'கீதிம்' என்றால் இரு பாதிகளிலும்; இரண்டாம் பாதியில் 'உபகீதிம்', மாற்றத்தால் 'உத்கீதிம்' உருவாகும்.

ஆர்யாகீதிஶ்சாந்தகுருர்கோதிஜாதேஶ்ச லக்ஷணம் । ஷட்கலா விஷமே சேத்ஸ்யுஃ ஸமேऽஷ்டௌ ந நிரந்தராஃ । ஸமா பராஶ்ரிதா ந ஸ்யாத்வைதாலீயே ரலௌ குருஃ ॥ ௧,௨௦௮.

ஆர்யாகீதிக்கு முடிவில் 'குரு'; இவை கோதிஜாதி வெண்பாவின் அடையாளங்கள்; ஒற்றை இடங்களில் ஆறு 'கலா', ஜோடியில் எட்டு, தொடர்ச்சியாக இல்லை; சமம் சார்ந்ததல்ல, வைதாலியத்தில் முடிவில் 'குரு' வரும்.

அந்தேர்யௌ பூர்வவதிதமௌபச்சந்தஸிகம் மதம் ॥ ௧,௨௦௮.

முன்புபோல் நடுவில் இரண்டு 'ய்' இருந்தால், அது 'ஔபச்சந்தஸிக' வெண்பாவாக கருதப்படுகிறது.

பாத்கௌ ஸ்யாதாபாதலிகா ஜ்ஞேயாதோ தக்ஷிணாந்திகா । பராஶ்ரிதோ த்விதீயோ லஃ பாதேஷு நிகிலேஷ்வபி ॥ ௧,௨௦௮.

பாத்கௌ என்பதையும், ஆபாதலிகை என்றும், அதுபோல் தக்ஷிணாந்திகை என்றும் அறிய வேண்டும்; பராஶ்ரிதம் என்பது இரண்டாவது 'ல' ஆகும், அது எல்லா பாதங்களிலும் உள்ளது.

உதீச்யவ்ரு'த்திரஸமே ப்ராச்யவ்ரு'த்திஸ்து யுக்மகே । ஸபஞ்சமஶ்சதுர்தாம்ஶே யுகபத்தௌ ப்ரவ்ரு'த்தகம் ॥ ௧,௨௦௮.

உதீச்சிய வண்ணம் சமமல்லாமல் வருகிறது; ப்ராசிய வண்ணம் இரட்டையாக அமைந்துள்ளது; நான்காவது பாதத்தில் ஐந்தாவது அசை இருக்கும் போது, இரண்டும் ஒன்றாக நடைபெறும்.

உதீச்யாத்யங்க்ரிஸம்யோகாத்யுக்மபாதைகபாதிகா । சாருஹாஸிந்யயுக்மாங்க்ரௌ வைதாலீயஸ்ய ஸம்க்ரஹஃ ॥ ௧,௨௦௮.

உதீச்சிய முதல் பாதமும், இரட்டைப் பாதங்களும் சேர்ந்தபோது, யுக்மபாதம் என்ற தனிப்பாதம் உருவாகிறது; வைதாலியத்தில் இரண்டும் அழகாகவும், புன்னகையோடு அமைந்துள்ளன; இதுவே அதன் தொகுப்பு.

வக்த்ரம் நாத்யாந்நஸௌ ஸ்யாதாம் சதுர்தாத்யகணோ பவேத் । பத்யாவக்த்ரம் ஜேந ஸமே விபரீதாதிரந்யதா ॥ ௧,௨௦௮.

வக்திரம் 'ந' என்ற எழுத்தால் தொடங்கக் கூடாது; நான்காவது பாதத்தில் ஒரு கணம் இருக்க வேண்டும்; பத்திய வக்திரம் சமமாக 'ஜ' கொண்டு அமைந்தால் சரி, இல்லையெனில் அது மாறுபட்டதாகும்.

உஸமே நஶ்ச சபலா விபுலா லகுஸப்தமா । நிகிலே வா ஸைதவஸ்ய ம்ரௌ ந்தௌ சாப்தேஸ்தத்பூர்வகௌ ॥ ௧,௨௦௮.

உசமே, ந, சபலா ஆகியவற்றில், விபுலா என்பது ஏழாவது லகு; அனைத்திலும், சைதவத்தில் ம்ரௌ மற்றும் தௌ இருக்கும்; கடலில் அவை இரண்டும் அதற்கு முன்பாக அமைந்துள்ளன.

ஷோடஶலோऽசலத்ரு'திர்மாத்ராஸமகமுச்யதே ॥ ௧,௨௦௮.

பதினாறு அசைகள் கொண்ட அசலத்ருதி சமமான மாத்ரையுடன் அமைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

நவமலஸ்ததா கோऽந்த்யஃ ஜோ ந்லௌவாதாம்புதேர்யதா । விஶ்லோகஃ ஸ்யாத்தச்சதுஷ்கத்விகுணாத்வாநவாஸிகா ॥ ௧,௨௦௮.

நவ, மல, அதுபோல் கோ இறுதியில்; ஜோ, ந்லௌ, மேலும் கடலில் இருப்பது போல; விஷ்லோகா என்பது நான்கு மடங்கு, அல்லது அதன் இரட்டிப்பு, நவாசிகா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பாணாஷ்டநவகேஷு ஸ்யால்லஶ்சித்ரா ஷோடஶாத்மிகா । ஸமமாத்ராஸமாதிஷ்டம் பதாகுலகமீரிதம் ॥ ௧,௨௦௮.

பாணம், எட்டு மற்றும் ஒன்பதுகளில், 'ல' சித்ரா எனும் பதினாறு அசைகள் கொண்டது; சமமான மாத்ரையுடன் அமைந்தது பதாகுலகம் எனப்படுகிறது.

வ்ரு'த்தமாத்ரா விநா வர்ணைர்லா வர்ணா குருபிர்விநா । குருவோ லைர்தலே நித்யம் ப்ரமாணமிதி நிஶ்சிதம் ॥ ௧,௨௦௮.

மாத்ரை இல்லாத வண்ணம் எழுத்துகளால் அமைந்தது; 'ல' என்பது குரு இல்லாமல் அமைந்தது; குருக்கள் எப்போதும் பாதத்தில் 'ல' ஆகும், இது நிலையான விதி.

அஷ்டாவிம்ஶாதிலா கந்தா ப்ரதமார்தே த்விதீயகே । த்ரிம்ஶதஸ்யாம் ஶிகா கந்தா கஞ்ஜாதத்வ்யத்யயாத்பவேத் ॥ ௧,௨௦௮.

இரண்டாவது பாதத்தின் முதல் பாதியில் இருபத்தி எட்டு 'ல' செல்லும்; மொட்டையில் முப்பது 'ல' செல்லும்; கஞ்சம் மாற்றப்பட்டால் அது இப்படியே அமையும்.

ஷோடஶாநங்கக்ரீடா கா த்வாத்ரிம்ஶச்சரமே ச லாஃ । ஸப்தவிம்ஶாதிலா கந்தா தலயோ ருசிரா த்வயோஃ ॥ ௧,௨௦௮.

அனங்ககிரீடாவில் பதினாறு 'ல', கடைசியில் முப்பத்திரண்டு 'ல'; இரு பாதங்களிலும் இருபத்தி ஏழு 'ல' செல்லும்; இரண்டும் அழகாக அமைந்துள்ளன.

மாத்ராவ்ரு'த்தாநி சோக்தாநி வர்ணவ்ரு'த்தாநி வச்மி வை ॥ ௧,௨௦௮.

மாத்ரை வண்ணங்கள் கூறப்பட்டன; இப்போது நான் எழுத்து வண்ணங்களை விளக்குகிறேன்.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௦௯ ஸூத உவாச । ஶ்ரீருக்தா கேந ஸா ஜ்ஞேயா உத்யுக்தா ஸ்த்ரீ குருத்வயம் । மோ நாரீ ரோ ம்ரு'கீ மத்யா மகௌ கந்யா ப்ரதிஷ்டயா ॥ ௧,௨௦௯.

சூதர் கூறினார்: ஸ்ரீருக்தம் என்பது 'கேன' என்று அறிய வேண்டும்; உத்தியுக்தம் என்பது இரண்டு குருக்கள் கொண்ட பெண்; மோ என்பது பெண், ரோ என்பது மான், நடுவில் 'மகௌ', கன்னியாக 'பிரதிஷ்டை' ஆகும்.

போ கௌ பங்க்திஃ ஸுப்ராதிஷ்டா தநுமத்யா தயௌ ஸ்ம்ரு'தா । நயாப்யாம் பாலலலிதா காயத்ரீச்சந்த ஏவ ஹி ॥ ௧,௨௦௯.

'போ கௌ' என்பது பங்க்தி, நன்கு நிலைபெற்றது, நடுவில் மெலிந்தது, 'தயௌ' என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; 'நயா' மற்றும் 'பாலலலிதா' உடன், இது நிச்சயமாக காயத்ரி வண்ணம் ஆகும்.

மஸகைர்மதலேகா ஸ்யாதுஷ்ணிக்சந்தஃ ஸ்ம்ரு'தம் புதைஃ । பௌ கௌ சித்ரபதா க்யாதா வித்யுந்மாலா மமௌ ககௌ ॥ ௧,௨௦௯.

'மசகை' மற்றும் 'மதலேகா' ஆகியவை பண்டிதர்கள் உஷ்ணிக் வண்ணம் என்று அழைப்பர்; 'பௌ கௌ' என்பது சித்ரபதா என்று புகழ்பெற்றது, 'வித்யுன்மாலா' என்பது 'மமௌ ககௌ' ஆகும்.

மாணவகம் பாத்தலகா ம்நௌ கௌ ஹம்ஸருதம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஸமாநிகா ரஜகலா ஜரலா கஃ ப்ரமாணிகா । ஆப்யாமந்யத்விதாநம் ஸ்யாதநுஷ்டுப்சந்த ஈரிதம் ॥ ௧,௨௦௯.

'மாணவகம்' என்பது 'பாட்டலகா', 'ம்னௌ கௌ' என்பது 'ஹம்ஸருதம்' என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; 'சமானிகா', 'ரஜகலா', 'ஜரலா', 'க' என்பது 'பிரமானிகா'; இவை இரண்டுடன் சேர்த்து, மற்றொரு அமைப்பு 'அனுஷ்டுப்' வண்ணம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.