கருடபுராணம்

ந கர்த்ரு'கர்மணோஃ ஷஷ்டீ நிஷ்டயோஃ ப்ராதிபதிகே । த்விவிதம் ப்ராதிபதிகம் நாம தாதுஸ்ததைவ ச ॥ ௧,௨௦௫.

செய்பவர் மற்றும் செய்பொருளுக்காகவும், பெயரெச்ச வடிவில் உள்ள சொற்களுக்கு ஆறாம் வேற்றுமை பயன்படுத்தப்படாது. பெயரெச்சம் என்பது இரண்டு வகை, அதாவது பெயர் மற்றும் வினை.

பூவாந்திப்யஸ்திஙோ லஃ ஸ்யால்லகாரா தஶ வை ஸ்ம்ரு'தாஃ । திப்தஸூசி ப்ரதமோ மத்யஃ ஸிப்தஸ்தோத்தமபூருஷஃ ॥ ௧,௨௦௫.

'பூ' முதலிய வேர்ச்சொற்களில் இருந்து 'திங்கள்' மற்றும் 'ல' உருவாகின்றன; பத்து வினை வடிவங்கள் நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன: 'திப்', 'தஸ்', 'சு', 'ஜ்ஹி' முதலாவது, 'சிப்', 'தஸ்', 'த' நடுவில், 'உத்தம', 'பூருஷ' கடைசியாகும்.

மிப்வஸ்மஸ்து பரஸ்மை ஹி பதாநாம் சாத்மநேபதம் । தாதாஞ்ச ப்ரதமோ மத்ய ஸ்தாஸாதாந்த்வமதோத்தமஃ ॥ ௧,௨௦௫.

'மிப்', 'வஸ்', 'மஸ்' ஆகியவை பரஸ்மைபதத்திற்கு, 'பதாநாம்' ஆத்மநிபதிக்கு. 'தா', 'தாம்', 'ஜ்ஹ' முதலாவது; 'மத்ய', 'ஸ்தா', 'ஸா', 'தா', 'ந்த்வம்' நடுவில்; 'உத்தம' கடைசியாகும்.

ஆதேஶா இட்பஹிமஹி தாதுதோத ணிஜாதிவத் । நாம்நி ப்ரயுஜ்யமாநேऽபி ப்ரதமஃ புருஷோ பவேத் ॥ ௧,௨௦௫.

மாற்று சொற்கள் 'இட்', 'பஹ்', 'மஹி'; வேர்ச்சொல் 'ணிஜ்' முதலியவைபோல். பெயர்களுடன் பயன்படுத்தினாலும், முதலாவது புறுஷம் தான் வரும்.

மத்யமோ யுஷ்மதி ப்ரோக்த உத்தமஃ புருஷோऽஸ்மதி । பூவாத்யா தாதவஃ ப்ரோக்தாஃ ஸநாத்யந்தாஸ்ததா ததஃ ॥ ௧,௨௦௫.

நடுவுப் புறுஷம் 'யுஷ்மத்' என்பதற்காக, உயர்ந்த புறுஷம் 'அஸ்மத்' என்பதற்காகக் கூறப்பட்டுள்ளது; 'பூ' முதலிய வினைமூல்கள் கூறப்பட்டுள்ளன; 'சன்' முதலியவை முடிவில் வந்தாலும் அதேபோல்.

லடீரிதோ வர்தமாநே ஸ்மேநாதீதே ச தாதுதஃ । பூதேऽநத்யதநே லங்வா லோடாத்யாஶிஷி தாதுதஃ ॥ ௧,௨௦௫.

'லட்' நிகழ்காலத்திற்கு, 'ஸ்மென்' கடந்த காலத்திற்கு வேர்ச்சொலில் இருந்து வருகிறது; கடந்த காலம் உடனடி அல்லாத போது 'லங்', விருப்பம் அல்லது ஆசை பொருளில் 'லோட்' முதலியவை வேர்ச்சொலில் இருந்து வருகிறது.

வித்யாதாவேவாநுமதோ லோட்வாச்யோ மந்த்ரணே பவேத் । நிமந்த்ரணாதீஷ்டஸம்ப்ரஶ்ரே ப்ரார்தநேஷு ததாஶிஷி ॥ ௧,௨௦௫.

கட்டளை, அனுமதி ஆகியவற்றிற்கு 'லோட்' பயன்படுத்தப்படுகிறது; ஆலோசனை, அழைப்பு, ஆணை, வேண்டுகோள், விருப்பம் ஆகியவற்றிலும் இது பயன்படுத்தப்படுகிறது.

லிஙதீதே பரோக்ஷே ஸ்யால்லிட்பூதே ளட்பவிஷ்யதி । ஸ்யாதநத்யதநே தத்வத்பவிஷ்யதி து தாதுதஃ ॥ ௧,௨௦௫.

நிகழ்காலத்தைத் தாண்டி, மறைந்திருக்கும் நிகழ்வுகளுக்குப் பரோக்ஷம் எனப்படும்; கடந்த காலத்திற்கு 'லிட்' பயன்படும்; எதிர்காலத்திற்கு 'லட்' பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதுபோல் நிகழ்காலமல்லாத இடங்களிலும் இதே விதி, ஆனால் அது வேரிலிருந்து உருவாகிறது.

தாதோர்லு'ங்க்ரியாதிபத்தௌ லிஙர்தே லேட்ப்ரகீர்திதஃ । க்ரு'தஸ்த்ரிஷ்வபி வர்தந்தே பாவே கர்மணி கர்தரி ॥ ௧,௨௦௫.

தானம் செய்பவரின் செயல் கடந்துவிட்டபோது, விருப்பத்தைச் சொல்வதற்கு 'லெட்' எனப்படுகிறது. முடிந்தது, நிலை, பொருள், செய்பவர் என மூன்றிலும் நிகழ்கிறது.

ஸத்ரு'ஶாஸ்தவ்யதா ண்யத்யதநீயாஶ்ச த்ரு'ஜாதயஃ ॥ ௧,௨௦௫.

செய்ய வேண்டியது, விரும்பப்படுவது, செய்யக் கூடாதது போன்றவற்றைச் சொல்வதில் 'திர்ஜ்' முதலான வடிவங்கள் ஒத்திருக்கின்றன.

ஶ்ரீகருடமஹாபுராணம் ௨௦௬ ஸூத உவாச । ஸித்தோதாஹரணம் வக்ஷ்யே ஸம்ஹிதாதிபுரஃ ஸரம் । விப்ராஃ ஸ்வஸாகதா வீதம் ஸுத்தமம் ஸ்யாத்பித்ரூ'ஷபஃ ॥ ௧,௨௦௬.

சூதர் சொன்னார்: சம்ஹிதை முதலான நூல்களுக்கு முன்னதாக, நிரூபிக்கப்பட்ட எடுத்துக்காட்டுகளை நான் இப்போது கூறுகிறேன். பிராமணர்களே, இங்கு கூடியுள்ளீர்கள், இந்த உயர்ந்த போதனை உங்களுக்காகவே, முன்னோர்களில் சிறந்தவர்களே.

ளகாரோ விஶ்ருதா ஸேவம் லாங்கலீஷா மநீபயா । கங்கோதகம் தவல்கார ரு'ணார்ணம் ப்ரார்ணமித்யபி ॥ ௧,௨௦௬.

'ழ' என்ற எழுத்து சேவை, லாங்கலீஷா, மணீபயா, கங்கை நீர், தவல்கார, கடன் கடல், பிராணம் ஆகியவற்றில் புகழ்பெற்றது.

ஶீதார்தஶ்ச தவல்காரஃ ஸைந்த்ரீ ஸௌகார இத்யபி । வத்வாஸநஞ்ச பித்ரர்தோ லநுபந்தோ நயே ஜயேத் ॥ ௧,௨௦௬.

தவல்காரர் என்பது குளிரால் பாதிக்கப்பட்டவரும் ஆகிறார்; சைந்திரி, சௌகாரர் என்பவர்களும் அதுபோல். மணமகளுக்கான இருக்கை தந்தைக்காக; விதியில் 'ல' பிரத்தியை பயன்படுத்த வேண்டும்.

நாயகோ லவணம் காவஸ்த ஏதே ந த ஈஶ்வராஃ । தேவீக்ரு'ஹமதோ அத்ர அ அவேஹி படூ இமௌ ॥ ௧,௨௦௬.

தலைவர் என்பது உப்பைச் சொல்கிறது; இந்தக் கோக்கள், அவர்கள் அல்ல, இறையவர்கள் அல்ல. தேவியின் வீடு இங்கே; இவர்கள் இருவரும் புத்திசாலிகள் என்பதை அறிக.

அமீ அஶ்வாஃ ஷடஸ்யேதி தந்ந வாக்ஷட்தலாநி ச । தச்சரேத்தல்லு நாதீதி தஜ்ஜலம் தச்ச்மஶாநகம் ॥ ௧,௨௦௬.

இவர்கள் ஆறு குதிரைகள்; அவை தாமரை இதழ்கள் அல்ல. அது செய்பவை, செய்யாதவை, அந்த நீர், அந்த சிதையிடம்.

ஸுகந்நத்ர பசந்நத்ர பவாம்ஶ்சாதயதீதி ச । பவாஜ்சநத்கரஶ்சைவ பவாம்ஸ்தரதி ஸம்ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௧,௨௦௬.

இங்கு அவன் சமைக்கிறான், இங்கு பழுக்கச் செய்கிறான், நீ மூடுகிறாய் என்று கூறப்படுகிறது. நீ இடியோசை எழுப்புகிறாய், நினைவில் கொண்டு கடக்கிறாய்.

பவாம்ல்லிகதி தாஞ்சக்ரே பவாஞ்ஶேதேऽப்யநீத்ரு'ஶஃ । பவாண்டீநம் த்வந்தரஸி த்வங்கரோஷி ஸதார்சநம் ॥ ௧,௨௦௬.

நீ எழுதுகிறாய், அவற்றை உருவாக்கினாய், நீ படுத்துக்கொள்கிறாய், காணப்படாதவனாக இருந்தாலும். நீ நடுவில் இருக்கிறாய், எப்போதும் அர்ச்சனை செய்கிறாய்.

கஶ்சரேத்கஷ்டகாரேண க குர்யாத்க பலே ஸ்திதஃ । கஃஶேதே சைவ கஃஷண்டஃ கஸ்கோ யாதி ச கௌரவம் ॥ ௧,௨௦௬.

யார் கடினமாகச் செய்கிறார்? யார் அதைச் செய்வார், யார் பலனில் நிலைத்திருக்கிறார்? யார் படுக்கிறார்கள், யார் ஆற்றல் இல்லாதவர், யார் பெருமை அடைகிறார்?

க இஹாத்ர க ஏவாஹுர்தேவா ஆஹுஶ்ச போ வ்ரஜ । ஸ்வபூர்விஷ்ணுர்வ்ரஜதி ச கீஷ்பதிஶ்சைவ தூர்பதிஃ ॥ ௧,௨௦௬.

யார் இங்கு இருக்கிறார், யார் இங்கே என்று கூறப்படுகிறார்? தேவர்கள் சொல்கிறார்கள்: 'நண்பா, போ.' விஷ்ணு தானாகவே செல்கிறார்; பாடலின் தலைவரும் புகையின் தலைவரும் அப்படியே.

அஸ்மாநேஷ வ்ரஜேத்ஸஸ்யாத்ரு'க்ஸாம ஸ ச கச்சதி । குடீச்சாயா ததா சாயா ஸந்தயோऽந்யே ததேத்ரு'ஶாஃ ॥ ௧,௨௦௬.

அவன் எங்களிடமிருந்து செல்கிறான்; அவன் செல்லலாம், அவன் செல்கிறான். குடிசையின் நிழல், அதுபோலவே நிழல், மற்ற இணைப்புகளும் அதேபோல்.

ஸமாஸாஃ ஷட்ஸமாக்யாதாஃ ஸ த்விஜஃ கர்மதாரயஃ । த்விகுஸ்த்ரிவேதீ க்ராமஶ்ச அயம் தத்புருஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௧,௨௦௬.

ஆறு சமாசங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன: கர்மதாரயம், த்விகு, திரிவேதி, கிராமம், இது தத்புருஷம் என அழைக்கப்படுகிறது.

தத்க்ரு'தஶ்ச ததர்தஶ்ச வ்ரு'கபீதிஶ்ச யத்தநம் । ஜ்ஞாநதக்ஷேண தத்த்வஜ்ஞோ பஹுவ்ரீஹிரதாவ்யயீ ॥ ௧,௨௦௬.

அது செய்யப்பட்டது, அதற்காக, ஓநாயை அஞ்சுவது, அந்த செல்வம். அறிவில் நிபுணர், சத்தியத்தை அறிந்தவர், பகுவ்ரீஹி, அவ்யயீ ஆகியவை.

பாவோऽதிஸ்த்ரி யதோக்தம் து த்வந்த்வோ தேவர்ஷிமாநவாஃ । தத்திதாஃ பாண்டவஃ ஶைவோ ப்ராஹயம் ச ப்ரஹ்மதாதயஃ ॥ ௧,௨௦௬.

நிலை, மேலிடல், கூறியபடி; த்வந்த்வம், தேவர்ஷிகள், மனிதர்கள். ததித பிரத்தியைகள்: பாண்டவர், சைவர், ப்ராஹய, பிரம்மதா முதலியன.

தேவாக்நிஸகிபத்யம்ஶுக்ரோஷ்டுஸ்வாயம்புவஃ பிதா । நா ப்ரஶஸ்தாஶ்சரா கௌர்க்லௌரபஜந்தாஶ்ச பும்ஸ்யபி ॥ ௧,௨௦௬.

தெய்வம், அக்னி, நட்பு, ஆண்டவன், சுக்ரன், ரிஷ்டு, சுயம்புவன், தந்தை. அசைவன்கள், பசு, காளை, ஆண்கள் புகழப்படுவதில்லை.

ஹலந்தஶ்சாஶ்வயுக்க்ஷ்மாபுங்மருத்க்ரவ்யாந்ம்ரு'காவிதஃ । ஆத்மா ராஜா யுவா பந்தாஃ பூஷப்ரஹ்மஹணௌ ஹலீ ॥ ௧,௨௦௬.

'ஹல்' என முடிவதிலும், குதிரை, ஏர், பூமி, காற்று, இறைச்சி உண்ணும், மான் வகை. ஆத்மா, அரசன், இளம் வயது, பாதை, பூஷன், பிரம்மனை கொன்றவன், 'ஹல்' என்பன.

விட்வே தா உஶநாநட்வாந்மதுலிட்காஷ்டதட்ததா । பநவார்யஸ்திவஸ்தூநி ஜகத்ஸாமாஹநீ ததா ॥ ௧,௨௦௬.

மலம், சிறுநீர், விந்து, தேன், எண்ணெய், சிதைவிடத்தில் கிடைக்கும் மரம், காட்டில் உள்ள நீர், எலும்புகள், உலகில் உள்ள பொருட்கள்—இவை அனைத்தும் பெண் இலக்கணமாக கருதப்படுகின்றன.

கர்மஸர்பிர்வபுஸ்தேஜ அஜ்சலந்தா நபும்ஸகே । ஜாயா ஜரா நதீ லக்ஷ்மீஃ ஶ்ரீஸ்த்ரீபூமிர்வதூரபி ॥ ௧,௨௦௬.

செயல், நெய், உடல், நெருப்பு, விஷம், நடுநிலை; மனைவி, முதுமை, நதி, செல்வம், ஐசுவரியம், பூமி, மணமகள்—இவையும் பெண் இலக்கணமாகும்.

ப்ரூஃ புநர்பூஸ்ததா தேநுஃ ஸ்வஸா மாதா ச நௌ ஸ்த்ரியஃ । வாக்ஸ்ரக்திங்முத்க்ருதஃ ப்ராயோ யுவதிஃ குகுபஸ்ததா ॥ ௧,௨௦௬.

புருவம், மறுபிறப்பு, பசு, சகோதரி, தாய்—இவை பெண்கள்; பேச்சு, இரத்தம், திசை, கோபம், பொதுவாக இளம்பெண், இடுப்பு—இவையும் பெண் இலக்கணமாகும்.

த்யோதிவௌ ப்ராவ்ரு'ஷஶ்சைவ ஸுமாந உஷ்ணிகஸ்த்ரியாம் । குணத்ரவ்யக்ரியாயோகாத்ஸ்த்ரீலிங்காம்ஶ்ச வதாமி தே ॥ ௧,௨௦௬.

வானம், பகல், மழைக்காலம், சோமன், உஷ்ணிக் என்னும் வெண்பா—இவை குணம், பொருள், செயல் காரணமாக பெண் இலக்கணமாகும்; இவ்வாறு பெண் இலக்கணங்களை உனக்குச் சொன்னேன்.